장음표시 사용
271쪽
αγε. nam ἄγε, etiam est nometantum imperii: κα ον vero, una cum insito imperio,rem quoque ipsam indicat,&numeros,& personas,quae mO- dum illii comitantur. Posissint proferri plurima ad hoc ipsum confirmandum. Illud
sonarum di retione habeti, vivIU,T'
finiti modum quocu iugitur ' .
272쪽
Iam vero nonnulli dubia tant etiam de significatione temporum, quaeinest modo. inquiunt enim,vocem praeteriti temporis in modis fi straversari;quoniam haecresconsistere non potest. nam in aliis quoq; orationis partibus, rei significatae interuent facit ut formae quodam dictionum in verbis noto consistant , ut verbi similiu passiva pro latio,& verbi Oe activa. Eaderatio in generibus est. nemo enim quaeret masculinum genus participii o. φωλα neq; foemininum nomi-
si ρ 1. v, exempla innumerabia
273쪽
ii. APOLLONII ALEXANDRI si Licet etia hoc dicere: verum ἄ-ςώα , ως ο χθι ,
esse quod aiunt, optationes es. s
fieri pro rebus quae no senti in vis μοουαν--ου
na quia τι φιλολογεα non adest, σωλο ς πιπιειειρον,--ὴώ. Illud tamen intelligendum est, quod poscitur Optatione,accipi vel ad prinsentis extensionem, ut incoagat quis diutius t fi dixeris, sis vel ad rerum quae non sunt, absolutionem; ut
3. dem dicendum rursus. nam e dia iἰcis ii Nest, differt ab illo, me LMnὼν dicat praesens imperiit, quod 3 7φομ', est propriu praesentis, quod
rogationem detestanda potius duxerit. nam cu Troiam popularetur, queritur hunc inmodia; - α δ βε in Διὸς
m rid. Q -va λύλ- .at in b. .iH, cotrarius est intellectus. nemo enim optauerit vitae consumationem,dicetido,hi -- M. consilinationis enim eiusmodi optatio, tecte tollitcommorationem in vita.
274쪽
iampridem oportuerat.In iis tamen,quae ut diximus non imperantur cum temporis prorogatione.nam qui sic enuntiat,γραφε, ,σκαψε, imperat prorogando significationem: quale est illud, iαι.ύτως, a viis π φοως ἡ-νη . ait enim,versator sic in proelio ad feriendum 'ut v ro loquitur,& tempore prsi o terito profert κανν, non solum imperat quod i chum non est. verum etiam quod fit prolatione temporis, vetat : siquidem etiam iis qui scribunt tardius, dicimus κα es: significates tale quidpiam.ne comoretur in temporis prolatione cd expedia at scripturam.
senas si lare. Secundae persenae imporatiui modi minime controuersam constructionem habent,etia si voce concurrant cum modo indicativo. vocativus enim qui iungitur cum eis,& adverbiu αγε tollit ambiguitate, quae potest intercedere infer huc modum,&indicatiuum ; queadmodum in sequetibus planum faciem . tertiae namque minime sunt ambiguae; quoniam h bent vocem peculiarem. priamae tamen Vrsenae, a nonnullis ne aut imuntur quide: qui arguincta at scrut huius. ουκ
v t cu imperatur hoc aut in pria
275쪽
si APOLLONII ALEXANDRINI est enim primamrsona quae si rem ει
ea ad quam sermo dirigitur ' ' . - . de eo qui enuntiat: in quam ταας' ,--ισ.o
personae; secundae vero sunt. - ι ' ,
hic modus constructionem της ore aera εως - , ως προ του
enim imperativus modus - o G constat ex persona praestan- π; κάυν, etγο- tiore & inferiore. Qui aut oci που Taxo rtalis συνει κεν,ως et ος admittut primam personam . in Imperativis,non rerutatis , Q , , C , argumentis superiori biis. v--τ r
vocativi recipit, quae in prima persena ut demonstratu est consistereno potest. adde,quod, quemadmodii nemo potest intelligi, qui se iapsum voceri, quia eadem persona separari non potest: ita
etiam nemine inuenies, qui: rsi
unde prima etiam personam singularem assumere nitun--α ς ε γ' ωπων' stur. nam quemadmodum in U
secussis personis numeri pluralis, penulti ina, abiectas,l- 3os ια αξ ων τ ρα d 2 τα εNυι- ρι- labari fit vltima secudae sin-
276쪽
gularis; λεγιnλεγε:ν-ri,isi: ita etiam in prim is, penultima, abiecta syllaba μαν, primam persenam singularem costituet: φέρω:/-μει l .Neq; est mirum si in eandem incurrit vocem in quam modus indicativus: siquidem idem accidit secudis personis. Hoc autem fit manifestum ex illa constructione;αγε λέGμαν,ἄγε φέρώρον:cuius singularis numerus C-
