장음표시 사용
351쪽
posteriori, quia ideo illam repraesentat, quia est indilsolubiles; quia si non ellet, oi assii-
meretur congruenter ad illam repraesentandam , quia res, in qua non est aliqua aptitudo, proportio ad aliquid significandum,
non assumitur, seu non instituitur adi d. Vnde matrimonium Gentilium, utpote ex sua natura indissolubile congruentcr etia fuit assumptum ad significanda unionem Christicu Ecclesia, quod satis significatur in capgau demini de diuortiis dum matrimonium infidelium dicitur Sacramentum; quod non ne gauit Augustinus, dum lib. de bono coniugali c. I 8. 4 . affirmat, solum in populo Dei, S in eius Ecclesia matrimoni esse Sacramentiali est, significare unionem indissolubilem Christi cum Ecclesia, ubi nomine populi Dei
non tantum Christianum, sed etiam antiquu fidelium intelligito quod ex eo solum amrmauit, quia pus Gentiles etiam sapientes, vinculum matrimonij erat solubile non vere, Mitire,sed existimatione,& facto Lin populo vero Dei erat insolubile non solum vero,&im re , sed etiam existimatione, facto. Ad rationem vero dede sumptam a simili ex aliis contractibus, qui sua natura solubiles sunt, respondemus , disparem esse rationem
inter eos ex una parte in inter contractum matrimoni ex altera,ob peculiarem naturam matrimoni j qua ordinatur ad propagationem
prolis, Mad eius debitam institutionem, quibus lubilitas per se repugnat. Constat ergo, matrimonium etiam tan
352쪽
consummatum etiam iure diuino;non tamen constat in trimoniura etiam tantum ratum
esse tale uti e sui uitio 'itia non constat id . . fuisse iure himiano assilii Ecclesiastico istitutum, quamuis in iure laumano suproin
DIFFICVLT AS HIL Conueniunt octores , matrimonium
consummatum baptizatorum non posse ab Ecclesia , nec a Pontifice diffolui, qui fex ma parteest indissolubile iure diuino, α naturali;& ex altera, neque in Ecclesia,neque in Pontifice agnoscitur peculiaris aliqua facultas ad id concessa, a que qua nequit dis si uere, quod iure diuinoo naturali est in- diablubile. Est tamen difficultas Pan possit dissoluere
matrimonium ratum nondum consummatum, in ptizatorum.
xit, homo non separet. Ergo nulluchomo,quantumuis summus Pontifex,potest matrimoniu,
ramuis nondum tansummatum, dissisluere. xii ione probari potest pia .
353쪽
monium etiam nondum consummatu est Sacramentum significans unionem Christi cum Ecclesiaci ergo sicut uni Christi cum Ecclesia nequit distatui , neque Pontifex po-rit dissoluere matrimonium, quamuis tantum ratum Secundo , quia matrimonium,quamuis tantum ratum, est sua natura, seu iure naturali, Sc etiam iure diuino indissolubile: ergo Pontifex nequit illud dissoluere. Tertio, quia Pontifex nequit dissoluere
matrimonium consummatum baptizatorum: ergo neque ratum, quia utrumque habet andem naturam , δέ essentiam. Quarib, quia alias Princeps Gentilis pos . se dissoluere matrimonia rata suorum subditorum quia non habet minorem authoritatem circa contractus ciuiles, prophanos suorum, qualis est contiactus matrimonii eo-ium, quam Pontifex circa contra stum matrimoni sacrum baptizatorum qui Princeps Gentilis eciam habet supremam authoritatem in suoS.Caietan rom.I. opusc. tract.2 . Nauar.cap. 22. num. 2I Henriq. lib. II cap. 8. Sanc. lib.1. disput. q. Anton. 3. par tit. I. cap. 2 par tem affirmativam tradunt. Et merito, quia
di inlutio matrimoni rati sepe expedit bono fidelium, talias fieri potest absque magno
inconuenienti: ergo credi potest, Pontificem peculiarem potestatem accepisse a Christo ad id.Quod no leuiter c5firmat,prim Missaepissi-mὸ fecisse Pontifices, ut affirmant Caietanus,
Henriqueet,&antoninus assirmat se vidisse dissesu
354쪽
lli talutionem matrimoni rati factam Mai Martino V. dc ab Eugenio a V. Nauartus Ermat se obtinuisse plures dilsolutiones factas a Paulo III. Pio IV. Qu9d
etiam confirmatur secundo, quia matrimonium ratum dissoluitur per professionem solemnem in religione, ut constat ex cap. 2. 7. Q de conuersione coniugatorum, ex Trident. sels.1 .can. 6. tamen non dissoluitur iure naturali professionis, neque iure diuino,ut dicemus dissiculi 4 ergo iure Pontificis. Potest ergo Pontifex dissoluere matrimonium ratum baptizatorum.
