L. Annaei Senecae opera omnia quae supersunt ex recensione F. Ern. Ruhkopf

541쪽

VIII. Non quidem existimo diu te haesitaturum ,

an credas esse subterraneos amnes et mare abscondi

tum . Vnde enim ista prorumpunt, Unde ad nos veniunt, nisi quod origo humoris inclusa est 2 Age, quum vides interruptum Tigrim in medio itineris sic-

Cari , et non universum averti, sed paulatim , non apparentibus damnis, minui primum, deinde consumi ; quo illum putas abire nisi in obscura terrarum: utique quum videas emergere iterum non minorem

eo , qui prior fluxerat 2 Quid , quum vides Alpheum, a

celebratum poetis , in Achaia mergi, et in Sicilia rursus transiecto mari effundere amoenissimum sontem Arethusam 8 Nescis autem , inter opiniones , quibus narratur Nili aestiva inundatio, et hanc esse, a terra

VIII. Alio. Continuatio. - Inde, quod unus aul alter amnia subterla 4 hilue terram, haud sequitur, sub ea malam aquam ita magna ruceptaculaeolligi , et eonssuere in amnes. Sed esse eiusmodi amnes, terum est. Iam supra eollata sunt ad l. IlI, 26, 2, exempla fluuἱorum palam et ex toto terram subito subeuntio m. Nullo minus rara sunt sumina sensim intereI. dentia. Vnde re hie pati eis possum defungi. Imprimis memorabilis es

Ioeus Aristotelis, II. N. VIII, 33 ; οἰτριχωοι μουθι αυαπλεο-is εἰς του Ιστρου aiθ' η , καταπλεουσis εἰς του Ahias. Credebat igitur Danubium habere auhterraneum mea tum , in mare Adriaticum exeuntem. In vicinia mea latis Paderborn. se subterra Metilens neque salliaeque sallere veteres proba . v. Fuerate tiber-gii Monum. Dderhorn pag. 220. Caeterum damna sunt decremetila imis pensae Eine defendendus explicati.

duaque est Cato disiteli. I, 29. Pariterdicium est supra III, 28, 2, in Hamna proferatim est. Hine damnosi pro prodigis Terent. Heaut. V, 4, 30 ἱ Suet.

Nero 3 . Verbum hcie suam originem in Graeeo δαπαυχ habere, vix dubito. Mel. Prortim ME. E bril. reg. Grono vitis ut suavius praesert prore me. Sed leelio nostra sana est ἱ nam prae ter eonsensum omnium reliq. enda. et edd. noster hae in re semper hoe

verbo uli lue. Sie statim de Nilo 3 aevir. habes, a terra illum erumpere reap. 6, 4. At quare aquae violenter in eo aspectum prodeunt, ut h. l. Ti. gris. ete. R M.

Tigrim. De Tigri es III, 26, 2

ibique not. Plin. II, 03. R. id qui ... Areuinam Fahulam de Alpheo iam Siratio satis explosit

eo, quod aperte in mare exoneretur.

Vide Geogr. VI, p. 4 6, etsi accolaesoniis Arethis ae in Stellas hodiedum idem opinantur. Iloe iamen tesii locupleti Pausaniae VIII, 64, eredi δε-bet, eum pluribus vleibus sub lis. ram labi εCf. mpra l. e. Mel.

542쪽

illum erumpere, et augeri non supernis aquis, sed ex intimo redditis 2 Ego quidem centuriones duos , quos Nero Caesar, ut aliarum virtutum, ita veritatis in Primis amantissimus, ad investigandum caput Nili miserat, audivi narrantes, longum illos iter peregisse, quum a rege Aethiopiae instructi auxilio, commendatique pro Simis regibus, penetrassent ad ulteriora.

