Phil. Reinh. Vitriarii, Institutiones juris naturæ et gentium; in usum serenissimi principis Christiani Ludovici, ... ad methodum Hugonis Grotii, ... A Dno. Johan. Jacobo Vitriario, ... novè edidit cum Notis David Ludovicus Vullyamozius ..

발행: 1745년

분량: 489페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

371쪽

XVI. Abi rumpuviitr Inducia, si privati covtra facisit σοι. he. Non; nisi Publicus Aetus accedat, puta imperii aut ratilia f. 33- hitionis, quae etiam intelligitur, si qui deliquerunt, nec pu- nec dedantur, vel si non reddantur res inter Inductus captae.

. . Privilegium est quoddam , extra Inducias coneesum iQuare in ejus Interpretatione sequenda sunt, quae de Privilegiis in genere traduntur. Est autem hoc Privilegium neque tertio. noxium, neque danti admodum graver ideoque intra Ueib rum proprietatem stando, laxa magis quam stricta admittenda est Interpretatio.

XVIII. In quo consistit hoe Prioilegium In iure commeandi, sive iusto aut persecto immunitasq; ab offensione, damno vel inquietatione , Praesidio.

XIX. uoluplex es S,MQ-condiιctus p . Vel Universalis, aut Particularis, qui certis Personis vel

Rebus tantum conceditur.

XX. Si militibus concedatur Commeatus , quiuam intelliguntur no mine Militum M. Intelliguntur non tantum gregarii M lites, verum etiam Medii & Summi Duces; quia Verbi proprietas admittit eam λgnificationem, quanquam sit etiam alia strictior XXI. Quid in Salvo - conductu comprehenditur Ab isti . N. In itu cautum etiam fuisse de Reditu censetur, ut absia dum vitetur ; nam nisi tutus esset Recessus cui concessus fuit salvus - conductus, videretur periisse itum, ut veniret in potestatem Hostium, quod est ridiculum. Imo sicut ante Salvum conductum poterat offendi ubique, sic eo dato nullibi, ne-q3e in proprio suo, neque in alieno Territorio, ubi transit, ohndi potest Digitigoo by Cooste

372쪽

potest. Et abitus tutus intelligendus est, usquedum eo perve nerit, ubi tutus sit. XXII. Aia cui abire datum est, redire potes

Ix. Non; neque cui venire concessum est mittere potest, nec contra. Sunt enim haec diversa, & extra Verba exspatiari nulla ratio cogite ita tamen ut error e cuset a pinna. Item c Trieui venire permilliam est, semel veniet non Vero bis, nisi Τem - DV. Npori adjectio , intra quod saepius abire & redire potest, aliam 3ao. suppeditet Conjecturam.

XXIII. An Patrem flius sequitur, U Virum uxor

Non; aliter quam in iure commorandi. Nam morari so- γοι. he. Iemus cum Familia, peregrinari sine ea. Famulus tamen unus T. aut alter etiamsi expressus non sit, comprehensus censebitur in Literis commeatus, concessis ei cui sine tali Comitatu ire indecorum soret. Nam qui aliquid concedit, concedit simul quae necessariosequuntur: Necessitas autem hic moraliter intelligenda est. 'XXIV. Quid dicendum es de rivis' civilissis

N. Non comprehenduntur quaevis Bona, sed tantummodo μοι. h. e. quae solita sunt, ad iter , assumi. Expreta, in Salvo - conductu 9. Comitum vocabulo, non sunt intelligendi hi, quorum causa magis est A* Cm 'odiosa , quam ipsius , cui prospicitur, tales sunt piratae, latrones, 'i' 'transfugae, desertores. Gentis expressum nomen in Comitibus, satis ostendit facultatem ad alterius Gentis comites non porrigi; sic concesso pro Germanis salvo - conductu, Galli duci non possunt. XXV. An desinat Sal τ conductus morte elin qui illum concessis PN. Non; quia haec Concessio venit ex vi Potestatis, quae tran- Grol. h. cst in successores regulariter: attamen si utilitas Publica aliud suadeat, vel sine probabili & justa causa fuerit concessus, dei nere aut potius revocari potest ; dummodo cui concessus fuit talis commeatus, nota fiat ejus revocatio , tempusque ipsi detur sufficiens ad divertendum in locum tutum.

