장음표시 사용
141쪽
demonstrare. nam illud, ε 3 et
Causa igitur cur nomina sumi nequeat in trimadc si cunda persona,iniust, iii 'nominum positiones neq; in primam,neque in secundam personam cadere possitiit.na nomen non diri tur ad eos personam cadere potiunx n λονομαναν Moε nomen non dirig'tur adem
142쪽
personae peculiarεest. multo minus nobis ipsis nonae imponimus;quod rursus primet peribitae pi opriu est. 9equbtur ergo necessario,vi nomiana ad tertias personas rese rantur quolibet in casu; e cepto vocativo. hic enim si ius reuocat positione a re
tiis personis ad secunda; pr eterea qd sibi vindicat personam cui nonae impositum est. Illud autem non esto,
orsi, loquimur ad alios.deb re nos omnino distinguccepersenas : at nominibuς uti non liceri, quatenus ea tertiae personet sunt; regulavero ρο- stulat secundam personam, quae ad prima referatur. Ergo pronomina succedunn,vt. quod nomina praestare ne- απληρουσα ,ηνια - ἔ- 'ueunt, ipsa suppleant: atque ου, μου λυτ ουτω μειαν, 'let των nem cur pronomet cum sit c ω νωι io ' RUM, Onominib1mnib. ccipiatur.Nemo tamen d προς ουόεν ι' bet iuspicari propterea, pr ποτοῦν αwσωπιν - νυώ , nomina temae ners nimia
m :atvit: parteniliandoi uiolii Praeci Euc tibi allucve clamo sitation in nomina tertiae personae nul lum habere usiim; quoniam nomilia,quae tertiae pei soluesint,sumi possunt nam sid retur ut nomina in prima&secunda pers ita significada sumerentur, futurii fortasse fuisset, ut pronomina eis si gnificandis non add cercturi Sed aduersus ista rationem dicendum est pronomina
bere domonsis Monem. Personas γnim qi et ab eis significantur, ade
143쪽
pronomina no propterea in προπυ. ου-- ον
na, quanon con lavatum C quasi Divim rei ea a.
Cum igitiu haec sic se habeant, non est dubium quin illud, Amμίνιος κάφω,&alia id genu incogrua sint neq; aliam*b causam, nisi ob pe
sonarum incongruam con- demonstratione, quae est in pronominibus . nam in illo carmine Homeri; ODO: ALM πελωριος, adest utrumq; hoc necessario: adest demonstratio, quia cernitur Aiax - , Ποῖα ρήμα5σ---π ό ραισι r
illud, quod habet duas pesb-nas tertias; καpi, Verumtamen haec quoq; ratio non patet in uniuersum. nam verba, quae clientiam,
vel propriae qualitatis positionem lignificant, admittunt id quod speciem habet inco-grui; Ei Onantι, Τροφωνον alia, quae sui it iis cognata. hic enim rutilis no
144쪽
, quia illud β. ' uo C Tρυφωνος, υκ Ur η ε τ α τον ονο- tot Q ςst Tryphonis proprium.
' ς ουτωνυμίαν πυλ ριζαν .est ratio etia in personis reliquis. Perspiculi est igitur,
Verb.a, quoniam propria positionem nominum fallere nequeut,a tertia ad primam persbnam ea retrahere, cum dicimus Tρυφων ὀνομάζομ- . at no ita erit, si dicamus Tρύφων accipit pronomen, quod est
Dicendum deinceps est de ma I. pronominum costructione cum verbis. Obliqui pronominum casus, ad verbum mnino feruntur. Ea orationis structura, prodit affectu personς insitum.Hςc tamen
', ι - , /- , mare, veruorum constructi
liud eiusmodi. nullum obli- quum exigit casum. Sed de his trademus ab lutam rationem, cum seorsum de corum constructione agemus. Nec me fugit,maxima Grammaticorum partem existimare, verborum constructi-
145쪽
ra 1 APOLLONferre demonstrationem, ut probent istiusmodi locuti
θ ου,oratio constare non poterit. Ego tamen non e
istimo verum hoc esse in v- niuersum: atque ut hoc ita esse probem, non petam a poetis exemplai liquidem poetis permittitur ut in constructione abundent ac de- isciant in sed ex communi omnium locutione, script rumque accurata compositione;& quod maius est, ex ipsius orationis vi, quae in primis afferenda est; quoniam ceterae constructiones manifestae sunt. Exsistunt si- Prisc. inui in nonnullis partibus orationis, & indicantur aliae quaedam diuersae partes: ut in
nitivus singularis primitivi, & nominatiuus singularis
lectu nominis,etiam praepositio εξ: in Az , numerale δυω: in , adverbium aliis id genus exemplis plurimis: neq; tamcn est .qui dicat in Κρονίδ, c deessc ii , vel inafri ρας desiderari μῆλον; quod si adiiciatur,spe eni, prae se fert positionis stipe uacaneae. Excipimus cosqui ita tentur aliud, & iulud obiectant. hoc enim concedimus poetis,apud quos pretpositiones mo- do supersunt, modo desunt; ιιι. ut in illis excplis, A υμεις ri. ς, ωαν Aa A An
146쪽
itaque ne in Ata quidem deest μι, quod unitatis nomen dicitur. Atque etiam in verbis permulta sunt co- exsistentia. nam in indicatiauis est eadem oratio, & quae ex ea intelligitur afrimatio. Itaque ad interrogationes occurrimus vel particulis affirmandi να , negandi ia: vel verbo indicativo ; quod vi-
altera, insta comparativo iuniu: altera, procul dubio assumptitia est.
