장음표시 사용
521쪽
dico auxilii , sed solatii potest, ubi timor fugam Perdidit 7 Quid est, inquam, satis munitum 7 quid ad
intelam alterius ac sui firmum 8 HOstem muro repellam : praeruptae altitudinis castella vel magnos exercitus dissicultate aditus morabuntur. Λ tempestate nos si Vindicant portus : nimborum vim effusam, et sine fine cadentes aquas tecta propellunt: sugientes non sequitur incendium: adversus tonitrua et minas Caeli, subterraneae domus , et defossi in altum specus, Temedia sunt. Ignis ille caelestis non transverberat terram , sed exiguo eius Obiectu retunditur. In pestilentia mutare sedes licet. Nullum malum sine effugio est. Nunquam fulmina populos perusserunt. Pestilens caelum exhausit urbes, non abstulit. Hoc malum Ia-ηtissime patet, inevitabile, avidum , publice noxium. Non enim domos solum, aut familias, aut urbes Singulas haurit, sed gentes totas, regionesque subvertit:
hoc quoque placuisse palei e Cie. de N. D. II, 36 ; Diog. Laert. VII, 355.
Timor fugam Perdidit. II. e. ne spes quidem trepidantibus ulla est ho- eum inveniendi quo confugiant. R.
A ersus tonitrua et minas caeli....
remedia sunt. Nam fulminum vis intra terram non Saevit, et, quae haechabatur hine illine omnia vastatura materies electrica , ubi solum
tetigit, quod illius quasi armamen istarium habetur, omnem vim dere pente amittit. Bovil. - observatio de fulmine in terram demisso non poterat non alitem fieri: quandoquidem terra, cuius globus a fulmine traiici non poterat, ollimum maximumque eius erat obstaculum. In magnam tamen altitudinem terraesulmen penetrare posse Seneca credidisse videtur, maiorem certe quam
Plinius, qui Hist. Nat. II, 56 : Nectunquam quinque Pedum altius in terram descendere fulmen perhibet. Alios etiam homines ita opinatos esse in intelligatur e Plutarchi Sympos. CaP. η, Τ σπυ οι φασκοvric υrta βροvτης τῶν
γηω διωτασθαι, nisi potius hoc est,
terram motu Concussam hiasse, quam fulmen eam penetrasse. Mel. Ignis ille caelestis non trans rherae terram, aed exiguo eius obiectu retunditur. Recte observarunt veteres, terram aquamve ultimam sulguris metam esse, ultra quam non Penetret, omni quippe eius esseclu lunecessante ; quandoquidem sulgur. vli recentiores, doeentea imprimis Rei.
maro, exPonunt, humore Conducente,
elam sensimque dissipatur. R I. Irac maltim , se . terrae motus. R.
522쪽
I. ANN Εl SENECAE et modo minis operit, modo in altam voraginem eondit: ae ne id quidem relinquit, ex quo appareat, quod non est, saltem suisse: sed supra nobilissimasti rhes, sine ullo vestigio prioris habitus, solum extenditur. Nec desunt qui hoc genus mortis magis timeant, quo in abruptum cum sedibus suis eunt, et o vivorum numero vivi auferuntur, tanquam non 8 omne satum ad eundem terminum veniat. IIoc habet inter caetera iustitiae suae natura praecipuum, quod, quum ad exitum ventum est, omnes in aequo SumuS-
Nihil itaque interest, utrum me lapis unus elidat, an
monte toto premar; utrum supra me domus unius onus veniat, et sub exiguo eius tumula ac pulvere expirem, an totus Caput meum terrarum Orbis ab
scondat; in luce hanc et in aperto spiritum reddam,
Sed avra nMilissimas tirias. Exemis pia sunt hae ipsae Drbes, quae huied;sputationi a sam dederunt, Pom. peii , Hereulanum , Stabiae et duode-eim Asiae urbes Tiberii Caesaris prin-eipatu una noete prostratae Plin. Nat. Hist. II, 84 r nostro aevo Lima, Oli,ippo Lis a), Gualimala, etc. Cf. Gariare ad M. Anior ira. IV, 48. I ia.
