장음표시 사용
591쪽
sP. CCCCXCIR DE HIS, QUAE DE B. OBAER. CvM E . GESS. σπrum lucrum captantis, caussa iubet. - cum, ut ex Praeside accepi, ICti Vitembergenses quemadmodum ex sequenti exemplo constabit: Ionata alicui erant ac tradita bona omnia. Supervenit quis, cui donator ex deposito quadringenta debebat, atque rum restitutio- nem a donatario petit. Hic eXceptionem non competentis actionis opponit; quae exceptio tanti momenti visa est iudici, ut ex conii lio celeberrimi collegii iuridici actorem confestim a limine iudicit repelleret. Hic vero, leuteratione Interposita, obtinet, ut aeta ad I Ctos Vitembergenses mitterentur, qui mense Octobri anni cibia ccxxx sc cor 'rexerunt priorem sententiam: Dieauit Betiaqte duro die uni ei felle S itiing totius iuriS successores gemorden, mi ibinnat deuilicis Eoridirist der Nechte, und nal der naturIidien
Diniatio rei fingularis ante constatum aes alienum facta λ' tra- Uitione remst minata, nequit per creditores supervenientes revoca)ι, tametyi res donata maximam timorum debitorie ' partem collituat. in
Uiusmodi donatio nec ab ipso debitore ex capite propriae indigentiae revocari potest.. - - V. Licebit tamen donatori, post donationem ad incitas redacto, ali.' menta a donatario petere. Tom. VII.
592쪽
Debitor obaeratus, qui ex donatione ante corifatum aes alienum quidem facta, sed per traditionem n0uctum consummata convenitur, d0natarium petentem Gcepti0ne ceris alieni recte repellit.
vi I. in imo, s ipse a creditoribus urgeatur, etiam ad rescissionem
donationis per traditionem nondum consummatae agere
potest. Γostquam de donatione universali actum, dispiciendum
nunc porro est de donationibus rerum singularium. In his etiam faciendis saepe homines tam sunt liberales aut prinfusi potius, ut, exhausta per eas maxima bonorum parte, ipsi esurire incipiant & aes alienum conflare cogantur. Deducti deinde in extremas angustias sero sapiunt, atque dinnationem factam & ipsi & creditores eorum oppugnanu Oriuntur inde intricatae lites atque ancipites quaestiones, quas ego quidem ea ratione, quam in praemissis thesibus ex. licui, decidendas esse existimo; nec tamen dissiteor, ipsam anc decisionem dissicultatis 8c dubii plurimum habere. Commisit ea ante aliquot annos inter se Ici Quibus illv. . stris dignitas ta summa eruditio aeternam laudem iam diu peperit. Rem totam, sicut ex Prieside meo accepi, narrabo: Civis quidam, locuples fatis, consuli suo agrum donarat, iamore Saxonico solemniter in iudicio resignarat, sibi ipsi autem, quoad viveret, possessionem M usumfructum eius. dem reservarat. Interiectis aliquot post donationem annis, donator aes alienum conflare incipit, eoque tandem oppressus foro cedit. Confluunt igitur creditores, atque in bonorum ab obaerato relidiorum possessionem mittuntur. Interea debitor regem, cui suberat, supplex adit, agrum istum maximam bonorum suorum partem esse ostendit, atque se, si
dominium eius sibi restituatur, facile creditoribus sitis si,
593쪽
S . CCCCXCIV. DE HIS, QUAE DEB OBAER. CUM EXT. GESs σννtisfacturum dicit, petit ergo, ut donatio rescindatur. Motus iis precibus rex, ne tamen 'uidquam praecipitet, duos s Ctos Hallenses maMi nominis causIam accurate Cogia stere,μ quid de ea sentiant, ad se referre iubet. Parent hi,
atque poli accuratum caussae examen respondent, donatio
enhogen merden fanii, ingleid en, quod contra renunciata non detur regressus; demao: ober, und vaferne ein solder Dona
594쪽
propter aequitatem naturalem, io dem rigori scrinio Iu p feriren, moi revociret Merden, diemellen ei ne jede Donation soὲu interpretiren, ne donator liberalitate sua inops factus pe-' riclitetur, ut d das der tertius, mi e nem Ili hier die Creditores,
