Augustini Leyseri ... Meditationes ad Pandectas quibus præcipua juris capita ex antiquitate explicantur, cum juribus recentioribus conferuntur atque variis celebrium collegiorum responsis et rebus judicatis illustrantur. Volumen 1. 13.

611쪽

emplum hoc esto. Vnus creditor diligenter instat, multi que tandem flagitationibus, ut piguus sibi in iudicio constituatur, impetrat. Sed debitor uno ante hanc constitutionem die cum uxore M socru clam ad iudicem venit, hi que bona sua pignorat. Nihil hac collusione & fraudatione apertius. Igitur, orto creditorum concursu, ICti Helmstadienses mense Septembri ansi cId Idcc XXVI. uxorem socrumque cum antiquiore pignore suo huic recentiori hypothcede postposuerunt, aliis tamen creditoribus, in quorum fraudem nihil factum erat, antetulerunt: a. 2Grgen Ddilhamni mit8o6 s ollandisthen Suiden, 3. deS gemelns aflli in Eouldnerό-mit iooo Thaler Siei Seidern und sco

612쪽

Ouando debitor, excitato ab aliquibus creditoribus concurs uni gratiscatur, hi foli, νι concurseum excitarunt,

gesta revocant.

Tunc tamen crecursus ab uno aut aliquibus excitatus prodes omnibus, quando vel edictalis citatio, vel mi o in bonorum possessionem, vel a sum accessi. oto semel concursu, debitorem uni creditori in cetermi i rum ptieiudicium gratificari non posse, omneS perhubent. Multum tamen hic interest, qualis concutius excit, tus fuerit, universalis an particularis. Si universalis, qui ab edictali creditorum citatione initium accipit, omnibus omni- no etiam iis, qui nomen suum in iudicio nondum professi fuerunt, ius qMesitum est, atque adeo gratificatio simpliciter revocatur. Aliud est in concursu particulari, quando scilicet plures creditores consurrexerunt actionesque suas

613쪽

in iudicio instituerunt. Tunc hi soli, qui vigilarunt, adversus eos, quibus debitor gratificatus est, ius agendi I solutum

repetendi habent, alii non item, L. 6. I. de Rebus atιλ- ritale iudicis. Aliquando tamen actio ab aliquibus creditoribus, quin M ab uno, instituta ceteris eatenus prodest, ut gratificatio nec in eorum praeiudicium subsistat, quando Icilicet hi, qui egerunt, simul missionem in possessionem bonorum, Vel arrestum sive personale sive reale obtinuerunt. Hoc enim omnibus, etiam qui nondum ad iudicium Venerunt, prodest. L D. pr. de Rebus aucturistate iud. L. est. C. de Bonis auctoris. iud. itaque I Cti Vitembergenses mense

Ianuario anni cI I cc XII. responderunt, cessiQnem cambii,

seu indosiamentum, a debitore arrestato in gratiam uniuScreditoris factam simpliciter irritam esse: Dat Emerenὲelin denselbeii da hin bemogen, das er etcoo Thaler heracli Gen, da

614쪽

Pacta omnia, quae creditor pro fecuritate nominis sui cum debμtore obaerato Ust pecto ante motum concursum misi ualent.

XIII.

Diam pactum retrovenditionis ρro viliori pretio, dummodo improbum faentu non intendatur, 'bsi1lit. X lv. Nec peccat creditor, qui, ut silium a debitore fit bem consequatur, aliquam ab eo rem emi partemque pretii parata pecunia Νιvit, partem alteram cum nomine suo compensat. um tantus sit eorum, qui iure dominii extra concursum sua repetunt, favor, prudenti creditori, qui debitorem suum bonis labi, & moX, ut antiqua voce utar, conturbaturum esse videt, laborandum est maxime, ut re integra, dum ceteri creditores nondum consurrexerunt, pactis sibi cum debitore initis prospiciat, locumque sibi extra

concursum provide stipuletur. Iura enim nostra credit ribus, quamvis scientibus, debitorem solvendo non esse, vigilare ac suum legitimis modis extorquere permittunt. L. 6. a. de Rebus auctoritate iudicis, L. 6. l. 7. L. 24. Quam fraudem cred. Multo minus igitur huiusmodi pacta improbant, dummodo ea alias nihil illiciti contineant. Rem exemplo illus Tabo. Creditor, qui debitoris sui facultates suspectas merito habebat, emit ab eo praedium sub pacto retrovenditionis, Viliore quidem pretio, at, ne improbum stenus exerceret, idem simul debitori pro mercede annua, quae sortis sine usuriS accurate respondet, locat. Excitato deinde concursu, creditor hic se ceteris cruditoribus immiseere detrectat A ius dominii obtendit. Curator bonorum pactum illud retrovenditionis usurarium esse dicit, atque in- . . primis