muliIs aliis locis . Speetani linc Anaxagorae et Diogenis Sinopensis diei aeeleberrima, quorum Cic. Titse. I, 43, meminiit praesertim illius, undique ad inferos tantumdein viae est. R. lik. Ptitiere. Omnes eodd. et edd. prae et Cronov. qui in bril. regio Mio In - emum , aut eriguo eius tumulo se eo lanaticina in textum immittere non dubitauit. Hine Londinenses. q.ἰ mephani Thes. L. L. anno η 735 auctum edidere, perperam loco laudato VIII, 4. operi isti intulerunt runde etiam manerias sua ipsit, qui tamen locum nostrum reperire mori patuit. Sed primum vox complania rio, eisi analogia defendit, quando. quidem eompta re et eo M lorianae latinitalis sunt, nusquam tamen oecurrit nisi in hoc eradice : deinde tramiam et eo litiuiti ibi notitam bene sibἱ responde ut, quam m-mia , ei mdMis, quia adeo sibi ad uer. Unidr. E margine itaque . ubi haee explieandi gratia appleta suerint, perinperam in textum immigrasse potius putaverim. Quidquid sit, nulla causa
satis luculenta adest, cur vulgatam deseram. Reduxi proinde muere voce eo lanationa expulsa, unde pedem intulerit. RuM. - Equidem non euneler eiectam ieelionem evin-
523쪽
an in vasto terrarum dehiscentium sinu; solus in illud prosundum, an cum magno comitatu populorum concidentium serar. Nihil interest mea, quuntus s
circa mortem meam tumultus sit: ipsa ubique tantumdem est. Proinde magnum sumamus animum adversus istam cladem , quae nec evitari, nec provideri potest. Desinamus audire istos, qui Campaniae renuntiavere, quique post hunc Casum emigraverunt, negantque se ipsos unquam ipsam regionem RCCeSSu
rosi Quis enim illis promittet melioribus landamentis
hoc aut illud solum stare 2 Omnia eiusdem sortis 0sunt, et, si nondum mota, tamen mobilia: hunc sortasse in quo securius consistis locum, haec nOX, aut hic ante noctem dies scindet. Vnde scies, an melior eorum locorum conditio sit, in quibus iam vires suas fortuna Consumpsit, an quae in suturam ruinam suam sulta sunt7 Erramus enim, si ullam terrarum partem
Hanatione reducere et neque enim so
lum dissicile intellectu est, quomodo
verbum tam rarum glossae vice langi potuerit, sed pulchre quoque opρο- nilur m lanatio, i. e. solum com planatum , cuius nihil eminet, monii loti; unde malo credere puruere glos sam esse rarioris illius voeabuli, quo amplius commendatur. Montem com Planare etiam dixit Ammianus Marinceti. XVII, 7. R I. Osa Gique tantumdem est. Ubique eiusdem est pretii. Ruhk. Se ipsos cum Erasmo et plerisque eodd. amplexus sum , Mureto Curionem Perperam sequuto, vocem ipsos expellente. Ruhk. - Se lysos empha-tiee dictum est pro se, sponte Sira, suo arbitrio. Intelliguntur locupletio-ves Romani, qui in amoenis Campaniae regionibus eleganter ac limi .riose rusticabantur et Baiis otiaban
tur. Mel. Desinamus . ascessuros ; spectant
haee ad illos sortasse quos notat ΚΟelerus, nempe qui in his regionibus aestivare et olio Dui volebant soleis hanique in villis suis, aut Neapoli Tarentive. Etenim indigenas neque istis neque nostris temporibus ex ista regione hoc malo amicta emigrasse, nemo, qhod sciam, tradidit. MM.
