장음표시 사용
361쪽
3 scendi causa ; insolitus militum Delectus , si iussis satis Indicii,
appareat, hunc, non in alium quam in eum cum quo Pax facta est, haberi. Sic omnes oppidanos, aut magnos Coetus, qui Civitatis partem maximam faciunt recipere non licet, neque eos, qui Sacramento vel aliter, in Ministerio aut servitute Domini quem deseruerunt, permanere obstringebantur. Subditos tamen singulos, qui ex altera Ditione in alteram migrare volunt, recipere non est contra Amicitiam et neque enim naturalis tantum , sed etiam favorabilis est ista libertas. Huc refertur perfugium exulibus datum ; nam in exules nullum jus est Civitati. XLVI. Vitando Sortis aleae Belli exitus sit fici potes 8 N. Sortis aleae semper subjici potest Belli exitus, quoties de re agitur, in quam plenum habemus Dominium. Ubi verb de
subditorum vita, decore , libertate, & similibus agitur , quorum conservationi & defensioni prospicere tenentur Reges, per vias sibi ab officio suo praescriptas, ad Sortem deveniendum non est, nisi omni alia via tentata. Attamen, si omnibus perpensis , qui injusto Bello lacessitur, tanto sit inferior, ut resistendi nulla spes sit, videtur Sors oferri posse, ut certum periculum incerto declinet. XLVII. An Praelia quae definito numero eondicuntur, Belli finiem di causa , perinissa sunt, puta inter singulos utrisque, inter binos, inter ternos, vel inter terceutos, Oc. Certamina talia justa ac pia esse possunt praesertim, si alioqui omnino timendum sit, ne qui injustam fovet causam Uictor sit futurus cum magna innocentium strage ; tunc enim nihil imputandum est ei, qui mavult certare ea ratione , quae spem ipsi maxime probabilem ostentat. XLV m. in haec Pactio valeat, quid requiritur ZIn Regno non patrimoniali, requiritur Populi, & jam natorum jus ad Successionem habentium, cola sensus; in Regno patrimoniali , Regis, qui sic in praelii exitum conjicit colatro versiam , consensus sufficit. Jus enim suum quisque sibi adimere potest, non autem alterius, sine ejus consensu.
362쪽
XLIX. suis in tali Praelio dicitur vimis 3I . Victus non potest videri nisi qui vel occubuit, nut In Grat. b. e. sugam datus est; sic in Fines se vel oppida recipere , victi si *- - s. gna sunt. Illa vero , Spolia legere, cadavera ad sepulturam concedere, Praelio iterum lacessere, per se nihil probant, nisi quatenus cum aliis Indiciis valent ad docendam Hostium sugam. Et certe, qui loco cessit, in dubio, magis est ut fugisse credatur. L. Quid juris, si Victoria frma nou adsint Argumota I
Res manet eo loco, quo ante Praelium fuit; & vel, ad Grai. Le. Bellum, aut ad novas Pactiones veniendum est.
LI. Quotuplices sιut Arbitri, quorum iudicis Belgum fuitur ZR. Arbitrorum duo sunt genera; unum ejusmodi, ut, si Vc Grol. h. e. aequum sit seu iniquum Judicium,parere debeamus; quod observatur, a .f. 46.Lcum ex Compromita ad Arbitrum itum est: alterum ejusmodi, ut ad boni Viri arbitrium redigi debeat. Utrovis modo Arbiter sumi potest; vel ut fiat Conciliator tantum, aut ad Bellum evitaniadum vel ad finiendum ; aut sumitur ille Arbiter cujus dicto parendum omnino est , ut supra diximus, & de quo hic agitur. LII. An a tali Arbitrio proυocare licet 8 Non ; nulla enim hic est Potestas superior, quae Ρromis Gro .h e. si vinculum impediat, aut solvat. Standum ergo omnino est tali Arbi. S. 46.
