장음표시 사용
531쪽
illac acta o in transversum laces, et caeli magna I ars ardens, et crinita sidera, et plures Solis orbes , . et stellae per diem visae, subitique transcursus ignium, multa in post se lucem trahentium 3 Nihil horum sino timore miremur: et quum timendi Sit Causa nescire, .non est tanti scire, ne timeast Quanto Satius est, Causas inquirere , et quidem toto in hoc intentum
animo 2 Neque enim illo quidquam inveniri dignius
potest, cui se non tantum Commodet, Sed impendat.
IV. Quaeramus ergo, quid sit, quod terram tib infimo moveat, quid tanti molem ponderis impellat, quid sit illa valentius, quid tantum onus vi sua labe
iactet : cur modo tremat, modo laxata subsidat, nunc
et fortasse primum a Leucippo. Qui
quidein causam eius rei ponebat in eo, quod orbita solis maior sit quam lunaris , quam sententiam Contra
Baiiar in Histor. Astron. Vet. Pag. . 302 , explicatam vindicavi. Causa in Propatulo est. Quum enim solis orbis toti terrarum orbi non toties Oeculi Possit, quoties luna umbram terrae inibit quia diameter sectionis coni illius diametro ipsius aut solis plus quam sesqui lotigior est , ideoque
iteri sit necessarium, ut sol rarius singulis terrae partibus a luna tegatur , saepiusque ea in ampliorem terrae umbrani incida irequentiores desectus lunares solaribus e e recte
colligitur. orbes. Quod supra suo loco lib. I, 2 non notaveria , solem inle dum solere ambiri pluribus lialesii bus aut eireulis , hie alterio facit, sed recte pluribusque lestibus. Iul. Obsequens de Prodig. LXXIX: Lanuseii
inter horam leniam cι quintam duo discolores cinctili solem vinxerunt, Vu-bente auer, alter castilida linea. Dio
Cass. lib. XLV , 47r Φως η ου Gτρισὶ κύκλοις ραυταζεσθαι ἐδόκει. CL supra dicta ad lib. I, 2, S, tum ad I, 3 5, 5 , de caeli ardore , cui hic se quasi corrigens illius partem 1aritum cedit. Stellae per diem conspiciebantur sine dubio potissimum tum fili ni
eclipses solares ingruebaut . mel. Longeque. ... trahentium. Deliis in. teoris, cometis, etc. dixerut Noster
libro primo , qui est de Ignibus. L.
Et quum.... timeas, et quum ignorantia timoris superstilioriisque matersit, nonne scientia res est gravissima, qua timorem dimoveas deleasque
Cui ..... in endat animus Mu. Iv. ARG. Causae terrae motus. Adi
Cur modo tremae, modo, etc. Varia terrae motus genera asseruntiis, quorum nomina servavit Auctor de Mundo c. 4, p. 32M. D. sq. ENumerantur ibi επtκ ivrbi, qui ad cingulos acutos in obliquum qualiunt ; βρατται, qui sursum .deorsumque ad angulos rectos iacta ut terram; χασαδ-
532쪽
in partes divisa discedat; et alias intervallum ruina osuae diu servet, alias Cito Comprimat; nun amnes magnitudinis notae convertat introrsus , nunc novos exprimat; aperiat aliquando aquarum calentium venas , aliquando refrigeret; ignesque nonnunquam per aliquod ignotum antea montis aut rupis foramen
etsiti, hiatus in terra laetentes; ρῆ- κτρα, qui hiatus aperiunt, terram eruetando; ειστα . qui tino obnixuaubvertunt, quod impulerunt; παλ- aul quassabundi atque ut inque deelluanies xibr.irilesque, quod moverint, semper erigunt; μυκηταt, terram cum mi gitu quatientes. De
noventem a 'erire vidiquando aquartim calentium inuas. viliquando refrigerare ex parte confirmat Aristoteles Meteor.
