장음표시 사용
561쪽
ΝATUR. QVA EST. LIP. v I. 56 iquo motus sit scilicet eius partis. Sub qua pugnatum
est. Quod dicitur, verum esse ex illo probatur: saepe Onim quum terrae motus suit, si modo pars eius aliqua dirupta est, inde ventus per multos dies fluxit: ut traditur factum eo terrae motu, quo Chalcis laboravit : quod apud Asclepiodotum invenies, auditorem Posidonii, in his ipsis quaestionum naturalium Causis. Invenios et apud alios auctores, hiasse uno loco terram , et inde non exiguo tempore spirasse Ventum e
qui scilicet illud iter ipse sibi segerat, per quod
XVIII. Maxima ergo causa est, propter quam terra moveatur, spiritus natura Citus, et locum e loco mutans. Hic quamdiu non impellitur, et in vacanti spatio latet, iacet innoxius, nec Circumiectis molestus est. Vbi illum extrinsecus superveniens Causa sollicitat , compellitque et in arctum agit, scilicet, adhuc cedit tantum , et vagatur. Vbi erepta discedendi sa- cultas est, et undique obsistitur, tunem gradisti . laδo Mil. Chalcis , primaria Euhoeae rartis , metropolis insula. qucidam modo fuit, narrante Strabone, X. p. 23, qui p. 26 addit. Euboeam esse terrae molibus obno
lum suisse eledam, ex hoe quoqueiore clarum est. R. In his ipsis quaestiontim. Grutero monente , raduxi e codd. duobus palat. his. Aselepiodotus similes quae-
. . .scilicet, adhuc. . . Dagam . Miliis es, i. e. hoe tune scito, vel hoe setas
eodd. et edd. aeri pluram G nov. Praeea lectione, quam codex brit. pradistabat. exemptu. Sed non cipus muta
tione. Vtrumque bene poni potuit: illud posuisse Nostrum, omnium li-
562쪽
magno cum murmure morula Circum clavstra fremit . . . . .
aquae diu pulsata convellit ac iactat: eo acrior, quo
cum valentiore mora luctatus est. Deinde quum circa Perlustravit omne quo tenebatur, nec potuit evadere, inde quo maxime impactus est, resilit: et aut per Occulta dividitur, ipso terrae motu raritate facta, aut per novum vulnus emicuit. Ita eius vis tanta non potest cohiberi, nec ventum tenet ulla compages : solvit enim quodcunque Vinculum, et Omne Onus seri secum, insususque per minima laxamentum superat, indomita naturae potentia liber, utique Concitatus, sibi 3 ius suum vindicat. Spiritus vero invicta res est; nihil
Luctanter Mentos, tempestalesque νonoras I eris premat, ac Minclis et carcere fraenes.
Sine dubio poetae hunc voluerant videri carcerem, in quo sub terra clausi laterent. Sed hoc non intellexerunt, nec id quod clausum est, esse adhuc ven-
hrortam, praeter hiat. consensus morine l. R. Mogns eum murmure moraris... se
mil. versus ille desumptus est e virg. Aen. lib. I, vs. 55. 56. R. Ipso im e motu riaritare Dela. quum aeris subtilitas aucta sit, ideoque saei lius e adere possit per Meulla, per terrae rimas. R. Stiperar. IIanc omnium eodd. lectionem mula ii Pincia n. ailli pitie. At non viderat xir egregius, illa minima esse taxiameurum, quod superet. Nee Sealiger. dum ad Aetnae v. 38 ,haee verba laudat a vulgata disce.
dere conatus est. R. Gelariles Mentos. . . . foener. versus
Virgil. Aen. lib. I. vas. 53, 54. A poeta Senera, qui tamen nune poesi re. lieta philosophum agil. hanc in me las iaei potuisse vituperationem resulatu saeis limam, noli mirari. Noe saepe seri solet. Mirationis tamen
h. l. causa non iniusta es , quum Se neca ipse a rem sie iselusum haudae mel ventum v averit. R. Larerent. Bie ut Seneeam a crimine eontrari fialis ii heremus, dici potest , eum distinguere spiritus a ventis, quorum illi internam vim motrἱeem habeant, quae non excita quieseat, hi semper natura sua moveantur. R.
