장음표시 사용
751쪽
Tuirendi, rationem depositionis investigandi. Ve-onim vero haee omnia ad ollaeium iudicis, etsi per uin inoratoria non imploretur, pertinent. Ille circumsta I 'Idgi indagare Atelles de ratione restimonii siuI Inte Tristo debet. ' Si id non fecit, sed testes, ut loquimur, lata deposuerunt, nullamGue scientiae suae cautam alleg AIM;i .isthum sed probatio oblata relicitur, atque no-
V A ri sie ICti tembergenses mense Septembri anni et 15 cc iudicarunt ex bis rationibus: . Dumit in Z in actibus possessoriis ni t in folle, fondern mit
752쪽
SP. DUIII. DE IUDIC. POSSESs. SUMMARIIssIMO. as me reprobatione in possetario momentaneo sic
y. IO. IV c rem stratio, inquit, rra ex flatur que mora inerat, aut de mybi resservanda pineti et Hutu ossi tamen protestationes ne quidem stiserati sintvμSed clarius explicandum fuisset, uuando 'di protestationes attendere vel runc scilicet eam attendi oportet, quum annarer rarratis stanti motam nullam ac negligentiam imputari oosse' Hri' solum, quod admonitus ante non fuit, illum non excuser Nam sponte osterenda est reprobatio. vide senta: scabinorum Lipsiensium apus Carptouium P. et C. ν ii δε enicem ordinationis processus Saxonici recognit
d' tempus non habuit. Commemorabo exemplum tuit quis actionem ex momentanea possessione, exedit revi actor replicat, reus duplicat. Tune iudox feriri. 'actorum ex ossicio decernit. Aliquot ante iΣ riri actorum cliebus actor rotulum te tum offert, quo an vello, reus tiansmissionem actorum disterri sibique reor bationem anteo a Permitti Petit. Iudin acta tamen tran mittit. Sed ICti l vitembergenses mense Februario anili El, 22 μ ιδ mx cum baz siendentia: Dasi Betistate deου, Delacion Iu gebraulen unbenonimen, suὲulaisen Zie senni
In processu summarii o pulso antecessoris effluccessori
753쪽
Et heredi S cuilibet alii succes ori prodes, dummodo adrersarium quiete pMyiderepa si non stitit. ' uod in Specimine CCCCI C. de P01 1Dris proce su in Ἀ-x nere, medit. 7. dixi, possessionem antecessoris etiam suC- cessori in ossicio prodesse, hoc ad solam possessionem antiquiorem, de qua tunc actum fuit, restringi non debet, verum εοῦ ad prassientem Pertinet. Nam M in momentaneo possessorio vincit is, qui ostendere potest, antecessorem
suum tunc, quum moreretur aut munere suo decederet,
possedisse, seque muneri admotum turbatoribus confestim restitisse. Possessio quippe bonorum, quae penes antecessorem fuit, decedente eo, penes ossicium eius manet, arg. c. 7. X. de Testamentis, atque simul cum ossicio hoc in successorem transfertur. Agnoscit hoc Tiraquessus in opuscula Le mort salset te vis P. I. deriar. S. atque possessionem, quae apud defunctum fuit, in successorem dignitatis sine omni corporali adprehensione etiam de iure communi transire ait, in aliis vero successoribus secus esse, atque his possessionem auctoris sui non prodesse, putat. Ego vero cum Meuio sentio, qui in P. 3. dec. 92. generaliter, possessionem auctoris successori in momentaneo possessorio proficere dicit. Scio quidem, possessionem, nisi naturaliter adprehensam, ad heredem non transire. L. 23. pr. L. 3. g. s. de Adquir. vel amitt. posJ . Transit tamen potestas adprehemdendi. Ergo si heres vel quilibet successor alterum quiete possidere passus non est, sed sine mora ius situm exercuit,
aut exercere tamen tentaVit, &, dum prohiberetur, vel restititi vel in iudicio questus est, defendi debet in possessi
754쪽
SP. DUIII. DE IUDICIO POSSESq. SUMMARIISSIMO. rar
XIII. Tertius interueniens etiam in po gessorio summarsissimo
Non tamen tunc, quando ex iure petitorii intervenit. Interventio in omnibus prorsus caussis, qliantumc qua favorem habeant, locum invenit, adeo, ut invitum etiam tueri liceat, si, iura eius furta tecta servari, nostra intenest. L. 19. C. de Liberali cau1Ja. Itaque interventionem e
iam in possessorio recte admittunt i l . apud Martini in Processu tit. I . k. un. n. I9. non solum in ordinario, sed Scin summario, ut idem in Analeclis strensibus ad h. l. ostendit, limitatione addita, quam subobscurana clarius proponit Mevius p. 3. dec. 96. Scilicet in possessorio processii intemveniens simillimam caussam habere debet. Ergo, qui expetitorio intervenire vellet, audiendus non esset, nec qui in posses rio summariissimo ex capite antiquioris posseGsionis. Rem optime exemplo illustrabo. Rusticus quidam ad serritium uevocatur, instituto processu possessorio sum-ZZZ ga martissi.