sellii tu his opinionem eorurn e. C. Aristotelis Meteor. II, 8 qui statue rent, insulas huic malo mullo minus
γιγυνταt σεισαῆς τῶν προσγει v . R. An quae in futuram ruinam suam fiala sunt Z Recepi hanc optimam cod.hrit. regii lcelionein, GronOvio egre
524쪽
exceptam immunemque ab hoc periculo credimus. 33 Omnes sub eadem iacent lege. Nihil ita , ut immobile esset, natura concepit. Alia temporibus aliis cadunt. Et quemadmodum in urbibus magnis, nunc haec domus, nuno illa suspenditur, ita in hoc orbe terrarum nune haec pars iacit vitium, nunc illa. Tyros aIiquando infamis ruinis suit. Asia duodecim urbes si
mul perdidit. Anno priore Achaiam et Macedoniam
quaecumque est ista vis mali, quae incurrit, nunc
Campaniam laesit. Circuit satum, et si quid diu prae
a teriit, repetit. Quaedam rarius sollicitat, Saepius quaedam. Nihil immune esse et innoxium sinit. Non
homines tantum, qui brevis et caduca res naseimur ;urbes oraeque terrarum et littora, et ipsum mare in
gie prodente et probante , nec eodice Pal. quarto olimque impressis dum habent et quae in futuram ruina sua f. a. multum abludentibusr quum Forti n. et alii codd. haberent , et quae in futurum ruina sua f s. 7 Postulat
nostram lectionem sententiarum quoque nexus. Indicatum enim it Seneca, nee illa loca , quae terrae motum nondum possa sint, securitatem prae-here. Neque loca malum hoc passa, neque adhuc consistentia, meliore gaudent conditione. Fortasse praestitisset, si Seneca posteriorem enuntiationem priore loco posuisset : sed hoe naturalem loquendi ordinem, invertendi Inore, Noster interdum uti solet. R. - An Seneca igni avit, mullos in variis terrarum regionibus esse gradus eosque valde diversos periculi. eui regiones mediterraneae multo minus sint obnoxiae. Quanquam
enim nulla regio huic periculo est exempta, quod ab Aristotele, qui
tamen arenosum tractum de Plan-
lis lib. II excipit, et Meleor. II,
89 insulas rarius moveri ait, aliae tamen aliis ei multo sunt propiores.
e. extra perpendiculum inclinata ita ruinam. MAI. Tyros. ... mixus fit. Crebris enim terrae molibus cultores istius regionis ita fatigati esse traduntur, ut nova et ea externa domicilia armis sibi quaerere e gerentur. Accessit, quod propter aedium altitudinem terrae mola maximam labem acceperit oportet Tyrus: nam tremores Syriae non in frequentes. Cons. Iustin. XL ,2, 4,
Curtii, IV, 4, 20, ibique Rader. et
Fre insilem. Diu tamen hoc maluinibi desiisse videtur, quia addit aliquando. Ruhk. Asia.... Perdidit. Memorat Taeilus Ann. Cf. Garae er ad M. Antoni . . et Siameidem Anal. erit. pag. 37. R I. Achaiam et Macedoniam. Utraque provincia saepe huic malo expositateal , iam observante Λristol. Meteor.
525쪽
servitutem sati venit. Nos tamen nobis permansura promittimus bona sortunae, et felicitatem, cuius ex omnibus rebus humanis velocissima est levitas, habituram in aliquo pondus ac moram credimus i Perpe- ratua sibi omnia promittentibus im mentem non venit, id ipsum , supra quod stamus, stabile non ESSE. Ne que enim Campaniae istud, neque Tyri, nec Achaiae, sed omnis soli vitium est, male cohaerere , et EX CRusis pluribus resolvi; et summa manere, partibus
II. Quid ago' Solatium adversus pericula dare
Promiseram : ecce undique timenda denuntio. Nego
quidquam esse quietis aeternae, quod perire possit et perdere. Ego vero hoc ipsum solatii loco pono , 'et quidem valentissimi, quandoquidem sine remedio
timor stultus est. Ratio terrorem prudentibus excutit:
II, 8 , p. 785. E. Senec. ΕP. RCI, 9,
not. MAI. a tamen vulgata et bona est Ie-etio, quam tamen Gmn. Prae amore
eodicis brit. qui dabat, Quo ergo δι bis , relinquendam duxit. Idem c dex mox habet: Neque Camaniae , neque T i, nec Achaiae, sed omnis
soli Mitium hoc est, male cohaerere.