No,tri Itis eritiferar redire vide. tue aliti immisis amniatis, non naquam etiam ignavi eolidis in fonti-εω, atili aMMso staminum moti. Idem, lib. XXVI, 30 i terrae quo e mortis prosevdiva sor atque asstias, si rei, ea Phenetim Areadi re qiatiquies ac eidisse eon,iae. Sic et in Coo eo monte amnis erupit. Apuleius de Mundo p. 264 IIis passi ibus sum terras, quae fonses paritim insolentiatis Meis Pereia grinorum fuminum sulcontes incis. IIue pertinoni Sirabonis l. pag. 404 , ubi marrat τα θερμα τα ευ-καὲ
ramen. Nox montem, qui per novum foramen ignes evomat, non diu quaeret Ierior, eumque eon stiminuenἰet in Vesuvio , quem , Etsi longissimo ante tempore ignea eleeerit. tamen pro novo monta ignovom tune habuisse homities, luin ex te
meritate appropinquantia Plinii, lumex eius vestiuium in serie talium motitium praetereutilis silentio clib. li, s 0 satἱa aetile eolligit Gesne aio Chrestoniath. Plin. II, n. 7. Eiusmodi rupea ignivoma magis mira rariorque adhue videatur. En vero la.
lem apud Sirationem c lib. Vll. pag. 487 in agro Apolloniatarum , NU
v, quae πέτρα -ὲ τ ρ ῶυαλ- σουσα r tibi loea parallela asteri Casaia bonus es Plinius i. e. . Nategit dis hi, Mevmatinus, Aristol. Audit. Mirab. p. 83. Uane rupem in animo habuisse Seneram admodum probarbile est. MN.
533쪽
emittat, aliquando notos et per saecula nobiles comprimat. Mille miracula movet, faciemque mutat locis, et desect montes, subrigit plana , valles extuberat . novas in profundo insulas erigit. Haec ex quibus causis accidant, digna Pes est excuti. Quod, inquis, erit pretium operae 7 Quo nullum maius est, nosse naturam. Neque enim quidquam habet in se huius mate- 3riae tractatio pulchrius , quum multa habeat sutura usui, quam quod hominem magnificentia sui detinet, nec mercede, sed miraculo colitur. Inspiciamus ergo;
quid sit, propter quod accidant haec. Quorum est adeo mihi dulcis inspectio, ut quamvis aliquando de
Ali ando nolos et commi g. Multa exempla occurrunt. Nolum est omnea sere Arvernorum in Gallia montes ignivom cis olim fuisse. Plurimi quoque i a PolynesIae insulis existineti eonspieiotitur inter plurimos qui flammam erueiani. Rotia Deseri. Montes desieri aut di,tiei et eomplanari ait Ammiatius Mareeli.
XVII ,7 , ubi id molibus terrae , qui
elimatiae dieunlue lissimum tribuit , qui tirbes, aedis ira montesqua comptinent , qui loetis lectionem deis ferre altera di ista probabiliorem sa-
eit. Simile quid iradii da Sipylo,
rem eum oppido Ctiriae, Simiam ins tignosiis. Tales montium motus sine eonlinium terrarum motu et sine ssammarum eruptione evenire possunt. Neque enim ubἰque hare tina obser. vantur, et nonnulli auctorea veteres
flammarum mentionem non iniiciunt. Quin recenitores hoe eonfirmani. Cuἔdieius non est mons Helvetiae , qui eorruens pagum Piuersam obruit p
test, sie non assumendum est ita textum. Noster τω disseret alio sensu utitur, e . g. c. s ex tr. Ccitisusio huis rum heri orum facilis Gl. MAI. Ueerio. Sie Fortunali codd. et
534쪽
motu terrarum volumen iuvenis ediderim, tamen tenture me voluerim, et experiri, an aetas aliquid nobis aut ad scientium, aut cerae ad dilietentiam adiecerit. V. Causam, qua terra Concutitur, alii in aqua esse,