373쪽

Grol. h. e.

l. 3. c. 2. .a8. aliter. Ameri Gent. T. aliter

jss LIBER III.

XXIII. quid si salvus - conditcIus ad bene . piaritit m cincedenIA, quam litι voluerit fuerit concessu r3. . Durat hoc beneficium: etiamsi novus Actus volendi non intercedat, secus est, si is qui concessit desierit posse velle, quod per Mortem contingit. XXI II. Au Leges quae captivos redimi vetant, semper sint jume Non sunt justae, nisi appareat opus tali rigore, ut majora . aut plura alioqui moraliter inevitabilia mala caveantur: tunc lenim suam sortem patienter serant Captivi. Alias enim captuvorum redemtio multum habet favoris maxime apud Christianos, quibus Lex Divina hoc misericordiae genus peculiariter

commendat.

XXI' III. An ius exigendi pretium redemtionis poten in alii transcribi ζ N. Assirmatur; quia Ius Naturae patitur ut incorporalia vel Jura alienari possint. XXIX. Potesne pretium Redemtionis pluribus deberi P. Ita; scilicet si ab uno dimissus, Pretio nondum soluto .captus sit ab alio: sunt enim diversa haec Debita ex diversis causis. XXX. An conisutio de Pretio facIa rescindi potes, ex eo piod

Captus intelligatur locupletior, quam credebatur ZN. Non; quia jure Gentium externo nemo cogitur supplere quod in Contractu minus aequo Pretio promisit, si dolus non intercessit. XXXI. Si Captus pecuniam aliquam celaverit, an ei prodesse potes ad Pretium redemtionis Non; quia simul cum Persona capta intelliguntur, quae penes Personam deprehenduntur. Ιmo quae etiam alibi habet apud eos, qui sunt Neutrarum Partium: ct Victor statuit ut vult

XXXII. an

374쪽

XXXII. Pretium conυrutum V aute mortem non solutum ab Herede debetArp3 . si captivus ita carcere mortuus sit non debetur, pro- Got.b. e. missioni ei lini inerat conditio, si liberaretur, mortuus autem non 3 liberatur: nisi convenerit, ut ab ipso Contractus momento pure debeatur Pretium , & Captivus tantum retineatur , non Jam Tu, A. ut jure Belli captus, sed ut a se oppigneratus. Si mortuus sit, i R. s a. cum in libertate esset, Pretium conventum & non solutum, ab Heredibus captivi debetur: jam enim lucratus suerat libertatem , pro qua captus tale pretium. promiserat XXXIII. An in earcerem redire debet, qui dimissus es sib Pucto, ut faceret dimitti alterion, qui Factum m0rte naevevit ZNon tenebitur quidem Dimissus reddere se custodiae, ne. Grοι. h e. que enim id conventum fuit, neque tacite actum intelligi pa- , titur favor Libertatis, neque debebit lucrifacere Libertatem , t sed ejus quod praestare non potest aestimationem solvet. Nam in promissis onerosis non sufficit facere quantum quis potest, sed obligatur ad id quod tantumdem valet.

CAPUT XV. De Fide minorum Potestatum In Bello.

1. Quinam nomine minorum Potesatum in Bello veviant.

II. Vimi modis eorum Promissa considerari possint. III. Vuando per Pactionein stam summam Potestatem obligent. IV. Quid si conditiones in Man

dato expressas non observaUGrint.

V. id fines Mandati excesserint.

VI. An tali in casu Pars altera obligetur.

VII. An inferiores suos obligarephisint. VIII. An de Belli causis transi. ore V Pacem facere.

IX. Au Induci, dare. X. An bomines, agros,uImperia Bello qitista concedere V ali

nare.