trio, si ve aequum sit, sive iniquum. Aliud enim est de Arbitri officio, aliud de Compromittentium obligatione quaerere. LIII. Quodnam es osticium Arbitri pR. Ossicium arbitri interdum est instar ossicii Iudicis, ut cogatur praecise secundum Legem judicare; interdum habet laxiorem potestatem, ita ut non adstringatur Regulis Justitiae proprie dictae, sed omne possit quod rectius sit. oei summam Potestatem obtinent, cum Judicem communem non habeant, Arbitrum censendi sunt obstrinxisse iis Regulis, quibus Judicis o cium adstringi Iblet. Illud tamen observandum est, Arbitros lectos a Populis, aut summis Potestatibus, de principali Negotio, X x a pr
363쪽
M. pronuntiare debere, non de possessione. Et ideo dum Causa siluer. cognoscitur , nihil est innovandum, cum ne praejudicium fiat alterutri Parti, tum quia dissicilis est recuperatio. LIV. Esue aiaue taliud suus Arbitri ad Belliιm friendum ργοι. d.e. P. Assirmatur; cum quis ipsi Hosti de se arbitriu' permittit, F, 69, qtiae est Deditio pura, subditum faciens eum, qui se dedit, ei vero, cui fit deditio, summam deserens Potestatem. Sed hic quoque distinguendum est , quid victus pati debeat, & quid Vi tor jure, quid salvo omni officio facere possit, quid denique eum maxime deceat. Uictus post deditionem nihil non patiendum habet: quippe iam subditus, & si Jus Belli externum te Dpicimus, eo in loco sit, ut ei nihil non eripi possit, etiam Uita, Libertas quoque personalis, multo magis Bona non Publica tantum, sed etiam singulorum.
LV. Ne Victor quid injuse faciat, quid spectandum est r
Crol. h. e. ' Spectare primum debet ne quem oecidat, nisi id suo fa- - cinore meritum sit. sic etiam ne cui quicquam auferat, nisi injustam poenam. Intra hunc autem modum, quantum Securitas' patitur, in Clementiam & Liberalitatem propendere semper honestum est, interdum pro Circumstantiis etiam ex Morum regula necessarium. Et huc pertinet haec Senecae Sentcntia et clementia
liberum arbitrium habet: Dii sub formula, sed ex aequo eg bono judicat, V absolvere illi licet , V quanti vult taxare litem. Neque refert, an dedens dicat se dedere Victoris sapientiae, vel moderationi,
aut misericordiae, aust Genad und Ungeuad: haec enim omnia Blandimenta sunt, res manet, ut Uictor summus Arbiter fiat. Se-Giot. d. c. cus quam quando Deditiones sunt conditionatae ;, qtiae , vel sin-l ulis consulunt, ut quibus Vita salva est, aut corporum Libertas, vel quaedam Bona excipiuntur, aut Universitati , quarum nonnullae etiam mixtum quoddam Imperium induere possunt,
de quo alibi diximus. LVI. Quae iam sunt accessiones Pactio m pGrol. d.c. Obsides & Pignora. Obsides ut supra dictum cst, danturi vel sua voluntate , aut ejus qui Imperium habet: nam in Sum
364쪽
mo civili Imperio, comprehenditur etiam ius in actiones subditorum ut in Bona. Et si plures sint qui ire possunt, danda est opera, ut Sorte res dirimatur.
LVII. Quules Obses' P. Obses est, qui Fidei Publicae servandae causa, Principi Alber.
aut Duci exercitus Hostium datur. Gentp. 394.
LVIII. Dominus nitdi vesallim potea Obsidem dare P. Si Uassallus idem sit subditus, Dominus potest, etiam in G t. h. . viis vasi illo; si non sit subditus, non potest, neque enim reverentia & obsequium , quae Uaffallus Domino debet, hucus. η' que pertingunt. LIX. Si obses aliquod damnum patiatur, quid iuris es N. Civitas aut ejus Rector, tenebitur illud incommodum, Crot. d. c. ei qui patitur, vel Proximis repensare.
