장음표시 사용
171쪽
clari ut compositum pronomen trassumatur, necessariocoseruatpronomina in simplici figura: squide verbum
iunctum cum coposito pr nomine , non potest sectari cum alia persona: at verbum ἔπλεον, ut paulo ante dictum est,utrique pronomini commune sumptum est, ac retinet vim & fgnificationem duarum ersonarum extri secus petitam: ut si quis dicat, pulchre fuis Truboni. nam si baudiendum abaliqua rimcumstantia. diximus autem iam, pronome compositum
intelligi non posse, nisi h beat ex ipsis persenis insitamssnificationem. Simile est
nim ratio iam exigit, Agamemnonem sibi ipsi esse si milem: sed his: ad infinitam
refertur personam,ti ad finitam Agamemnonis.Tοαδὶ α- neque enim proci apparant
tione abhorrere videatur, si illud reiiciamus,quasi ratio-
172쪽
xerit,ut eius tenor pronominis αυναι in tertiis personis testetur transsuimptionein
compositi pronominis.quid enim faciant in pronominibus vocatis possessuis ; qu L I B. II. a 'vanda, quatenus pronomina ii debent omnino inclin ri, orationis tamen principio adhibita,acutum sumunt i nbrem:vt illud, i μεια ce ζον- .dc, ἐμὲ d ,γω,a -: Huc accedit, quod verbum quod cum istis pronominiabus connectitur, plurale est,& habet huiusmodi constructionem; ἰ ἐρ νοντο,αὶ οι εβ' : atq;ea ob cauliun refertur ad verbum inυξεν:vt
quolibet Gu, manente e dem tenore, fgura simplex pronominu admitti potesti, composta etiam, quia verbicostructio senus hoc totum distinguit. No ne igitur perperam legitur illud, ά- ώ od. c. si, enclitice videlicet prolatum; cum sequatur pronomen quod habet vim distinguendit. Sed hach nus de iis. satis enim exem-
173쪽
est existimadum, si originem dc usiim istum tertiae peribi idemonstremus; nimirum, si rectum habeat tenore, compositi vim habere; sin minus, limpliciu ordinem sequi. nain primis & secundis personis costructio est apertissima, tu in periona quae transit in aliam,tu in ea quς in alia ira non
ομοιως et του προ που α)ηέ τ αυτ ν α πινυ iaων. δυο αιτα pronomero, dc eius cognata, in obliquis tertiet nimii u pe sonae sunt. atqui etia D M,Sconinia eiusmodi verba,tertiet pariter personae sunt; quae iu-cta pronominibus, duas esti- ciet persona, teritas, alteram pronominis, alteram verbi. nam poterit esse duaru personarum, V m δε , quo demonstratur quis de quo sollicitus sit: & tamen illud et
174쪽
modi oratio ion costabiti in mirum constructione diue forum verborum, sed eorundem: rursus enim erit εο M.
unde fit ut dissicile dignosti possit ouis de quo sit sollicititus,de uio, an de seipsb. faciaamus enim Eumaeum de seipso esse sollicitum:quae alia erit oratio quam illa, ἐ- εο -- Od. t. Ara λίκνὶ Faciamus etiam eundem de Vlysse sellicitu esse:
eadem rursus quadrabit oratio. Vt igitur elusinodi ambi-
. et ita. γι ονεις επιρρο αφρορωπον. B positi pronominis significa' εμα λινον MDυ Γ λονίω. ἡ tione: contra vero mcliinat' - quaevi in haberent simplici , πιτνουνε/ εἰ-νωψ- ου hoc est eorum quae in aliamin δε αερο ,αο ουπιαε et αου M- personam transeunt. Atque ista ratio probabilis illa quia D ε ναγ ρ est verumtame oportet φ ολιμ V ἐς πιρε sed .m ε- nos attentius animum aduer-
. - it in tentes, non tenore tantum,
- γλου sed oratione consequeti hoc σεων,ουδε Σορθων-σεων.υι α - ουνει dignoscere.nam aliae quoque
di εἰ Q AG is vi aut biguitates innumerabiles
, ', ', ' non tenore, aut inclinatione, τ Ρ συνλπων' α utarat sed oratione consequenti diς
. - - ο . tam esse in tenore, quem vox habet: tame necesse omnino est redire ad eam rationem
175쪽
Pronomina possessiua, di M personas ror sentanti,nirentum possessoris & rei pocsessae.Recte igitullorum habebui etiam in duabus constructionibus.squidem eorum primi sua, quamquam unicam habeant persona duas constructi mes recipiunt ,scuti supra demonstratum est.ac verba,quae iungu-tur cu possessivis pronomi- u pinibus,runt aut ex persona rei. χη- -α is μονοζ- ,e εἰσὶν, ε εἰς mos πν--μα; 0.