m mmma. Sic omnes eodd. et priscae ed. Summam invexerat Curio , sequaci Mureio , al. R I. - Caele. rum intelliges non aegre t. summa manere , Partibus ruere. Nam quum terrae motus lit, is licet late sentiatur, non tamen globum de via de . movet et sursum deorsum contra te ges physicaa rapit. Ergo summa manet, quamvis palles et eae non Paucae ruant. Botiti. I. Axo. Sed quuin hutnanae res sint incertae, mors viro sorti et sapienti non est extimescenda. RMI. go quidquam.... Perdere. MObilia esse omnia aio, quum mundum terramque, quibus est et m iacultas perdendi, tum homines omnesque in mundo res. MM. - Perdere. Mur
tus bonam lectionem quod P. P. et P. ivit immutatum, quoniam Perperam intellecta verba ordinavit: nem quid. quam , etc. serie, qua hic leguntur, ita ut verba quod et Perire non Possusint praedicatum. Sed verbis .ita sor- malis contrarii quid inest, quum id cuius quies sit aeterna, eo ipse perire non possit: quae difficultas eva uisisset legendo levi mutatione et quod pro quod et, ut et quietis aeternae praedicativo facto diceret: Nego quid
quam esse, quod in aeternum quiescat.
et quod igiιαν Perire non P sit. At verba vulgaria talia sunt, ut eiusmodi intevolationibus facile suPeran
526쪽
imperitis sit magna ex desperatione securitas. II itaque generi humano dictum puta, quod illis subita captivitate inter ignes et, hostem stupentibus di
a salus Mictis, nullam merare salutem.
, Si vultis nihil timere , cogitate omnia esse timenda :circumspicite, quam Ievibus causis discutiamur. Non cibus nobis, non humor, non vigilia, non somnus , sine mensura quadam, salubria sunt. Iam intelligetis nugatoria nos esse corpuscula, et imbecilIa, fluida , non magna molitione perdenda. Sine dubio id unum periculi satis esset, quod tremunt terrae, quod sua bito dissipantur, ac superposita diducunt. Magni se aestimat, qui fulmina et motus terrarum hiatusque
formidat: vult ille imbecillitatis suae sibi conscius
deamus, modo recte tonstruantur
verba et quidem ita: Nego quidquam, quod ρ. Possιl et predere, esse quietis iacternae. Suadet in his philosophus in xibus desperatis id, quod appellati
Resigninion, quum aluitus ait linio eorum malorum, quae limendo noti Possunt averti. Mel. Magna in vitii suspicionem vora hal Gruterus, prouior in magia R. Una statis salutem. Notissimus iste versus est Virgilii Aen. II, 354, ubi sermo est de Aenea timente, ne subito raptivus fiat, et eo quidem eum Troianis in Graecos Troiam tenentes irruenie. αλλ. Dis titimur. Hie vereor. ne ni-m; sii Seneea, quum profecto h mities excusandi sint, qui ingens, novum, atrox rarumque malum, multo magis, quum appetit iam iamque est Proeseus , reformida ut . soliti, illi, ruulioque minoribus malis, quae nondum a edunt et sutura modo esse possent. Nonne rogitavit, homines ita natos esse, ut foeda speeie ac ter tibilia eorum animos propterea vehe. mentius assietant atque percellani, quoniam magia mellent eos ad suis giendum gravius malum, a quo alio.