vadurch ni fit laediret merde, per L. 33. de Iure d0t. L. 9. q. ult. L. 3O. F. de re iudicata, L. II. g. I. me in fraudem credit. allernia sen denn auda die Scabini Lipsienses bep dem Schilter in sua praxi iuris Romani lib. 39. tit. s. β. 23. sententionii et haben follen, das eine Donatio ob paupertatem donatoris supervenientem re Ociret Nerden thnne, meloena ὲugleit mitadstipuliret Tiraquesius ad L. 8. C. de revocand. donat. l. omnia vel partem II. fol. 99. und halte diest6 um so vielmehe io, vann stati, menia die Donation ιugleicii aut den Creditoribusium praeiudiZ geret et, cum satis absurdum esset, creditoribus 1us suum persequentibus auxilium legitimum denegari, his vero, qui pro lucro certant, suas parteS leges accommodare iuxta L. M. β. S. C. de iure deliber. cui & regula iuris applaudit, melius esse favere repetitioni, quam adventitio lucro, L. 4I. β. I. J. de R. I. Qua relatione comperta, donatarius Vicissim impetrat, ut idem negotium duobus purpuratis in ipsa aula committatur. Isti novi commissarii a prioribus dissentiunt, atque, donatimnem ob superveniens aeS alienum rescindi poste, negant: Stat haben vorige Commissarii nat Schiltera und I iraqv. Sen. timent dame gelialten, eε thnnte diese donatio ob paupertatem
ver donatorum revociret merden; aeeil sie aber ιum Fundament nur eine interpretationem eXtensi 'am Rhen, andere DD.
595쪽
terminiret merden. Tum rex incertior, quam ante fuerat,
scribit iterum ad ICtos Hallentes, ut rem denuo maiore cura considerent L iudicent. illi vero, se nihil videre, qua obrem sibi a priore sententia recedendum sit, rescribunt:. Elidie In me danti bertitὁ in unierem an Abnig L Ulajestat asserunterthmigst obgestarietin Sericlite mettia uitig cum rationbbus deduciret haben, dast propria indigentia caussit revocandi donationem suffciens sed: που halien aur nost datur,tus ex illo capite besaqte donationes nili allei ne ob auctoritatem aliquorum Do rum, sonderit dum licuipistolio, da in lege Si
ae d0nat. inter virum S uxor. tiariit enthaluit, quod, si dinnans ex donatione fiat pauperior, la donatarius locupletior reddatur, talis donatio non valear, Cuius ratio naturalis in eo consistit: quod nemo cuni alterius damno locupletior fieri debeat, revociri merden thnnen. und fiat fel eb um in vitim inr allhier stati, dieaeeil ein tertiuS, taenili: die creditores, mitrabeo interem rei find. Denn obsit it cimge Do res nebul denuorigen Commissariis daran Iaeristin, in gis hei dost soldies nurin donationibus, quarum rraditio statim ficta, nisti aset in . aliis, ubi traditio suspensa post mortem demum, aut ubi retinetur rei donatae ususfruetias. in hac incertitudine optimum videbatur, collegium iuridictim consi li. Mittuntur ergo acta ad Francolurienses, qui purpuratis adsentiunt ist aus tetige 'irmulsi ter flager allein um so viet irenigera ureflectiren, te meniqer die non denen terren commissariis Hes-lensibus f. 7 I. Vol. I. act. Commiss. anqcfusrte τrivatimviq einiger DCestrum, olo ob propter paupertatem supenvenientem eine donation mieder verni tet nurden thnne, in Nedyten gegrundet ist, immo issen diemben ὲNar vermhgen, das tin vers niter Donator, dasern er ex donatione bHanget mird, fida deε beneficii competentiae bedienen thnne, L. II. ff. de donat.
598쪽
Seruari etiam ex utraqwe parte debet locatis V conductio iure
XI. Ius Saxonicum nouum creditoribus, moto concu=D, locationem rescindere permittit.
An idem conduclari facultatem recedendi a conductione tribuat, dubitatur. Hostquam de his; quae debitor ante conflatum aes alienum L gessit, dictum, dicendum nunc est de iis, quae obaeratus quidem, sed ante excitatum creditorum concursium, gerit. Ita his, multum interest, bonane an mala fide egerit. Quae bona fide egit, rata sunt. Atque hoc non saltem in alienationibus verum, sed magis etiam in pactis. Itaque in re, quae sub hasta venditur, servanda fiunt omnia pacta, quae debitor ante creditorum concursum bona fide circa eam iniit. L. 8. q. I. de Rebus alicIoritate iudicis. Errant igitur Ca, pravius P. a. c. 33. def. 3. M Pbilippi de Subb lationibus cap. 4.