alii in ignibus, alii in ipsa terva, alii in spiritu Putavere : ulli in pluribus, alii in omnibus his. Quidam
liquore ipsis aliquam ex istis causam esse dixerunt; sed non liquere , quae esset. Nunc singula perSequamur. Illud ante omnia milii dicendum est, opiniones Veteres parum exactas esSe, et rudes. Circa verum adhuc errabatur. Nova omnia erant primo tentantibus, post eadem illa limata sunt: et si quid inventum est, illis nihilominus referri debet acceptum.1 Magni animi res fuit, rerum naturae latebras dimovere , nec Contentum exteriori eius conspectu , introspicere, et in deorum secreta descendere. Plurimum ad inveniendum contulit , qui speravit posse reperiri. Cum excusatione itaque veteres audiendi sunt. Nulla res Consummata est, dum incipit. Nec
cito stiminis. Beduxi. Erasmus: in is spectatio. Bul L. Va q-mυis.... ediderim. Volumen illud quidem periit; sed quum auetorseeundis euris eorreeium et expoliis tum servaverit posteritati, iactura prioris Deile ferri potest. Caeterv in hunc lἱhrum in iis esse . qui res ra-clasi et foeundis euris elaborali s. δε- aυασμευοι dicebantur, in propatulo .si: quare , dramatibua quibusdam , Platonis optimis dialogis, ApollonIi Rhodii Argonauticis, ciceronis nori nulli, libris, ole. merito annumerari
mei eiur. Mik. . . Tentiare.... et experiri non sunt merax nonyma. Termine enim est in i-
rere aut scire intie, quid quis sciat . aui res,it; experiri , iitrum id sciat aut possit, quod scire aui posse debet aut seire se et posse profitetur. Eori. V. Aac. Continuatio. ii in ptiratis h. e. uno alter NE es his qualitor causis coniunctis, e . . aqua eum Igne. Cf. itisca c. . Persequitur has causas in sequentibus. R. I. Et in de iam seeregia descende ea nam mundus. qui est divinus, habet mentem. Cie. Aead. IV, 34. IVe- - , Θs em d. Stoisia. Plial. II, p. 3 16 sq. MII. Deipia. Ad eamdem sere de rerum initiis sententiam, quae non statim possint persecta esse, redeunt Cieeronis verba de Cl. Orcii. 4 8 i Ii Iest, ait, simul DMentum et perfritim;
535쪽
in hac tantum re omnium maxima atque involutissima, in qua etiam quum multum actum erit, omnis tamen aetas quod agat inveniet; sed in omni alio negotio longe semper a persecto suere principia. I. In aqua Causam esse , nec ab uno dictum est, nec uno modo. Thales Milesius totam terram subiecto iudicat humore portavi et innatare: sive illud Oceanum voms, sive magnum inare, Sive alterius naturae simplicem adhuc aquam et humidum elo- mentum. Hac, inquit, unda sustinetur orbis, velut aliquod grande navigium et grave his aquis, quas Premit. Supervacuum est reddere causas, propter a quas existimat, gravissimam partem mundi non posse
et Quintiliatil, qui in Peaesal;one Inal. Ir Ad nutritis rei , ait, summam nisi praeeiaculatis initiis m enim . Neque aliud Mnlii Lueretius, Ber. Nai. v,
4495 e .... aliud ex alio clarescere cor Ieυidemus Artius, ad summum donee --n re saeiam . Hoc eo verius est quum , ut ipse Senoea ait, Epist. ram, ne eem ala ad Miritim accedire aliquid graude remanti. Κoel.
VI. Aac. An in aqua causa terrae motus sit 8 MLI. istis Milesias.... premit. Eadem iam oecupa ii Seneea supra lib. III, 3, 2, ubi cs. not. MM.
