Apolloni Alexandrini De syntaxi seu constructione orationis libri 4 a Francisco Porto ante aliquot annos e manuscripto codice passim & correcti & suppleti; tum Latine redditi, & notationibus illustrati nunc denuo a Frid. Sylburgo cum bonis exemplarib

301쪽

modo coniunctiones appostae auertat eiust nodi verba, demonstremus. Diximus enim insuperiorib. huiusmodi verba sine coniunctioni-biu non cosistere.obscurum enim non est, quamlibet orationis partem,quae colunctionem habeat appositam, etiam sine coniunctione omnino dici posse. na ἐώθ mi, & εώ non est per

osita orationis parte omni

ao dici no posse separatim:

302쪽

llari reperire figuras compositoru innumerabiles in sua positione mutatas per compositionem: quoru quod se paratim dissolutum est, dici non potest. a vcrbo ricosos, factum compositum εὐαζήc: ac αροῦς tamen non dicitur si paratim. similiter . Λ--γής, copositum a verbo ε,--:& tamen insic per se non dicitur ita etiam a γε ω, Ergo non est una orationisio pars ivtiam diximus ἐ- λα- c.c: ne illud λα ς cogatur mnino dici separatim. s hoc etiam eget demostr tione, Nuca proponemus; ut ostendamus, coniunctiones non coalescere cum verbis in unam orationis partu. cur enim in medium intercidue aliae dictiones; εα; σήγοραν

ώνων ξ Sed quonia m in compositis etiam ea de inest ratio, . ut in illo, M'ων Ar ωρει

parte coalescunt:& qiις stantcopositet sunt ibi coiuinu tiuae. Ergo prima subluctivi platio,indicativa est;qua co- iunctiones appositae, ex suae Sprietate vocis constituum: o eaq; de causa modi accessio fit. na si retineretur δε ρες in illo, i, retineretur

simul eade modi appellatio;

303쪽

1σg APOLLONII ALEXANDRI Ni

etiam si vim indicatiui non α,

indicat re.tamen vocatur in-

dicatuiti, proptermodi figu-

quam habeat assinitate cum optativo λεγ iam, aut cum prima imperativi, quae non potest consistere; aut cum infinito M; In eandem α; vocem concurrit cumda;οπ λέγη, εώ λεγη: cum λεγιο optatiui, & λεγυ imp rati uisecunda persona, nul-λεγ minetis: quae nullam assinitatem habent cum tertia indicatiui λεγακ. at stibi uncti-

ui tertia λε ναν, cum ea comvenit, ευ λε scit . In secunda vero coiugatione verborum

circumflexorum, est semper voce similis; ευ βυ- ,εω- -s: in ptima etiam praesentis in activa inquam ter

304쪽

gius oratione produco quam res patitur. est enim manifesta. Quinetiam demonstrauimus alias, modum indicativum principem obtinere locum inter alios; tum quia maxime illustris est, tu quia

plurium temporum variet te utitur,& vocibus coniumctis. est optatiui&im. perativi modi, habent indi

catiuu tamquam normam,

non est necesse quaerere an subiunctivi etiam ex eodem transsumpti sint.

3ΟLocus autem hic exigit,ut etiam de constructione coniunctionum adiunctivarum quaeramus ; curnam praeteriatorum voces & fines recus rint.nam constructio ista ἐλυελεγν,εδ mmidi, de similium, recepta non est: quamquam

appositiones ut diximus

nes eorum, quibus appon tu non immutent. Causa ia tur istius incongruitatis itula videtur esse, quod tempora praeterita cum vi& fgnificatione colunctionum p gnat, quae dubitationem rerum futurarum ac perficie darum repraesentant. itaque usu venit ut etiam perfectiuς appellentur. Qui ergo factu, cum eo quod non futurum est,sociari poteritὶHinc fit ut consistere non possit ἐά ἔ--ciis,&ιῖut λυωων etiam cumcolunctionibus eiusdem g nerixilla vero potiunt consi

stere, να αἰαγι ἐαν αναγύ. naverba ea terminatione usa

sunt,quq tempus pretieritura

305쪽

, o APOLLONII ALEXANDRivi in prima persona significare S . λ

pient, aut alteram aequalem ri

phia. Ergo apparet colun- Qορλγ αφιαε. φρ si επη o-ο 1 ο - .ctionem causalem, propter asimilitudinem vocis qua habet cum effectiva, eius constructionem situ ut sibi alle- ruisse. Hanc ipsam rationem fortasse adiuuat etia aduerbii significatio in eadem voce. Indicativi enim constructio cum isae, indicat wα esse loci adverbium ;a stet Παφεν, κη'εGO .constat enim. coniunctiones causales cu prae-

ergo ridiculi non sint qui e ' , e . ' Q

to. nam tale quidpiam constructio illa profitetur; ἐώ

cero. at in illo, εανὼ

hoceu, sic

nuauero.Hinc fit ut locu non habeat constructio futuri. nam ipsae coniunctiones s-

