장음표시 사용
411쪽
dispu- - Cujuscunque sexus aut aetatis hominem quis interemisset, perInde erat. Itemque sive Hebraeum, liberum vel servum, seu Pr otiosis selytum justitiae, sive denique servum a Gentilibus alienum. i is cis Ois inod si quis suum e Gentilibus servum ita percusserat, ut i uitr intra et . horas stare nequiret , sed ex vulnere statim decumbe pr Vi --, Si moreretur, mortis reus erat: secus Vero se res hκbebat,oyse H si vulnere non statim decumberet, licet intra a . horas m
M alii ' Quae de muliere gravida percussia in Lege dicuntur, ita atria tulit. telligunt, ut si ex aboretione mortua non esset foemilia , nech sequeretur poeda ibi praestituta , compensationem autem damnii Vi ... marito hinc illati aestimabant ex detrimento , quod uxoris corpo Di . Y ri inde eveniret, seu secundum id, quod uxoris pretio, si ann.6 I. O. cilla esset, inde decederet. r P. Unde quidem patet, ex mente quorumdam veterum Hebrae
, homicidii reum non fuisse, in nec capitale subiisse sup plicium, qui mortem intulisset foetui in utero matris existenti; s l. s. id quod tamen jure meritbque displicuit Sanioribus, qui hoste
u vid. non minus homicidii reos pronuntiant, ac eos , qui in lucem infantes emissos interficiunt ; quorum tamen ob caedem, intras , triginta dies, quoties novimestres non essent, ultimum suppius. Lib. u. cium a Foro non irrogabatur, licet plane impune non comc.2. S. 6. mitteretur.
ιιι. Praeterea exponere Infantes ex mente Hebraeorum nefas erat. n praetermittendum est, capitale fuisse homis his. n crimen , si ab Israelita, Proselyto justitiae, vel alio rite Sacris Judaeorum initiato, aliquis horum interficeretur: at vero LXXXV. ' ob Proselyti domicilii, vel Gentilis caedem, poena capitalis non ThonMu irrogabatur. Unde constat Hebraeos censuisse, poenam homicidii, non necessario esse capitalem. Ο Si plures concurrissent p congenerumque plagis seu jactibus peremissent, ita ut eorum nullus seorsim hoc fecisset, quod mortem inferre potuisset, cumsti liberi erant a capitali supplicio. Nee etiam homicidium, ceteroquila capitale, si unus tantum
I sis ris adosset testis q ultimo supplicio plectebatur. Id quod tamen
412쪽
in Proselyto domicilii, secus sese habebat. Qui & In eo deterio--Π i tris erat conditionis, quod semper, si alium εκπροαιρε σεως, ides, P ς-ῖ - - consulto, interemisset, capitale debebat subire supplicium , idque ex jure interveniente, a quo tamen aliquando immunes erant ceteri. De Vindice sanguinis cr) autem ita statuunt, ut ei fas fuiΩse asserant, homicidam ejusmodi sine Fori Sententia , obvium lotari , praeoccupando. morte plectere, quin etiam eos plectere, qui ex frJ rua. Forensi Sententia morte non erant assiciendi, V. g. si Israelita , unico tantum teste convictus , homicidii reus esset. Atque hoc ius ex more Gentium Orientalium ad eum spectabat, qui occiso eo. L d, sanguine ita erat conjunctus, ut proximus esset heres. J. N. se Hactenus de homicidio voluntario dictum est. Involuntarii G. tres ex mente Hebraeorum sunt species. Prima est, quando quis ex errore & ignorantia simplici atque infortunio, nec tamen sine culpa levi, contracta , hominem occiderat. s Huic spe- fantiam ciet accedebat homicidium, per se quidem alias voluntarium , ast ex ignorantia seu errore cujusdam facti, velut ex jure commissum fuerat. sSecunda, quando etiam ex errore quis hominem occiderat, seu casu, sed qui iniuriam vel violentiam imitaretur, interim mitur. casus esset, qui nequaquam in rebus humanis ut plurimum eve- ΓΗniret. Unde nec culpa, ne levis quidem homicIdae tribuenda erat. Tertia homicidii in voluntarii species est, ubi quis alium occidit ex errore quidem aut ignorantia, quae tamen prope accedit ad id , quod spontaneum est seu voluntarium, adeoque intervenit Diis, Ri culpa latissima. tres situ Ex hisce homicἰdii involuntarii speciebus nulla est, quae momte ex Sententia Forensi ordinaria, sive in Hebraeo aliove circumcise , seu in Proselyto domicilii, aut gentili alio , puniretur. - avdit Urbes Asyli autem ι nec ad secundam nec ad tertiam, sed logia Sa- ad primam duntaxat pertinebant speciem, & tum quidem quoties percussus statim mortuus esset, . non autem ex Vulnere langueret. In talem enim Vindici sanguinis nulla erat potest 's, Visp., io quemadmodum etiam plane non in Magistrum & Patrem, disci- Ψβω. pulum filiumque ita verberibus corrigentes, ut inde morerentur.