qui plurimi opprimanitie. Si octis
terrarum plenus esset eiusmodi phi. Iosophis, Oe nomiam divinam aut dispositionem numinis nos disturba tum ae vexatum iri pronuntiamus. καν eula. Eadem voce utitur Iu- .enalia in Sat. X , v. 47ar mori sola faetetur, Quantiara sine homin
Vtila illa. Fromondus reseritii iubet
non Mia r sensu tamen restagante. Ille
enim est: potestne ille induet, potest. ne recordari, sibi pitui iam esse Per. time Mendam 3 Scilicet ille nescii, mulae minora mala sibi perniciosa ei formidanda esse. Nam per apostro
527쪽
limere pituitam 2 ita videlicet nati sumus , tam felicia sortiti membra, et in hanc magnitudinem crevimus , et ob hoc nisi mundi partibus motis, nisi caelum intonuerit, nisi terra subsederit, perire non possumus lVnguiculi nos , et ne totius quidem dolor, sed aliqua ι
a latere eius scissura conficit: et ego timeam terras trementes, quem Crassior saliva suffocat 7 Ego exti
mescam emotum sedibus suis mare, et ne aestus maiore quam solet cursu , plus aquarum trahens Sul'er-Veniat , quum quosdam strangulaverit potio male lapsa per fauces 8 Quam stultum est mare horrere, quum scias stillicidio perire te posset Nullum est ma- sius solatium mortis, quam ipsa mortalitas: nullum autem om filum istorum quae extrinsecus terrent,
quam quod innumerabilia pericula in ipso sinu sunti Quid enim dementius, quam ad tonitrua succidere set sub terram correpere fulminum metu 2 Quid stul- ου
phen dixisset: Vis tu imbeeillitatis tuae tibi conseius timere phuitam Haec Gronov. qui Iaudat Horat. II, Sat. xl, 92, in nota ad IV praes 3 32, egregie observavit. RMI. Viae ille putatam Κατάρροος
innuitur. Destillationes vocantur, Ep. LXxVI I, 3. Graecorum medici distinxere κόρυζαν, ἀντιαδας, ἔρξγχους , σταφυλα s: de quibus cons. Foesii Oecon. Hipp. his voce. R. Tam felicia. Fortia, robusta, mansura. Felix apud Latinos vox satis magnae laxitalis I nam hac dises, Ptil-cher, mae Iidias, ingeniosus exprimuntur. Caeterum omnia haec pateta Nostro κατ' εἰροκνεtav iacta. R. Quum quosdam ... fmces. Intelligersi nempe contraria via in averam -- leriam , inter edendum bibendumve
tam atque protectam, labatur, quum hine in pulmones, larynx et stomachus viae verae et unicae sint. CL
pos. VII, sq. vol. XI. Hult. R. Quam stultum.... te posse s Gutta unica, seu modico humore in nuces deciduo. Et ut intelligeremus, quam ex levibus causis exanimari possimus, Fabitis senator praesoria
ait lib. VII Plinius Nat. Ilist. in
tactis haustu uno Pito strangulatus est, Anacreod poeta acino uvae Passae
Val. Max. IX, 42. Ex tr. 8 , Niger nobilis in Galatia orator tempore Plutarchi VII, p. 393. Hult. spina
piscis unica et tenui sus GPs. R. Stil terram correPere fulminum metu. Commere est μιετεωριλουτος. Notum κατω.6ατηυ κεραυνῶν esse, ut
aiebant Graeci, et ubi terrae illapsum
528쪽
L. ANNAEl SENECAE tius, quam timere nutationem aut subitos montium Iapsus, irruptiones maris extra littus eiecti, quum mors ubique praesto Sit, et undique occurrat; nihilque sit tam exiguum, quod non in perniciem generis humani satis valeat 7 Adeo non debent nos ista Confundere , tanquam plus in Se mali habeant, quam
vulgaris mors: Ut Contra, quum Sit necessarium evita exire, et aliquando emittere animam, maiore