. . Hinc fit ut particula ne andi . , quae tantum tollituam aduersariam in , neget indicatiua; οὐ ροφω. De his vero etiam illud adiungendum, numerum singularem eis esse insitum;nec propte
ea vcrbum καφω requirere hic rursus nomen εις. Coi stat etia nominatiuum pronominis inesse verbo καφω. crius enumerauimus, non carentiis quae secum coexsistunt, ne verbum quidem κα c rei insto sisi pronomine se Quid igiturZdixerit quis. nonne dicimus de eiusmodi oratio vitio caret Immo ipse quoque sum t status hoc in uniuersum non ita fieri. nam ecce superiora illa, quae attigimus, urge te interdum in oratione alia
147쪽
ως,ελλιπη γυι ετ . 34υτοι A- sponsioni pondus addamusisensione geminata. Dicimus etiam unum hominem deambulare,tum ut eum discernamus ab opposita multitudine, tum ut negemus ceteros deambularememinem inuant Parem in modum si nobis sit propositum enuntiare absolute, dixerimus φρολολο , vel φιλολογεις : sin velismus declarare comparati senam verbi nimirum distinguamus: nam vel verbum Dpsum habebat hoc commune .ltaque infinita pronomianum constructionem omnino postulant; quia peribias.
carent. Verutamen Abron negat illud, ε μ ν νυν ', is e re ' η
tendere, coniunctionem H, i ee 3 1
a nominis casum habet ante se,ut personam consequentem, quae orationi adnexae inest,apte distingueret.
nomina tenorem retineantae clum:
148쪽
praecipuum cum habeat, encliticum omittunt tenorem; quem verba supplet. verumtamen ipsa remanent, tum
propter proprietatem, quae concomitatur;tum quia quia libet rectus pronominis c sus encliticae structurς capax non est. idque non solum 6 su proditur, sed etiam voce ipsa comprobatur: siquidem ceteri casus qui ab a incipitit, una cum inclinatione amit-
αρ η .τ io tunc etiam a primae syllabae:
L I , Τ . . t accidit; quoniam encliticae structurae capax iasi est. eamque ob causam AEolum pronomina in prima syllaba habent acutum, etiamsi in extrema gravetur: nempe quia ε remanet. Nonne igitur ridiculi existimandi sunt, qui
nominatiuum encliticuesse putat; recti tenoris proprietate adhuc conseruata quandoquide ε adiecta pr nominibus inclinatis, eis M
ν , cuium tenore restituit. neq; εις τον otio: πνον πιτεθηκεν. M tam poterit quis ea inclitore; niuprius ε sustulerit: id quod rat proprium tantummodo pronominis acutu tenorem habentis. Hinc fieri arbitror, Vt π pronomen Doricum tantummodo inclinetur, ut in illo, ως - φιλα-: ut adhibi- TMMrira nimirum structura enclitica, quae in nominatiuum cadere no potest, amittat iulud quidem recti casus vim, o . ι , transeatautem ad cognatum πι- α παίικλυ' ' f πωυ-ρ- 3 p accusativum, quo cum & ex-
duali, interdum etiam in plurali,& omnibus in neutris.
149쪽
ενε s. προσωπες νοί--οττ' ut tertiis verborum personis adiiciantur vel ipsa pron mina, vel nomina pro quibus pronomina sumunturi non propter calum; nam hic etiam nominatiuus coexsi-st: triaeq; propter personam; non dubitatur enim peis nam esse tertiam: sed ut eam videlicet definiat. nam cum tertiae personae infinitae sint, una tamen structura verbi
minatiuos tantum pron minum necessario acui.
ad infinita se accommodet. infinitam etiam persbnam indicare , quoniam intellectus in multas personas di trahitur. quare pronomina, quae certas perionas repra sentant, verbis apponuntur necessari ut eorum prςse tia verborum infinita vis circumscribatur. dicimus enim
De discrimine prouominum ranimi'ionib- copulantur. Cre remqueproxima illa quidim sunt niunctιombm, tamen non coruuntur.
Consequens est ut ad ceteros casus veniamus, quos duplex tenor sequitur propter orationis construisti nes, quibus cotinentur. nam
nisi vocis proprietas sustulerit duplicem ista rationem, intelligi no poterit. Est igitur regula generalissima r
150쪽
λοι δεῖν,suo tenore diuersam commendet persenam, qu*subiungitur. Hac igitur rogulam rursus in plures alias partiunt ur: ex quibus rursus euenit ide atque in superiore regula. nam inquiui ; Omne
doquidem,si pronomen sine σμου Κοι πή- νυμ α,ύτήτως ορ- Io coniunctione proferatur,re-
Addunt praeterea, exempla quae sequuntur, non habere pronomen copulatum cum coitinctione; is Ilia. μοι umiam. H qc,dc alia id g nus,nisi quis persequatur a curatius, auctoru nimirum lectionem tantummodo secutus existimabitur,& pra besit materia iis qui volunt, gula,quq recte connexa oratione, & verba non suo loco collocata valeat distinguere. Coiunctiones igitur que Vocantur copulatiuς, sum ut vel nome,vel verbum a comuni
de fit ut interpunctione non indigeant.pendete nimirum oratione &ad rem pi oposita contendente.EXempla pr seramus : ex quotidians se mori u Δωυ ει αρι A.