Augustini Leyseri ... Meditationes ad Pandectas quibus præcipua juris capita ex antiquitate explicantur, cum juribus recentioribus conferuntur atque variis celebrium collegiorum responsis et rebus judicatis illustrantur. Volumen 1. 13.

발행: 1780년

분량: 1072페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

621쪽

sP. CCCCXCVI. DE CRED. QVI soL. SIBI VIGILAVIT. so Mevius ad Ius Lubre. P. 3. tit. q. an. I. n. 36. 37. Brume mannuS in concursu cred. c. s. β. 43. Eit tamen & hic cautio praecipienda creditori, ut confestim in chirographo hypothecam sibi constitui atque hanc a debitore formulam adiici curet: petere se a magistratu, ut hypothecam hanc ad Qtas creditoris preces confirmet; er aeolle hiermitsein ueum tininpiande perschresben, unt, die Obriqim, sol ρε unterpfand gesen Edrόeigung diei c6 Iu bellutigeri, gebeten habeo. it. Creditor, imminente licet concursu, res debitoris sui ui uel clam

Occupare non debet.

Si occupaverit, cogitur eas re1lituere, iis crediti tamen nm. amittit. A n licet creditori, qui debitorem suum ad inopiam Ver-- gere, remque in eo esse, ut ceteri creditores consum

recturi A bona eius possessuri sint, videt, res huius debitoris Vi Vel clam occupare, atque ita sibi: privata auctoritate satiω facere Τ Οuaestio haec multum dubii habet. Equidem regula generalis in L. 13. Quod metus cait sta proponitur: PMisequis probatus mihi tuerit, rem ullam debitoris, vel pecuniam debitam, non ab ipso sbi Jonte datam, sine ulla iudice temere pGIidere, vel accepissee, atque sibi itu in eam rem dixi sse, ius cre diti non habebit. At haec lex limitationem tunc pati Videtur, quum debitor obaeratus ac de fuga suspectus vel alias periculum in mora est. Certe Vlpianus in L. IO. q. I 6. Quae in fravdem cred. permittit creditori, debitorem fugientem ac Pecuniam secum ferentem consequi, eique id, quod sibi debeatur, auferre. Et Scaevola in L. 24. Quae in fraudem credit um: Quid, inquit, si quum in eo essent, ut Mina debit0'ris mei venirent, solverit mihi pecuniam: an dylinguendum est, is obtulerit mihi, an Fo illi extorserim invito 3 U I extorseriminuito, re cetur S non extorserim, non revocetur ρ Sed υι gilata,

622쪽

ellavi, meliorem meam conditionem feci; Ius civile vigilantibus criptum est: ideo quoque n0n re catur id, qu0d percepi. Vi- detur hic Scaevola propositam distinctionem reiicere, a oue factum creditoris etiam debitum debitori extorquentis Drobare. Acriter de hac controversia disputatum fuit in collemo ICtorum vitembergensium mense Martio annic13 13α IX. Vicit tandem numero eorum sententa a, qui creditorem res ante concursum, sed su spectis iam debitoris fata cultatibus, vi vel clam ablatas restituere iubebant. Nempe lex lo. 1'. de calu agit, quo creditor vigilantia sua res ex fu-ua retrahit alias perituraS. Quod Vero ad L. 24. attinet, subobscura quidem est Scaevolae responsio ad propositas quae-ltiones, non verisimile tamen, Voluisse illum Contra analogi iani tutis vites privatam in creditore, Qui copiam iudicis ha. ber probare. Igitur Verba ultima dictae legis, quibus vigυlantia creditoris iuum adepti laudatur, ad postremum casum, si sei licet non extorserit, reserenda sunt. Atque sic legem hanc interpretatur Mornacius in u0tis ad eam, testaturque, ius hune in modum a summo senatu Parisiensi iudicatum fuisse maxime in concursu creditorum pl incipis Monpenserit 'creditores nempe, qui manus privatim iniecerant innumos debitori suo debitos, non propterea meliorem suam eonditionem secisse; dividi enim eos oportere inter singM-los creditoreS ex eo Ordine, quo alii aliis essent priores. Attamen poena amissionis L Iι. -d metus cau17a in credutores, qui sibi ipsis ius dicunt, statuta hic exulat, quum res multum dubii habeat, atque adeo dolus saltem ex

parte occupantis absit. Adnectam verba sententi et 'Sormentien6 ungea tet, Nie viel des

623쪽

Etiam is creditor, qui iudicis quidem ope, sed modis illegitimir

adhibita, ante c0ncursum stum consequutus est, cete s creuit ribus actione Pauliana ad communicationem

tenetur. .