Strio curam .... gestiari. Hi ne patet, Senecam eam dena elementorum conseculionem , et, ut ita dieam, grada-tἔonem , iam apud illudii seripiorem, tinde hane Thalelis sententiam hauserit, invenisse: Thaletem enim nullum i birum serIpsisse constat, etiastierunt, qui tritinerent. Aristoteles semper aἰt ετσὲ, de eius systema eloquens. Stoicis autem suti similia. ris haee set entia. D cuit ex a lita aut humore cuti se hoc principium , Me vit) omnia taetera ele menta, aerem, ignem, terram. Orta esse, rare suetionis et eoiadensalionis Ope. Quae sententia, etsi parumper mulata, iotile. vi philosophiae propria su t. De moeriintus discessii, uilippe qui senteni iam a Thalete resutastim tuitus est. CLAris pl. de Caelo II, 43. ubἱ tum hane Thaletis opinianem, lum illam Democriti, quae et Anaximeni Atia xagoraeque Placuit, memorat re suis atque. Ahh. - Bene quidem Rutili. At halde vereor. ut merito illud silai; vidi enim eredibile est, sanae modo mentis hominem, nedum talem philosophum , hoe non e gilasse. At, si reputabimus Thaletem sei Isse, terram esse cavernosam eius site Orbis solidam supersietem liquida exeelsiorem esse, excusabimus eum terrarum orbem in aqua propter causam iam supra lib. III, 43, 2. prolatam nare iuhentem, ei una eum eo Serieram, qui hoc fortasse sentiens, praeterierit. Beeetilioribus temporibus multa contra nexum maris cum ieriae inhiu clusolein, dubia movit.
536쪽
L. ANNAEI SENECΛΕ spiritu tam tenui fugacique gestari: non enim nunc de situ terrarum, sed de motu agitur. Illud argu menti loco ponit, aquas esse in causa, quibus hic
orbis agitatur , quod in omni maiore motu erumpunt sere novi sontes : sicut in navigiis quoque evenit, ut, si inclinata sunt et abiere ire Intus, aquam sorbeant , quae in Omni onere e Ortim qUaevehit, si immodice deprcssa sunt, aut supersunditur, aut hei te dextra sinistraque solito magis surgit. Hanc opinionem salsam esse , non est diu colligendum . . Nam, Si terram aqua Sustineret, et ea aliquando Con Cuteretur; Semper moveretur, nec agitari illam miraremur, sed manere. Tum tota Con Cut re tur, non EX Parte et nunquam enim navis dimidia iactatur. Nunc vero non terrarum universarum, Sed
ex parte motus est. Quomodo ergo seri potest, ut
Pon enim.... agitur. Idem observat
Aristoteles loco laudato. Thales comparat motum terrae, cui ovi sormam tribuebat, cum navigii molia. RuhI. Sunt. Recte se habet. Noli fuerit
depravare. Coniungas: quae aqua in omni.... sunt navigia, aut suPers. R. Hanc opinionem catiam esse. Ariis stotelem I. l. non inspexisse videtur,
qui alio modo hanc Opinionem salissam esse collegit. Aqua, ait, levior est quam terra, itaque eam gestare nequit, nec videmus, quidni tota
terra immergatur. R I. Et ea aliquando. Sic omnes codd. et edd. Fortunatus tamen coniicit: rota aliq. c. Recte vulgata habet. Sermo est de concussione : qua qui- .