375쪽

36, M. Au norigism qisastra condo. nare pesint. XII. Haec Ditciιm pacta an fricte sint interpretanda. XIII. suomodo interpretanda sit

Deditio pure a Duce accepta.

XIV. t id Ii s b cautione Raaithabitionis Deditio fuerit ne

cepta.

pilaiter tradere promiserint, Praesidium ante deditionem d:-viitrare ptigini.

Cloi Inores potestates sunt omnes, quorum potestas pendet f - 1 Lab eo, cujus auspiciis Bellum geritur; sive sint Summis Potestatibus proximi, quales sunt Duces excellenter sic dic. ti , sive longius remoti.

C, ol. h.c. P. Duobus; nam hoc quaeritur, an Summam Potestatem oblia 2. f. a. gent, an se ipsus.

d.e. et 2 3. R. Obligant summam Potestatem i'. quando faciunt id . a. U. 3- quod probabiliter in ipsarum ossicio contineri censetur. 2'. Aut etiam extra illud, ex speciali Mandato publice noto , vel tantum iis quibuscum res agitur. 3'. Per Consensum subIcquentem; cum Summa Potestas vel expresse ratum habet, quod ges serunt eius Ministri; aut tacite, ubi scivit Summa Potestas, quod ac tum erat, & feri passa est, quae ad aliam causam quam ad executionem Pactionum, ea Inscia, factarum, referri probabiliter non possunt. '. Ρer rem in quantum, cum damno alterius, locupletari non debet Summa Potestas; id es, tenetur, vel Pacto, a suis Ministris ea Inscia, facto stare, quoad suum qu aestum abuti vult; vel renuntiare talis Pacti commodis. Hinc ab injustitia excusari non possunt, qui Pacta absque eorum jussu facta improbant, & tamen retinent, quod sine Pactis non

haberent,

IV. Quid

376쪽

ei in posita exuerit Z P. Pactum erit validum , eoque stare tenebitur qui praeposuit, b c. ra. dummodo praepositus Iulius manifesti limites non transgreisus fuerit, ut alibi diximus. Praeterea, si in hoc Jussu erae certa lex, vel interventus cujusdam personae, aequissimum erit praepositionis conditionem servari, qua deficiente , non Obligabitur qui prae- e. q. f. a. posuit. ἀhide sequitur quod , inter Reges aut Populos, alii magis, Ruber. p. alii minus ex Ducum suorum Contractibus teneri possint, si, inter eos, satis notae sint ipsorum Leges atque Instituta. De his si non constet, concessem intelligitur id , sine quo satis commode , quae officii Ducum sunt, expediri non possunt.

. Τenebitur ipsa, si quod promisit praestare non potest, ad aestimationem : nisi Lex aliqua satis cognita id quoque impediat. Qiiod si dolus accesserit, id es, si prae se tulerit jus majus, quam Hibebat, tunc tenebitur de Damno culpa sua dato, imo etiam ex crimine, ad poenam crimini respondentem.

Quia semper vel Summa Potestas obligatur, aut minister eius ; certum est, & Partem alteram obligari, & Contractum

claudicare non posse.

N. Non dubitandum est, quin Dux milites, & Magistratus oppidanos obligent intra eos Actus, qui solent ab ipsis imperari; id enim in Potestate ipsorum comprehensum est.

tibin, Pacem facere PNon; neque enim Belli gerendi potestas pars est Iuris Bellum finiendi. Imo etsi Dux Belli cum maxima Potestate prae pusitus suerit, ea de Ducis auctoritate & Belli ductu intelligenda rit. Et eorum tantum est Bellum finire, ut alibi di ximus, quorum est Bellum. Z a IX. Po- Dissiligoo by Cooste

377쪽

LIBER III.

