Tractatus de matrimonio, et censuris. Authore R.P. Gaspare Hurtado, Mondeiarensi e Societate Iesu, ..

발행: 1629년

분량: 1200페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

821쪽

xes communitatis)non posse licite ab homine

excommunicari ob idem crimen commune in uno negotio , v. g. in una electiones, etiam quando omnes peccant , quia ad minus hoc prohibetur ab innoc IV in cap. Rom 4 sent excommun dum ait in Univcrsitatena, vel Collegium proferi excommunicationis sententiam penitus prohibemus, sed in illos dumtaxat de Collegio,vel uniueisitate , quos eulpabiles esses nititerit,picturaligetur.

Et non sole in prohibita est , seu illicitae

communicatio lata ab homine contra communitatem in quo Docto te conueniunt oud etiam eli nulla, vico inta non paucos cocent

Vas l.dub i7.Nauar. Antonin quia quoties ilex prohibet, ne circa aliquod genus ei sona rum aliquid fiat, ut assigne legitima Zersoriam, circa quam fiat,& excludat personam, circa quam non sit faciendum ut contingi in praesenti casu,irritat actum,quem prohibet, ut quando lex pirohiber,ne talis persona institu tur haeres,ut docet vasq. r. a.disp. Is .n. , . in επι sed quamuis communitas excommunicari non possit ab homine ob crimen commune in aliquo uno negotio;potest tamen excommu-

alicari excommunicatione auri annexa : quanuris non possit communitas excommunicari ab homine polIunt tamen cxcommunicari plures com nitatis ex his,qui astiterunt ei negotio,etiam ut membra conrina unitatis ob idem commune crimen in aliquo uno negΟ-tio , dum non excommunicentur omnes illi,

qu in eo negotio assistentes,& repraesentantes

commu

822쪽

communitate in illud crimen commisserunt, quia omnes isti non pollunt , ut membia communitatis excommunicari ab homine, quamuis licitia communitatis non asti rei intei negotio tollunt tamen Omnes Vt membra communitatis excommunicari ab homine

ob diuersa crimina, alii ob unum in alij ob

aliud, Metiam omnes ut particulares pcrsona etiam ob idem commune crimen ab illis, ut a particularibus personis commissum, quia in dicto capit tantum eli se imo de excommunicat ab homine lata contra commianuatim, ut talem ob peccatum commune ab ea commissum,quia non praesumitur Omnes communitatis qui assistunt alicui negotio delinquere ςodem communi crimine. secundὁ est dissicultas, an excommunicatus nondum absolutus possit iterum excom

municari.

Non desunt,ut refert Glossa in can. Engelaru- tertia quaest. qui doceant non posse,quia eis videtur , quod qui per excommunicationem existit priuatus bonis Ecclesiae nequeat iterum illis eisdem nondum res' itutis priuari. Doctores tatben communiter docent posse,&deducitur essicaciter ex cap. cum pro causa 27. de sent. excommvn.&ex Clement. . de

sent excomni inicii constat ex praxi Ecclesiae, qtiar id facit. Et merito , quia Ecclesia ex 'nox pari e punire potest prout expedit, de ex altera iteratio censura nulli iuri aduersatur; Ecclesia autem multiplicat excommunicationes vel media noua sententia ob diuersa cri-

milia

823쪽

mina quamuis etiam possit ob idem vel medio iure, aut mandato ' Dbur, iit annexa ex- coinmunicatio χ multiplicem transgressionem iuris,aut mandati. Secunda autem ex commiuaicatio in idem, est de tertia, & de aliis priuat antea excommunicatum eisdem bonis noui auferendo, quod fieri non potest, ira ob itur latione aduersariorum, ted in pediendo ne rellituantur

quousque etiam ipsa secunda auferatur , quia quantum est ex se priuat illis.

DIFFICULTAS III. Ob quam causim postferri, infigi exc-

mumcatio maior

Conueniunt Doctores excommunicationem maiorem non posse ferri, infligi, nisi ob peccatum mortale, ut dicitur in can. nemo Episcoporum 3.q. 3.&in Trident.sess 1 TH-.ca 3 de reformatione δε non solum non posse licite , sed nec valide adhuc Papa, quia excommunicatio maior est poena nia inis excedens , iniusta , cinaequalis peccato veniali , ae proinde nulla , ut etiam diximus tractatu de censuris in commonidissiculi.io. Ex quo fit,eum,quia transgressione statuti,

aut praecepti,cui annectitur excommunicatio

maior ipso facto incurrenda excusatur ulpa mortali, siue descetii plenae aduertentiae, liue vi, aut metu, siue graui aliqua necessiti re,

824쪽

cationem.