Nescia autem. . . redditis3 CL IV, 4 , 4, not... 3. Primus Seneca huius legationis a Nerone Caesare missae ad

investigandum Nili caput meminit. Plinius quoque Nat. IIist. VI, 29, rem retulit, qui milites praetorianos cum tribuno eo missos haud dubie ex Aegypto a Nerone tradit. inter rei qua hella et Aethiopicum cogitante. Laus autem h. I. Neroni tributa ad illud tempus, quo hane explorationem i usserit fieri, referri par est: quanquam eo quidem tempore, quo Seneca haee composuerit, duobus

ante mortem suam urinis, Nero non

eo licentiae et corruptionis progressus erat, ut hae laude omnino iudignus, ideoque Seneca adulationis in. simulandus esset. Caeteruin Plinius

in libro de rebus Neronis deperdito

uberius haec tractaverit, quae Tacilus tamen commemorare omisit. Ex

peditionis igitur praetextus suit exploratio Nili capitis, vera causa belli cogitatio, si Plinium sequaris. Sed hanc h. l. evulgasse nihil altinuit. Reges AH,γωn XLI hodieque traduntur , ait Plin. Nat Ilist. II, 29, ex tr. Plura et ea Optima de Aethiopia dedit IIemeia in Meen I, p. 225

sqq. Ed. I. I tilik. - Nilum e terra emergere propriis quidem expressis verbis supra non dictum est, sed

Nili venae, qui scopuli sunt: commemoratae IV, 2, 7. At bos ou esseveros sontes praeter alios ostendunt Diodorus Sic. I, 39, et Aristides t. III, 579, 8. Atque hos esse ignotos vulgo credebant Veteres. Mel. Longum illos. Mirum me habet, neminem vidisse aut notasse, hunc locum corrupti quid in se habere. Putarine enim potest, illos sanum esse, quod resertor ad duos illos cenis luriones, qua relatione lex linguae Postulabat, se ponere , non tuos. Sed redintegrare hunc locum non dissi incile est legendo, illo se i. e. ad illum locum, ut de Brev. vitae XIV, 2, et in ipsis his quaestionibus II,

et , 3 ; ΙΙΙ, 26, 3 ; IV, 2, 26; V, 3, 2, i5, 4; VI, 31, 5; VII, 2, 2, 36, 3,

23, 2 . Quam si quis emendatioue minutilem esse dicat, quum iungi possint, audiri.illos narrautes, inutilius adhue illos esse, non dictum suo loco, ei se vel sic inserendum Esse rei'ulet. MA. Penetrassent ad uideriora. Equidem, etc. Vna quidem litterula addita. nullo quatri is codice iuvari te, manum auctoris restitvisse spero. olim enim omnes edd. lectio haud laticia

et ea salebrosa invaserat: Penetrias

scul. Ad iseriora quidem , etc. Quum enim τῶ Permirare nunquam nisi loco atque Persona, qlio pertineat, additis, in usu fuerit, qua in quidem regulam Seneca quoque religiose observat; etiam hoc loco sequentia ad

543쪽

NATUR. QUAEST. Li B. vi. 543 Equidem, aiebant, pervenimus ud immensas paludes, εquarum exitum nec incolae noverant, nec sperare

quisquam potest, ita implicitae aquis herbae sunt, et aquao nec pediti eluctabiles, nec navigio , quod nisi

parvum et unius Capax , limosa et obsita palus non

ferat. Ibi, inquit, vidimus duas petras, ex quibus in-

tiduriora eum m penetrassem eoniun-ela suerint necesse est. Deinde sale. tirosam quidem orationem nemini Obscuram fore eo s. o. Itaque e voeula quidem Rei e idem ; cuius eum prima pluralis numeri persona eon iunctionis ntine quidem salis ricitae)ignoratio librarios ad eorrumpendum locum perpulisse , idetur. Sed nune demum, his scriptis, video, Gro Ovium iam eidem vitio ingenium adhi- huisso. In eo tamen diseedit, quod observat, Qui, dein, cieἷant, emendandum esse . Nox emendat, ita imis plietina a is heriae stina et he tis a vier ingeniose quidein, sed non