' Ego tamen existimo moxe, 'OΛή-λπώd σις, ου-τως ἡ - - dum esse cosusum quoniam
secunda persona indicatiui modi, quae non coincidit in eandem vocem in quam imperativus,ne costructionem quidem eius recipit. qui .n. dixerit,φε ρε λεγ ut φέρε- - ΡαζὶHutuli nodi est illud. αλέαγεῖ in κηματ' e δε ε σν,ος Ma μ
duo fere modi in unum confunduntur. Huius rei dem stratio illa fuerit: Cocessum iam est illud, nos neque vocare nos ipses, neque nob sipsis imp rare: propicr imperativi intellectum, de quo iam diximus : proponia usi cn nobis ipsis; ut Iupiter apud Homeru facit;qui,cum
277쪽
ut oratio narrationi accom- .modaretur; επ A --ὐ Aγα --κα ἡ ν . Ex eiusmodi singulari natus e
dem inferioru personarum , - a
278쪽
ne sucuda fieret persena, factus est per conceptione n meri singularis;sicuti super diximus. Hoc ipsu voce quo que probari potest. Secundet personae pluralis numeri, in quolibet modo terminantes in ri,habent penultima temporibus parem primis
iccirco dicimus ριέ μιν esse finitimum ριαρειm: ρίψομαν ve ro,finitimum ἐιέετε. Sed si io peruacaneu est exemplis uti; quonia haec ratio uniuersalis est. qui ergo, etiam secudum vocis regulam, finiti inum fuerit φευαε μανὶ Verba in θά terminantia, in quolibet modo sunt una syllaba ta
uiora terminatibus inru. e go ---λεα ex ista regula noerit proximu mmi; .di, secun
dae scilicet personae.Appareti tur trima imperativi pem sonam,quae desi iti, & secum
etiam fgpificatione. Quod si qui contendant violutius, etiam in secudis versari persenis propter VO-cis similitudinem, qua babet
communemcu imperativis; illud respondebimus, comstructione adverbii αγε, quae cum imperativis colungitur, eximere ac vindicare modii
279쪽
tur ut aliis personis imperetur.nam λεγτω,& alia id genus, continent proculdubio binas hortationes: alteram, quae in secunda persona veriatum, altera,quae ex ea transitiem cognosci po-
pronominibus. nam pronomen ε ψ,& eius coniugata,&
7 Consequens est ut etiam de tertiis imperativorsi pςr meum α δ η-o msonis disseramus: quas N i . psas secundas esse aiunt; eo προσωπου φρυπν ε0, tamen differre a prioribus: οquod illae per se rei impertu recipiunt,hae autem hortan- , ,
ti numero,& una personam με - ρ α ι , indicant.Possessivum tamen εν
rectum tenorem, quaquam sit simplex, propter disic stri' - re conem insitam duas personas Q δο ν caedicta ον Γυ- indicat: comparativa etiam nomina,&omniaquςb bet et
eorum similia, non cotinuo υ -
secundae personae dici pote-- ωφς - , οπ ανα
280쪽
Q U μι- runt,quia ad alique referun- ' di xur. Quare reprehendendi οι α*ου e ,οι d sunt, qui secudam personam, merata ν προς ον ο οτ ρ 1 ad quam dirigitur ierino,di G et l tinxerunt; quod nihil addiderunt de ea persona de quaia in υδ ου Bδητα ποχει μίμα, -τασπι est sermo. Iam vero superi in exempla, cum secundis itat , o i υμ la quidem personis constr o mo untur, secundae tamen per- προσταξ ς γινο ,-θτ no' sunt.nam novim, m M perant iis quos alloquimur; τοις me ις νοου ων. ας ες η ς ου sed iis qui intelligutur inter--pε is αυθμου. ηHηκ ἔ3b-- loria permna.Idem potest per- laici etia ex numero, qui his
vero λε. n. idem tamen te tiae λεγετω non accidet. nam
cutertiae persenae sit, in te tiis persenis numeri variet tem paritur; λ mi, λεγετωσαν:in quo secunda persona,quae tecta est, nihil tale recipit: quae si natura esset insta per personae distributionem, si
t A e mul reciperet insitu num
H t iacta varietas : nisi ea quae in I s. 1 tertia tantum persona intel-
α λεγέτω-,& similia nullam secundae personae discreti nem habent in numero, utruvnum alloquaris de uno, an plureis de uno, aut etiam pluribus.nam licet & coetui alicui dicere, o qui τηοῖς udi : & uni cuipiam, κηγρει - τω πυό δει oc. hic nulla est