306쪽

LIB. I M. a rfutura subluistiust,& qui quς-

runt in quo non circumsectant λ sumunt enim in sua quaestione id quod minime consistit. Qusdautu inescauit eorum ignoratiam, illud fuit; iaempeii militudo vocis,

nata ex aoristo terminantuin ae,cuius haec ratio est: tem

pus quod indicatiuis acce sit. simul atque discessit,m dum indicati uti circumscribit. nam ab indicativo ελεξα, ε ξαυια, δε io fit optatiuum λ ξ'μι, imp

ratiuum λdis,mlinituquare subiumstiuo etia in do idem accidit, mutata in ω extremitate;quoniam etiam in aliis praeteritis ide accidin, ἐώ φα si: εθαμρν, ἰώθέ s: ita etiam ελεξα,εὐ λε

fit, voce simile futuro indiacatiui λάξω. QDd autem istiusmodi costructio sita risti,non futuri, perspicuit fieex superiore constructione qua nisi perceperint quimam istam ratione depellusi

t . 3 qt mam istam ratione depellusi

ut haec constructio ab omniabus facile possit perspici,prinponam vocis quoque rari nes,quae constructioni praedictae suffraganturiis prius id de quo est quaestio, astum psero pro firmo arsumento, nempe Dores in futuro ser

uare circumflexu per totum indicatiuum modum: at non

in subiunctivis ; quia nullum futuri subiunctivum cst. μην εν υπία βυις odi μηδεν 3o corum afferam; qui formant

307쪽

APOLLONII ALEXANDRINI

ti breuis est, longam Iaciat, / o /

futurum ita ut ex lono, breuisnatim ' H e s

di sunt; quod vocum istiuς

modi obliti,quaerat curDorica futura non circussectam tur.futura.n.sermonis communis,multo antefiuntsecuta istam ratione. Quis enimaduersus istam quaestionem non respondeat; Cur vero in is circussectitur, εὐχλύνω non itaὶ scilicet quia futurum tenore circumilexi indicatu,

congruam orationem com

308쪽

la H re pserint coniuriistionem ad

ια, ν ἐπι θ εώ δοῦ aniκαι demonstratum est, modum

Consequens est ut etiam eanxia de significationis flexione in singulis modis disseramus: - ' Λ r et qua ne infiniti quidem modicarent, & quae necessario se-

in activa,siuein passiua, siues ν - , etiam in media voce. Pri ε θετο, O 1 κτηνού μολιεναὶς crete se mum igiturquaerendum est, V - - - - 2 2 veruis omnibus insita sit

309쪽

ar APOLLONII ALEXANDRi Ni

cationem habeant, passiuam non recipiant. atq; ista quaest.o vim illain habet. Nam si quod verbum indicatilii; vel alicrius modi i st, hoc non continuo habebit activam fgnificationem:sed sciedum est actionem semper ad rem aliquam stabiectam transire; VP ali,& horti similia. ad quam actionem, & signi

310쪽

tra impedimentum λυι φρε- H μα rarae it Itaq; qui verba huiusmodi voce passiva fi

ctunt,lii vocem exercitati nis causa formare,non nariI

ralem flexionem flectere, Meam quae cos stere possit, a guuntur; perinde ac si quis T . participi utormaret masculinum foeminini γαλω ins vel δε φώ-s,vel alterius ex eorti numero , quae voce quidem proferri possunt, sed inusit ν-ες--υ - io minime recepta sunt. Verba

--τη i tunarum acquisitionem; ve

, masculini masculini quiras,

ad alteram personam itaque formabit passivum αύι - .at non ita iamω,vel verba enim istiusmodi recia procam indicatione habent.& quonia assectio eiusmodi vel propter res expetendas, vel propter earum cotrarias, animo corpori ve accidit, noest dubium quin nulla sint futura passiua verborum i-m r