755쪽
ras MEDITAT. AD PANDECrmariissimo. Quum ille se tueri non posset, dominus, a quoptaedium iure emphyleutico tenebat, intercedit. Et admis.1a finget haec intercessio, si intercedens possessionem ipsam in dubium vocasset. At ille id solum urgebat, non potuisse emphyleutam Onera praedio imponere aut negligentia sua iura eius imminuere. Nihil hoc ad possessorium. Quamobrem ICti Helm stadienses mense Martio annicia Idccx IX. dominum hunc ad petitorium ablegarunt, atque in prae sens ad sumtus litis damnarunt ex his rationibus: E6 haben die vorige urthcl80ger flagern b dem Eesthe der Tungri, Di niti mit einem gehenden Magen gestiit t. Diei liber besΦaeeiren fit nun Tetlagier und InterVenienten, und fu ren stati detravaminum haupliadilicii on, si per gigenbel, brige Ofine dertervenienten, alε Sui Derren, Onmilligung dem Sute fel ne Stenila auiburben thnne. 2llbicmeil aber der IntervenientenIus ad petitorium und nichi ad possessorium summariissimum gehbret; Zo sepiit mih doriges linii l ὲu belutigen, und agaten nebit Intervenienten in die uniosten ιu veris ellen, beaeo.
Cautio de non amplius turbando in posset orio summariissimo
sine lege S utilitate exigitur. XVI. Si tamen imponatur, verbis nudis praefanda est. Cautionem de non amplius turbando in possessorio fiam-
martissimo exigunt plerumque actores, decernunt imdices. Eam iniure seripto fundamentum non habere, animadverterunt iam diu Cularius: G tantus M alii. Nam, quae huc vulgo trahitur, lex un. C. Hi postuletis non de cautio. ne a reo, sed de satisdatione iudicatum solvi ab eo, qui in possessione defenditur, praestanda agit, ut recte observat Gothosredus ad eam lit. t. Ipse hoc agnoscit Schilterus Exere. ad Pand. 47. g. OO. sed Bariolum sequutus cautionem hanc
756쪽
SP. DUIII. DE IUDICIO POSSESS. SUMMARIISSI UO. 733
ex L. pen. de Aqua quotid. deducit, quae lex tamen ad solas servitutes actus, a quaeductus M itineris pertinet. Sed quidquid sit, ego facile usum fori, quo Cautio de non amplius turbando stabilita est, comprobarem, si modo ullam necessitatem utilitatemve in ea viderem. Esuidem Gallius lib. I. OU. II6. n. S. Nisi, inquit, ad eum modum cautio peti posset, Ibitentia foret quodammodo elusiuria, quia victuri non e set satis prospectum ratione tantum praeteritaeo praesentis tum bationib, nisi etiam ei cautum sit de futura turbatione: quod L delicet aduersarius in futurum eum mole1tare nolit. At quid opus est ambagibus V disputationibus de cautionei Breviore M tutiore via possessori contra futuras turbationes prospicietur, si iudex in sententia, qua illum tuetur, simul uturas turbationes interdicat, ac rion parenti mulctam poenam e corporalem minetur. Ego, si iudex hac iudicandi formula: Alager bed dem Teii he deὁ itreitigen Martenε liusduhen, und Eeflagier fit alter 2beeintrachiigung ber ioci Neid16. Thalet oder Seunqnis, Etrast Iu enthalten Miuidigi in posse sorio summariissimo utatur, nunquam actorem vidi, qui cautionem de non amplius turbando decemi mallet. Adprobavit sententiam hane potentissimus Poloniarum Rex in ordinatione processus rec nita tis. 39. β. 3. Atque inutulitas huius cautionis inde etiam magis patet, quod si dece natur, non alia tameΠ, quam nude verbalis, praestanda sit. Ita enim explicari solet formula vulgaris ex L. 3. C. de
Verborum S rerum signis Et ita Icii Vitembergenses mem
757쪽
Quod pater tuus patruusque immortalibus suis in hanc arademiam meritis iam diu effecerunt, ut Mehmerianum nomen sanchim nubis omnibus V percharum sit, hoc Te ab aditu ad nos facile deterrere potuisset. Cogitandum enim Tibi erat, patres academiae civesque, a multis inde annis in Boebmeris suis nil nisi magnivn S egregium videre ad uet0 s, neminem, quipam tam tummo labore ac virtute nomini tuo gloriam saltem medio- .criter st lineret, inter se aequo animo laturos esse. Tu tamen, e i haec optime sicires, ausus es ad nos accedere, nec latere, sed in luce ac omnium oculis versari voluisti. Vt primum Te cov- sinerimus, confestim uiuidam Boebmerortim indolem ac diuinum
ingenium amovimus, coepimlisque amare. - mi amor mirifice