IX. Potestae Iudacias dare r nt. h.e. R. In luctas dare Ducum est, nec Summorum tantum , sed etiam Minorum, iis nempe, quos oppugnant vel oblatas tenent, Gent. l a & te suasque Copias quod attinet. Et sic particulares Inducias & br ς ρ' vioris temporis in horas aut dies aliquot dare possunt: nam Adminis. δελις, d. trationi AIilitari creditur inesse haec quietis imago. Universales vero Ebris l. s. Inducias in aliquot Menses aut Annos porrectas , cum ad Pacem c. s. s. 6. propius accedant Pax enim non sunt . quia omnis Ρ . ex voto

Fμμ se Paciscentium debet esse perpetua concelendi ius Majestati soli competere verius est; adeo ut si de facto longiores Inducias detaiuhis Belli Dux, rescindendae sint ita ιι misisti, viros, U Imperia Bello quinta concedere possint Duces minores, vel Summi pMe, Non; nam etiam haec ad eum pertinent ad quem Ius . A e. Belli faciendi pertinet; & quamvis Ducibus concedatur aliquod s. v. f.' α jus in Praeda , tamen hoc non competit ex vi Potestatis, sed I, s ex cujusque Populi Moribus.

Grol. b. e. I . Nondum quaesita condonare, omnino in Ducum est po s. 9. V. a. testate 3 quia Oppida pleraque, & Homines saepe in Bello sie dedunt, sub conditionibus Vitae salvae, vel Libertatis, aut Bonorum, de quibus Summae Potestatis arbitrium exquiri res plerumque non patitur. Pari ratione jus hoc etiam Ducibus non summis dandum est intra ea, quae ipsis agenda commissa sunt. XII. - Ducum Pacta quomodo sunt interpretanda 'Grat. h.e. P. Quia de re agunt aliena, quatenus Contractus natura pa- , λψ- titur, adstringenda est Interpretatio; nempe ne, vel ex ipsorum

Facto, summa Potestas plus quam vellet obligetur, aut ipsi D trimentum accipiant Oflicium suum faciendo. XIII. Quid si tu deditionem puram quis 4 Duce fuerit acceptus PG t. h.e. Ita hoc est interpretandum , ut censeatur eo jure ηweptus -- talis Deditus, ut de eo Victoris Populi vel Regis arbitrium sit.

XIV. Quid

378쪽

XIV. sti id si adjecta Clausula ita ratum fit , si Majesas ceus usei Z

Ηoee clausula efficiet, ut, Rati habitione non secuta, Dux Grol. 8.e. Belli in nihil ipse teneatur, nisi quantum locupletior factus fuerit, a. l. z. ut ii aliquid accepisset, quod aliter non accepisset. XU. Si obstis Oppidum tradere promiserunt, quomodo laterpretandum es e . Possunt Praesidium dimittere & Oppidum tradere. Grat. b. e.

s. II.

CAPUT XV LDe Fide privata in Bello.

I. An privati Fide boli data obs

trisiga Itur.

extendat.

m. An talia Pacta hi sumna Necessitate U' us mitetur majus Malum permissa censeantur. IV. An Lex ea semper prohibere

possit. V. An privatorum Actus, ubi justa es prohibitio, irriti sint. VI. An valeat Promi fio Capties

de redeundo in carcerem, vel contra Victorem nunquam milia tando.

VII. An fugera ptisit ubi eoure rium promisit. VIII. An alteri se dedere. IX. M privati a suo Magi a. tu cis possut ut bosibui facta Promissa impleant. X. Quomodo hae ricta sint im

terpretanda.

I. An privati Fide bosi data obligantur P . A Ffirmaturr nec admittenda est opinio eorum, qui sta. Cro . t. . ut A. tuunt Pacta publica facta cum hostibus Fidem adstringere, non vero ea quae a Privatis fiunt: nam cum Privati jura privata habeant, quae obligare possunt, & Hostes capaces sinat e. H.q1 .

acquirendi juris, nihil eit quod obligationem impediati Huc ir. accedit, quod nisi id statuatur, detur caedibus occasio, &Z z a Libeta

379쪽

Libertati impedimentum. Sic etiam latroni & piratae data privatim Fides obligat.