Addimus tamen dissilutionem matrimon irrati baptizatorum non fieri a Pontifice authoritate generali superioris humani, sed ut serente vice Dei, peculiari, extraordinaria potestate superaddita potestati ordinariae,qua non posset leparare, quod Deus coniunxit. Et quia Pontifex id non essicit potestate ordinaria superioris humani , sed extraordinaria, credimus,ut optime Sanc. plures alij, disi solutionem matrimoni j rati absque rationabili causa factam, non solum esse illicitam, qualis etiam esset, si potestate ordinaria fieret absque causa, sed etiam esse inualidam , quia
credendum non est, eam potestatem extraordinariam accepisse Pontificem ad id validὸ faciendum pro solo suo orbitrio , absque
Testimonium autem Matth. 9. adductum pro aduersariis, tantom intelligitur de matrimonio consummato, v constat ex contex
355쪽
coii iugatorum. Et ad primam rationem respondemus , matrimoniumetatum , defectu commixtionis corporum, qua coniuges filiuvna caro , non sigi ificare vitioinein Christicum Ecclesia factam media Incarnatione, qua consummatum significat:ratione tamen coniunctioiiis amitiorum pertinentis ad Mi matrimonium ratum , quod ubdam inbdo est indiliolubile, nempe a Pontifice potestate ordina ria,& quodammodo est diiIblubile, ne in potestat extiaordinalia Pontificis, congruenter suis issumptum ia figitiscat daminione Christi cum Ecclesia media charitate factam, quae est indissolubilis quoad
uicinia a partieulari, Ad secundam respondemus,quod quamuis 'bligatio radicalis orta ex matrimonii, Or- espondens domini cu to in altero conluse
in qua vinea it, nequeat sua in
tura, seu suo iure naturali extingui,isi di isolui ab ipsis coniugibus , neque a Pontifice pote- sine Miliari tamen ab ipso diritates h. extraordinaria. Ad tertiam respondemus quod quamuis eadem sit, turam retinimius rati,& consi
tum comitutionem carnalem ei, iuugiunratione cuius eius dissolutio nequit regularite cleri absque in conuenienti,ideo non ac- Uri iti Deo peculiarena potestatem disi
s ut eta es , qua ii, Mesperit ae sis
356쪽
solutionem tantum rati. Ad quartam respondemus,Prin*pem Gentilem non posse dissoluero matrim0nium, a huc tantum ratum suorum subditorum, quiano habet potestatem peculiarem ad id a Deo:
sed tantum habet ordinarigm kperioris ii mani, quia neque Pqiussu
SVpponimo , in quo conueniunt Din res ibitatrimoniiunciatum baptizatoriam non disset ui per susceptionem ordinis sacri, sit definitur in extrauaganti antiqua de o- to) qui mulio iure id conuenit ordini maeuadhuc Episcopatus: Misse disi esui per professionem solemnem ab altero coniuge in Ie-ligione factam, ut constat ex cap. 1 de conuersone coniugatorum , quod existiti definitur in Ttident sellta ic proin, de semel facta professione , posse alterum ad alias nuptias transire;non tamen dissolutis trimonii im Ut confinima ita de huius dii luxione nullatenu e stat. Quod si matrimonium ratum professione unius dissoluitur,mulio melius fiet professione trio Me, quidquid nonnuni dicant. .
. Hoc ergo supposito, est dissieultac, quo
iure matrimonium ratum baptizatorum dis
situ ui per Us fessionesolemne in religione.
357쪽
traditionis , qua religiosiis se tradit religion' quia per eam tantum se tradit religioni, ut obediat superioribus , &ab eis dirigatur quoad obseruantiam religiosamri ac
proinde si obligatio religiosa , etiam quoad
castitatem, non est incompossibilis cum vinculo matrimoni , neque traditio religionis facta erit, praesertim quod religiosus tantum traditur religioni ad praedicta ex virtute religionis, non ex iustitia, & non ut mancipium, sed ut filius,& subditus. Et quamuis admittatur tradi ex iustitia,& quasi ex pacto,ut possit dirigi, compelli, non obest vinculo, set obligationi iustitiae matrimonij reddendi debitum, quia horum actus, aut obiecta optime compatiuntur;quia reddendo non emcere contra admissam obligationem iustitiae, ut possit dirigi,4 compelii Accedit, quod quamuis professio solemnis sua natura esset incompossibilis cura vinculo matrimonij,potius hoc vinculum, utpote antecedens,impediret valorem pro mota is, quam dissolueretur per eam superuenientem muta per contractum matrimonii coniux est iam ex iustitia factus alterius , ac proinde non posset postea alteri professione valide conferri. Deinde matrimonium ratum non dissoluitur per professionem iure diuino muta ab Ascenso ne Christi Domini nullum est nouum ius diuinum, tamen solemnitas ot rum introducta est, cinuenta ab Ecclesia ut constat ex cap. unico de voto in sexto, extra uag. Ascendente Domino,edua a Gregor. LX.