necessarie. R. - Bul I p. haee emenis dans audaculus exi, quum etsi hae emendatione verba grammaticae rationi magis aceommodantur, plurea

amen modi ex gitari queant, quibus hoe non delerius sat . Quidni enim genuina Ieetio esse potuit qui midem equoris in illud quomodo omitti potuerii loeumque eorruptelae facere, clarum est. Quid quod epuidem cum plurali iuncium, etsi non omnino apud alios, apud Senecam lameti exemido careb; i. Attamen proba dum utique, quod voces ad ulteriora a posterioribus di visa, coniuncta sunt eum prioribus, ad presieriora

enim retractum molestum est propter alterum sul Sequi ns .ia. Inquii non concoquo, quum duo centuriones lo.

itientes inducantur. Itaque inqui luitque erit legendum. Eoia. Equidem, aiahant, ele. Immensas quidem paludes esse in his regionibus nonnisi tempore pluvioso et haud

mulio post, nune satis constat i sed ultra nullae a quoquam recenitorum memorantur. Herodotus amen lib. II,

e. 29 et 32, paludum et stagnorum Astieae mentionem ab aliis aeceptam repelivit. Consentit quoque Agatharet, idea Hudson, Geograph. minor. I, pag. 37 sq. ei Sirabo pag. 3 31. Al- inelov. qui Dareat, e duobus laetibus Nilum prodire. Penetraruat itaque hi exploratores ultra Meroeti ad ulteriora, ubi et Nasamones uer oli II, 32. paludum τωι am. meminerant. R. Pota ris hae non sunt sic litiae, sed verae, notaeque iam Aristoteli Meteorol. II, 7. Probabilius lamen quam ex hoe suxit earum mentio a Dione Cassio, lib. XXV, 3, citato scicia e traditione illorum centurionum. CL praeter Agatharchidem de Rubro mari I, pag. 37, ed. IIuda. Ce gr. Nin. et Sirabonem XVIl, p. 4sa AH,tides III, p. 58s. Mel. Duas petras memoravit Seneca IV, 2, 7, sed diversas ab his , quarum centuriones menti Dei a seeIssunt; illae enim iii Aogypto, hae in Aethi

pia eminebatit. Nee a Iaeopo has petras memoratas unquam fuisse ego memini. Comparauit autem bane exploratorum narr.ilionem titionati in Panili. Ai g. P. II, p. 3i 2, Cum

narrationibus Petri P es, Lusitani, ei Grogoris II abessinit. R. - Certe

544쪽

s gens vis numinis excidebat. Sed sive caput illa, sive

accessio est Nili, sive tune nascitur, sive in terras ex priore recepta cursu redit: nonne tu credis, illam quidquid est, ex magno tercarum lacu ascendere gHabeant enim oportet pluribus locis sparsum hamo rem , et in imo coactum , ut eructare tanto impetu

possint. .

IX. Ignem causam motus quidam , et quidem non eamdem iudicant. Imprimis Anaxagoras , qui existi

mat, simili Paene ex causa et aera concuti, et terram , quum in inferiore parte spiritus Crassum nera, et in nubes coactum , eadem vi, qua apud nos quo que nubila frangi solent , rumpit , et ignis ex hoc, collisu nubium cursuque elisi aeris, emicuit. Hic ipse in obvia incurrit , cxitum quaerens , ae divellit repugnantia : donec per angusta aut nactus eSt viam exeundi ad caelum, aut vi atque iniuria secit.