176쪽
yn-ia ταῖς κ si persenam pertinere, qua ad
. . t Quas illas quae in possessivis pronominibus in elliguturi πλαγγαις τῆωσεαν - istorums σαω- atq; istiusmodi constructi
o significatio quae ad rem pos-λας,επιπι ν τ αιεργηπικίου ν; ει - io refertur, siue vocem
γρΓος 'ν- sessorem referatur; modo si- ιον ia: ποι E G ας ον ρῆμα, gnificet essentiam. na si quid 'mi 'iud significet, oratio fuerit
tioinlatiis similibus. Haud tamen fuerit absurdu, si ver-
177쪽
transit ad personam pronOminis. Potitum autem fuit
obliquo casti, id copositum pro simplici pronomen exigere omnino; ut illud, in. φθalia id genus. Demonstratum pr. aeterea st pronomina pol sessiua solius geni liui esse casus, ad quem e iam migrant: & uiit quasi casus inclinati rerum personarumve possessarum, quae subaudiuntur. potestate enim qui sic loquitur, πν ἐγών nihil aliud dicit huiusmodi pronomina resoluuntur, si habeant persi nam absoluta, in pronomen simplex inclinatu transeant: sin opus sit discretione, omnino in compositum. Eaq; de causa composita tantum. modo rectum habent tenorem. habet enim sium usum discretio quam asserui com
--: tamen Menander dixit etiam, me=ς et ς Ῥα--: isti:&necessario admodum, stimens compo-
178쪽
L I B. II. ysssitum pronome, quod idem
valet atque simplex cum recto tenore; εο ηα ε : & habet significationem, se stare ad suas no ad alterius fores. H ceade constructio aperte quadrat in tertia per na illa tantum dubitatio eam sequitur; cuius dubitationis etia in si perioribus diximus meminis. se oportere.nam verbi significatio, Spersona pronomianis aut est in eadem pers na,
, i e , bcatio:quoniam aeque rursus unica voce plures personς in-
λεος εινε coli: quod est ενεκα ἀπι---οις quoniam verbum πιηρειψανοῦ refertur ad rectum casum θεοι, οἱ λοὶ ο&ηρ-t τ ree- νυπι δί- , ἀ ι es ἔνεκα ut οκ. quod sit accusativus reti m instranseat in nominatiuum,&verbum cum eo casu consentiat,trassumptio fiet omnino composita ;ηρπαγηο Γωυμιώδης
179쪽
videlicet ditio εα o. at si sit alia quaedam persena, ad quam verbum rcferaturnut ii quis dicat de Hercule, qui leo
nem superauit, ά άλκω: ωλε- mn erit rursus pronome sim
strui cum illo ciris O mai v.quorum verborum si singulare construatur cum Ne-noro postessere aedium, oratio exiget composisum pro
nominativo,& is qui loquia rur, pers na Nestoris com
issimotione fieri in simplς l. .
180쪽
habere audaciam; ut sit, ira me sera vi induxit quod est μη pugnare cum eo qui prouocauerat: id quod potius admittit sensus: pe inde ac si quis diceret, Trypho me sua oratione induxit ut cum Apollonio disse
hic rursus est . intelligendum, verbum fa-
. si copiosius eatenus persecu--ρετ ναν, - θ μονον ni χ αν ti sunt,ut talummodo usum
cere transsiumptione cessario in pronomet plex vi Umili sit luctum cum persona pronominis, Mia δ
non erit res pos Iesia ipsius, sed eius qui prouocauit. Plurima huius rei exempla
transsumptionis ostenderet, non etiam afferrent rati nem, quae a me certa via demonstrata est:quam quidem,
et re rationem nos attulimus, d
bi, trassumptionis ambigit, talem indunitatcr tollere. Reiiciendae sunt igitur hi iusmodi expositiones , Τέτει v. ἰὼν ἐοναχ μν. nunc enim dicunt vox illa ἐιν,non est pronomen, sed nomen adiectiuum, significans audmutata scriptura legendum