615쪽

sp. CCCCXCV. DE HIS, QUAE DEA. OBAER. CVM um. e. Grprimis c. s. X. de Milone, P. 4. X. de Pignoribus Re mattonem politicam Imperιι de anno is N i' li 'obiiciti Et iudex quidem ab initio cur tori litis usibus t ye creditorem concursui se immiscere iusserat. Verum ICti Helmltadienses, ad quos acta mense Octobri annicia II ccxxv. delata fuerunt, sententiam hanc correxerunt & litem secundum vigilantem istum creditorem dederunt Ramque leges supra memoralde, quae Contractum retroia venditionis tanquam usiurarium damnant, tunc Elum id faciunt, quum ille improbum tanus continet. Clara sunt Reformatι0nis politicae Verba: Am Giedertaui inere, denii thre

mnaea. Dec. LXVI. de Retrovenitione, medit. Ici Ar in praeibite contractu usiurariae pravitatis nullum vestigium nulla iusipicio superata valebat ergo retrovenditio tabat etiam locatio. Adde L. 8. de Rebus au ate

616쪽

cos' MEDITAT AD PANDE .

617쪽

cembri anni ci I cc XXX. resiponderunt, non peccasse creditorem, nec a ceteris Creditoribus conveniri posse, qui, ut a debitore obterato ac de fusa suspecto suum consequeretur, quia hoc alia ratione obtinere non Poterat, merces

quasdam ab illo pro mille emit,& partem quidem pretii in

ea sexcenta, quae sibi debebantur, imputarat, reliqua vero quadringenta exsolverat. Multam quippe inter credit rem M extraneum interest. Extraneus, qui sciens ab obaerato emit, in fraude est, M hoc nomine a creditoribus

618쪽

iuste convenitur. At creditori, qui suum quomodocunque servare laborat, M de damno vitando solicitus est, ignosci oportet. XV.Creditores, in quorum fraudem uni creditori gratificatum fuit, id, quod huic solutum es, a grati ante prorata repetunt.

XVI. Nec opus habent, ut probent, se potiora iura prae istis, quibus

620쪽

SPECIMEN CCCCXCVL

MEDITATIONUM ' AD PANDE AS

, AD LIB. XLV. TIT. VIII.

CREDITORE, QUI SOLUS SIBI

VIGILAVIT.

D , Pignus, quod iudex ad solas creditoris preces in bonis debitoris absentis constituit, nustum est Reeensui in capite praecedente iura, quae creditoribus sibi vigilare permittunt, M inquisivi, quousque hoc

per pacta cum debitore obaerato inita liceat. Nunc porro Videndum, quousque, isnorante etiam aut saltem non consentiente debitore, vigilari possit. Solent nonnunquam Creditores, quum debitoris sui fidem vaci, Iare animadvertunt, magiri ratum adire atque ab hoc ius pignoris in bonis illius impetrare. Sed nihil agunt. Pignus quippe, nisi debitor ipse tanquam dominus rei contentiat, constitui nequit. Magistratui iurisdictio saltem, non dominium, in bonis civium competit. Iurisdictio Vero eam vim non habet, ut sine voluntate domini & sine causta cognitione ius in alterius res alteri inbuere queat. Recte Pomponius in L. II. de Reg. ituris, Id, inquit, quod nostrum eli, sine facto nostro ad alium transferri non potest. Adde L. f. de Adqtiir. vel amitt. poss. Nec obstat, quod tamen iudex per missionem in possessionem, exsequutionem, arrestum, ius pignoris dare possit . Haec enim omnia, caussa cognita, audito vel saltem legitime in ius vocato adversiario, M servato iudiciorum ordine, fiunt. Consentiunt mecum Modolinus Pisoriin pari. 4. quoeyl. I37.