hae petrae, a supra IV, 2, 7, memoratia bene diversae sunt. Sed illae in. eertae sunt et fortasse ab explora lo-rihus eum duabus rotundia in editiore Ioeo Nili fontibus eonfusae, quos Petrus Para vidisse se perhibet. Vid. Lildolphi Ilist. Aet. I, 8, 48. Mel. Sed stoe eoptia ilia. Et iam haee argumento sunt, Senecam de anniversariis imbribit, in montibus Aethio. picis non cogitasse, quippe quos cenis turiones 'tali, se retia tempestate illa lora adeuntes, haud viderint. R. Stoe in Drras... redit. H. e. sive illa ingens vi suminis e vastis illis reisceptaeulis insertiis, tibὲ diu in abscondilo ssueterit, in terras, in lucem prodiit. R. IX. Atio. An ignis cata a sit terrae motuum 3 R.

Aniarasoras. Anaxagorae senten.

tἰam exposuἰt Aristoteles, Meleo l. II, 7. Loeus hie ex I, 5, p. 73 E. ei de Caelo I, 3 lucem aecipit, ubi ait, Anaxagoram id nominasse αἰθέρα , quod antiquiores ignem appellaverint. Ammianus N.ircelliti. XVII. 7, D,

me ipse in Mola inmuris, ete. Ignem eum agre coniunctuin, nedum

usquequaque liberum animo sibi informasse Anaxogoram hine palet. R. Iniuria, damno et iactura. Recepit

545쪽

NΛTVR. QvAEST. List. vi. 5 SAlii in igne causam quidem esse, sed non ob hoc, iudicant : sed quia pluribus obvius locis ardeat, et pPO-

Xima quaeque consumat. Quae si quando exesa ceciderint, tune Sequi motum earum partium, quae subiectis adminiculis destitutU Iabant , donec Cor ruere , nullo Occurrente, quod Onus exciperet. Tune a chasmata, tunc hiatus Vasti aperiuntur : aut quum diu dubitaverunt, super ea se, qu ne Supersunt Stant.baee Epicurus. Cf. LuereL vI, 576 sq. R. - IIaee vix sunt petita ab Epicuro, qui secundum Diog. Laert. X, 25, 305; Lucretium N. R. Vll, 534606; et Plutaresum loe. e. terraemolus ad duas sere revoeat eausas sad labes ruinasque terrae infernas vi aquarum aut spiritus, atque adventos a terra eoneeptos, atque omnis ignis ope. Vnde vero sumpta haeeaint, eruere equidem nune non va. leo ; sed verisimile esse censeo, nisi

alii, Stoicis, Empedocli aut Heraclito

hane opinionem esse tribuendam , quos omnes igni ad plures quaestiones physieas solvendas usos esse eoti aiat. Omnino haee ratio raro obvia

est, id quod nota ad X, 4, probabit.

Hue tamen pertineat πυρ αυαλbis καθ' υπohouae. υ ναυματος memoratum Iosepho Ant. Iud. IV, 3, 4. Cf. Aristoteles Neteor. II, 7. Bem tangit

ueytilus in opusc. III, p. 259 , qui

ignium in terrae motibus erumperi lium erebram fieri mentionem praeis dieati Nee desciutit exempla apud auctores veterea planarum regionum earumque latarum , quae ignitae suerint, aut ignem vomuerint, nanno in

sortita est κατακεκαυμ υη. Ita Sirabo

gi nem circa montem Cappadoeiae Aegetitia tantum Ignis coulinere ait . ut eaule lignandum sit. Plutaret . in Stilla 27; es. Taeitus, Annal. XIII 57 1 CDilus Ita tim imm iso nudo

assiera est, nam ignea terra ed ei Allias , area, in s mssim corri e nefrehanturque in ipsa conditiae nuper coloniae moenia. . Recentiorum usu

e. p. Μ82. Med. OMitis. Sie omnes e d. et edd. praeter Fortun. qui οδι ιltis ex ingenio invexit: perperam. Ignis, aiunt, mul