563쪽
NATVR. QUAEST. Lig. vi. 563tum : nec id quod ventris est, posse iam claudi. Nanx quod in clauso est, quiescit, et aeris statio est; omnis in fuga velatus est. Etiamnunc et illud accedit his a P-gumentis, Per quod appareat, motum estici spiritu,
quod corpora quoque nostra non utile P tremunt, quam si spiritum aliqua causa conturbat: quum timore contructus est, quum senectute languesCit, et venis torpentibus marcet, quum frigore inhibetur, aut sub accessionem cursu suo delicitur. Nam quamdiu sine iniuria peruuit, et ex more procedit, nullus est tremor Corpori ; quum aliquid occurrit quod inhibeat eius ossicium , tunc parum potens Perseren ilis his quae suo vigore tenebat, deficiens concutit, quidquid integer tulerat. XIX. Metrodorum Chium necesse est audiam US , quod vult sententiae loco dicentem. Non enim permitto mihi nec eas quidem Opiniones praeterire, quRS improbo: quum satius sit omnium copiam fieri, et quae improbamus, damnare potius, quam Praeterire.
Quid ergo dicit7 Quomodo in dolio cantantis vox illa a
per totum cum quada in discussione percurrit ac reso-Sed Me non inlevexerunt ... Dentus est. Subtilis quidem et puerilis μερι- roo ρoveti moti obiecti . Nam potest venti impetus et eursus in aliquam partem eareeris esse. Atqui essitat li- here ille aer, uel elaudatur, nihili resert Nam, ubi antan . quoquo versus est. Nemineris praeterea elymi D atri r Mentus est a Meniendo ; porro venit aer qui aliquo aliqua eadit , etiamsi non advenit. Botiti. Ain stis iaccessionem supplendum est, febris. Nisi spiritum h. l. aera intelligas, vix bonum sensum ullo modo, quoquo te heri.is, extuderis. R. XIX. Alle. Neirodori Chii senten
Μ trodortim Chitim. Nune suis e Demoeriti diseipulum constat. Cf. Fabrie. Bibl. Graee lib. II, cap. 24, 22, v. lI, p. 660, ed. IIartes. Quae hio asseruntur, ea desti mpla sunt ex
Quomodo in dolio crati auris Mox. .. Per totum. Ita eodd. Forsu ali. Prius impressit Q. tim in dolio eatismur et ilia per E. tit et est in pal. quart. et Colon. Alieri. Q q. i. d. o Moxilia
564쪽
nat, et tam leviter mota, tamen Circuit, non sins tactu eius tumultuque, quo inclusa est: sic Speluncarum sub terra pendentium vastitas habet aera suum; quem simul alius superne incidens percussit, agitat non ali
ter, quam illa, de quibus paulo ante retuli, inania
XX. Veniamus nunc ad eos, qui omnia ista quae' retuli, in causa esse dixerunt, aut ex his plura.
Per l. Laudat illam Ieci. var. Claud. Matinas. ad Scripti. H. Α. vol. II, Pag. 8as , qui emendat et Q. q. in d. can latur, etc. Schneiderias Vir. C. inde legendum esse censuit Anmerk. gu deu
dolio clauditur Mox, illa: quo retulit sequentia : quo inclusa est. Sed vul- gata bona est. E cantantis librarii compendiorum scribendi fortasse havd gnari secere causatiar. Tω illa lamen carere nolumus R. - Quomodo. ... P. totum , etc. In verbis Metrodori, discipuli Epicuri, corrupta quidem sunt indicata, at sacili negotio possunt restitui legendor clarasa initis Mox. Varians lectio cantanIis est ieiuna glossa aut parius scioli emendare volentis; Canere enim opus non est, ut ille sonus essiciatur, neque tale quid in lo- eo Aristotelis est, Probi. XXV, 2 r
Wov 7rotei ψογο v, H κηματι ομοιον γίνετοa. Illia, quod corruptum vide, tur, non est, sed est ablativus capiendus ut ea pro thi. Dubio mihi vacare videtur hunc βουρα κου nihil aliud esse quam Iul. Obseq. e. 3 06r fremittim ab infimo ad caelum ferri invium , quod eius interpretes latuit. Potest sane sonus esse aut irrumpentis venti aut erumpentis, quod mihi 'probabilius est. Viderint physici, qui
sortasse hunc fremitum eumdem cum supra notalo mugitu ε 3, 4, aut certo ei similem esse arbitrabuntur, qui vero ab eo diversus esse videtur. In
vis corrupto , eiusdem rei non clara quidem vestigia mihi deprehendisse videor; at hoc video, utrumque locum posse inter se constare, ita ut sacile in mentem veniat, alteri altera ex sententia Metrodori excerpere placuisse. A nostro excerpta perspicua essent, nisi corrupissent, quae nescio quomodo explicuerit Salmasius ad
II istor. Aug. II, pag. 82s ,' pro cor ruptis habuit Sehneideriis , qui in Ecl. Phys. pag. 4 82, quum in dolio clauditur Moae, illa legere mavult. Ellam vix sana sunt itemque iacile corrigenda ita r et etiam aut et etiam si,
quod ne quis in fragmentis Cornelii ipsius Ciceronis Ioeis vindicatum impugnet, propugnabit I. Fr. II finger ad Theod. Mall. de Metris pag. 4 44, quibus locum pag. 4 08 stabilit. Ita ipse Varro, L. L. Iv, pag. 33, e. b.
