장음표시 사용
291쪽
Consequens est ut etiam de tertiis impera tuoru pς arci Os πκων. α' m
psas secundas esse aiunt; eo διυ ρου προσωπου φααν tamen differre a prioribR :-ο-ε
tur ut aliis personis impere' δ εἴαλ ετ ι εἰς
pronominibus. nam pronomen i ,3c eius coniugata,&semel intelliguntur singulari numero, & una personam indicant.Possessuum tamen
292쪽
runt,quia ad alique resertatur. re reprehendendi sint qui secudam per nam, ad quam dirigitur termo,di L. tinxerunt; quod nihil addi, derunt de caper sena de qua est sermo. Iam vero superi ra exempla, cum secundisiula quidem personis constr untur, secundae tamen persenae non sunt.nam nod imperant iis quos alloqui muniediis qui intelligutur inter-
vero λεγn. idem tamen te tiae λεγέα non accidet. nam cutertiae personae sit, in te tiis personis numeri variet tem patitur ;λε, mi, λεγετωσαν:in quo secunda persona,quae tecta est, nihil tale recipit: quae si natura esset insta per personae distributionem, siamul reciperet insitu num sunρος, ως. Iana vero λεγ mdc λεγε, υ& similia nullam secundae personae discreti nem habent in numero, utruvnum alloquaris de uno. an plureis de uno,aut etiam pluribus.nam licet de coetui alia cui dicere, ο ς α γςυHI: de uni cuipiam, κηγρέ--αυό δε-ος. hic nulla est facta varietas: nisi ea quae in tertia tantum persona intel-
ri.EIη ουν λεγε , b Ir genus' significii t in absenteis personas impcriam,
293쪽
assumptanecessario earu ταξιν, δὶ Ἀτερου co, secunda persona 'quae sit
riseu A. rvrsias iniserium extra secudam persona consistere non potest. hinc enim fit utium gatur cit vocativis, qui se
Ierin secunda personainteuguntur. Expositum autem est siperius,voces indicatiuimodi plerumque coincid
nicidui cum nominatiuis,& - , . ,
perativo modo, ut nonnulli O, , . V putat sed in indicativo i que- ε -οως
admodum intelligi potest in νο in ' ως οἰον πας, et ς'
rio manifesta fit ex singulari
eostructione; α ρωπας ων η: ιυθρωπς ων 4 aduuis. & in tertia in qua comstructione , si vocativus intercedat,duae illae voces immutatur bt νεου.Idem probatur ex participio convincto. nam participium ιοῦν, cum vocativo cosistere non a
294쪽
tur esse nominatium initIo, A, sicuti & ἐγν οῦν, etiamsi
cum articulo proferamus, renam O ἄ- .di non est imperativi modi. sed accipitur pro cogitatione,quae unicuique insita est.& quam finimus verbo illo otio:perinde ac si dicere
mus iustum esse nobis πιλο- γ ων, in quo articulus mii dicat nominativum. sientia adiecerisω,verbum etiam δε-
πιλιν G Iaz ομοφω- ω concurrat, altera parte, qua
αχps mi. in qua costructione rurius, si adieceris particu,
iam ora, zm , constrochionem transfres in m
dum indicativum. Ac satis dictum de iis quae voce Qmilia sitiit: eorum vero constructi inquae voce sunt dis mili ta in nominibus,quam in verbis, minime indiget dis
cum iunctum est, ambiguitatem abolebit.exempli gratia,proferamus nomen 'Eλικῶν, & alia id genus nomina. nasi verbuindicatiuum huic adiungatur, rectam constria. chionemessiciet; 'E - κά- es: sn imperativum, constructio erit vocativi, EM
295쪽
aperfecta etiamtς, . Me vel vice versia,figura vocati ui efficiet imperativum, ἀθρωπι. in qua constructi ne, si nomina tuus, qui Voce concurrit cum vocativo, a cellerit,efficiet omnino construistione ambiguam; si dicas in qua constructione rursus opus est particulis supradictis,o 'EMκωνοῦ Ε -: On O 'E-λικῶν.ου: quia integra etia dc absoluta ratio signum vocatilii est. nam ecce nomeipsum 'EMκὼν, si verbo careat, nominatiuum profitetutantusi careat, casius fuerit vocati-ui; hunc in modum, ώ 'Eλικωνοῦ . Demonstrabamus etiam superius, secundam praesentis per na numeri multi titudinis in eandem vocem coincidere ; sed modorum fieri discretionem adverbio
ἐς quod acuitur,n lectunt fucrin, Pt voce cocurrit cumeo quod recte scri- Ivirum verbum sebsta tuum M. hoc enim vitavit ambiguitatem : siquidem grauatum,imperativi modi est dicatiui , si acuatur. Ac fomlasse aliquis putauerit vocem fuisse neglectam, quod generali regulae fissilina non est ita ut vel in ea voce quae acuitur . vel in imperativi, quae grauatur,vitium sit. Sed aduersus istam quaestionem responderi poterit, impera-
296쪽
pium est. At secundae pers nae plurales indicatiui modi
debet eundem haberetcnorem a que primae; ηαεν
εο μεν, dicemus otia nimirum ἰK: dc tamen imperat tuu non
acuitur, sed grauatur. id igitur aliud in ista quaestione dicendia,quam illud respondendumZModu indicativum acui in illis imis, ἐH,quia sunt
is in vis hoc est,quia inclinavero inclinatur,ha-
odi Q νον, abesse simul a/ποβακχὼν, AN Esκλig υν υ - syllaba extrema: qui quidem mini ντεις λη γ ν τ' si acuitur, quod κυ ,ομοίνου. ντ is εἰς μ' γνυμι, cst indicatiui modi, quia inclinatur sed imperativum
τυτου et 'o 'r1s is ci ci. o ρ λ *. impct uiua verborum in V, νον η λ ως τύδ, προ , MLὰς mis θ γυρο, γ γυθ: H,2'. Quare non cntior iis qui in in pura i prolatione acuunt dici. i enim simul argutitur ex tertia persona φα . quae cum si quatur tenore secui dae personae, perinde atque aliae, arguit acutum non tu loco positum.