LX. Au interfici potes obses S.
N. Jure Gentium externo potest; non autem interno, nisi Gr t-ο- Facinus morte dignum consciverit Obses. Servus quoque non fit: imo Obsides Jure Gentium, Bona habere, eaque heredibus suis relinquere possunt. Qi iam vis, Jure Romano, obsidum M. 13. th. bona sicut captivorum omnimodo in Fiscum cogenda sint. I a. sit. D
Minime, si ab initio aut postea, quo laxius haberetur, Fidem dederit. Alioqui non videtur is animus fuisse Civitatis, obligandi civem, ne aufugeret, sed Hosti dandi facultatem qualis vellet custodiae obsidis. εLXII. Si obsessis datus in unam causam , poteritne retineri in aliam phe. Obsidum odiosa est obligatio, cum quia Libertari inimica est, tima 4uod ex facto alieno veniat. Ideoque stricta interpretatio hic locum habet, & in unam causam datus, in aliam retineri Ol
365쪽
se, non potest. Sed si Fides iam violata sit, aut contractum Debitum ob aliam causam , retineri potest, non ut obses, sed eo Gentium Jure, quo subditi ex facto Imperantium detineri pos. sunt per Androlepsiam ; quod tamen ne fiat, caveri potest Adjecto Paeto de reddendis Obsidibus, ubi id cujus nomine dati erant, impletum suerit. LXIII. Qiud fi obses detur, ut alterum Captivum aut obsideruredimat p. Eo mortuo liberatur Ρosterior obses: nam in Priori, dum moritur, jus Pignoris extinctum est, ut in Captivo redempto. LXIV. Rege qui Rediu inivit mortuo , au adsuc tenetur obses P. Si Foedus fuerit reale, obses adhuc tenetur; si fuerit Petasonale, non tenetur. Nam accelibria non possunt efficere, ut in Principalium interpretatione a Regula recedatur, sed eorum naturam ipsa sequi debent. LXV. An Pignorum, ad Pacis compositionis cautionem, eadem es ratio, quae Obsidum 8 P. Commune habent cum Obsidibus, quod ex alio iam Debito retineantur, nisi data Fides obstet: proprium, quod quae de iis ast Paetio, non tam stricte sumatur, quam illa de Obsidibus; neque enim aequale est odium, Res enim oppigneratae
natae sunt, ut teneantur, non vero Homines.
LXVI. An Pignus perpetuo lui potes PM. Multi affirmant, & nullum tempus efficere posse putant, ne luitio sit Pignoris , si id praestetur , pro quo pignus suppositum est, nisi certae Conjecturae aliam interpretationem exigant; a ut si Debitor luere cum vellet, impeditus, id silentio praetermisit , tanto tempore, quod ad cessionis volontariae conjecturam sussicere polsit.
Art. 66. a J Si pignoris valor. sere idem esset eum debito, tunc pro ter aleam quae hic adest, non tenebitur Creditor debitori excessum restituere; nam si pignoris pretium , successu temporis mimii possit, damnumque inde ortum patiatur creditor, aequum est ut vice versa si idem permaneat vel augeatur lyretium , lucrum illud percipiat creditor, adeoque pignus , nisi valde excedat Debitum, creditori cedet.
366쪽
CΑΡ UT XIV. De Fide, manente Bello, ubi de Induciis, Commeatu,
& Captivorum redemtione. I. Quid sint Biducia. II. Ototi plices. III. An nova Relli iudictione opinsit tempore Induciarum fuito. IV. An si Paetas tale quid cou- venerit , V s Indiiciae fuerint
longiores , potim Pax censeri debeant quam Induche. V. An dies, tisque ad quem Induciae Duraturae sunt, exclusus aucompria nisin intelligatur. VI. A quo tempore Inducia oblia. re incipiant. V au ubique obligent. VII. Quantiis per Inducias liceat. VIII. Au ultro citroque ire U
IX. An tu durantibus interius recedere cum exercitu liceat: an Maenia rescere V Milites conseribere. X. An corruptis hostiιm Praesidiis loca inυadere.
XI uid si loca fuerint derelicta. XII. An dimittendus sit, qui cim
ca diduciarum exitum vi majore retentus recedere antea nou p0rtiit.
XIII. Viιοι modis finiantur Iu-
lante persoluta st. XIII. An per privatorum facta rumpantur Inducia. XVII. An extra Inducias fit ius Commeandiseti Salvi conductis. XVIII. suid sit jus Commeandi. XIX. Quotuplex. XX. Militibus concessus Commeatus an etiam ad Duces porriga
XXI. Au sub isti etiam comprehendatur reditus. XXII. oti abire an etiam redire , Η qui venire an mittere, vel sutis venire pUit. XXIII. Commeatus Patri concessus an ad Ilium extendatur , an quoque ad famulum unumiel alterum. XXIV. An ad Bona ; an ad Comites omnes, vel eos, qui alterius sunt Gentis in Commeatus concessione non expresse. XXV. An jus Commeandi m0m te concedentis extinguatMr.