Pocula a Potione, unde Porcilio et eriam Poma, et nuper Fronto ad Uer. II, 2, Epist. initia et etiam ea. Eoel.
565쪽
Democritus plura putat. Ait enim, motum aliquando spiritu fieri, aliquando aqua, aliquando utroque : et id hoc modo prosequitur. Aliqua pars terrae concava est, et in hanc aquae magna vis confluit. Ex hac est aliquid tenue , et caeteris liquidius. Hoc quum Superveniente gravitate reiectum est, terris illiditur, et illas movet. Nec enim fluctuari potest sine motu eius,
in quod impingitur. Etiamnunc quod modo de spiritu adicebamus, de aqua quoque dicendum est. Vbi in
unum locum Congesta est, et capere se desiit , aliquo
incumbit, et primo viam pondere aperit, deinde impetu. Nec enim exire nisi per devexum potest, diu
inclusa; nec in directum cadere moderate, aut Sine
' Dem ritus. Ab illo narrat Aristot. Meteorol. Π, 7, p. 780 B. C. hanc solummodo opinionem propugnatamquam Seneca primo loco posuit. De spiritu silet, Epicurus lamen, qui, vel maxime repugnans , pleraque physica sua sumpsit a Democrito, plura ex his in causa terrae motuum esse eontendit. CL Lueret. VI, 534sq. Plutarchus: Θαλῆς uiu καὶ Δημο-
Sed dicere licet Plutarchum sentenolias , ut saepius secundum res ordinantem, hic tantummodo Partem sententiae, quae ei cum Thalete communis suit, tradere voluisse , neque credibile est, virum tam gravem ali-
eui quid astingere potuisse, quod revera apud eum non repererit. Polio res eum partes aquae aut primarias iniunxisse , vel ex Senecanis elarum est, unde alii induci poterant, ut se quiores negligerent. Quanquam autem Democritus sua laude Dou fraudandus est, quod bene sertasseque primus vidit, terrae motuum causam non esse simplicem, noti lamen satis intelligitur, quomodo aquae torrentis
asiluxui illas tribuere potuerit. Qui
quum sensim fiat, motus tam vehe mentes subito quomodo cieri possint, non satis patet, ad quos molus faciendos aqua Per se etiam nata non est , ut mox Seneca e. 23 ipse sentit. Quod addit inde a Praeterea, vix ad terrae motus reserendum est, quod pertinet ad labes, iyiae sine gravi si innitimorum quassatione, cito praeteΓ-
eunte quidem illa, plerumque contingunt. R et K. Ex hac est.... liquidius. Aristoteles explicat l. l. Δημοκριτος δέ φησι, πλη- ρη τὸν γ nu υδατος ουσαv καὶ δεχομένγ. ετερον ΟμDiov ὐδωρ, αποτουτου κινεῖσθαι. Liquidior itaque est aqua pluvialis quae supervenit. R. Etiamnunc, ad haec, deinde. R. Quod modo, ca'. 38. R. Ee cvere se desiis. Veriit Demorieriteam locutionem . qua etiam Aristot. l. l. ulitur: διά τὰ μη δύνασθαι ι, quia abundat. R.