Secundae speciei homicida opus habebat Asylor ast tertio Ur-hes Asyli non erant praesidio.
413쪽
Bahiniis Itis in C Iib. Confiib. IV. c. T. Vetitude Duelli
Urbes Asyli duplicis erant generis, tum sex illae in Divinis Literis memoratae, tum omnes etiam Urbes Leviticae. Ast hoc intercedebat discrimen, quod priores homicidae supra memorato semper, posteriores tum demum praesidio essent, si incolae vellent. Si quis limites Asyli sponte esset egressus , impune occidebatur, tum a Vindice sanguinis , tum ab alio quocunque; sin exerrore, occisori fas erat in Urbem Asyli confugere. Quod si intra limites Asyli homicida interficeretur, & Vindici sanguinis,& ceteris hoc capitale erat. Sunt etiam qui putant, Altare fuisse locum confugii, id quod tamen tum demum admitti potest , si quae de partibus Altaris, de personarum & facinorum qualitate, etiam de mora, addunt,
Ceterum si Proselytum domicilii seu liberum sive servum, ta. se occiderat Hebraeus, migrandum ei erat in Urbem Refugii. Ad Gentilem autem, qui nondum Proselytus domicilii fustus, sive Hebraeum seu Gentilem ex errore seu casu qualicunque o ciderat, Urbium refugii Privilegia non attinuere. Nec tamen ex Sententia Forensi morte plectendus is erat, sed Vindicis sanguinis arbitrio ita suberat, ut ab eo impune posset occidLΡroselyto domicilii quoque , si Hebraeum vel circumcisum occiderat, Urbs Refugii non proderat, secus autem se res habebat, si Proselytum sui generis, sive liberum, seu servum, occidisset. Capitale quippe illi erat Hebraeum intersecisse. Patet itaque, non posse hominem interfici , nisi per modum pinnae, Vel quasi - poenae , quorsum etiam Bellica caedes ti pertinet. Ρcena autem capitalis tum a personis Publica Auct ritate pollentibus, tum a privatis, ut Vindice sanguinis , potest irrogari. Erant vero Se alia poenarum genera privatis concessa. Desen. sio videlicet, & ius Zelotarum. Nimirum poterat quis non tantum se ipsum, vi sed etiam proximum suum, ν hoc est congenerum α cum caede & repulsione violenta invaseris defendere. Sed etiam adulterii aut incestus omnimodi causa , ut paederastiae, illatam vim , a Vi propulsare, fas erat. Sed etiam illius Israelitae qui concivem suum, vel bona ejus in potestatem gentilium tradere volebat , caedem licitam esse pronuntiabant. Quemadmodum etiam
414쪽
elus, qui palam atque ad irritandum Numen, ejusve contemptu, ο piit. Praeceptum aliquod Divinum violasset. Gentilem tamen hae de musa, vel aperta vi occidere , aut circumvenire , nefas erat , . licet eos praesenti periculo eripere itidem nefas esset. Existimabant F P es, quippe se non tantum, non obligatos esse officia humanitatis gen- dorus luntilibus praestare, sed hoc insuper nefas esse b perperam autumabant. DHuc etiam pertinebat ex eorumdem mente, infantis caedes e licita eum, sine ea, mater servari non poterat, id quod tamen tum de- t. I . a mum admittebatur, si Foetus caput nondum in lucem emisisset. Auremtis Supplicium capitale homini επαυτωφορω deprehense a Zelo Matthali, d) id est privatis zelo ductis, instigi permittebant, quoties Sanctitatem, seu Numinis, sive Templi, sive gentis, Hebraeus aut circumcisiis alius, seu in Iudaismum cooptatus ita Violaret, s. Messistaut palam ac in publico eam sive denegare, seu spernere, spe- riuiueiebus aliquot facti atrocioribus videretur. Nimirum praesentibus coram decem min mum Israelitis quempiam facinorum aliquod jam dictorum commissurum , ipso eodem momento, fas erat incurrendo seu aggrediendo eum vel eous verbere, aut vulnere praepediret ac cohibere, vel etiam caede negler. perseverantem e medio tollere.