367쪽
Concedentis fuerit coi cessio)i. lXXVII. An Leges qi ae captivos iredimi vetant semper sint justa.
tivo pretium Ddelutionu in ι - llii in transcribi pot)it. XXIX. Au idem pluribus Redemtionis pretium aeberi ptist. XXX. An conventio de Pretio flicta rescindi possit ob euoratus Captivi divitias. ε
celata ei prodesse poligit ad εα
demtionem. XXXII. An pretium condeurum, V ante mortem non solutism , ab Herede debeatur. XXXIII. Au dimissus ut alterum liberet , eo mortuo nec liberato, in carcerem redire δε-
I. Qitia sunt Induciae ΤT Nduciae sunt status Belligerantium, eX quo, manente Bel- I lo, Bellicis Actibus ad tempus, ex Conventione abstinendum est. II. V:ι ruplices sunt ZP. Duplices esse possunt ratione temporis; vel longiores -aut breviores. Dari enim possunt in Horas, paucos Dies , in Ananos etiam viginti , triginta, quadraginta, etiam Centum; licet hae longiores induciae propius ad Pacem accedant, & in his, quod de Ρacis tempore dictum cst , valet, non ex vi vocum , sed Contrahentium mentis certa intelligentia. Sic etiam ab objecto dividi possunt, ut si ad certos actus concedantur. Non autem videntur rccte dividi in Expressis& Tacitas: quia licet tempore Induciarum finito , Partes se invicem non lacessant, hoc tamen non fit cum mutua obligatione; sed cuicunque liberum est redire ad actus Bellicos quando ipsi visum fuerit. III. Tempore induciarum fuito , an nova opin es Belgi indictione pN. Non ; nam sublato impedimento temporali, ipso jure se exerit status Belli non mortuus sed sopitus, ut Dominii & Ρatriae potestatis usus in eo qui a furore convaluit: nisi P.ictis aliter convenerit, & Induciae fuerint dongiores; in his enim si non
368쪽
necenim . tamen decorum est , ut , iis elapsis, fiat nova denuntiatio Belli & conditionata. IV. At bos in casu , ubi aliter convenit , quia opus es nova iudictione Belli, an diducia , potius sint Pax. R. Non ; quia utrique Parti relicta est facultas citra novam Gol. 8 .. eausam Bellum repetendi, secus quam ubi Ρax facta est
V. Sin enuntiatum sit, usique ad certum Diem, vel Mensem, aut jur. Draj. LAunum, duraturas Inductas, an is dies, mensis, aut Anuus exesisti , an comprehensin intelligitur ' risi ἰΜagis naturale est, nec adversatur Consuetudo , ut'terminus sit pars Rei, inprimis ubi temporis productio favorem in se habet, ut in Induciis, quae Humano Sanguini parcunt. Imo propter eamdem Dunbr. rationem, videtur comprehendi ctiam Dies, a qua incipiunt Inia Vasio. l. duciae, nam etiam est pars Rei, & idem Favor militat. R 7.tiit .
Statim obligant Contrahentes , ex quo tempore Contra tus absolutus est: At tantummodo Subditos utrinque obligant cum en Σισιμβfectu, ubi publicatae sunt Induciae,& ad notitiam Subditorum pervene- : runt. Hinc, si publicatio in uno tantum loco facta sit, Ditionis residuae . Subditi non tenebuntur Induciis , nisi post Tempus sufficiens i9. s. Σa. ad perserendam ad singula loca notitiam. , Quare si quid interea P l. s. a Subditis contra Inductas factum suerit, ipsi quidem poenarum ἴimmunes sunt; sed tamen res captae restituendae sunt, si exstent, aut si sint consumtae, in quantum facti sunt locupletiores. Caeterum licet longiores Induciae regulariter complectantur omnes Pacis- aliter. centium Ditiones, tamen in Imperio late patente conveniri po- PQ i. 8-test, ut certis in locis tantum Induciae observentur , in aliis vero '' ι' Ilellum maneat, verbi gratia , Populi Europae, qui in India orientali vel Occidentali loca polsident, Inductas facere potiunt valituras in Europa, non vero in India. insere.