566쪽
L. ANNA Tl SENECAE 3 ConCuSSione eorum, per quae et in quae cadit. Si Vero, quum iam rapi coeperit, aliquo loco Substitit, et illa vis fluminis in se revoluta est, in Occurrentem terram repellitur, et illam, qua parte maxime Pendet. . exagitat. Praeterea aliquando madefacta tellus, liquore penitus accepto altius sidit, et fundus ipse vitiatur: tuno ea pars premitur, in quam maximenquarum Vergentium pondus inclinat. Spiritus vero nonnunquam impellit undas; et si vehementius institit , eam scilicet terrae Partem movet, in quam Coa 4 ctus aquas intulit. Nonnunquam in terrena itineri
coniectUS , et exitum quaerens, movet omnia : terra
nutem penetrabilis ventis est, et spiritus subtilio Pest qu*m ut possis excludi, et vehementior , quam
ut sustineri concitatus ac rapidus. Omnes istas esso posse causas Epicurus ait, pluresque alias tentat: Et
alios, qui aliquid unum ex istis esse assirmaverunt, corripit, quum sit arduum , de iis quae coniecturas sequenda sunt, aliquid certi promittere. Ergo, ut
Si υero, quum... comerit, Si vero,
quum impetum iam ceperit, progredi impeditur. Auget deinde vim aquae spiritus. R.
Scilicet terrae. Gmite rus monuit, se haee verba cum obsopoeo esse ab interprete putare. Fieri tamen Potest, ab utroque vim particulae, quae non semper explicat, nondum recte Perspectam esse; quippe qui et c. 38, 3, eto Milieri delebant. Significat autem: hoc scito, vel hoc scias licet. Cf. Gro novit Obss. III, 9, p. 387 sq. Caete
Omnes istas a Democrito aliisque prolatas et hisce libris pertractatas causas Di rus ait. Cf. Lucret. Vt,
53 4 sq. Epicurum haec dixisse sine dubio est, tum in libris de Natura nune deperditis ; nisi sorte, quod nar
rant, ex latebris Herculanensibus nune quum maxime ad lucem ab Anglo
uester denuo bonis litteris luet quo redditi sint, lum in Epistola ad Pythoclem apud Diogen. Laert. X, ευμ 4 06. Quum tamen Epicurus nihil novi attulerit qui quidem eius mos suit, antiquis quippe semper mixtis invi-
Cem , concesseritque, omnes illa cati fas non reiic eridas esse. Parum Hlilitatis ex eius probatione redundat. Rul. .
567쪽
ait, potest terram movere aqua, si partes aliquas eluit, et abrasit, quibus desiit posse extenuatis Sustineri , quod integris serebatur. Potest terram movere impressio spiritus. Fortasse enim aer extrinsecus elio intrante aere agitatur. Fortasse aliqua partu subito decidente percutitur , et inde motum capit. IFortasse aliqua parte terrae velut columnis quibusdam ac pilis sustinetur: quibus vitiatis ac rec sedentibus , tremit pondus impositum. Fortasse calida vis spiritus in ignem versa , et fulmini similis, Cum magna Obstantium strage sertur. Fortasse palustres et iacentes aquas aliquis satus impellit, et inde aut ictus terram qualit, aut spiritus agitatio, ipso motu Crescens, et se incitans, ab imo in summa usque perfertur: nullam tamen illi placet causam motus
Fortasse pultis res et iacentes aquas.
Risum moveat Epieti rus suis palustribus aquis. At patrocinatur iis Aristo. teles, Meleor. II, 8: Di de κιρὲ G.
Idem ille iam eo ad paries igneum spiritum adhibens prudentia et sole tia ipsum Democritiam videtur superare , nisi hoe ab alii x Democrito serioribus mutuatus est, quos quidem nominare omnino non pras iam, quum paucissimi veterum essent, qui cara sam terrae moltis ab igni arces ebant, ut contra plurimi, qui ab aere. Fontes huius sententiae sunt Diogenes Laer
rus, paueis levioribusque exeeplis, vi- dehit. Palustres aquas bis videtur reddere Lueretius VI, v. 55s i Fit quo
568쪽
L. ANNARI s ΕΝ ΛΕ. XXI. Nobis quoque placet, hunc Spiritum esse, qui tanta possit conari, quo nihil est in rerum natura potentius, nihil acrius, sine quo nec illa quidem quae
vehementissima sunt, valent. Ignem spiritus concitate aquae, si ventum detrahas, inertes sunt. Tunc dei mum impetum Sumunt, quum illas agit status: qui
potest dissipare magna spatia terrarum, et novos montes subiectos extollere, et insulas non ante visas
in medio mari ponere. Theren et Therasiam, et hanc nostrae aetatis insulam, spectantibus nobis in Aegeo
XXI. Asta. Stoicorum sententia exponitur. R. Nobis. I. e. Stoicis : quos omnino hae in re Aristoteli et Theophrasto adhaerere constat. Ille docuit sentenis iam suam in Meteorol. II, 8. R. Stibiarios. Sic omnes codd. Erasmus tamen et reliqui eum sequiali editores, subrectos. Illud restitui. Mox egregie restituit Fortunatus et eum sequutus Gronovius , Theren et The
rasiam et hanc nostrae aetatis, codd.