. ni facta aliquando, sempiternus foret molus. Hine demum colligit,
totam conculi. Ria ιλ. Motus est. Bene. Nam nullo, utut vasto et immani, terrae motu Con
stat totum globum concuti. Quo sue cussu Limae , in urbe Peruviae ann. 746, die octob. 26, cuncta atrociter versa , hic visus est iudicibus latium rerum idoneis a Pacifico mari pertinere ad Antillas, Hieraconesou
ores mare, Lusitaniam , Italos , Bumilii, Macedonum, mox Asiae
minoris sandi akatus. Suspicatur et Caucasi iusta nutasse d'Arcet, in suis ad Grangianam versionem no iis , unde sic clausulam saeilr Mais adors meme te globe eniter na Pastremble. Les immenses fovera de cescat troPhes qui soni Plae' a des ρω-yon urs enormes par ramori a notas. Puisqv iis Penetrent par. dessotis te lituo ι'Ocean , ne soru omni lant que su-
537쪽
NATUR. QUAEST. LIB. VI. quod totum vehitur, tot uin non agitetur, si eo quo vehitur, agitatum est 2 At quare aquae erumpunt Primum omnium saepe tremuit terra, et nihil humoris novi fluxit. Deinde si ex hac causa unda prorum-Ρeret, a lateribus terrae circumfunderetur : sicut in 1luminibus ac mari videmus accidere, ut incrementum aquarum, quoties navigia desidunt, .n lateribus maxime appareat. Ad ultimum non tam exigua fieret quam dicit eruptio, nec velut per rimam sentina Sub
reperet, sed fieret ingens inundatio, ut ex infinito lis
VII. Quidum motum terrarum aquae imputaVere: sed non ex eadem causa. Per omnem, inquiunt, terram multa aquarum genera decurrunt. Alicubi perpetui amnes, quorum navigabilis etiam sine adiutorio imbrium magnitudo est.- ΙΙinc Nilus per aestatem in
gentes aquas invehit: hinc qui medius inter pacata
Persoleti, si on Ira considere dans Ieramori dia diametre et de la masse tiere dia globe terrestre. Ce ne soni Plias, su est Permis de te dire, quedes Phenomenes dePendans de I Orgais nisinion parti lore et aecidentelle de
EO quo Nehitur. Hanc Iectionem restitui, Grutero iam inoriente , Vulgatam , Mureti licentiosa inania mi inlatam. Muretus: id quo υchitur. B. VII. ARG. Continuatio. An aqua subterranea causa sit terrae motus p R. Quidam ... causa. Auctor huius opinionis suit Democritus Abderita. CLAri l. Meteorol. II, 7. Seneca coniun xii illam Anaxime nis sententiam, ab Aristot. l. l. relatum. Nili, Danubii et .Illietii exempla parum valent; sibi lamen constat. Cf. IV, 2, 1, 19.RιδI. - Ego vix intelligo Democri, tum peculiariter, quoniam eum inspa 20, 2 nominat, ut plures causas sua opinione complexum, sed Stoicos, qui τὰ ev τη γ' υγρον εις αὐχ διακρι-
motuum habebant. Vide Plutarcii. Pl. Phil. 3, 35. Supra lib. III, 9 et 50,
sibi eonflanter eadem sere dixerat, nemini tamen fluvium absque pluviae ope navigari posse persuasurus. Tot enim Hvi ac torrentes copiam aquarum in numine sensim adaia gent,
quibus delicientibus illarum fieret penuria. Ipsum Nilum suam copiam imbribus debere iam supra vidimus ad IV, 2, 30. Mel. Nilus per inestatem ingentes aqua inMehit. Quod antiquis , phaenomeni
causam Partim n scientibus, partim nori salentibus , mirum imprimis vi-dsebatur. Claud. xLvii. E.rdyl. de Nilo, 25 i Glacie non ille solatia , Nec circumfuso scyptilis exuberat imbre. Nam
538쪽
L. ANNAEI SENECAE et hostilia si uit, Danubius ac Blaenus , alter Sarmaticos impetus cohibens, et Europam Asiamque disterminans ; alter Germanos, avidam gentem belli, repellens. Adiice nunc patentissimos lacus, et stagna populis
quum tristis hiem alias produxerit -- das, Tune Nilum retinent r*ae: quum languida cessant Flamina, tunc Nilus muttito iure tumescit. Quime quod ex omni staseio FoliaMerit aestas, me Nilanatura refert. ... Quoque die Titana Canis flagrantior armat, Et ruit Κι-
mores madidos, Menasque calore C-Pescit, radiisque Potentiatis aestuat axis, Nilo bruma Mehit conrraria te ommundo. . . Fluctuiat omnis ageret remis sonuere n ales Sa ius; aestim iaceia quum forte aποre, Cernit cum statu inlis timenta narrantis Pastor. Lucan.
