장음표시 사용
151쪽
hic rursus a comuni sumitur Neque vero illud asse sero in uniuersum liqc verba vel nomina assumi a communi : sed illud dico, quae a
communi sumuntur, ea huc in modum connecti, colunctione inquam 2,δc aliis eandem vim habentibus. nam infra demonstrabimus coniunctiones, & alias eandem habent reiicere ii iusmodi figuras a communi,& facere tu casualium, tum Ioetiam verborum transilii m. itaque cum non indigeant oratione quς proxime sequitur, faciunt ut oratio in cr-
pungatur. Huiusmodi sunt haec;Διονυσιοe Anisi distributione antecedentis multitudinis habeant; qualia sunt ista; φιλολο- θ. - diar: AM' η 'Gιθ' - H ane igitur o seruationem , quae plane est subtilissima, iterum suo loco pertractabimus. iam vero ad propositum est redeundum. Catuale, si coniunctione c5- nectatur, numquain in oratione consequeti poterit assissimi a communi; at verbum poterit: & viceversa, si ve hum colunctioni sociabitur, numquam in oratione consequenti commune assume-tiu ; at poterit casiuale quod cum coc5iuncta Jbest. Pro ferantur exempla; ita μυ
men Tryphonis non assumi tur commune, sed verbum. N vice versa, isti δεε-
152쪽
λ, Dis Τρύφων, e MIγω: nunc viceversa nomenTryphonta assumitur comune. Eandem constructione feceris, si pronominibus etiam utaris. At si antecedens oratio non recipiat coniunctionem, tum indifferenter commune illud aut sumi poterit, aut non
verbum videlicet de caluale, potest sumi a communi. At si adii ingamus coniunctionem isti orationi, tunc ora tio constitvctur petrinde atque postulat construetio copulae; Tρύφων ets& - ζ si
culpa illa oratio, - - --τρυφων,e AmΜωνιοι:& illa, καὶ Ergo sine ulla controuersa casuale illud ,quod cum coniunctione coiril tur, cxigit alteriim casuale,& eiusdem omnino casus. Hoc autem fit planum etiam ex illo, cim osei υν nam aliis etiam. &,co o
coniunctione, quas non arpositam;nepeream persona eiusdem casus intelligatur. Hinc fit ut pronom na icii rem rectum habeant proptercaluato, quod cum coi auoctione tui gitur: h ncc iam si ut illi υq πιι x- τω,
153쪽
num persisnam,quae cucon' ταπλει μον-τ ρο νυμκων' αἰ-- luctione sociata est; sed pro
ticulas habebit;&in uniuer-- ωπ'
sum ea quae in constructio- io
nimirum erigitur, non comiunctionis ergo, sed propter ἡ χύ ς ίμ. απαλιν o opersonae discretionem, quae oratione comitatur.Diuexi s est ratio coniunctionis Mit . λικί μ)-ς,ορ, πν τυ γυμιαε,
tant orationem. Quaquam , , 'b , Abro quodam in loco negat 3ο απις ς ον φαυαμ οπ O εζης ος ιν, ηα, . recte inclinatum illud. μ' -- ρ', ἐ 3 m: quatenus pronomen cum disiunctiva coniunctione iunctum est. quasi non liceat illi ne occurrere; ordinem illius orationis hunc essse, a
154쪽
disiiunctum est asea orati ne quae disiuncta similitur, νίο επι μκ ου α παMκ ἡ-Πς επη.ε- Tequeretur accusariuus, sed e M in πλοκης. 6ςυ- de copulatiuis colunctionidi
-λιν S-εν ω, ad illud proximum superius,
Rursus in illo, Κέου os αμ ε asin , ordo mininti dubius est. Ergo inspicuum in in omnibus istiusmodi exemplis, rationem constitueretectam constru
ctionem. is, ca 'causa in dirae illi mem
155쪽
ςst 'peruacaneam existimo copiam exemplo in. l lud tamen cit qu-'nduin ne- celi arto,an ea rcs accidat o dine aliquo naturali naconstructio, quatenus nota est. non ita viget : at ratio in mmnibus non ita facile potest perspici.