. . . .

Gquidem, qui auctore iudice rem adquirit, in bona fide esse dicitur. L. I 37. de Regulis iuris, L. H. de Adquir. uel amitt. post. At enim vero necesse est, ut auectoritas illa iudicis legitime sit adhibita. Nam, qui iudicis quidem ope, sed aliter, quam leges priescribunt, & aequitas postulat, utitur, nihil agit, c. 26. de Reg. iuris in 6. Adde L. 24. Quae in fraudem crea. verbis: iuste exegerit. Rem optime exem plo illustrabo. Sic scilicet ICti Helmstadienses mense Novembri anni cla II cc xxII. iudicarunt: In Appellations - Salen Amtonio Brentani und Consorten flagere an einem, ivider Tur, semeistere und Noth Iu 2berlin, Eetiaste sim andern Thelh ertensnet daε gammer, Seri leueu 2berlui nomine Regis &c, Nunmehedus den Aetin foviet ;u beiinden, das vor alien Din en Ibellaqte die eigentii e Summa dessen, Nab ite au6 deSCaldam uim Mais sano Sutem erhesten, durch dreo thre6 Uittela eddit un;uὲeigen, magere hingessen thre Dandelε Eucher Iu produci ren, und vera mittetit eddeS siu bestarten, audi daber, maε ite nat der Seit doli Caldara unu Maissano betommen, anὲugeben fluidis, morauialleo die96, maῆ soaeohi Alastere al6 Tetlaxe emplangen, in eine

624쪽

MEDITAM AD PANDE .

625쪽

Procedur midet den Maissiano den Ned ten ganὲ ὲuaeidee laust, indem se l. desselben orbenis ile obriqteit uberstangen, a. reine in alien Actibus contentiolae iurisdictionis nothmendige cauς ta cognitionem vorher onstellen Iasieli, 3. tein periculum in mora bescheiniget, noch, das Mehrere creditores imminii ten datigethan, 4. Personal-Pirreti aether tinen de fuga eben nidit vetida tigen uanta s. damit, ehe und beroe ein liquideὀquantum constituit et gelvestri, verso hren, 6. gleidi aus baure

627쪽

sP. CCCCXCVII. DE PRIV. FISCi CiRC EA, QUAE DEB cte sisSPECIMEN CCCCXCVII.

MEDITATION UM AD PANDE AS

PRIVILEGIO FISCI CIRCA EA, QUAE DEBITOR OBAERA-

. TVS GESSIT.

Tificus oreditor U non adquista revocat, F id, quod uni ex ceteris creditoribus est ante concursum solutum fuit,

. recte condicit.

Magna sunt fisci privilegia in revocatione eorum,

quae a debitoribus eius geruntur. Vnum est, quod fiscus ea etiain vindicet, quae debitor, quum adquirere potuisset, repudiare M alii relinquere maluit, L. 43. pr. de Iut e fisci, cui non obstat lex 26. redem, quippe quae non de debitore, seu de capitis reo agit. Alterum fisci privilegium est, quod ea, quae debitor obder tuS ante concursum motum uni ex ceteris creditoribus sob

it, condicat. L. I 8. . IO. & LL. Φq. de Iure fissi, L. F. C. de Privilegio sisti. utriusque privilegii usus etiam hodie

superest. Certe ICU Helmstadienses secundum posterius in eodem, quod in medit. I. memoravi, responso hanc lumitationem adiecerunt: u iter fen, menn Elistaei David λuuer 8gebung Nr 6soahaler ad Concursum ni t ongehattenmerten 'ete, so thnnen mir post, iveil die Abnigl. Manufactum Casse in rin Concurs mit verivisteli iii, tu erinnern ni t umbin

