장음표시 사용
761쪽
Nec pana crinissionis in emphteutas certis casibus statuta superficiariis insigi p636l. Guum a priori nullum sit inter emphyleusin & superficiem discrimen, sed id totum ex verbis contrahentium pendeat, qui idem nesotium vel superficiem vel emphyteusin, eandemque pentionem Vel solarium Vel canonem appellare pollunt; videamus nunc porro, numquid tamen aposteriore M in effectu inter utramque intersit. Et parum abest, quin & re ipsa nihil intereste credam. Nam, ut in praecedentibus iam ex L. 16. q. vlt. de Pignoratilia aerimne ostendi, eadem potestas, eaedem actioneS, quae emphyleutae, etiam superliciario attribuuntur. In eo tamen disterentiam agnosco, quod iura singularia circa emphyleusin statuta ad supersiciem trahi nequeant. Sic, quae In L. R. Ide Iure empti t. habentur, quod dominus ius protimeseos, si emphyleusis vendatur, habeat, eidemque quinquagesi ma pars pretii vel aestimationis Pro receptione no i em- phyleutae solvenda sit, ad superficiem non pertinet, arg. L. 14. s6. de LegibII. Porro poena amissioni S, quae de iis casibus in emphyleutas sat rigide constituta est, notissimo iuris nostri principio, quo poenae res Tingi iubentur, L. I S. ult. D. V c. 49. de Regulis Iuris in 6. superficiariis infligi non potest. Recte ergo in te retes negant, L. I. C. de Iure emphyleutico, c. q. X. de Locam, quibus emphyleuta ob non solutum biennio vel triennio canonem Iure suo privatur, ad superficiarios trahi posse. VI.
Superficiarius superficiem sine domini consensu alienans, iure
VII. Peccat tamen, novusque superficiarius cogi potest, ut domino flesse stat, seque ab eo admitti petat. EX
762쪽
Gx eodem, quod ante memoravi, principio consequitur M porro, nec les em 3. C. de Iure et bytevt. qine emph Pleutam ius suum sine domini consensu alienantem iure suo privat, in superficiariis locum habere. Nolim tamen ex in-ue colligas, superficiarium ius suum, ne orsus inconsulto domino, alienare posse, ac noVo superiaciario necesse non esse, ut se donlino sistat, atque ab eo se admitti petat. Nunquam hoc dixerim. Diversissimae sunt quiestiones, an siu- perficiarius in alienatione superficiei consensu domini indigeat, & an idem, si hunc negleXerit, iure suo excidat. Priorem adfirmare, pol teriorem negare sine absurditate, licet. Nam & supra dixi, superficiariunt ob non solutum solarium expelli non posse. lnde tamen inserri nequit, eumdem solutionem hanc pro lubitu in multos annos producere poste. Ego itasve existimo, peccare superficiarium, qui superficiem sine domini consensu in alterum transfert, atque eum, in quem ille ius suum transtulit, cogi posse, ut domino se sistat, seque ab eo recipi flagitet. Odiicietur mihi forsan lex I. q. p. de Stipersciebus, quae superficiem tradi, legari, donari permittit, nulla consensus domini meniatione adiecti. Verum, ut cum philosophis loquar, unius positio non est alterius exclusio. interest domini non minus in superficie, ouam in emphyleusi, scire, quis in posterum in solo suo habitare, sibique quotannis pensionem pem
solvere debeat. interest ipsius magnopere, ne colonus in idoneuS, ganeo, ri XOsus, obaeratus, maleficus invito sibi obtrudatur. Certior itaque ante receptionem de persona recipienda reddendus est, ut dispicere queat, consultumne sibi sit, talem, qualis osteItur, suscipere. Atque 1ie lCti
Heloes adienses mense Novembri anni GDII CCXXV m. responderunt: ut emcal Porse, morim en Sempronius
763쪽
gentem 2 acti Dau6 angebauet, vota Sempronio der Srund und
uus stinen Erund und Eoden uήithia. Dominus stipe fciei oblatum sibi novum 'perficiarium ex iustis cuti s repellere piite1 I. Hanc thesia satis illustrabit responsum a Iciis Helmstadiensibus in eadem, quam ante memoraVi, causa ex
764쪽
SR DIX. DE SUPERFICIEBUS. Iratum: Dird angesta gel: Ob Sempronius f ii Idig sed, ten
Dominus supiscies intrufum contra voluntatem suam superf-ciarium vi privata eiicere nequit.