auctus est, postquam Te non sta0las 'lum nWtras diligenter frequentare, istu O publica d0cIrinae V hereditariae quasi in illustri gente tua eloquentiae specimina edere vidimus. IUe Tec Ope eruditam pugnam s0lemniter commihi, V uictoriam mihi a disicipulo acriter dilutat i non fine summa animi voluptate intellexi. Exercui Te etiam in foretibus negotiis, dedi pensa, quae elaborares, dedi etiam acta, quae ei excerperes V referres. ι Non
758쪽
SP. DVIII. DE IUDICIO POSSESS. SUMMARIISSIMO. 73s
Non mentior proseolo, sed vere dico, exple sse Te, quin V --
perasse exspeclationem meam. Igitur iam diu ad amicum, qui Hannoberae res academicas curat, i mori e de Te sicripsi, T que inter eos nominaυi, qui aliquando I Oorum ordini adsicribi mererentur. Verrim quid opus es testimonio meo priuato, quum publicum Tibi is Τὰ ac nomine coiregii mei, cuius decantis nunc sum, dederim. Ad hoc igitur me rejero. Tibi de cetero grat lar, prospera omnia ac bonores nomine tuo es vi)etute dignus opto, S aeternum meum amorem promitto. Vale. DMyam Hetastadii IV. Id. Septembr. anni cI IOCCXXIX. Iustum Friedericum Boehmerum, Hannoveranum, tres amnos & dimidium in hac Academia exegisse, summaque diligentia & vitae probitate se bonis omnibus proballis, egregie in omni iure profecisse, luculenta doctrinae suae specimina edidisse, & dignum esse, qui in lucem protrahatur, ac muneri publico praeficiatur, testamur. Hel stadii 1 v. Id. Sept. cIO DCCXXIX.
I S. in Decanus, Senior, ac ceteri, iurium Pro fisssores in Ac demia Iulia. A. LEVSER.
759쪽
Inter superficiem V emi teresn nussum intercedit discrimen a priori, sed ambae butem oppellationibus distinguuntur. II. Superficiarius ius in ipsem Dium, etiam contra tam num, babet. iII. Superficiarius eandem potestatem hi easdem actiones, quas em, p teuta, habet.
In explicatione doctrime de superficiebus illa statim a
limine occurrit quaestio, sitne ali'uod inter superficiemia emphyleusin discrimen, eviciens scilicet M a primit, ex quo illa ab hac dignosci clare possit. Ita aiunt communiter. Ipsi adeo iuris naturalis interpretes, atque inter hos P endoriseus de Iut e naturae Y gentium lib. q. c. 8. . 4. discrimen aliquod ex lumine rationi animadvertere sibi visi sunt. Aiunt scilicet, superficiarium saltem eorum, quae solo sup*rstruuntur, non autem ipsius soli, dominum esse, e contra emphyleutae etiam dominium utile ili coma petere. At enim vero istud discrimen fictilium est, atque neque in natura rei neque in legibus Romanis innititur. limspiciamus primum rei naturam. Qui alteri in solo suo aedis care permittit, permittit ei sine dubio fodere, infigere, temram egerere, Plantare, fundamentum Ponere, atque adeo circa
760쪽
37 circa solum ipsum quid facere, et iisque formam mutare; quum siue istiusmodi mutatione aedificari nullo modo poL1it. Ergo superficiarius ius habet in ipso solo, non fallem in illis, quae superstruuntur. Posset cellam sibi facere, quae ad centrum terrae usque pertingeret, eamque fornicibus fimmare, posset, si hoc tibi commodum crederet, infra ter ram habitare. Fluunt haec eX indole negotii, neque unquam, quod credo, pacto mutata fuerunt. Quis enim fando audi vit, dominum, dum ius superficiei alteri concessit, dixiste aedifica in solo meo, sed caVe, quidquam, Praeter supremam terrae faciem, attingasi Quum iSitur superficiarius naturaliter ius in totum ipsum habeat, Videamus nunc, num leges nostrae hoc ei adimant. Factum hoc est nullibi. Quod
enim in L. 3. g. s. Hi possidetis dicitur, dominum posside
re solum, alterum Vero cum aedibus superficiem, in utram que partem explicari potest, atque buc Plane non pertinet,
quum ibi non de superficie constituta, sed de casu, quo quis partem aedificii sui si sper Vicini solo noli iure proiicit, agatur. Deinde iura ipsa civilia emphyleusia & superficiem
exaequant, eandemque Potestatem, eaSdem actiones superificiario ac emphyleutae attribuunt, L. I 6. β. ult. de Pignoratilia actione, permittunt emphyleutae, rem ab ipi domino vindicare, L. I. f. I. Si ager vectigalis, permittunt idem sua perficiario. L. I. β. q. de Supersciebus. Vindicat ergo se perficiarius ipsum solum sine quo quippe aedes intelligi non possunt. Quae quum ita sint, apparet, nullam inter emph Pleusin ta superiaciem disserentiam essentialem & a priore intercedere, nec posse alteram ab altera dignosti, nisi ex verbis, quibus contrahenteS usi fuerunt. IV.
Iura singularia de laudemis es iure pr0timestos in emphyleus..i statuta ad si perficiem non pertinent. Tom. VII. Aaa aa . V.