358쪽
absque dubio introducta fuit multo post Ascensionem Chiisti: ergo professio solem
ni non dili bluit matrimonium ratum iure diuino ; quia credi nequit, Christum concensit, dictam vim solemnitari vox ii ndum inuentae, Mintroduetie. Quod si matrimonium ratum non dissoluitur per professionem Jolςmnem Wre naturali ipsius neque iure diuino, restat, ut per eam dista luatur iure Ecclesiastico extraordinaria potestate lata non quod modo habeamusicriptum sed quod olim fuerit scriptum , postea perditiani, aut quod Mitam fuerit ubila voce traditum monis tamen in dictis cap. iuris supponitur olim fuisse traditum, ex quo consta ad ratione pro Soto,Sanc.& Basil. In cap. autem illo . pro ipsis adducto non habetur, diolutionem matrimoni de .i ex sacri eloquij interpretatione sed tantum ha'betur, id quod Christus Matth.f. dixit, rumpet, mi esse dimittend m uxorem, nisi ob fornicius oriem, intestigi de matrimonio com summato, quod ipsis non fauet; in cap. 4. tantum habetur , nonnullos Sanctos ex diui' - eu iqne, quae Η -oninem imma eoniuge Diarium ia- consimimatione x matrimonii, quod ipsis non fauet;imo potius aduersatur , quia ibi supponitur , eos aliquos Motos id fecisse non lege aliqua diuina com- inmuni sed peculiari reuelatione,5 inspiratione ipsis pro ipsis facta, Ad priorem vero rationem pro Durando, MPalud resp menius, oheedendo intece-
359쪽
distolui natura ipsa, leu iure naturali pro si sionis solemnis. Primo , quia professio solemnis est mors ciuilis , aut spiritualisci ergo sua natura est sussiciens ad dissoluendum matrimonium ratum, quod ante consummationem tantum est vinculum spirituale animorum Secundo , quia unicuique iure naturali licet , transeundo ad perfectiorem statum, priorem relinqueres; sed coniux profitendo selemniter in religione, transit ad statum perseistiorem; ergo profitendo solemniter dissoluit priorem statum coniugij. Solus in . dist. 27 quaest. I. art. 4. Sanc. lib. 2. disp. i'.&Basil. lib.9. cap. F.docent,dissolui iure diuino , quod deduci videtur ex cap. 7 de conuersione is niugat dum Alex. III. ait:di lutionem matrimonii, per professionem deduci ex sacri eloqui j interpretatione . ex cap. I .dum Pontifex ait Sanctos ex reuelatione diuina a matrimonio rato transiisse ad perfectiorem statum. Et ratione
potest probati quia professio solemnis non
dissoluit sua natura matrimonium adhuc ratum, ut statim dicemus, neque iure Ecclesiastico, quia nullum tale reperitur scriptum, quo hoc de nouo statuatur , quamuis in aliquibus canonibus in professione fieri supponatura ergo id esticit iure diuino. Michael Medina lib.1.de sacrorum homin. continent cap. 86. Lessius cap. 4 i. dub. 8.
AEgid. disp. 16 dub. . docetu, dissolui solo
360쪽
iure naturali professionis, neque iure diuino: ergo solo iure Ecclesiastico Consequentia patet a'tecedensa e probatur.Et iniri 3
traditio, qua quis pria nonemvitin Deo,&religioni,no est sua natura inco possibilis cum Vinc; ita a trina0nii, xl te in eoos 'io' matrimonium conmmiatum ex licenti ruterius coniugis profitetur solemniter, in quo post professionem perieuerat vinculum:quod etiam ratione deci xatuc quia professio solemnis in primisium incompossibili cum vinculo matrimoni ratione traditionis, qua proselsus se tradit Deo invia si ratione ali cuius maxime ratio illius, quae sit votis lemni castitatis sed noni ti0ne hviqi, qui religiosus eo voto non aliter traditur Deo, quam obligando se ex virtute religionis ad eruandam castitatem , sicut voto implici;
haec autem obligatio notos incompos illa
cum vinculo, seu obligatione radicali iustitiae ad reddendum alteri debitum, ut patet, quia
habens v 'tum simplex miti tis, 'id contrahit matrimini uim in eo
perseuerat obligatio religionis ad seruatitanicastitatem obligatio enim religionis, riustitia dunt diuersa raxionis, ac proi'de non sunt incompossibiles, quanain: 'i inoompossibilia versentur. Deinde prbsessio solemnis non est incompossibilis cum vincu- is matri rui adhuc consumi xitatione tradi