A sit sentiendum iu modum diu uasi uum.
Dicendum deinceps est de rari vi ε Q , , si biunctivo modo que non ris A, νου ἐπυγματος σημειν , nullidubitatiuum etiam ap- liellant propter significationem quae eum s quitur; quemadmodum etiam ii periores modi candem i ationem reeeperunt. Perspicuuna enim illud esti , alia id genus, rei futurae dubitationem significate Sed fortasse
297쪽
illud refragabitur, φ non in ipsis subiunctivis insita est sensiis dubitatio, sed apposita coniunctio affert sentetiae dubitatione. Quod si verba yi coniunctionum a sui modivi de appellatione remouen tur,nil obstat quin etiam ceteri modi nomen proprium mutet suscepta coniunctionum vi ac potestate. Na non erit amplius indicatiui modi --: neque eritide φ illud, ὴ φi λαυκ9, mρευ μ' εἰς πι-ὼ -κοῦ neq; illud, votu prae se feret, ted rei fi turae unitioncm. atq; in eandem dubitatione fere incidit
bitati usi non vocatur. Sed licet occurrere huiusmodi o, lectioni hunc in modumae teri modi coniunctionibus carentes Da significationem
votum repraetentet; - , finitionem. ita i his modis accesserit structura coniunction. , no continuo ex ea nominis positione o tinebuci, sed ex eo modo quinatura illis insitus est:quolibam ipsae quoq; coiunctiones ex sua vi atque significatione nominis positione inuenerunt, vocatae vel disiunctivae, vel potentiales, vel continu-
298쪽
vocatur dubitatiuus,accideret ut sine coniunctione aliquid significaret,omnino illius significationis nome ses cepistet.iam vero numquam is modus seiunctus a colunctione est; atm ita incertam obtinuit signincationem: dc hanc ipsam ob causam, quo niam nullam habebat per se significationem, ex vi colunctionis nomen accepit. ELO A Dς et υή - io siet aute haec ratio valde probabilis,si verba quae vocatur subiun tiua, unica ista constructione coniunctionis v-
terentur. Iam vero coniunctiones etia persectivae cum eodem modo construuntur, cum dicimus, Τροφων λι-- Me υγάνη : vel, - τ χ ρτ , arae κα- ataque verba potius essent vocanda x λε ώ, hoc e Vectula,quam Eo m: quamquam ne perfectiva quidem stini appella
ιι υ ροηρ τ' eum causalibus; ut cum dici
nem, di Τρύφων. Vere igitur hic modus Abiunctium vocatus est ex unico accidem re, quod eius est proprium. nam quia consistere non potest nisi sibiectus praeditiis
coniunctionibus,hoc nomi- me appellatus est. Quod vero in aliis etiam orationis partibus dissenso particul ris faciat ut ad commune nomen positio reuocetur,
299쪽
tae: continuatio, ex eo quod connectant orationem,eaq; continuam ericiant: disiunctiue,ex eo quod eandem vi. ceversia disiunganti, itemque omnes reliquae : at eae quae vocantur expotius, non habet positionem ex significatione.falsum enim cit, quod nonnulli existimarunt, iolas eas explere hiatu orationis,& propterea vocatas explo
queidem significat M K atque illud, ν α δ α Coniunctio enim est nota circumscriptionis in
cumscriptioni in οἱ G δη παρ' ογεσς ι
oratione. nane illud quidem , ,
fuerit ista explendi ratio, si es conitinctionibus expletiuis ,
300쪽
LIB. III. 2 7squamquam voce differant, unam tame significationem profitentur, ex qua positi nem nominis accipiut; & t men expletiuis idem non a ciditὶnam expletivae singulae
fere singulas prae se ferunt significationes: ut γε, dimin tionem ; α γέ Hi orationis circumscriptione .es,vim aduersaria cum a
ui πιε pocm E Gκ τοῦ Ast νο ου Io Vt ex significatione nomen
rem rationem. comune igitur il id accidebat eis, ut in quo deficiebant,in eo abundarent. atq; ita ex isto communi accidenti nomen acceperunti, nominispositionem non ementitae. Eadem ratio quadrat etiam in nominibus denominatiuis, & verbaliabus. nam haec quoq; nomen acceperunt ex materia prae-- cedente. nam exsgnificati