Obliqui casus pronominum, iuncti verbis,& duas personas indicates, eius quae asscit.& eius quae asscitur,si rectum habeant tenorem, tertiana praeterea pers nam indicant. si uidem interest inter illud, M.& ἀ-ψω:eamque ob causam constructio distincta est: quatenus absoluta est costructio, quia postulat pronomen subiunctivum, eius tenorem transefert, & encliticum illud esstacit:quatenus autem ad aliud refertur, recipit in principio
in his exemplis, δε μοι,& im . u. illud quoque vi rum est, praepositiones iungi cum roctis. de cum verbis per compositionem, cum obliquis autem perappositionem. at que haec postrema ratio, in pronominibus minime dubia est;in nominibus aliquid habet dubitationis. dicimus enim uri 2Mν, κουρον. Verum , si quis accuratius rem
156쪽
L I B. I l. obliquos ipsos composit sed a recto composito inclinatos. Cu igitur obliqui habeant id proprii latis in pro positionibus, pal in faciunt
appositioncm;ψ' Κ pz-πς,υώλωπι χυ.Causam at tem cur accidat id prapositionibus, tum exponemus, cum de earum constructi ne disputabimus. Praepostucnes enim appostae obliquis pronominum, efficiunt ne-
- , - ω-- cessario ut obliqui verba a
tecedant.nam quia ips. ae prPουσαι, συμ προπιλιαμ f - πλαγιαμ ponuntur, faciunt ut obliqui etiam, ' uibuscu construuntur, praeponantur. atque ita verbis rubicquentibus pronomina,sequitur necessario. ut pronomina rectos habeat tenores; sicuti iam d monstrauimus impossibile enim est inlacnire pronomen e cliticum ante verbum, quo
Hinc factum existimo ut constructio pronominum, lux post verba tenorem robum retinent, inuersa sit, si
ita dixeris, ἐλαλησας Um. recta enim constructi est, mi o
157쪽
bet tenorem , hoc est si encise o A
praeponitur:ne illud quidein k- - ουδε - ο Ocmκ, ,h A Dαί- merito subiugi poterit; qua' in δεον ς do vel subiuncti ualuomina
praeposita, omittunt sua v ccm, assumunt eam quae r chum habet innum
absoluta, quae subiecta erat, abiecit ,: & quonia hoc monosyllabis accidere non potest,ut syllabam abiiciant.tenoris sui iacturani fecit. vade etiam obliqui omnes enclitici facti sitiit. Verusii. spicari poterit quis,obliquos plurales rectam r u itenus assumpti vi cnclitici, primae tamen syllabae quantitatem petuas; sicuti in nominibus mobilibus, voris proprietas excludit δ Fi,, i. comunionem illam trita generum. nam in i d primu aspiratio non est demend a: demostr uimus aute plurales pronominum casus habere primo
hilabas aspiratas: deinde,si i
litum amittat tempus, rima syllaba omnino tenuanitur.
158쪽
personas inclinantur, modo additur, modo demitur ,εωρών, ηα, -: sicuti & rcἡβλde ἔφη, φη:& in pronominibus,ia,OL ε ου.eamque ob caustiti pronomina quae habent ε in
lixima syllaba, ε illam neceCario abiiciunt. contentat tur fuit eius inclinatio trans positione tantum tenoris, -- --. si quidem ad tria usq; temporalicet tenoribus io
tulit:at non ita , μαῖ: id quod accuratius in libro De ten tibus demonstrauimus.
dum,pronominibus,quae r ctum habent tenorem & a teponuntur,accidere via sua in aliam sedem transferatur. quod licet eis facere liberius; modo tenore & scripturam suam integra retineat.Co tra vero, enclitica pronomi na,quae in aliquam orationis partem antecedentem inestis
natae,in eam tenorem suum transferat, sedem mutare rocte nequeunt.ita enim suam amitteret proprietatem. nia
inclinata recumberet. Hinc factum est ut enclitica tam
159쪽
- accitiatiuus Dorii,& tertiet per tiae duales casus. haec enitia numquam verbis anteponuntur. Illud autem a modum stultum est, siquis contrarias rationes asterens, specie refellendi argumenta praebeat, & dicat etiam emclitica pronomina verbis anteponi, & rectum habentia tenorem cum praepositioni
nim exemplorum st usmodi sipra docuimus; nimiru ve borum transgressiones. quae latent,adusitatam orationis consequentiam reuocandas esse;& quc apud poetas i unt, excipienda esse. recta enim& congrua orationis constitutio hoc postulat; - ρον - Δα -οωri sita ut aduei bium cum verbo construatiar, de
s πν V1 σαωX.r cum praepositione iunctum rectuin tenorem seruat. sic ordinandum est; si αἱ μαλθωδc illud, ο rudi ri. perinde ac si quis existimet continuatiuas aut etiam subcontinuati uas coniunctiones in principio orationis non posse stare, quia interdum dicitur, φως ει nam illud ει ibo est Mi. collocatione dumtaxat
160쪽
ι R. neq; sequitur ut pa ticula ista es, non sit in uniuersum praepositiva, quonia aliquado subiicitur. Rectu habent tenorem etiam illae coniunctiones, quae ab istis figuratur. Illa etiam pronomina rectum tenorem habent, quae collati beneficii
contrariam arguunt voluntatem; ἰ σύ μινεν ἄρ- . quae ratio nimii um referenda est
ri , , , Neque vero hoc ου πρώτως ορ γ NM M . ετ ι ι- aio,quasi casus iste non reti-