Phars. lib. X, 229 sqq. Nec tumet hibemus, q-m longe sole remoto, δη-ciis caret unda suis: dare iussus inlinquo Temperiem caelo . mediis aestaliis δω exit.... Sub torrente Nasia, Cara croque suam lomerate Syenen, In lo- rarus adcur nec camρω liberat undis, Bouec in autumnum declinet Phoebus, et umbras Exteudat Meroe... Consuringere in imis Ius tibi solstitiis. Bouil. ΙΩDehit aquas. At hoc dictum sit pro
Mehere, inducere, adducere, quomodo supra V, 38, is, Dentus dicebatur heltam ivMehere, ut incedere pro cedere; aut locum habebit suspieio, nonnulla esse omissa, qualia in Ae- mum aut in mare. Κ l. Et Europam Asiamque distermin-s. Haee verba aliena et adulterina esse suspicabatur Gruterus atque Fromon dus R. - Et Euroyam... disterminans. Seneca probe quidem noverat mari mediterraneo Europam ab Africa, Nilo Africam ab Asia, ex adverso
latere Asiam ab Europa Tanaide dis-
pesci: vide Lucan. III, 27 3 sq. Quid,
quod vix credam, eum et alteram orbis terrarum dividendi rationem latuisse, qua duas eius partes no
nulli saciebant, Asiam et Europam' cons. Schaeseri Meletem. erit. I, p. 36' sed loquitur h. l. de Danubio Euro in pam Asiamque disterminante ita, ut de Rheno. vii Germanos coerceri dixit Rheno, ita Sarmatas ab Europa humanitalis cultu expolita propelli ait
Danubio , qui eatenus utramque orbis terrarum partem dividat. Caeterum ex hoc loco colligas, tunc temporis ultra Rhenum nullasdum Germaniae
possessiones relinuisse Romanos: conis
sentit Tacit. Mor. Germ. c. XXXIII; Dio Cass. LX, 30. R. - Quod ad Danubium attinet, disterminantem Europam Asiamque, non possum quin discedam a Rulikoptio ; si enim Seneca dicere tantum vellet, Sarmatas ita ab Europa submoveri Danubio, uti Germanos Rheno , qui tamen Germanos a Gallis vere dividit, non diceret eum Europam Asiamque dis interminare , quum verisimile sit ra. center ab Herodoti ae late Sarmatas orientalem Tanais ripam ac lentes in occidentalem, et igitur in Europam illo fluvio traiecto transiisse. Vide Mannerium in Geogr. Graec. et Rom. l. IV, p. 436. Immo valde est probabile , Senecae aetate Germanis iam constipa fuisse Sarmatas, aut salte in latis tractibus ab iis non fuisse separatos. Accedit, quod Danubius non accurate dicitur Sarmaticos impetus cohibere quum magna ex Paris
539쪽
inter se ignotis circumdata, et ineluctabiles navigio paludes, nec ipsis quidem inter se pervias, quibus
incoluntur. Deinde tot sontes , tot capita fluminum , subito et ex occulto amnes vomentia. Tot deinde ad tempus collectos torrentium impetus: quorum vireS, quam repentinae , tam breves. Omnis haec aquarum, etiam intra terram. natura faciesque est. Illic quoque Saliae vasto cursu deseruntur, et in praeceps Volutae cadunt: ullae languidiores in vadis refunduntur , et leniter ac quiete fluunt. Quis autem neget, FaSUS illas receptaculis concipi. et cessare multis inertes
locis 3 Non est diu probandum, ibi multas aquas
CSSe, ubi omnes sunt. Neque enim sussicereti tellus ad tot sumina edenda, nisi ex reposito multoquelanderet. Si hoc verum est, D qcesse est, aliquando εillic amnis excrescat, et relictis ripis violentus in
uilla eum Germani habitarent, supra praes. I, 7. Sed hoe misso, quum
ferri possit, quia de toto Danubio dicere nihil attinebat et sub Danubio inferior fluvii pars intelligi potest,
Ieelionem Danubitis non saeiam suis speetam , quippe quae modo diciis sulci lue. Hoe modo dico, non utrumque de Danubio dἱci posse, tum eum Sarmatas eohibere, tum Asiam ab Europa disterminare. Uine igitur ver
ba et Europam ... da stermintina Crulerciae Promotido suspeeta iti e visa sunt.