m ire ratione iuvet. Necesse est mori ubicumque, quandoque. Stet licet ista humus, eli se teneat suis finibus, nec ulla iactetur iniuria: supra me quando que erit. Interest ergo , illam ego mihi, an ipsa somihi imponat 3 Diducitur ingenti potentia nescio Cuius mali, rumpitur, et me in immensam altitudinem
abducit. Quid porro 7 Mors levior in plano est 2
Quid habeo quod querar, si rerum natura non vult
ne iacere in ignobili loco 3 si mihi iniicit sui partein2 Egregie vero A. Gellius meus in illo inclyto carmine:
est non iam furere. Vid. supra. P test et alia via sulinen declinari, si
nempe holosericis totus vestiare caputque et mantis Contegare , vel viis reae te domui inclusum considas. Omitto virgulam serream quae summis in lectis locata acumine sulmen suo tradit abigitque sub terram. B. Vt gom ... tuMet. Maior ratio est, e. e. illa nutatio subitusque montium lapsus, terrae motus, quo quis intereat. Sunt tamen ista non eius. modi, ut nos debeant possintque consisadere, turbare. MM. . Egregie Mero. Rescripsi e cod. Ni. rotiano, taeteris To Mero omittentibus. MM.A. Gellius. Ibi Buhkops. . Ea lectio
ri in eadem ratione a codd. mss. Exhi
betur ι nonnullis Viniatius, et Vogestis, alia Nageuius, Nicotiano autem Aged tis praestantibus. Sed in poetis
istius aevi, qui inclytum carmen scripserint, neque vagellii s , neque Nagellus, nec Agellius splendet. Pro. inde in suspicionem vitii locus m Tito vocandus est. An suit T. Via
gitis, euius Tibull. lib. IV, T. 3, 480c ubi es. Heynius meminit 8 Is T.
Valgius Rusus celeberrimus aevi AH gustei fuit poeta , ab Horatio quoque lib. I, Sat. x, 82, cum laude memυ- ratus. Eliam de Saleio Basso cogitavi, de quo multus est Wer dors. P. L. M. Vol. IV, 4, p. 43 sq. aliisque locis Indice III, operis p. 772 sq. indicatis. Sed mullo pronior sum ad suspicandum , in corrupta lectione Vagellitias. Agellius latere nomen fratris Annaei Gallionis i quem quidem doctum
529쪽
Idem licet dicero. Si cadendum est, Cadam orbo concusso : non quia fas est optare publicum cladem,
et eo ipso poetam celebravit Martialis. Facile autem ex A. Gallio fieri potuit agellius, siquidem Agellii nomen librariis , qui ita auctorem Noct. Attic. nominare solebant cf. Fabric. Bibl. Lat. libr. III, e. 3, init. nolius
erat, quam A. Gallionis. Fortasse et Particula quoque Mero in plurimis codd. omissa depravatio nominis ortum duxisse potuit. Sed meliores codd. exspectandi sunt. - Hactenus Euhstore. Ego non possum satis mirari quomodo vir doctus et sagax utique possit, veritati tam proximus, gravissime deerrare. Ille enim potuisset facile meminisse nunquam Annaeo, quum fratris sui meminit, Nomen simul et cognomen pronuntiari, at eognomen soluiti quod est modo Gallio , modo MMalus; et revera utrumque simul pronuntiare ridieulum laret, quum suum ipsius nomen Noster scripturus esset, dum
fratris scribit. Quid si reputaveris non iam Annaeum nomen Gallioni Z Νam. que Gallio nomen patris adoptivi ;quod si cum praenomine et agnomine L. Iunius Gallio vel T. Cornelius
Gallio fuit, vel aliud quidpiarn . τοAnnaeus tamen non occurrit. Quod , inquis, .nomen abiit, evasu . erupti 'Dicam: gentilitii nominis, post adoptionem , terminatio us mutahatur inanias, et quod ex hac α τα uoco τει
nomen ellingebatux , id agi ominis
loco post cognomen ad i ungebatur.