Sunt etiam qui putant, Anathemate percuns licite a privatis . Hin Gente Hebraea interfici potuisse. Id quod tamen simpliciter in
admitti nequit. νιον ra de Nimirum Anathematis quatuor fiant species. e Aut enim vox illa denotat sacrum donarium, quod Numini seu in sacros usus devovebatur; vel Id quod expressim jure Belli ac militari, seu ob inimicitias capitales devovebatur perditioni, internecio-Dui. L. aut odio intestino ι vel quod in commissum cadit; aut de- IMe. UL
mum, quod diris, jure tantum pacis onustum. Atque sic ex secundi Anathematis, non vero ceterorum lege, fas fuisse interficere hominem palam est.
Q Uartum Juris Machidici eaput, ex praecipuis illis, de cνον .revelatione turpitudinum praecipit. Id quod Hebraeorum lib. VII. Magistri ita capiunt, ut ante Legem Mosaicam, illicitum suis- Q. se Disiligod by COrale
415쪽
se concubitum pronuntient, cum matre , noverca , uxore aliena, sorore uterina , masculo , & bestia. Post Legis Mosaicae promulgationem autem, nefas erat Concubare cum matre, noverca, nuru , masculo , ct bestia; idque ad masculos aeque ac sceminas spectabat, cum socru, socrus matre, soceri matre, filia, nepte ex filia, nepte ex filio, privigna , cum uxore aliena, sorore sua uterina, sorore germana, amita, matertera, sorore uxoris suae, uxore fratris sui, uxore patrui,scemina mensibus laborante, Foeminis quoque, cum Patre, P
truo, &c. nefas erat concubare.
Ceterum obligatos esse masculos omnes, ad Matrimonium ineundum f existimabant, ita quidem, ut quicunque expleto vigesimo aetatis anno , uxorem non duxerit, hoc praeceptum violasse censeatur, nisi vel assiduo Legis studio incumbat, acri. ori libidinis stimulo immunis, aut partium, quibus viri sumus, desectu, generationi impar sit. Idque Praeceptum ad omnes seque homines spectare opinabantur. Nec vero Praecepto huic quis satisfecerat, si uxori superstes, prolem utriusque sexus, ejusque integri, non haberet. Cujus autem filius & filia mortui, relinquerent liberos utriusque s xus , ita ut nec eorum alterutri proles deesset, praecepto liber erat. Supplebant videlicet filiorum filiarumque locum nepotes
Proselytus, qui etiam hoc jure tenebatur, tum demum huic Ρnecepto satisfecerat, si postquam Judaismum amplexus erat, utriusque sexus liberos suscepisset. Id quod tamen non obtinebat , ubi servus post susceptam ejusmodi prolem, manumissus erat. Ad Matrimonium vero non sufficiebat consensus, sive ipsius conjugis, seu parentis propinqui, nomine ejus promittentis, sed concubitus etiam requirebatur , e idque ex Jure Noachidarum. Namque ex jure Sacro seu civili consensus solus a. pud Hebraeos citra omnem controversiam sufficiebat. Sed & innuptarum concubitum Jure Naturali licitum esse putabant, b qui tamen Lege Mosaica Hebraeis deinceps fuit interdictus. Plures uxores simul habere omnibus hominibus, i tum an
te , tum post Legis Mosaicae promulgationem , fas est, modo
416쪽