iis locis adest, ibique ardel, doneeotnnia e naumpta sint. Ghmus quidem defendi potes . in trudi tamen non debet, quum vulgala multo me lior sit. MAI. Alii.... consumae. Portasse Epieuritiaee suit opinio. CL Lueret. VI, 68usq. MM. Turie ehasmata, tune hias stiveri rur. Apul. de Mundo i Hortimmo ratim tam Maria sunt nomina Mam

disereri esse indentur .... III. autem Diagstrudere Midentur Chasma icta dieri. Σαιυais Graere est hiare. Bouil. Cum verbia seneeae tame chasmata aperitimis Me sdorsus comparat Lueil. Aetnae 4 37: chamae sine finaruinae. Eoel. Qtuae si ρει sunt stant e. i. e. qua.

546쪽

L. ANNALI SENECAEque, componunt. Iloe ap94 nm quoque videmus accidere, quoties incendio pars siyitatis laborat:

quum exustae trabes sunt, uux Corrupta quae Supe

rioribus firmamentiun dhbant; tunc diu agitata sa-stigia concidunt, et tam diu disseruntur atque incerta sunt, donec in solido resederunt. X. Anaximenes ait, terram ipsam sibi esse causam motuS, nec extrinsecus incunxere quod illam impellat et sed intra ipsam et ex ipsa quasdam partes eius decidere, quas aut humor solverit, aut ignis exederit, aut spiritus violentia excusserit. Sed his quoque cessantibus non deesse, propter quod aliquid

ahscedat aut revellatur. Nam primum omnia vetustate labuntur, nec quidquam tutum a senectute est. Haeo

solida quoque et magni roboris carpit. Itaque quem-

igne nondum sunt correpta. MM. X. Ana. An terra ipsa sibi gausa motus sit ξ αλά. Anaximenes. Memorqt haec Aristot. quoque Meteorol. Il , 7 : Avae ιμέκης

sumpsisse. De vetustate polin nylluma p. Aristoti l. l. apparet vestisium, neque de spiritus violentia. αλι- Paria sere eum Aristotele Πsert Plutarchus: Avαζιμενης θροτητα καιυγροτητα - ς γnς οάτω μωκωv Tnv μἐν αυχμοὶ γεηγωσι, τἡη δ' ποαόρια. Quae in paucula verba γένεσθαι σεισμον, της γns ἐπι πλεῖ-o v K δοιουμέ ς υπο θερμασίας καιψυζεως nimis compinsit Origenes Philosoph. eap. VII. Sed habet Seneca vindicem sui ex parte Ammia. Dum Marcellinum lib. XVIl, 7, ubi Anaximander quidem male positus pro

Anaximene est: Arescentem nimia aeutium siccitare ais Post madorea imiritim terram rimas Pandere gran Horea quas Penetrat Avernus are ac inolentus, i. e. nimius ac Per eas ME-hementi Uirilia quassatam cieri mortis motibus. Ad partem sententiae allu

ait quoque Statius Theh. VII, 899iSDe laborames concepto Iamine terrae Ventorum rabiem, et clavistim esecere furorem; Exedit seu Imrae solum, carmilque terendo Unda latens; siMeiac υODentis machina caeli dicatae; siμe omne fertim Neptunia morie α- via , et eaeremias graMius mare torsit

in oras. CL Gellius Il, 28; Philostom. H. Ecel. XII, 40. Μirae illi terraemotum explicandi tribusque inter se diversis causis eamdem e sileaciam tribuenti rationi refutandae vel hoc sussicit, quod non solum tales rimactaut fissurae, ubi terra concussa est, 'non deprehendi solent, sed varia