628쪽

hi ethalbin an alit Slaubiger, aerite voe dem Concurse thre

Vistus concreditori potiora iura balenti id, quod huic Alatum fuit, extolluet e nequit. : ' , INe tune quidem, quum pecunia bula soluta Noassiduit. Istud privilegium, quo fiscus coricredi ribus sitis ea, Guae 1 illis a communi oebitore etiam ante concursum soluta

fuci unt, extorquet, generalibus quidem Verbis Conceptum est i sed tamen ex aequitate, ex recta ratione M ex regulis legitimae interpretationis non potest nisi de iis creditoribus. Quibus fiscus in concursu antefertur, Intelligi. riam nee credibile quidem est, legumlatores hoc privilegium et-tiam ad eos, qui fisco potiores sunt, extendere voluis . Rem optime exemplo illustrabo. rutor quidam, posNouam diu tutelam gessisset, fisco praeficitur, lod ita hoc munere male versatus M ad rationes reddendas devocatus aliquot millia reliquatur. Interrogatus, quo pecvniam, stalem vertisset' respondet, sie eam pupillae suae exsoli ille, Fiscus itaque, omisso debitore, quem ad saccum M peram excusserat, pupillam adgreditur, pecuniam ei olim num ratam M tanquam suam di ex privilegio repetiti At mneutro ei adsenseriant Icti Hesmstadienses. Nam, ut de ori vilenio prius dicam, eo fiscus adversius magis privit Oiatum uti non poterat. Pupillae Vero privileg*m utique foretus erat. Namque illa statim ex die, quo tutor tui iam subierat, in eius bonis pi nus adepta erati L. N. C. de Adminisiratione tutorum, Guella II 8. c. 'vero hypotheca pDiterior tempore atque 3deo infirmior

629쪽

erat. Nec ius Draelationis,quod fisco in L. 28. de Iure citribuitur, pupsitae nocebat. ld ius enim ad bona poli contractum fiscalem quaesita solum rei tringitur. in aliis vero bonis creditores antiquiorem sive expres Iam sive tacitii mhypothecam. habentes fisco praeferuntur. L. al. pr. OIiρο- tiores in pign0re, L. Nu. C. Rem alienam gerentibus. ibi: cum suo onere. Adde Carptovium lib. d. respiis o I 3. M RIartini Prochfum tit. 43. h. s. n. q. Magis pupillae obstare videbatur, quod ipse debitor pecuniam, quam et exlblverat, fi-4caleni ruisse perhibebat. Sed vere non Ohitabat. Credit enim, cui a debitore mimi alieni solvuntur, si quidem eos expendat vel cum sua pecunia commisceat, illos suos facit, nec domino vindicanti quidquam restituit. L. 17. L 7 q. de Solui. L. I 0. β. I. de rebres ereditis. Sic itaque responderunt ICti Helmstaclienses mense Aprili anni cIO I ccxV. Uat der&bmalide inent, Ulaister Erasmus die Tormundphait don linannelten gessiliret, aber stiner Teraealtunq halber tetne gebithrenderae nung obgeleget, sonperii nur 43oo i er an stinet Pupillen Ehemann, Ioannem, alε verselbe da ε 'imi Molla qepaditet, ὲum morstande und Eeιahlung des Inventarii vorgestrectet. 9cachrim fidi nun ieho hervorthul, vast Erasimus dee Derri ait, Negen sei, ne6 ge*hrten Nentisneisteri 'inite8, einige iooo Thaler liuidigsed, uno derselbe, dos er Ioanni Iu Teliaupiuiis ver Mollaisthendmtειτο t 43oo valer nub tierrflatilichen Seldern heraeas hosten, vorgiebt, is enislehet die δrage, ob besagien Ioannens grauen per Torὲuq vor ver Abnislisten Cammer gebubre, undIoannes messen deὁ limis Molla ;u Testelliing andei meiten Torastandeε angehalien merden tbnney 'Dervol nun der Fiscus odervie Eammer fetne s leote hypothec, sondern nebit versei ben ein Joriggbi Ne t vor andern Slaubidern bed entitehendem Concumsu hat, dieIoannetis Nnqegen mehe nidit, al8 ein don der ruit deevbernomminin Eormundi ast anheNndeo 'liphaetigendi ὁ umeri

SEARCH

MENU NAVIGATION