praeter alimenta & vestimenta, ευνοιαν γαμκην, id est, benevolentiam nuptialem omnibus exhibere maritus possit. Dimittere etiam conjugem tum maritis, tum uxoribus, ex Iure Naturali Noachidico fas erat, idque pro lubitu. Nimirum pac- riunii tum Matrimoniale, illis nihiI aliud erat quam sociorum Contrac- que Ath tus, qui eousque stabilis manet, cum in eodem consensu utrin--: Uimque perseveratur , Ω renuntiante Societati alterutro, solvitur. V. . Ex Jure Civili autem deinceps solis maritis dimittere coniugem , licebat, idque ratione tum in Lege Mosaica praescripta, Be , tum per mores Majorum introducta. I Noachidae autem sive Mufris, Gentiles, ad hunc dimittendi modum non erant obstricti. Hinc B in etiam apud Gentiles uxoribus fas fuisse dimittere maritos deprehendimus. . Quae de uxoribus dicta sunt, etiam de concubinis , hoc est, mi- aerin G noris dignitatis uxoribus m sunt intelligenda, quippe quae ΟΠΠi, eadem ratione poterant dimitti. .id Quod ad cognationem Personarum, quarum hic habenda est ratio, attinet; ante Legis Mosaicae promulgationem , Paren- fiam iatum & liberorum n nec non fratrum atque sororum, Ο Dissert. Matrimonia illicita suisse pronuntiant, ita tamen ut in ipsis rum initiis, cum praeter primos parentes, eorumque liberos, nondum quis alias exstaret, dispensante ita Numine, sorores quidem, tum uterinas tum germanas, ast non si uno cum fratre do, elub. partu in lucem editae suilent, ducere fas fuisse perhibeant. Postquam vero Genus Humanum satis multiplicatum est, Co- gnationumque varietas evenit, cum germana quidem sorore, ast non uterina, inire Matrimonium nefas esse coepit. ' G. Et ita se res habuit ante promulgatam Mosaicam Legem. Ce- ι add. teros consanguinitatis gradus in vitio positos fuisse, non liquet; Ea torsiane exempla docent, neutiquam fas suisse ea aetate, Matrimoniali vinculo eas inter se jungi personas, quas jungi Lex Mosei- Viit
in diserte vetat. iis, d. Ast post Legem a Mose latam, omnes personas supra me- emraii.
moratas, non sine crimine matrimonia inter se contrahere, do- natu leg cebant.
, Adultero autem vel stupratori ullam stupratae aut adulterae superstitis consanguineam, dictis cognationis gradibus conjunctam, ac ' Ε e e in Diqitigod by Corale
417쪽
Conjugio. f. IOI. Sela. LIV. c. IX. Seid. L. V. c. X.
in uxorem ducere, non tantum, ex Lege, sed etiam ex Ma orum decretis, nefas erat; ita quidem ut verberum poenam sub t, qui contra faceret, non ut inde matrimonium ceu
'' ivb:T quzuh Interdictorum de conjunctionibus Incestis
afferunt; alteram, ne si libera sarent ery sseminet inter
dictas, uti erga ceteras, vota conjugalia, ex futuri matrimonulae, hellius explendae libidinis ansa prehenderetur, cum personae interdictae cum viro cui interdicuntur , sive ob consanguinita tem, seu ob affinitatem , in eisdem simul aedibus, plerumque soleant commorari, quorsum etiam accedit, ne frequenti tam propinquarum, ut fieri amat, aemulatione Lares inquietarentur ralteram a radice & ramo deductam. Nefas enim esse aiunt, ut radix ramum ducat, aut ramus radicem. . An autem Leges istae Mosaicae omnes de gradibus consanguia nitatis latae , ad Gentiles aeque ac Israelitas spectent, non plane inter se conveniunt. Plerique tamen autumant, Gentilibus, ex Lege Mosaica, eos saltem q prohiberi concubitus, quos etiam ante Legem istam latam omnibus hominibus, illicitos suisse diaximus. Idque de Gentilibus Ditionis Israeliticae, hoc es, Pro. selytis domicilii, praecipue afferebant. . Quod ad servos ancillasque attinet, Iudaeis cum Illis mire matrimonia, nefas erat. .
