장음표시 사용
201쪽
put est,si quis reiiciat huius. modi demonstrationem,et iam sic vana quastio ista fuerit. nam si admittatur nominatiuus erit indeclianabilis. nam neq; secundum
ira APOLLONII ALEXANDRI Ni At si maneat figura compo- ον S MAH
regulam compositionis p ' ψ--ὼδ λέ-
terit declinari; in mediam' Mi r
sita, non pollini declinari. , a . 1 1 ν , o G
in principio,propter compo . 1 ι .
sitionem. &, si hoc veru est, V γες , φω ματ ον τm εμ Ρώτου nonne stultum fuerit quin
qui si reperiatur, nullos ha- ωs m M
bebit obliquos. rvrsiis perspicuum est, si sint obliqui, nullum fore nominativum.
Consequenter tamen asiacci catusa, cur nominatiuus compositus non fuerit. proponatur enim illa constructio, a si αυτὸς uciatd . in ea
dubium non est, quin instasgnificatio sit induabus personis:inpersonaillius qui fe- - - cit iniuriam, & in illius qui 3ο- τε re υ ροσαε ρλη πι opassiis est. nam si rursus uni--εἰ -λινψietasim et ea fuerit significatio, ut ex st I , Θ , j cademin eandempersenam η ορο Aris i - ου ιω πυρα που
202쪽
L I B. II. r proficiscatur actio,& dixeris
ctio reuertetur in compositum obliquum, in uri in taceis.lllud etiam minime dubium est, compositiones inuentas nisse,ut discrime fieret inter compositiones Maopositiones.nam si compo-miones haberent eandem significationem atque appo-stiones, seperfluat omnino essent figurae compositae. E cei &αλωπηξ differt a -
:ηcalia prςterea quampi rima.quare si ε mc compositum significaret aliquid amplius quam appositu pr nomen, esset plane necessaria compositio. Iam vero res non sic se habet. Ubicumque igitur fit aliquid discriminis ex compositione, eo accedit compositio. simplices autem obliqui, habent construct onem quae fertur ad diuc sim peribnam:at compositi. ad aliam per nam transire desinunt idq'rod quemadmodulam diximus fieri non
licebat in nominativo. deritot itur nominatiuus compotitione non indiget.
Neque vero pronomina tantum obtinuerunt ortum compositionis ex obliquis,
nam ne istius quidem nomio nativus potest cos stere. ve bi enim constructio, in duabus personis transitionem indicati ita illud, ἔκ--
203쪽
λαiud quod absurdu est. nam no cocludit sensum, propter sit nititudinem duoru recto rum castum. Qiramqtiam istius vocis compositio, pr' nominis compositioni distimilis est. haec enim significat αἰπ-Σαν, hoc est sui
-ν sed αψ Mu dicendum fuisse ait. Illud autem appa et, constructionem hums vocis uirere nominatiuum &orationis parte iunxit,ut secundum vocis rationem maneat immobilis,& secudum congruam constructionem propter coitinctum in principio verbum; finis aute vocis moueatur. nam in illo αλ- λοα επιψαν, constructiore
204쪽
acclifatiuum aute inet, eici propter verbum εm letit, aut aliud eiusmodi ; dativum et iam In αΜηλοu, propter verbu γυ- Ο.hic enim riirsus patet,compositionem, si esset diuersa, vocem suturam indeclinabilem; quoniam neq; res iunctae mouentur, neque nominatiuuscoli metus cum verbis mutat con structione.
Q fuerit causa ut in tertiasta' tum personis in multitudinu numera sint ea tu compositi.
, - et si nullus esset,argueret com-
sona numeru multitudinis, sed in prima de secunda non habcnt: huius etiam rei ratio tradeda est. Aiunt ergo, Aristarcha recepisse tertiae personae compositiones quoniaim possibile est persona,quae in cngulari numero compostaeit, in numerum plurale transferri ,sicuti est εια P,& ε- mi ita:&solitu praeterea asti rre testimoniti vitim videlicet, tertitatertio denique loco &Homeli usum addere. nam apud Homerum tertia re sona στίας αὐτοῦς in usu est,ad eam scilicet normam qua diactitur ianti, dc . ας -- cet. At Abro conatur rati nes huiusmodi rcfutare; ossem proferens, eumq; cor
firmas Platonicis exemplis: illud etiam addens, admitti ' , , , , poste ut ex singulari copos- n. Hασκωριον tione fiat plurus numerus; v. v-- πυμ υος --Πλμ ιικῶν' ως
205쪽
quando etiam ενδε-- compositum,essicit ἐνδεκαm plurale . neque necesse elle ait vi,si in tertia persona fiat positio, continuo etiam in prima & secunda antecedan,
non consequenter omnino dc ἐιωπή. 14-
quidem quod in erimis & s undis personis hi, hoc non etiam fit in tertiis. nam prima &secuda persona, habet
nomen ἐκεινοι esse in tertia persona,& tamen no habere coiugatas primam & secundam: item pronomen οωτης, cta, υν:& in prima ac secunda persona rectos casus h bere tenorem rectum,in te tia tantum esse encliticos: &
illud etiam nonnulli addunt, usum casu quodam haec rei cisse: itaq; nihil obstare quin idem acciderit copositis pronominibus.