Corruptelae origo facile est indagatu . Nam quum nomina Dantiflius et Tia. nais similiter sonantia Deile constitidi possent, et Acrone at Horat. III, Od. I, 40. auctora Tanais ab ae lis etiam Danubius appellaretur, glossae facilis locus praehehatur; in Senecam enim ipsum non ea lit .iusinodi 1ihi contraria ignoraritia. Ab hae Tonaia legendo pro Danubius tinti l betabitur. Quanquam enim sarmalae etiam trans Tanais ineolebant, non con veniunt tamen, quae de Sarmatico in elu dicuntur , qui transgressis eum iam Samiaiis vanus erat et nullus; neque Tanain eom Rheno Seneca et niungeret. Mel. Adia ... in I I r. Fortasse de palude Maeolica, mari Caspio, stagnis
Noster cogitavit. R Deinde rvi fontes . Domentia texemio est Timavus. CL Hemii Exeuis. Nili ad Virgil. Aeti. I. R. Omnes. Sie Omnes edd. et e d. evincitqtie lectiotiis veritalem Stoae dogma. Noli proinde em Auctore eam minis Aetna inscripti vers. 420, colligere , h. l. esse legendum , iamnes R. LI.
sitiis cutem . . s l. alenus aqua
alimentorum ii varii est . votis. III. 26. Idem expressit avetor Acinae S
540쪽
obstantia incurrat. Sic siet motus alicuius partis iniquam flumen impetum dedit, et quam, donec de
crescat , verberabit. Potest fieri, ut aliquam regionem rivus asiluens excedat, ac secum trahat aliquam molem: qua lapsa, superposita quatiantur. Iam vero
nimis oculis permittit, nec ultra illos scit producere animum, qui non credit esse in abscondito terrae Sinus maris vasti. Nec enim video , quid prohibeat vel obstet, quo minus illic habeatur aliquod etiam in abscondito littus, et per occultos aditus receptum mare , quod illic quoque tantumdem loci tenet, aut
fortassis hoc amplius, quod superiora Cum tot anie malibus erant dividenda: abstrasa enim , et Sine POMSessore deserta , liberius undis vacant. Quas quis vetat illic fluctuare, et ventis, quos omne intervallum terrarum, et omnis aer creat, impelli Τ Potest ergo maior solito exorta tempestas aliquam partem terra rum impulsam vehementius movere. Nam apud nos quoque multa, quae procul a mari suetant, subito eius accessu vapulavere; et villas in conspectu collin
eatas , fluctus, qui longe audiebatur, invasit. Illi equoque potest accedere pelagus infernum: quorum
neutrum sit sine motu superatantium . .
Potest furi.... Misianris. Haec sui Anaximenis opinio, reserente Aristot. Neteorol. I. I. RMI. Iam Nero. . . Darii. Eiai non neganis dum est, esse aquam in ahseondito terrae , quandoquidem metalla lioeeonfirmant ei testantur, tamen nun
illa aquae nimia eopia, Ilitus sinusque nemini se probaturὲ sint. R. Quod sti Flora ... diridenda, multae enim lacuum partes exstecalae et habitationibus hominum aptatae sunt. RMI.Μ-ere. De subterraneia tempestalibus terram moventibus vix dehel gilari. Vis enim earum Wἱx foret lania; crebrioresque tum essent leriarae motus eriti regionibus mediter Taneis Non rariores, quam in mariti mis. Addatur, quod ventos e terra erumpere per foramina vi saeta tum nonnunquam videremus, aut senilis remus ἰ quod nunquam usu nune v