Sed duplex erat servorum ancillarumque conditio. Alii enim servitutis nomine, seu servitute retenta, in Iudaismum adscitierant, & horum quidem matrimonia Iudaeis erant interdicta, si Mamrerum, Ancillam partiariam, & servum Hebraeum, eccipias. Hisce enim licitum erat, cum hujusmodi generis servis
Ast eum illis Gentilibus, qui in Iudaismum non erant recepti , sive liberae seu servilis essent conditionis, cunctis Hebraeis, nefas erat r) inire matrimonia . . . . . Sunt etiam qui putant statim a tempore circumcisionis institutae, id in Gente Hebraea obtinuise , quod a Mose. denuo sibi injunctum credunt. Et Mosis quidem Leges, matrimonia cum septem populis, Hebraeis saltem interdicere, nonnulli autumant, quas tamen ad omnes prorsus Gentes, extendunt alii. Ita Duilirco by Cooste
418쪽
Ita vero a matrimonii Gentilium abstinebant, ut etiam Contractus Sponsalitii cum eis initi , plane irriti essent. Coitum
autem meretricium cum Gentili non tam ex Lege Sacra, quam more Majorum illicitum pronuntiabant: certe ejusmodi facinus minuro, publice perpetrantem Zelotes impune poterat interficere, clam alior vero patratum verberibus luebatur. Sunt tamen qui secus hie - -- sentiunt. Sunt etiam qui asserunt, Deminam gentilem suppli-eium subiisse capitale, Hebraeum cum ea concubantem, vapu--δε lasse. Prolem vero ex Ethnica susceptam, in liberorum nu- conjugis.
Plane vero singulare est , quod plerique tradunt, captivae gentilis unicae, quam, Hebraeus quis in sua praeda, sorte, Bello ultroneo, feliciter gesto, acceptam statim deperiret, do- II. e. V. mumque duceret concubitum unicum fuisse permissum, s ita u.p.a7 . tamen, ut sine nuptiis eumdem non omnino iteraret, neque Laliter postea ae in Lege prae sic tum est, scilicet, ut eam , ametsi jure belli ancilla fuisset, non haberet: idque tum de nup*, tum de nuptis, capiebant. fias de Ast jus hoc uxoris alienae ita in Bello capiendae, volunt Istam Sponsa. litis singulare suisse, nec omnino Gentilibus, sive inter se, seu β'se'. . adversus Hebraeos belligerantibus permitti, sed eis furti nomine hoc, velut alieni contrectationem , interdici, cum tamen , ipsis fatentibus, captiva ejusmodi gentilis , pro Victoris cujuscun. Sela. L.
que arbitrio, aliena esse uxor desinat. V. c.
Non autem licebat Hebraeo ejusmodi captivam ducere, nisi Pr selyta justitiae fieret: sin vero & Proselyta domicilii fieri detrectaret, morte insuper erat afficienda. Si Proselyta domicilii fieret, ex unico hoc concubitu illud nanciscebatur, ut non amplius Euxior . captivae aut ancillae instar haberetur. Proles autem ex primo ejusmodi captivae concubitu nata, antequam mater Baptismo uetiaretur, ex Sententia forensi Baptismo & circumcisione ini- , ,. nis.
De Proselytis justitiae ita statuebant, ut cum nonnullarum XIV. Gentium, ut septem populorum, Proselytis utriusque sexus, vetita essent perpetuo Originariis conjugia , item cum nonnulla--1' rum Gentium, ut Ammonitarum & Moabitarum, sexu mas-ς o tautrin, item cum aliarum Gentium, ut aegyptiorum, XVI. L e e ata usque
419쪽
eris usque ad Generationes aliquot; Ast cum reliquarum Genuutri Ρroselytis, non tamen sine temper mentis aliquot,contenderent assererentque. Id quod tamen post Assy- sed perpe. riacae & Babylonicae captivitatis tempora, in desuetudinem abiit mm. via. De liberis illud adhuc observandum est, scilicet eos, qui ab F. Siser- Hebraeo ex Pagana erant suscepti, plane fuisse Paganos , quemadmodum contra Israeliticae uxoris proles, sive a Pagano seu a feta ThreL suscepta, generis erat Israelitici. Loe. Mameteris, sic vocatis, utriusque sexus Conjugia Israelitica ve Ara VII. lita erant. Prosely torum justitiae tamen, & Libertinorum a nuptiis arcebantur. Atque istud quidem de Mamraro manifesto, ex decreto legis, de dubio etiam ex instituto Majorum, erat intellugendum. Manifesti autem inter se invicem matriimonia rite contra.