765쪽
Tu ne tamen expulpi0.priuata in continenti recte', quum dominus praeter dominium direclum ipsam 'perficiem quodamm0do pisciet. . In ea, quae bis iam memorrata fuit, specie dominus novum
superficiei habitatorem, simul ac introitum eius in solum suum compererat, deiecerat iterum, sed a deiecto actiona spolii conventus restituere illum a magistratu sub mulctae comminatione iussus erat. Quaesitum fuit,an recte. Equidem nec emphyleuseos nec superficiei dominis novum habitatorem praedii sui privatim expellei e licet. Quam is enim hic in mala fide sit, mala fides tamen privatae violentiae locum non facit, sed iudicio M actione nihilominus opus est. L i . C. de Rei vindicat. Nec prodest illis, quod cuilibet possesΙori possessionem suam privatim tueri & invasorem vi repellere, quin M in continenti expellere permittit in L. a. h. 9. 9 L. Ι7. de vi es vi arm. Hoc enim tunc saltem
permissum, quum possessio alicuiuS Vere turbatur aut intem vertitur. At dominus directus ipsium solum M superficiem non tenet, sed ius saltem permitsum, quum possessio alicuius vere turbatur aut interVertitur. At dominus directus ipsum solum A superficiem non tenet, sed ius saltem percipiendi annuum solarium polsidet. Hoc ius novus habitator nec in dubium quidem vocat, sed agnoscit lubens. Dominus itaque cum eo de iure ipso, non de possestione litboat. Porro nec hoc dominum tu, at, quod plerumque iurisdictione gaudet, atque adeo ex multorum locorum conasuetudine ius etiam in propria caussa dicere potest. Vis enim publice M ex iurisdiAione non fit, quae in continenti sine caussae cognitione, sine sententia eXercetur, L. I.
C Si per vim vel alio modo, L. 28. C. de Rei vindicat. quum, quae iudex sine iudicio facit, tanquam PriVatus faciat, c. 7.
766쪽
SP. DIX. DE SUPERFICIEBUS.J0lta erumtamen in ista, quam dixi, caussal ci luel mitidientes a regula recesserunt, atque Vim fa- M. a Liomino Com Probarunt. ille enim non loti tantum, leu ipsius quoque supersici ei dominus & possessor erat. Onstituerat ipse primum habitatorem ac perreum aedifi- culm fieri curarat. Deinde praeter equestre praedium duros Tmlticanos tenebat, horumque intuitu membrum unis et sitatis erat, nec a communibuS negotiis excludi poterat, at que, Uum eXCludebatur, in posse Ilione iuris sui turbabatur. uamoblem sic resiponsum fuit: Dird gesta gel: Ob Sem- PromUS berugi gelde en, den neuen ' ad ter lo stri Iu eXmisti, ren ἰ scun f einet iij in Imar im 29ege tu sychen, dati die med ie olle ridati Seir alti hatig teit verbieten, cino teiner Seria; ita Obriate itver lat ten, m eiqenen es ad en und Etreitigieiten ivi ter ;u iidi', und die LX sequution ιu tijun, ivenia ;uniat itine genuo fame illi, ter ludiung vo rher gegangen, und die aete ali hier, iue Pervorgeladen nol mit thrcr Nothdurit gehhret morden. illidi eae ei luber Sempronius duplicem respectum fiat, und nid)t olle in eineῆ adcliden Sutheb und der demi clben antlebeiaden Seri: te unda ienste ber da Soberi Paupt, solidern miliai cluing stiner sit deuge memen lin pili ten concurri renden et sterio die tu ille icli eium embl um der Sem inde isti mith in die Semeinde denselben Iumiciit genu inlla stlioe linge legenhelten berretiendrii Dandi unqen, Uat i lugen und Contracten Iaden und iiehen niuit, hiet nodosi
767쪽
Solarium non in pecunia numerata Dium, sed in aliis quoque rebus, quin V in facio consipere potet. Creditur vulgo solarium, quod ex superficis pretestatur,
non nisi in pecunia numerata constitere posse, forsan ad exemplum locationi in qua mercessis loco itidem pecunia numerata exigitur, j. I. I. de mi. vendit. q. I. Lde Locat. V conduci. Et plerumque hoc in facto sic continest Ouemadmodum tamen in locatione M conductione nonnunquam aliae reS pro mercede admittuntur, L. al. C.
de Locato, ita M in superficie. Quin imo factum quoque oro Mario admittimus. Nam, quae de silδrio agunt, legeri s i . Ne quid in l0co public0, IS. Qui poti es in pignore, o . e de Legatis I. nihil certi constituunt. Itaque I Cti Helmstadienses in responsis supra memoratis superficiem esse responderunt, in qua habitator se domino in singulas hebdomades ad unius diei operas obligarat.