547쪽

NATVR. QUAEST. Lis. Vi. 547 admodum in aedificiis veteribus quaedam non percussa tamen decidunt, quum plus ponderis habuere

quam vivium : ita in hoc universo terrae corpore evenit, ut partes eius vetustate solvantur, solutae cadant, et tremorem superioribus asserant: primumdum abscedunt nihil enim utique magnum sine motu eius, cui haesit, abscinditur , deinde quum

deciderunt , solido exceptae resiliant, pi Iae more ;quae quum cecidit, exsultat, ac saepius pellitur, toties a solo in novum impetum missa. Si vero in stagnantibus aquis delata sunt, hic ipse casus vicina concutit fluctu . quem subitum vastumque illisu ne ex

alt0 pondus eiicit. XI. Quidam ignibus quidem assignant hunc tre-

ei;am motuum terrae genera hoe modo non possunt eapliori. Mol. Ita in hoe uniωerso, ete. Explieasse videlus rem Ipse Setieear nulla tamen alia obseruatione sua adluneta , nee resulatione quidem repetita, quam Aristol. attulerat. si vel maxim terrae motus ita seri posse eoneedamus, lamen ideo solum Nileienda ubdeludi, quod alia molum terrae eois in tantia ex illa Anaximenis hypothesi ea plieari non possunt. Fortasse hine colligamus necesse est, Anaximent solummodo motum terrae innotuisse, igne lamen omni liberum. Epleurustiae Anax. ratione ustis est. CL Lucret. VI, 542 sq. MM. Mero in stagnantigus. . Iuctu. Quae de pila dicuntor, .ad crebriorem pilae solo illisae repereussum reseruntur. Ad vim quam exerunt terrae tremo res in aquam stagnatilem, etiam per-l; ent haee Lueretiana, I. VI, 650 sFit quoque, Mi magnas in ri pane να-

artisque laetina a Glelia Detustate e terram Moitur ingens, Ut iactetur avia, et Metti quo a terra Daciti . Caeleiarum normae lingua. io ritia hiesia ἰsse videtur ponens in si manti a aquis pro in stagnantea a M. FOriasse tamen molliri potest haee ratio , intelligendo lia: Si doliasa stim in eis

eum eo, Mi aramantea a via ating.

Plura eiusmodi apud honos seripto res Decurrere proh seio. Sie vel in. Da , eap. 4 3,s, o urrat alaga in eis.

est. Nam fluctuum assurgentium salia magna potestas ut eonvellant emant que turres. Non mirandum igitve seneeam potuisse erederE rem non impossibilem. rupes, montes et teris rarum magna valla fluetia impulso neuti. Borail.

XI. Aae. An sseritus inelum a3 Qui-hus haee sententia tribui de at, non sueeurrit. Nee tamen omni veritate destitutam asse, quivis animadvertet. Fr mondus alti omnium probabili simi stan . et exemplis ae rationibus affirmavimus lib. 4, eap. ult. art. ε

548쪽

morem, sed aliter. Nam quum pluribus locis ser-

eant, necesse est ingentem Vaporem sine exitu vol

vant , qui vi sua spiritum intendit: et si acrius insistit , opposita dissundit : si vero remissior fuit , nihil amplius quam movet. VidemuS aquam Spumare, igne subiecto. Quod in hac aqua facit inclusa et angusta, multo magis illum sacere Credamus, quum violentus a C vastus ingentes aquas excitat. Tunc ille vaporatione inundantium aquarum, quidquid pulsa Verit, agitat. XII. Spiritum esse qui moveat, et plurimis et ma-

et 3 Meteorol. Nulla enim tota saepius moventur et tremunt, quam ubi montes ignivomi, et suppositi solo ignes. RuM. Femeant potius reserendum sit ad aqNas quam ad ignes, imprimis vib