Sie Aemilii Pauli filius a Ρ. Cornelio Scipione, P. Africani sit. adoptatus, fuit, P. Cornelius Scipio Aemilianus.
Sie et Nostri frater, e M. Annaeo Novato L. vel T. Iunius Gallio Annaea Dus. Sed haec omittamus. Num igitur visum Rulikoptio est nomen gentililium per litteram initialem designatum Z Α. quidem pro Aulo, T. Pro Tito, C. pro Cato, μυριακις ; sed haec
Praenomina. At de genti liliis nominibus alia decreta sunt. Possunt quidem compendiose scribi : sed ex pressa tamen una syllaba Corn. pro Cornelius, Mem m. pro Memmius, etc. ; sed in his nominibus quori mierminatio ius , non Oeus; sed ita his qui cum nullo alio possunt confundi. Atqui Ann. pro utro foret comperi. diose scriptum, Annaeone an Annio' Annius vere genti litium nomen Mi Ionis et aliorum. Respuenda ergo Rulikopilatia setilentia est. Sed quid
coniiciendum Z palet ex his quae dixit Dero Aultis Gellius vel librariis M. A. Gellius. Nam potuit qui dictabat
scribis dicere Mero, mox μ, ut indicaret scribendum vero per M ; at inaleatienti homines credidere utrumque, Mero et v. calamo exarandum. Bouit. Caelo cecidisse Melim. Qua de causa versus sic dispositi sint a nobis explanabit Exc. Ι au calc. libri. II.
530쪽
sed quia ingens mortis solatium est, terram quoque
III. Illud quoque proderit praesumere animo, ni
hil horum deos sacere, nec ira numinum aut Caelum converti aut terram. Suas ista, causas habent: neC ex imperio saeviunt, sed ex quibusdam vitiis, ut corpora nostra, trirbantur; et tunc, quum sacere videntu Piniuriam, accipiunt. Nobis autem ignorantibus Verum, omnia terribilia sunt, utpote quorum metum raritasa auget. Levius accidunt semiliaria; ex insolito sormido est maior. Quare autem quidquam nobis insolitumost 2 quia naturam oculis, non ratione Comprehendimus : nec cogitamus, quid illa sacere possit, sed tantum quid secerit. Damus itaque huius negligentiae Poenas, tanquam novis territi quum illa non sint nova , sed insolita. Quid ergo Non religionem incutit mentibus , et quidem publice, si deficere solvisus est, sive luna , Cuius obscuratio frequenti Or , , aut parte sui, aut tota, delituit 7 longeque magis
Quoque variant codd. quandoque et quoque ; Posterilis praetuli. Ruhst. Acd quia mortalem. ΙIoz noster Maluebat Epist. Lxxx, sq. Sloa non refragante. Ruhk. . III. Anc. Continuatio. Indages Pinlius causas rerum et vanos deorum metus excutias. MM. ConMerti. Omnium codd. et edd. Iectio est, a Fortunato tarnen mutata in concisi. Sed vulgata bene habet. Zeugmale ad terram trahitur verbum, quod proprie ad caelum spectat. R.
mundus, sic terra animalis modo omnes habet an cius, quibus corpora censentur. Cl. III, 45, 2. Egregie haec dicta esse unusquisque salebitur: esequentibus italelliges, haec fieri idemque emendari a natura, i. e. Provi.
dentia divina, quippe quae nihil
quoad materiam interire sinit; nain nihil non, dum nostra opinione Pe rit, in aliam transii sormatri. Perire enim est mutari, πιλοιουσθαι, CLCie. de N. D. III, 39 ; Galata. ad M. An uiri. X, 7, XI, 35. MM. Non religionem delituit. Quid , quod opparitiones haud 'rarae reli
gionem , metum terroremque Creare, inculere solent, et non solum huic
illive, sed adeo pisiice , omnibus ,
magistralibus. Cons. Plin. II, 9 sq. inipp. Mhk. - Lunae obscurationem crebriorem esse quam solis, a pluri bus veterum recte animadversum esti