. I eges ipsae aliquando ius superficiarium constituunt, ut, si quis ni publieo aut civitatis sine reipublicae vel civitatis consensu aedi. seat Et quidem aedificium, dummodo id utilitati publicae non ossietat relinquitur, sed annuum solarium imponitur, L. a. s. ι .L. vii. ' Ne quid tu loco publico, L. I. C. vi Dιvebis praeutis. Quas . . Uς Diuitigeo by GOoste
768쪽
leges forsan non viderunt scabim Lipsienses, dum aliter apud
Carpasurum P. I. Cons. I . des ιυ. n. δ. responderunt. , Antiquissimum superficiei exemplum Iustinus habet sit. νδ em e Carthaginem a Tyriis in terra Afrorum, his consentiemibu statuto annuo vectigali pro solo urbis, conditam commemorans 'Id ve eligat seu solacium deinde in lib. N. cap. a. stipendium urbis conia duae appellatur. 3. Communis opinio est, tune, qivum superficies perit, puta, s aedes corruant aut conflagrent, ius superficiarii exspirare, si si ut deinde dominus soli de superficie pro lubitu queat disponere. Hoc et . iam iuris naturae esse credidit P m 1inus de jure naturin regentium lib. q. cap. S. g. 4. At haec opinio corrruit facile si quod supra in medit a. ostendi, supponas, superficiarium non . superficiem tantum, sed in ipsum solum ius habere. Nee ob flat sex γo s. r. ει Damno infe Io, quae quidem, sublata tota superficie dominum solon pentione percipienda fraudμri ait, superficiario ' tameni facultatem novas aedes faciendi ac pensionem renovandi noti adimst. - . Magna est inter ICtos nostros contentio, quale sit ius, quod eoloni Brunsvicenses Hildesenses, wenphali, quos vulgo die vocant, in praedia sua habent. Et constat illud sine dubio peetillari
bux iure Romano incognitis regulis. Quod si minen omnia accurate consideres, convenit sere cum superficie, re exiguum interutrumque ius remanet discrimen.
769쪽
D. XIII. AVGUSTI ANNI claro C xx IX.
Precarii natura nim in precibus, sed in libera quandocunqtier vocandi pote1tate conssit. precarium describit Vlpianus in L. I. pr. de Precario, '
quod precibus petendi utendum conceditur tamdiu, quamdiu is, qui concessit, patitur. Descriptionem hanc, ut Vides, preces ingrediuntur. Itaque Communis opinio est, precarium sine precibus esse non posse, quam & lex z. β. ult. de Precario confirmare videtur. At Vero haec opinio contradictorem habet Icium antiquissimum, Iulium Paulum Receptarum Sent. lib. S. tit. 6. Φ. II. Precario inquientem, posidere uidetur, n0n tantum, qui per epistulam, vel quacunque alia ratione hoc 1ibi concedi postidapit, sed is, qui nullo voluntatis indicio, patiente tamen domino, spedit. Equidem 6 iacius in notis ad hunc locum eum de sola redintegratione precarii explicat, putatque, patientia quidem
770쪽
Sp.. DX. DE PRECARIO.747dem precarium redintegrari, non tamen ab initio patientia constitui, sed constituendo precario preces adhiberi oportere, aut verbis,aut scriptis. Vorum Culacii explicatio vim facit menti Pauli, qui aperte de constitutione precarii agit, a, que ab hae preces abesse posse dicit. Id quod & naturae rei convenit. Νam essentia precarii non in precibus, quae ad rempsam nihil conserunt, sed in eo consistit, quod is, qui precario dat, se obligare nolit, Verum facultatem revocandi pro lubitu id, quod dat, sibi reservet. Nec definitione Vlpiani contraria moveor. Ea quippe definitio accurata non est, sed descriptio Iciorum more sat perfunctorie conis fedia, cui id, quod plerumque fit, insertum est. Nolo enim
negare, preces Plerumque in precario adhiberi. At nego, easdem in eo necessiphias esse. Quamobrem precarium de scribendum est potius pactum, quo quis usium rei vel iuris sui alteri concedit, ita tamen, ut aperte prae se ferata velle se facultatem revocandi quaΠdocunque habere. Inde duo consequuntur, primum: Precarium etiam esse posse, in quo preces nulta adhibitae fuerunt deinde: precum ad hibitionem non semper precarium facere. Vtrumque nunc latius explicabimus.
Precarium est, in quo concedens sibi facultatem revocandi restrivat, etsi de precibus adhibitis non constet. , III. Illa reservatio aliquand0 tacita est, ut in iure familiaritatis, ex quo interdictum de precario nascitur. Natura precarii haec est, quod concedens id pro lubitu 1 revocare possit. Preces ad hoc nihil faciunt. Quoniam tamen communiter concessionem Precarii antecedere