siue alia via non incurrere eam excommuni-

Excommunicatio ergo maior ipso facto incurrenda annexa legi, aut praecepto indicium est obligationis legis, aut praecepti sub morta- li sic iudicandum est obligare , quamdiu oppositum non constat,in quo Doctores conueniunt imo etiam excommunicatio maior ii comminatori , ut contra nonnullos docent

catio valide serri, Minfligi, nequit validiu serri,&infligi,nisi ob peccatum mortale:quisa

si post transgressione non potest serri licite, quando in iure,aut in praecepto,cui est annexa excommunicatio comminatoria, non fuit facta trina monitio , vel una pro tribus cum competentibus temporii interuallis,non est ex defeetii grauitatis transgressionis quia transgressio tali monitione non fit grauis, quando ante tale monitione no erat grauis nisi aliqua-do ex nouo fine aut ex noua circunstantia sed quia iudicibus iure praecipitur,ut dicto modo admoneant adferendam excommunicationem sententia superaddita legi,au praecepto. Et non solom excommunicatio maior honpotest ferri adhuc valide nisi ob peccatu mose tale, sed etiam non potest nisi ob mortale exterius, imo inobedientia respectu Ecclesiae praecipientis:im,no potest licii ferri,nisi ob peccatum inobedientiae respectu Ecclesiae prς cipientis saltem sub comminatione censurae; bene

825쪽

bene tamen validEint contra suar. inuitam c--. indicant Couarr. I. P. S. '. 'O. I squc 'dub.46.ad finem. Obseritandum est, quod quamuis ςxco municatio maior possit valide serri pro quacumque mortali inobedientia respectu Eccles , quia quaecumque mortalis digna est e communicatione maiori tamen illicite fiet, quia si pro quacumqtae seratur,fiet ut ex communicatio maior, quae instituta est in animarum medicinam redudet in earum pernitiem, quia fideles nimis exacerbabuntur,si ita tem re,& ita facile feratur. Et non solum excommunicatio maior potest validὸ,ωlieithferri a iures, Metiam ab homine pro peccatis praeteritis, sed etiam profuturis sub conditione si fiant, vel expressa. vel subintellecta v. g. si quis non admiserit, vel qui non admiserit conceptionem Virginis absque peccato originali,sit ipso facto excom

municatus.

Et quando excommunicatio maior sertur contra facientes aliquod opus, non Ompr

hendit consuletites,nec mandantes opus illud quando in iure ipso,aut in praecepto, cui annectitur non signi sicatur nec comprehendit Opus non completum , seu perfectum in suo igenere,ut excommunicatio, quae fertur conditra scribentes ad moniales,non incurritur,nisi scriptura ad illas perueniat is quae sertiar contra occidentes Clericum,non incurritur a propinante venenum, nisi sequatur mors. . . q.ia sertar contra haereticos non incurritur

826쪽

o solam exteriorem prolationem haeresis is quamuis plene voluntariam habsque assensu interiori haeretico Ratio Vtriusque supradi- ω est,quia latio seu impositio poeniest odio. sa, ac proinde omnino stricte interpretanda; qui autem consulit, vel mandat Opu', Nicit illud non perfectum non dicitur omnino stricte illud opus sacere.' Addimus quod hiando excommunicatio maior etiam fertur ob consilium,vel ob mandatum operis hon incurritur consequuto p re , quamuis opus miraculose impediatur, quando fertur Principaliter tantum ob opus, ut fertur excommunicatio contra maiidantes, kconsulentes periclobem Clerici:at quam do etiam fertur principaliter ob consilium, aut mandatum statim incurritur ante opus

ut in Clementina de poenis cap. I. fertur eX- communicatio maior contra religiosos mendicantes , qui in concioni sus ducent aliquid .nimo retrahendi populum , Alutibile decimarum.Quomodo ver,excommunicatio lata

ob consilium, vel ob in datum lata principaliter ob opus,non incuriatur; qualido ante opus sequutum praecedit resipiscentia efficax γε consilis,aut mandati constat ex dictis tractita' ' decensuris in ommuni dissices is Metiam quomod non ficurratur excommunicatiolata ob opus completum, quando Inchoatio- ni antea ficti praecedit resipiscemia --

827쪽

Difficult. I. 737

DIFFICULTA IV. 28ρmodo ferenda est excomminicaris SVpponimus ad serendam excommunicationem maiorem requiri plenam aduer-remiam,dc intentionem ferendi illam, non sussicere inten ionem excommunicandi non expressam exterius,utpote non sensibilem , non humanam , sed requiri expressionem exteriorem dime intentionis,sive verbis, suescriptura,sive nutibus factam. Hoc supposito,conueniunt DD.eXcommunicationem maiorem ferendam esse signis ex terioribus, quibus superior lassicienter exprimat se excommunicare aliquem , ut dicendo, te excommunico,aut te et, cui excommunicationisim udo, aut te ni met excommininationis penseris,aut te Arim seu ain a commimis,fidelium, aut te ab Ecclesia prasiindo,aut aliis aequi ualentibus.Et quamuis his verbis denuntio te ex m- mimicativim ex vi eorum non semienter exprimat se excommunicares, quia eis vi eorum solum significatur denuntiatio excommunic tionis , quae ipsam excommunicationem surponit.Ex circunstantiis tamen,aut ex aliisve bis adiunctis solet illis exprimi excommunicatio, ut fit quando proferuntur a so- periore, sicut etiam quando profert verba