1', Qua ratione Arista in rei pia marit, caseu pluralia numeri im mpositu tertialersona, carerer
Pro Aristarcho tamen respondendum est, Abronem non animaduertisse quod ab
non animaduertisse ζ eo dicebatur. non ignor bat , , , ν v ille vocem εν si nisu: ne illud 3o νον ου in φαγνοιαίω τουε εκ tam,
206쪽
νε α ; ενικης-υ- θρέ ου- gulari compositione multia
dεq; persona dicitur, quemadmodum sit perius demonstratum est. Illudit xbitauit,sc est accipicndum:
aria ad unam persbnam reseruntur, quae indicat achi
nem & pastione, quae ex seia psa in seipsam proficiscit unqui fieri potest ut ex eiusn di re fiat significatio multiatudinis Z cum principii co postio singularem, finis autem pluralem numerum indicet. nam ἰ- ών no cst simi- subiecta. enim est v-nus post decem. ita etiam ἰ nam hic etia post docem unus vel plures, sub o dinem denarium numerati, consecuti sent ut ἐνδεκαύι v centur. Sed dixerit quis,
Quomodo insita uni' signia ficatio diuersiam quidpia fit, nempe plurale ξ Resp5so in
promptu est, quia sunt nomina ordinis.pra Ierea compositiones quae duas pers
207쪽
naturam ab eo abi inuit; u' , , , nt ,
rem recepti set. nam neq; re ctum, oelia tertiae perlonae dualis est; cui accidit ut solii inclinetur: nem inclinatum; siquidem recti casus pronomenencliticum reperiri non
ru,qui vim ab eis passus est, simul atque inclinatus fuit, omisso casu qui nullo modo potest inci nari, ad c 'guatuaccusativum transiit. poli Csuus aute dualis tertiae personae non est; non quemadmodum nonnulli putarunt)quia tertia persona non hava βια et: σα πυ-Δωe εων,
deductum est, quoniam demonstrauimus,deriuationes istiusmodi fieri ex iis casibus qui rectum habent tenore. Praeterea demonstratum est
208쪽
LIB. II. et is res iis quaesunt, non possunt
temere praeteriri silentio. nacontra, quς deficiut quomodocuque, possunt, quemata modum probatu est;sed non propter consecutionem.n que enim dicimus I ψῆς:& t men non deficit casus eius modi. non dicimus su et neclpterea nomina omnia in ος terminantia defeceruta in quib.pro iis est altera potatio idem valens, loco
&ceteri recti casus, quasi im-oμυη perio quodam reiecti sunt onmν απροσωταν, - α Πατί cum ab Omnium usu, tum a
communi consuetudine a horrent. Coceditur ergo e iam in pronominibus πίας αι πιι,&-& alia plurima. Restat ut illud explicemus,si πυι πιι sequitur magis analohia quam curi,&,sii tu in tertia persona ausum est insinuare se in angustius, i. in verba νηicumJetiam in ἡνα - - nil idem non licuit, secundum eandem rationem. 3c rursus, si his ridsit angustius, Di. unico verbo exprim turi cur non ita prolatum est, sed φαίας αὐτrq diciatur Z Eadem est ratio in sicci da persona: quoniam stiprademcnstratum est, prora mina composita reperta fuisse ut diuerse per nae constructio non admitteretur;
209쪽
3o, mas erit e saltis plurali nu- , non in singulari ac duali. Aasberint compositiones; G curm plurali pliaratis noufactae.
Illud etiam est verum, omnem pluralem numerumi rimae,secudae,ac tertiae per-bnae, recipere syllepsin diu uersarum pers naru,aut primae de secundae, aut primae &tertiae,aut secundae de tertiς. nam ἐμαι nil aliud est quam ἐμοῦ,α,dc εκε νον:vel . . & ύμῶ:
tio in secunda persona.hic enim rursus --,in S α tu signincat.Ergo qui fieri pol rit ut pronomen hae dc casas coniugati, recipiant nimmerum repugnantem. proprietati compositionis 3 Diauersae namque persenae iii telligentur ex conceptione factae,primς de tertiae, aut se- cudae Atertiae. At tertia persona, remota ab eiusnodi obseruatione, diuersarum pluralem trasiret numerum. constabat enim ex iisdem
persbnis. Nemo itaque ut apparet secundum sep riorem regulam dubitauerit, cur ex pluralibus plurales compolitiones iactet non sitit.nam ex simplicibus pluralis numeri pronominibus licet videre, hoc repugnare pronomini compouto. Diaximus enim in plurali diue sis personas commisceri. Est
210쪽
na pluralia componi; quar do etiam singularia composta permanent in singulari
Γ4,& alia id genus, quae non sunt ex diuersis personis, componuntur; quoniam v- sum eorum circumscripsit per anticipationem pluralis prolatio, pro qua nimirum
Et quoniam pronomina composita pluralis numeri, demonstrata sunt ex obse uatione quam superius ait lanus, ela etiam,vrista disputatio sit absolutior, de his vocibus is gwm; & υμ Amς disseramus. Nam sunt qui dubitant, idque non leuiter, compositionem factam esse ex derab .c. Quibus ali. quis fortasse assentiatur,pr terens &vocis testimonium,& significationis rationem. siquidem hoc accidit cuili
nam quae in verbo simplici plura lignificant, composita non sunt, ut nξοτης , σκυτώ, quamquam signincantactu onem iaculandi & secandi; nisi vocem etiam assumpse