addicentibus, qui praestant, Therenee Themam, alii Therviam, cod.
memmian. Threycteraam et hanc n. M. Quos montes novos extulerit teris rae motus , eoniectura non assequor.
Supra, IV, 2, modestius dixerat: Differa montes, subrigit Plana, Madias exintuberae, noMas in Profundo insulas eri-gu, unde Seneca sibi ipse medicinam assert. Nam unice verum mihi cum Simsone videtur subrectos m. legePe.
Quid sint enim sufleeti m. An in vallem depressi Z in profundo siti pAt hoc frivolum esse supersedeo demonstrare. Forsan sumpsit hoc Seneca a Posidonio apud Strabonem II,3 60, ubi To εξαίρεσθαι τηv γκὸν ποτε:- ιγματα λας ιν και μεταβολὰς τας
Posidonio. Videtur hoc sensisse Busson, t. I Histoir. Narur. ubi nostrum eum pluribus citat, es. III, 33, ubi montes terrae motu subrigi per legem naturae Posse negat, advocans Ammian. Marcell. XXVI, 30, contra veniente recentiorum usu. Vid. Huminboldi ius ex Historia Insul. CanaP. l. Q. p. 263. Facilior est opera probandi, novas insulas e mari emersisse. Bhodum et Delum iam antiquis temporiis bus mythicis. Sic enatas omnes dictitaverunt. Vide Pindarum Ol. VII, 4 05, et Callimachum in Del. 32, ibique Spanhemium, eum Strabone VI, p. 396, et Plinio H. N. II, '89, et Ammiano, XVII. 7 ; citatos ad Heraclid. Pont. XXXII, p. 85. Posterioribus
temporibus e mari sublata est Hiera, teste Pausania VIII, 33, aliaeque, quas recenset Plinius II. N. II, 87. De recentissimis dignus est qui videaturririter in Obs. Itin. p. 3 26 sq. et Philos. Transact. XXVII, n. 332. Magnam harum insularum partem con tra pessum iisse narrat Tertullianus ad Nat. I, 9; ubi nota locum medica ope indigentem t nam pro monstro Hieretinape legendum est mera, Anain he. R l. - Vid. Excursum quintum
ad calcem huius libri. Bouil. Theren. . . imulam. Pliniano loco Il,
569쪽
mari enatam, quis dubitat, quin in lucem spiritus vexerit 7 Duo genera sunt, ut Posidonio placet, quibus movetur terra : utrique nomen est Proprium. Altera succussio est, quuin terra quatitur , et Sursum ac deorsum movetur: altera inclinatio, qua in latera
87, accedat IV, 3 2 : Thera quum primum emersit, Calliste dicta. Ex ea Mutia Postea Therasia atque inter duas enata mox Automine, eadem mera, et in nostro aeseo Thia iuxta eamdem meram nata. Buhh. ectantibias nobis, nostra memoria,
spectantibus nostri saeculi, aevi, hominibus. R. Posidonio. Posidonius. cuius egregii Stoici saepe mentio facta est in his libris, duo tantum genera terrae mo tus agnovit, τους βρα ταας et τους επιχώωται. CL ad c . IV, 3. et Schneid. ad Eclog. Phys. adnotati. P. sq. Mhk. - Recte Posidonius e directionis ratione duo tantum motus terrae genera statuit. allerum Succussionem
ad lineam verticalem , inclinationem alteram ad lineam hurizontalem. His
subdit Seneca ut tertium genus momtum vibrantem, aut tremorem , qui tamen re vera non differt a posteriore illarum duarum, et eatenus tantum
diversus est ab inclinante, quatenus hie ad unam tantum partem movet, ille ad utrasque sibi oppositas. reei proce ultro citroque; in quem sensum sed Dibramur cf. n. , p. 57s cum Gronovio legere mihi quidem
