장음표시 사용
281쪽
- co, secunda persona 'duae sit imperii internuntia: quonianseata. rursus imperium extra secu- L dam persona consistere non poteu. hinc enim fit utium gatur cu vocativis, qui sem-l ex in secunda persona intel-guntur. Expositum autem est superius,voces indicatiuimodi plerumque coincid rerio de & Oa mo, dc omnia id genus. Et
indicatiui modi iunguntur - - Ρ os κλητir
dum disi retum est; nisi acces ms QP Goc συις, αλιν O, ν sirint ea quae utriusq; partiis εἰ u orationis propria sunt. nam
putat sed in indicatiumque- γονπις admodum intelligi potest in νι Δ ως οἰοι et
urima etiam & tertia perso' - .
structione , si vocativus intercedat,duae illae voces immutaturi, Ahω m 4 mis. Idem probatur ex participio coi iuncto. nam participium ῶν, cum vocativo colluere non potest; cum nominativo potest. nam no dicimus eis tim
282쪽
t esse nominatium in il Io, - ων, sicuti & εν ων, etiamsi cum articulo proferamus, ει nam . Μει- ., non est imperativi modi. sed accipitur pro cogitatio ne, quae unicuique insita est. dc quam finimus verbo illo si dicio:perinde ac si dicere mus insitum esse nobis πλε-γιπών, in quo articulus is i dicat nominativum. si enim adieceris si verbum etiam mIo ανιε .dierit imperativi modii ω πιερω- atq; etiamsi addideris inepoti. in qua costructione ruri is, si adieceris particu iam δεανοειδε, constri elionem transfres in m dum indicativum. Ac sistis dictum de iis quae voce Qmilia sitiit: eorum vero constructi inquae voce sint dissimili, ta in nominibus,quam in verbi minime indiget dis putatione, ο ς : eo φελά nam si separatim ruinis alterutrum eoru voce concurrat, altera parte, quacum iunctum est, ambiguitatem abolebit. exempli gratia,proferamus nomen 'EM- κων,&alia id genus nomina. nas verbu indicatiuum huic adiungatur, rectam constructionem efiiciet; 'E - κά- : sin imperativum, constructio erit vocativi, EM vel conuersa ratione dicamus signiscitione inqxia tertia yersomae par 3 o latici; d mn M o
perativi spnificatione pro serri poterit, si dicam, A.
283쪽
quod rursus si cum nomina- ἔtiui figura construatur, prae
structione rursus opus est ta . Ρων me ων,ο
Puersus istam quaestionem ' ri Α
resiponderi poterit, impera- Δ κα-
carere vitio: relinqui ergo ut
quod accitur neglectuli fuerit;qd voce cccurru cluneo quod tecte scri-π'
teritum vel vice versia,figura vocati ui efficiet imperativum, πιξρα m. in qua constructi ne,si nominativus, qui voce concurrit cum vocativo, a cesserit,essiciet omnino conii ὁ ω'EM is: Om ο Ε- μίν ου λελυμα : quia integra etia&absoluta ratio signum vocalitii est. nam ecce nomeipsum 'Einibi , si verbo careat, nominatiuum profitetudinus careat, casus fuerit vocati-ui; h unc in modum. δ 'EMκὼνοῦ . Demonstrabamus etiam superius, secundam praesentis persena numeri multitudinis in eandem vocem coincidere V sed modorum seri discretionem adverbio . si iam excipiendum est hoc unum verbum sebstativumta. hoc enim vitavit ambiguitatem : siquidem grauatum,imperativi modi est ii dicativi, si acuatur. Ac fortasse aliquis putauerit vocem sitisse neglectam, quod generali regulae subiecta non est:itavi vel in ea voce quae acuitur, vel in imperativi,
284쪽
debet eundem habere tenorem a que prima , ιμεν, m: A- δυον,δ .sen. re si dicimus ἐσμέν, dicemus otia nimirum εδε:&tamen imperat tuu non
acuitur, sed grauatur. Quid igitur aliud in ista quaestione dicendia,quam illud respondendum 3Modii indicativum acui in illis i. o, lit, quia suntis uno hoc est,quia inclinavero inclinatur, ha-rauatam extrema s1 llabam. & quonia in modos imperativos non cadit inclinati O, propterea tenorem etiam acutum abeste simul asyllaba extrema: qui quidem
tenor crat causa inclinati nis:&ideo mia acuitur, quod est indicati ii modi, quia inclinatur sed imperativum; dinon acuitur,quia no inclin tur: quamquam etiam imp ratiua in O terminantia eran- dem habeat tenorem atque πιπυ- 'oor. ηουὶ φατ pQ impcrativa verborum in V,
Pcrativi prolatiove acuunt φαθ.l lenim simul argutitur cx tertia persona φατως quae cum liquatur tenore secui dae personae, perinde atque aliae, arguit acutum non tuo loco positum.