hebant, sed non cum dubiis,nec hi inter se invicem. Dubiis quippe non aliunde, quam e Proselytisi aut Libertinis conjuges petere fas fuit. Ex Eunuchis, illis demum nes.. erat ducere Israelitidem, qui ab hominibus erant castrati, qui per naturam tales erant, non item. Proselytas justitiae vero uxores, & Libertinas, A thineas, & Mameteras dubias, non autem manifestas, indistin te Eunuchi, t rite ducebant. Labes Mametero adspersa, tum demum eluebatur, si Prolem ex ancilla susciperent, quae ritu solemni deinceps in Iudaisinum
vel Libertinitatem, cooptabatur. Selae. Servorum atque ancillarum cum nulla essent Cognationis jura, b. V ς hinc omnia illorum Matrimonia, quae inter se contrahebant, AN LV commixtiones licitae erant, praeter concubitum cum masculo,
bestia, & adulterium S ld.LV. Proselyti cujuscunque generis & Libertini, cujuscunque etiam .XVIm gentis essent, rite intra se conjugia Contraxere. Iisdem tamen interdicta erant Conjugia cum exteris non Proselytis, sicut cum servis atque ancillis aeque ac originariis ipsis. Sed & ratione Mamzerorum, Proselytorum in servitutem addictorum , & Amcillarum partiariarum, eodem cum Originariis fruebantur jure. Cognatio autem Proselytorum pristina, antequam Proselyti
fierent, per regenerationem plane evanescebat, unde nec ma
420쪽
Libertino recens facto, Lege Sacra interdictum esse, perperam existimabant. Nimirum etiam pater & filius, & frater & soror, licet unico temporis momento in Iudaismum cooptati fuissent, censebantur tamen ut alieni: quin etiam inter fratres Φ sorores , quorum antequam mater Proselyta facta esset alii, alii postea, nati essent, vel si saltem concepti essent, antequam facta fuisset mater Proselyta, nulla tamen sanguinis erat relatio. Ceterum istud discrimen ex tempore Sanctitatis, ut vocant, ita petitum, locum tantum habuit in liberis qui se invicem respiciebant , non vero qui respiciebant parentes. Quemadmodum itaque ex legis daetamine, nulla cognationis ratione inter ejusmodi homines existente, consanguineorum pr hibita non erant Matrimoniar ita ex constitutionibus Majorum , non sane omnes pro lubitu commixtiones illis licitae erant; ita tamen ut alia esset ratio Interdictorum incelli, quibus, ex Noachidarum jure, omnes homines obstringuntur , alia e rum quae in Lege Mosaica accesserunt, alia item concubitus ex Matrimonio; alia sine matrimonio, alia matrimonii ante regenerationem , alia ejus quod post inibatur , atque alia cognationis paternae, & maternae tandem alia.
Q Uintum Iuris Naturalis Noachidici caput est de furto ac
rapina. Quo nomine hic designatur contrectatio, surreptio, & detentio rei alienae, sicuti damni qualiscunque, citra caedem, alteri illatio, contra quam Jura , pro varietate Seculorum iocorumque introducta decernunt, sinuntve. Palam itaque est , praesupponi hic jura Dominii, tum rerum, tum personarum, quae vel ab ipso Numine praescripta instaurataque fuerunt, aut ab hominibus inventa & constituta.
cho rerum omnium dominium universale indulsit: simul tamen hominibus permissum est, singulares insuper acquisitionum R translationum Dominii inter se formulas, & ejusmodi alia,