369쪽
sulat omnes actus Bellici, sive in Personas, sive in Res. Etiarures Hostium, si, tempore Induciarum , casu ad nos perveniant, reddendae erunt, etiamsi antea nostrae suissent, quia quod ad jus Gentium externum attinet, ipsorum sunt factae : & hoc est quod, tempore Induciarum non esse Postliminium. Et haeci. piaesertim, si sint Induciae illimitatae , inprimis Longiores: Io, in Restrictis, ob specialem Conventionem, nihil erit mutandum, ut xv. i. ro. si sint tantum, sepeliendorum Hominum causa, datae Induciae , alii Bertis, de Actus non sunt permissi ; si in Induciis cum obsessis convenerit, ut oppugnatio suspenderetur eo tempore, Auxilia vel com-: f. i meatus admittere obsessis non licebit ; Nam tales Induciae alteri
Pnfis . I. 8. Parti utiles, Damnosiae osse non debent alteri Parti concedenti. c. 7 L yo. Interdum convenit, ne commeare liceat Induciarum tempore ris me i. interdum personis cavetur, non vero Rebus; quo in casu, si
ad Res defendendas, laedantur Personae, nihil contra Inducias fiet. VIII. Au ire U' redire ultro citroqtie licet 8 Croth. c. R. Affirmatur; dummodo id fiat eo Apparatu, qui periculum
ut durantibus diduciis , interiis recedere eum Exercitu licet r
. Interius recedere licet, item reficere Moenia , Milites conc, , s omnes enim hi Actus praeparatorii tantum sunt sua' turae vel Defensionis, aut oppugnationis; nisi vel expresse con- ωrtita. Venerit, ut omnia in Statu suo persistant, vel quidam Actus
l. a. EM expresse excipiantur.
X. Aia corruptis 'situm Prasidiis loca inoadere licet 8 Grol. h.e. Minime: talis enim Acquisitio justa esse non potest, nisi exa .s a. u. jure Belli. Idem habendum est, si qui Subditi ad hostem de- ου' , is , tempore Induciarum. tb. VI. XI. quid si Loca fuerint derelicta rii 'sti derelicta, dum vere derelicta sunt, i. e. 3. m. animo, ne amplius sint, quorum fuerant: non vero incusto-Geist. la. dita, sive Custodia ante Inductas, seu fictis Induciis omissas . 33. p. sit. Dominium enim manens injustam facit alterius Possessionem. XII. Tmitis Diuitiaco by Coral
370쪽
XII. finisὐ hiduciis, si quis vi imitore impeditus recedere non potuerit, V deprehendatur intra Fines Hosicos , an adhuc babet jει redeundi I R. Si ius Externum Gentium respiciamus, pari est conditione
cum eo, qui cum in Pace venisset, Bello repente exorto, inter Hostes Abdiu. de fato suo deprehenditur. Internum Vero si consideremus, seu tem- Υ . l. .rra peratum ex aequitate; quia non secit contra Inductas, dum casu, puta per adversam Valetudinem, vel per Maris tempesta tem &e. suit impeditus, & per eum non stetit, quo-minus se--L. . cundum Conventionem abiret, redeundi facultas ipsi concedenda e. Ei. f. q. ait, multo minus occidi potest. n 2. Bart.
. Quatuor modis, I. contraria Paetione a. cum tempusvel Dies, e. I9 6. II. in Induciis praefinitus, exiit. 3. absoluto Actu , ad quem concessae fuerunt. q. violatione. φ
. Qui durantibus Induciis hostem lacessit, i. e. violentas Belli iunctiones, quaeque his aequiparantur, dolosas exercet, Veleontra Personas aut Res hostium , Inducias violat; & quin Lae- L . OU.aso liberum sit sine nova Belli denuntiatione ad Arma venire, liter cyurara frustra dubitatur, etiam in Induciis horariis. Nam capita Conventionis ei insunt per modum Conditionis: etsi quoque si Laesus velit usque ad Induciarum terminum quiescere possit.
N. Si poena conventa poscatur, & persolvatur ab eo qui con- Groe.h. e. tra Inducias fecit, tunc Bellandi jus non cst: ideo enim poena χ3. g. 12. expenditur , ut caetera in Induciis conventa salva maneant. Contra si Laesus Bellum moveat , a poena recessisse intelligitur, id 1, quod inprimis accidit, ubi Laeso optio relinquitur vel poeniam exigere, aut Inducias dirimere; quod tamen regulariter non so- Ο.ω .let fieri, ut neglecta poena, Laesus statim ad Arma recurrat.