Dicendum deinceps est de v r, subiunctivo modo; que nomνου α' πλατος 'ν8. H7ως φ nulli dubitatiuum etiam ap. r. pellant.propter significationem quae eum sequitur; quemadmodum etiam superiores modi candem lationem reeeperunci Perspicuuna enim illud est, - κάρω,δc alia id genus, rei futurae dubitationem significare Sed fortasse
285쪽
ex sua ipsarum vi sic appellatae: continuatiua, eo eo quod connectant orationem,eaq; continuam ericiant. disiunctiue,ex eo quod eandem vi. ceversa disiungant, itemque omnes reliquae : at eae quae
bet positionem ex significatione.falsum enim cit, quod nonnulli existimarunt, iolas eas explere hiatu orationis,& propterea vocatas e tiuas. nam quod earum quaeque habet vim aliq*bauimus in libro Deco iunctionibus. neque enim idem est,nά- α oras, atque illud, aut, ἀγα-
queidem significat .i iratque illud, MConiunctio enim . , est nota circumscriptionis in oratione. nane illud quidem habent praecipuum, ut solae in oratione asudare videan
fuerit ista explendi ratio, si γ e coni uictionibus expletiuis
286쪽
quamquam voce differant, unam tame significationeni profitentur, ex qua positionem nominis accipiut;& t men expletiuis idem non a ciditZnam expletivae singulae fere singulas praese ferunt Qgnificationes: ut γε, dimin tionem ; mu sorationis circumscriptione . et vim aduersaria cum a
tur illud accidebat eis, ut in quo deficiebant,in eo abundarent. atq; ita ex isto communi accidenti nomen acceperunti,nomini spositionem non ementitae. Eadem ratio quadrat etiam in nominibus denominatiuis, & verbalibus. nam haec quoq; nomen acceperunt ex materia prae-- cedente.nam ex significati νατει , - του Iηειυμίμου , ενε- eis exsistetem: siquidem ce-
287쪽
isi APOLLONII ALEXANDRI Ni est enim prima personariuae si rasring α ρ εὐύ
de se ipsa enuntiat: secunda, ea ad quam sermo dirigitur de eo qui enuntiat: in quam etiam cadit modus iste,φευγε, λέγε,καφε.Illud etiam per Lcuum est, vocativos vetiati in duabus personis , nempe in ea quς vocat,& in ea quq v catur:& propterea nulli sunt vocativi pronominu primae personae; secundae vero sunt. Patet igitur, ex istiusmodi ouoq; constriictione demin tam ircu τ για ιυπαλιν urari, nullas imperativi pri- - mas esse peribitu: quoniam it. σαίγες σαυ ο 1 Goc bhic modus constructionem vocativi recipit, quae in prinina persena ut demonstratu est consistereno potest. adde,quod, quemadmodu nemo potest intelligi, qui se iapsum vocet quia eadem per- na separari non potest: ita etiam nemine inuenies, qui sibi ipsi impereri, quia perso na separari no potest. Omnis enim imperativus moaus constat ex persona praestat tiore& inferiore. Qui aut admittut primam personam in Imperativis,non refutatis a gumentis superioribus, v- sum tantummodo proferiit:
288쪽
etiam in primis, penultima, abiecta syllaba μέν, primam personam singularem costituet: φέρω:Hν te his . Neq; est mirum si in eandem incurrit vocem in quam modus indicativus: siquidem idem accidit secudis persenis. Hoc autem fit manifestum ex illa constru
secunda persbna indicatiui modi, quae non coincidit in
Ego tamen existimo in dum esse consum quoniam duo fere modiri unum confunduntur.Huius rei dem stratio illa fuerit: Cocessum iam est illud, nos ncque vocare nos ipses, neque nob sipss imp rare: propter imperati ut intcllectum, de quo iam diximus : proponia usi cn nobis ipsis; ut lupiter
apud Homerii facit;qui,cum multa iam sibi proposuit Iet,& vitam demum sentem iam
289쪽
ut oratio narrationi accom- . modaretur; δε- AHμι - α άλον eiusmodi singulari natus ese Prisc
cum ea coierunt, eunde sitne adeptae modum. Tale est iblud,q iod a Sthenelo dustum est, α αγ δ ua ἐφ pose: ne videlicet praestantiori personae imperaret, si dixissset γήθ. Simile est etiam illud Nestoris; 'δύνας κτει - νωμών. nam cum se ipsum si mul comprehedisset ecit lacriores Graecos ad proeliu, Iod urgebat. Ergono exi- imo secudis & tertias Pso
290쪽
ne si cuda fieret persena, s ctus est per conceptione n meri singularis; sicuti stipere diximus.Hoc ipsu voce quO-que probari potest.Secundet personae pluralis numeri, in quolibet modo terminantes in ri,habent penultima temporibus parem primis ;
quonia hac ratio uniuersidis M.qui ergo, etiam secudum vocis regulam, φευγ- finitismum fuerit φεύγοιανὶ Verba in B terminantia,in quolibet modo sunt vita syllaba ta uiora terminatibus in M. er go m ita sα ex ista regula noerit proximu πιπιι p. , secundae scilicet personae. Appareti tur trima inmerativi pem sonam,quae deucit; dc secum
quae & ipsae deficiunt, in unustitit utrissi modo, suppleam tur,& duo modi concurrant etiam fgpificatione. Quods qui contendant violciatis, α π&rrim etiam in secudis versari personis propter vocis similitudinem, qua habet communemcu imperativis; illud respondebimus, comstructione adverbii m , quae cum imperativis colungitur, eximere ac vindicare modussit& auget.