Grot d. e. P. Dissicilis inspectio est. Quod publicum est , a privato a-33, s. lienari non posse satis constat: nam si ne Ducibus quidem Belli 0 3 id permissum sit, ut modo diximus, multo minus privatis. Pas': , etiam de ipsorum Aetionibus 9 Rebus videntur illicita Ci Vibus, propter denuntiutionem Belli & Civitatis supereminens Dominium in rebus ipsorum, & Militibus conscriptis ob fidem Sacra

mento datam.

Grat. l. 3. Ea pacta, quae majus Malum vel certius evitant, e. g. c. a 3 g. s. Tributa hostibus promissa ad redimenda Incendia & Vastationes, Π t iii agis utilia quam damnosa non tantum privatis, sed etiam Pu- censeri debent, ideoque permissa esse videntur.

Grol. h. e. R. Lex quidem potest adimere Subditis vel perpetuis aut temporariis hanc potestatem, sed nec Lex hoc semper facit,s' parcit enim Civibus, neque semper facere potest. Nam Leges humanae vim obligandi tum demum habent, si latae sint ad humanum modum , non si onus injungant, quod a Ratione& Natura plane abhorreat , verbi gratia, si prohibeatur, ne Hostibus Tributa solvantur, ubi Dominus territorii nullo modo Subditos a vi hostili tueri potest.

lere vetitus, interdici aquo jure potuit, e. g. Commercia , atque ne Arma, Equi, numenti m Uc. hostibis vendantur I

Jam irritus erit actus Privati, & puniri poterit ; quia promisit id , quod , sui juris non erat, maxime si contra prestitum Juramentum hoc fecerit. I. Promisso captiυi de redeundo in carcerem an toleratur rhr. Affirmatur; quia nec Civitatis nec captivi reddit conditio-

380쪽

nem deteriorem. Item valet Paetum, nequis in certum locum Assi Cm . redeat , ne adversus eum qui ipsum in potestate habuit & dimisit, militet. Nam conditio Patriae non fit deterior, cui is, qui captus est, ni liberetur, jam periisse censendus est. Nisi s. i. tamen Salus Publica omnino postulet non servari tale Paetum,& Civitas in manifesto versetur Periculo, ni liberatus quoque Arma capiat pro Desensione Patriae , ut alibi diximus.

R. Tenet hoc eum, etiamsi vinctus promiserit, quia haec vis si M. b e. est licita, & sic solet vel Vita servari, aut mitior obtineri cus- 8. Αἰλtodia. χ

N. Non ; nemo enim sua Pactione jus alteri quaesitum auferre Gol. potest. h. c. i. 9.

eum is ibis facta servent ryt. Assirmatur; sed tantummodo cum tales Pactiones, In Bel- μοt. de. lo Solemni factae suerunt; idque ex Jure Gentium, quo Bellum Q. Ugerentes obstringuntur alter alteri jus reddere, etiam de factis Privatorum ; ut puta si a privatis violati essent Hostium Legati. . X. Quomodo hae Pacta si ut interpretanda P. De horum interpretatione , tenendae sunt Regul e jam ali. G t. b. quoties memoratae, ut a proprietate Uerborum non recedatur, Fnisi absurdi vitandi causa. Sic Vitam pactus, non habet jus' ad Libertatem, sunt enim diversa ; Vestium nomine Arma non intelliguntur. Venisse Auxilium dicitur, si in conspectu sit, etiamsi nihil agere possit; rediisse ad Hostem non dicitur, qui clam rediit ut statim exiret, sed rediisse intelligi debet, ut in potestate Hostium sit. Justa Auxilia, in Pactis deditionis non faciendae, si ea advenerint, intelligi debent talia, quae Periculum cessire faciant Sc.

Z et 3 CAPUT'

SEARCH

MENU NAVIGATION