Interulit. Eliam hie ad neminem alium aptius referre possum hanc mullum veri continentem opinionem quam ad unum ex illis paulo superius nominatis. Videtur utique recentior esse. Eadem sere inest Luellii verbis Aetnae v. 48 sq. Neo lamen in rigidas exit contentia emales Vis animae , Iamma aμμαι qua Proxima e Me , obliquumqtie ecas, Pia insareuerrima caula est. Hinc terrae iremor , hinc motus : tibi densus hiatu Spiritus exagitat Denas, ces tiliaqua urget Roel. - Necesse est ingentem vaPOram siue.... intendit. Qua volvuntur fiam triae, nullum sere spatium

aliquando est qua confugiat vaPor, et tu aerem diisundatur. Densatur ergo ille, et erassior Inagis ac magia sit , donee erumpat vi facta, sora metique rupta terra aperiat quod ante irae non exstitit. Inteniare est galliea uox dilater. Spiritus vero ais; immo illa vox optime illa indicaret quae nuncupamus gaz, si id temporis divinassent physices periti ex elementis pluribus variisque aerem Constare. Haee Porro elementa omnia sunt syiritus. Infra videbimus quoque spiritus, eodem sensu, pace Ruh-kopsit dicatur , usurpatum. Muit. XII. ARG. Continuatio. MM.

iritum .... Placet. IIaec tam vera sunt, ut omnes sere alios ea Lesonare

videamus. Plinius, de aliis, quas de

terrae motibus asserebant, causis dubius ventos in causa esse non dubium ratus est Uist. Nat. II, 8 i. Sallustius apud Isidor. XIV, 4 , P. 3460r

Uetici Per conca terrae Praec itati, myti aliquot montes lia lique Aedere.

549쪽

NATVR. QUAEST. Ll D. VI

ximis auctoribus placet. Archelaus, pntiquitatis diligens, ait ita: Venti in Concava terrarum deseruntur: deinde, ubi iam omnia spatia plena sunt, et in quantum aer potuit, densatus est, is qui supervenit spiritus , priorem premit et elidit, ac frequentibus pla

gis primo cogit, deinde perturbat. Tunc ille quaerens a

oe sum omnium rere a m tutam Per sanimae assensum et deae stim immor.

alitiare aeternae permitii ruis ordinariec detis . Neque retentiores potuerunt insiliari , ventum aut aerem unam ex causis esse, immo prinei pem. V.

Bumboldi. l. e. p. 49s. Tam subtiles quam nostri in his sane non poterant esse veteres: quippe qui ignari

erant variorum aeris generum, artis. que ea ex variis eorporibus ehemiae

ope explieatidi. Mel. A ehiantis. An Ionieae philosophiae asseela, patria Milesius , discipulus

Anaxagorae et praeeeplor Soeralis,

qui a magistri disciplina haud di,e iasisse videtur' CL Fabrie. Bibl. graee. lib. II, e. 24. 40, via. Il, Pag. 652 sq. Hartes. IIaee Arehelai opiniosuit eadem, quam magistri Anaxagorae fuisse vidimus supra cap. s. praeterquam quod Arehelaus ignem exeluserit. MAI. - Equidem non dubito, Archelaum hune esse norum

physi m. Qui nisi esset, distinguendi ergo sine dubio aliquid addidisset.

Neque me moratur, quod Aristo et strea tantum nomine , qui sententias suas super ea re ediderint ἱ quum , Τbaletem praeter hos suam senientiam etiam predidisse, non possit negari.

Aristoteles eos intelle aerii, qui lii teri, aliquid de his mandaverint, non ore. Quod autem hie Arehelaus antiquitatis studiosus nuncupatur, Nota si propter hIstoriae studium, quae proprie arativilinea vocantur sed propter a liquorum hominum opinionumque studium , quo , ipso observante Rul Iopso, Anaxagorae opinioni adhaesit, quae eo potissimum

disiari ab Arehelai opinione, quod

hie , psaeter ventum , eum eo eol tu elantem spiritum ad partes vocavit.