illa noueris te excommunicationem incur--

828쪽

ctice,ut significant denuntiationem, seu notiscationem practicam,seu effectricen excomis unicationis Lillis quoqtie verbis nullus cum Tetro communicet, sussicienter exprimitur excommunicatio , quando proferuntur a superiores, post congnitioncm causae, ter mo-δum sententiaerimo eis significatur excommunicatio maior, 3 non minor, ut contra Hugo- Suare . inum,&Jayrum aduertit Suar. disp. I 8. secti . quia eis significatur illum priuari communio ne fidelium , per quod definitur excommunicatio maior in capite penuit de sent excom. Et ut constat ex tract de censuris in communi dissi c. .eis verbis imponitur excommunicatio maior lata , quae statim incurritur,4 non ferenda postea , quibus significatur excommunicationem , vel tunc seu actu infligi, vel statim ac fit transgressio iuris , aut praecepti,ut quando imponatur verbis excommunicationis praesentis indicatiui, ut quando dicitur te excommunicamus quando imponitur verbis imperatiui , aut optatiui, quibus noni committitur, aut quasi imperatur alteri executio excommunicationis,ut quando dioitur, incidas,a incurras excommnnicationem, Boetiarn

quando imponitur verbo substantivo praesentis imperatiui,aut optatiui, aut futuri indicatiui .addito participio praeteriti excommunicationis.ut quando dicitur,' excommunicatus; eru excommunicatus, 3c etiam quando imponitur aliis verbis idem significantibus, ut quarido dicitur,incides,incurres, excommunicationem,

etiam quando imponitur annexa iuri , aut prae

829쪽

Dr2cepto sub conditiones siue expressia, silueiubintellecta transgressionis futurae verbis eomminatoriis ea coismunicationis superad .dito verbo rasententia, aut ipso Iacto , aut ipse humutquando dicitur at Mesub poena, m-Eis vero verbis imponitur excommunica tio maior non lata,sed tantum ferenda a iudice,quibus non sienificatur statim, ac fit transigressio iuris,aut praecepti,quibus comminato. xi annectitur,ut quando annectitur solis verbis comminatoliis excommunicationis,non addito verbola: sententiae neci facto, et oiure, nec alio aequi ualente, ut quando solum dicitur,fac hoc seu poena excommunicationis ru,3c etiam quando annectiturvetbis, Communicationis de futuro, vi quahdo dicit ;excommunicabim- quando annectitur verbis praesentis imperativi,aut optatiui,qui bus quasi imperatur,xcommittitur alteri omcutio , seu inflictio excommunicationis , ut quando dicitur qui-fecerat excommunicetur. .

Addidimus, quoi quando est dubium an

verba contineant excommunicationem latam iudicandum est eam non continere, sed tan-tdmferendam,quia odia sunt restringendate cus est quando quis est dubius an sit latae communicatio verbis non dubiis , sicut quis non obligatur lege d abia verbis dubii tradita,bene tamen quando est dubius , an sit letaverbis non dubiis tradita. '

830쪽

Di FFICULTAS V.

'rum excommunicatio maior possit ferri abriue prauia monitione canonicar Circa monitionem praeuim ad ferendam excommunicationem maiorem constat ex tract.de censuris in communi,dissiculi. 18.

ad ferendam excommunicationem maiorem

medio iure,aut medio praecepto,siue generali, siue speciali pro transgressione futura sub conditione si nat,sue expressa,sive subintellecta,ut quando dici rur:quisiit aliquem deliquissηnia delicto, id patefaciat itura tres Arasus poenas

excommunieationis maioris, ipse facto incurrenda, non praerequiri aliam monitionem, quam lationem iuris . iraecepti ei ann endo e coniniunicatione ipso facto incurrendam, quod quoad lationem excommunicationis' 'inmcepto,siue generali siue speciali sinouis es nator dissicultas, quam medio iurotatis indicatur in cap. Romana sAe sentent.ex. com.in 6.de in capaeprehensi is a 6 de appellationibus: ad ferendam tamen excommunicationem siue generaliter , siue specialiter ob peccatum iam praeteritum , quae tamen fertur ab honesne sententia noua post peccatum iam omnino commissum praerequiri monitionem , constat ex cap. 2cro 48. ae sentent..excom. ex dictis c.Romana:& c. reprehensibilis. Est autem generaliter praerequinta monitio, ut sic feratur'exc5 inicatio,nepe4b homine noua sententia post peccatu omnino commis.

sum propter illud,sttia quando fertur a preti

SEARCH

MENU NAVIGATION