599쪽
in qua alteri ius protimeseos pacto promissum, certum aue pretium statutum est, sub hasta tamen, quanti plurimi nos-
sit, vendi nec fidem pacti servari oportere. Porro ex eadem L. 8. a DParet, neque Creditores, qui bona debitoris obae rati distrahunt, neque emtorem sub hasta recedere posse a locatione, quam debitor obaeratus bona fide super orae. diis suis iniit. Ergo, ut ipsis quoque conductio a conductore servetur, aequum est. Succedunt enim plene in locum k iura locatoris. Hac tamen in parte Rex Poloniarum in Saxonite Electoratu ius commune mutavit. Clam sunt Verba det eriauterten Proces . Ordming tit. rci. Ν Pus imi e siriegaui, naenii ein Concursen isteGvi ij n unddet e ustuice langstens, is bald eὁ ;ur Subhastation homini auddem Suille Iu eXmitti ren; Ammai feta denia duo, meni det Schuldner da6 Suth vorbero inpatiet qchabi, de Taduer darin, nen, menn e6 nicit mit Eemilli Iling derer Credimiram se dichetha ergle ich die valli Gelder Praenumeriret, oder eme geri otii d)e
die 'padit is datur vor erioso en ἔu ad ton, ut id der Padter me ei istiner Rorderung ὲum Concultam; u deridet fen. At circa novam hanc legem grave dubium Oritur, num idem, quod creditoribus & emtori sub hasta permittitur, conductori ouoque liceat, ut hic, etsi creditoreS locationem ante con cursum initam continuare malint, eam invitis etiam illis renunciare queat, an Vero creditoreS invitum conductorem usque ad finem temporiS in contractu statuti retinere DoL11nt. Subsisto D aequales video in utramque partem rationes. Pro creditoribus est, quod ii, moto concursu in locum debitoris per omnia succedant, ac iura eius con suantur, quod novum istud ius in favorem creditorum
introcluctum in odium eorum detorqueri non onori r
quod ius correctorium stricte sit interpretandum, atque
600쪽
MED ITAT. AD PANDECT.sῖς in dubio ius Vetus, quatenus expresse mutatum non est, retinendum, quod iuse Veteri conductor creditoribus poli motum concursum obligatuS maneat, quod denique verba legis Saxonicae: menn eb ni t niit demittigulis der Creditorum sei lehel; creditoribus aperte faveant. Contra pro conductore est, quod iura utrinque aequalia ia reciproca esse debeant, quoci tam aequitaS, quam ius commune 1criptum com duetori iisdem casibus, quibus successori singulari locationem rescindere. Permittit, L. 9. C de Locato, eandem facultatem tribuit, L. 23. Locati, quod denique Verba legis Saxonicar: sol er fodi is dann vor ertosthen ἔu alten; con-du ori faveant. In summa hac incertitudine ab interpretatione privata religiose abstineo, memor eorum, quae in ' ipsius novae legis praefatione praecipiuntur, atque decisi,nem legislatoris lubens exspecto. Quia is tamen in eadem praefatione die depfugungstineb unt orgretilichen Sulatten8 requirit, non dissimulo, argumenta pi o conductore mihi iafortiora & aequiora videri.
Ouse debitor obseratus in fraudem creditorum sinat, revocantur, tames d0natarius fraudem n0n participarit.
Venditio infra iustum pretium a debitore obaerato facta eatenus donatio est, ac pro ea parte rescinditur. Venio porro ad ea, quae debitor obaeratus ante motum concursum, sed mala fide M animo fraudandi credito res, gerit. Multum hic interest, quo titulo quid gestum sit, oneroso an lucrativo. Quae titulo lucrativo gessit M in alium transtulit, irrita sunt indistincte, sive alter, in quem res translata est, fraudis particeps fuerit, siVe non, L. 6. l. H. Quae in fratidem creditorum. is ergo, cui aliquid a debitore Obarrato, quam is concursui nondum implicito, donatum fuit, simpliciter a creditoribus conVenitur, qui dolum eius