Naee opinio omnino veri quid hahat. Verum male hoe saeit, quod spirituso igἰnem aut causam non exponii. sed eum ut deum ex machina adve .

antiquae ae ratus scrutator dieatur ,

hie dubium est. Nam hune Archeia laum plures autem eiusdem nominis Atehelaos fuisse vel e sagacissimo Baria notum est historieum fuisse. nemo , quod sciam, prodidit memoriae r quare non illum Ionicum , sed illum, qui, Ilarmeratione leste, Eu in ira scripsit, h. l. esse intelligendum putem, quippe quem in i,ta nauta deseritanda faeillimam et opeOriunia

simam huius rei oe aionem tinctum de terrae motibus, quibus Euboeatri laborasse eonstat ces. e. e. Aristol. Meteorol. II, 8 , exposuisse par est. Post Aristotelem autem hune vixisse vel inde patet, quod Meteorol. II, 7, aii, ante M lantummodo tres . Anaximenem , Anaxagoram et Democri.

550쪽

locum , omnes angustias dimovet, et Claustra sua conatur inringere. Sic evenit, ut terrae, spiritu luctante, et sugam quaerente, moveantur. Itaque, quum terra Emotus futurus est, praecedit aeris tranquillitas et

quies : videlicet, quia vis spiritus , quae concitares ventos solet, in inferna sede detinetur. Nunc quoque quum hic motus in Campania suit, quamvis hiberno temΡOre, tamen quietus per superiores dies a caelo aer stetit. Quid ergo 7 Nunquam nante vento terra concussa ost2 Admodum ram duo ilavere simul venti.

tum de terrae motu sententias suas vulgasse. Cf. Vosa de Histor. Craee

Equidem pro glossemale vulgalae lectionis, quam omnes reliq. eodd. eleditiones eustodiunt, habuerim. E. Quies. Praeviam esse terrae mo qui adela tranquillitatem plures veterum reeie observaverunt: quorum

princeri Aristoteles Meleor. II, 8. CL Pliniux II, 83, et Ammivus l.

e. Veleres in universum eonabanturraniam huius rei in eo quaerere, quod ventorum vi multum spiritus aut ua. potuin in terrae interiora deseraturi nequa hoe est plane salsum, quum. vapores sulphurei aestuantes m gnam aeria eopiam absorbere soleant. Atque potest interno aestu vis aetἱs lassies superioris in tantum resolvi, ut omnes turbae et agitationes eessent. Sed quis tire tam abstrusa verum di. vinabit, quam nemo mi ilissimorumaeostri temporis physieorum explanaxe

ausus est, suam rationem utilee veis eam esse omnibus persuasurus aut rem involutissimam ea Omnibus exisplicandam in se suscipiet '' Quomodocumque xes se liabeati, vera est recentiorum usu. vid. Statierer, Geogr. Amer. II, p. 856. et excellam bolis l. e. pp. 260 et 487 . tibi nostrum Ioeum adhibet. De rei quci interdum plurea venios in terrae motu simul nare posse, iam Aristoteles Occupaviti Plures esse, non est obsi eutor eonfer enim dieia ad V, ι5,2. Med.

Spiriitis. spiritus, ait Bul hopsiis

h. l. est evaporatio. ia αθυμίασM, ut inde existit aere sie definit Aristot. Meteorol. lib. II, eap. 8. Sunt aulam , quae hoe capite sequuntur, maxime ab Arialat. l. i. mutuata. Videmus , ait Aristol. . imordiam pliarea Nem sinare, quorum si allis in rerram peneia erat, eris terrae modus , sed Giguras , oniam motus principium es cavisa separatur et dirimatur. Eoel. Tamen giae a per inperiores dies aeaelo aer sterit. Sie Fortunatum se quutus edere malim, quam eorruptam Nurei i lectionem , .et inquieto Per a.dios ore set til. in margine lamen pro . havit Fortunali emeti lationem. Ni isorie Fortunatus verba sincera ex se alpserit, sententiam tamen bene expresserit, quae in Era mi ei Nureii lectione non apparet. Rialia. - LOmsius Aristotele ae Τli mphrasto a vilis

라틴어 텍스트