eo convenientius videtur, quod tum iri antecedentibus tum in sequentibus tertium suum genus opponit illis duobus. Sed, observantibus Schn. ad Iri l. Phys. p. ra, et Buhk. Aristoteles hoc iam occupavit. Verba eius sunt T v liiv των σrrupto v olων τρύμου σιγαι, τον di οιον σ*υγμόν. Ilaec persuadebunt clarissimo Α. IIumbold-tio antiquiorem esse Posidonio hane divisionem. Conser eum in Itin. in regiones aequinoct. t. I, p. 466. Fuerunt et alii qui terrae motus trifariam describerent, sed non eodem mod ut Scholiastes venetus Homeri ad Iliad. μ, v. 27, auctore Porphyrio: Tα γαρ των σεισ1ι- δια Ῥουτα τοῖς παθε μασtu οἱ φυσικοι λεγουσιν ιτα, καὲτιγας ἐδίους χαρακτnρας ἐπιγραγου υαυτοῖς. βρασματιαv τινα και πασμα. - τιαv καὶ κλιματιαυ προσαγορεύοντες. Similiter Eustath. ad Homeri iliad. ρι, p. 845 r riis v rιδη τρia, tisv καὶ Οἰ
κλιματιαε; quorum ultimum recte, docte acuteque supplevit Hemius ad Praes Herael. allegor i P. XXV. Est idem , quem Seneca vDeat inclinati nem, quemque Aristoteles i. c. cum σφυγμω comparat. Pausanias quidem, VII, 24, etiam tres numerat, sed e pluribus, ut videliar, alioque inter se modo diversos. Omnino vereor, ratiri saria terrae motuum divisis apud veteres et vera et bona sit. Melius certe auctor de Mundo cap. 4 ρη κτας ut quartum genus addit των σε tσαων. Oi μευ εἰς πλάγια σε eouτες καὶ oξειας γωνιας επικλινται καλουωται, οἱ naucia ριΤrTOvτες καὶ κατω κατ' oρθας
ius de Mundo p. 264. Eamdem institit viam Ammianus Marcell. XVII, 2.
570쪽
3 nutat navigii more. Ego et tertium illua existimo,
quod nostro vocabulo signa luin est: non enim sino Causa tremorem terrae dixere maiores, qui utrique dissimilis est: nam nec succutiuntur tunc omnia. ne G
inclinantur, nec vibrantuo. Res minime in huius inodi 'Ca Su no Xia , sicut IOnge perniciosior est inclinatio Concussione. Nam nisi celeriter et ex altera parte properabit motus, qui inclinata restituat, ruina necessario sequi tui . Quum dissimiles ii motus inter se
sint, Causae quoque eorum diversae sunt.
Tantumdem habet Diogenes Laeritu, lib. VII, 73, 354, e Posidonii
dem legendum, τους de βραομα- etiae. Quae illie sunt ρῆκται , hie
aunt σεωματιαι. nisi ei haee vox eo rupta est, quum sit nimis generalis, et ex Ammiano emendanda. Sed reprehendendum in hae distributione
est, quod non unam simplicem rationem sequitur, sed duplicem, alie, am a motu modo, alteram ab eius vi ei esseeiti, quo aut labes terrae in profundum aut rimas fissurasque gignit. Quare hane illi subiteore scilius simplicissimumque est, ut apud Nearae. Allon II mer. Tti μυ σε σμωvδιαρερρυτα τοις παθηuασι. οἱ υσικοὲ
Quod eo probabilius redditur, quod ne Seneea quidem plures apud Posidonium agnouit, unde Diogenem ei plura vero affinxisse, quum eadem genera dupliciter distinguere non eo. gitaret, probabile est. Mel. Ego et tertium. ete. Iam Aristoteles, Meteor. II, 8, indigila ithune teruae tremorem , quum eum compararet eum etρoutii eorporis humani. obsor acit haec se lineid rus quoque l. l. αλέ. - En Arist telis verba: Ara
tionem percussione pernielem maiorem asseris tum rati , tum usus coriis firmant. Dum ethim ad unam tantum Pariem convertuntur, mulio Deilius centrum gravitatis amittent, adeoque eorruent. Quod si eo trarius statim exoritur motus, damnum saepe aut evitatum aut reparatum esse mulli
tradiderunt, ut Pausanias, qui ipsas diruptas aquae si lulas ad unguem coiisse l. e. perhihel. Pluribus aliis quos evolvet, eui volupe erit) omissis, adseritam luet lenium Philostor.