장음표시 사용
21쪽
Jatae. s. Religio Judaica statui fuit innexa io. Potestas circa sacra in Rep. Iudaica penes quem eii. Religionis Christianae genius dives ius a J udaica. tr. Qualem se Moses ges- sciit conditor status Judaicia is lein contra Christus se gesserit Ecclesiae conditor
i . Claristus non secit novum populum. is. Claristus nihilhabuit terri orii. 16. Clarustus non gessit persenana Principis, in Sed Doctori; is. Apostoli lueremi propagatOres do strinae a liuo tradit .mim Apostolis potestas docendi divinitus cist collata, ab imperio humano haud dependens. ao. MO- stolihihil exercuerunt imperii. al. . An indi recte munus docendi. habeat vim imperii ba. An Claves praebeant lagitimam causam
struendo imperio 3 Quid notetur per Cavesias d sit remittere peccata E a . Cujus vice Apostoli peccata remiserint 3 as. QuO- modo se habuerit illa ta ultas remittendi pe
cata 3 etc. An Petro aliqua lieic praerogativa concessa a . An excommunicationi insitius perii E m. Apostolorum instructio nihil
22쪽
sipit perii. rp. Regni Christi non involvit
Iinperium humanum. 3o. Ni Ecclesiasitit tus 3 Quid in Scripturis notet Ecclesiae vocabiulu Quae actiones Ecclesiae in Sacri iteris tribuo Mitur 3 3i. Primitive cclesiae non potuerunt esse status. gr. inersa easti uetiva interna E clesiae .liis status. 33. DoctoresEcclesiae multum disserunt ab imperantibus civilibus. 3 . Nun, Ecclesia universata sit status s . Est inutile omnes ri uinos 36 HEcclesia opus sit judice controversia rum 3 3 . Exemplum Sintroversiae Apost
lorum tempore compositae. IS. De natura& usu Conciliorum observationes. 3s. Quae natura fuerit Ecclesiarum sub imperio infidelium o. De conditione Ecclesiae sub Christianorum summo Imperio. M. E clesiae ideol non exuunt naturam collegii. r. Reges ideo nori fiunt Episcopi. s. De obligatione Regum Christianorum ut talium. quae versatur circa Ecclesiae defensionem dc sit initationem. De Iuribus Principum
circa Ecclesiam, ubi primo de generali iam
23쪽
spe stionem acta Ecclesiae. Deitire pruincipum circa ministrosEcclesiae. 6. De jure convocandi Synodos De jure circ/ diasciplinam Ecclesiasticaria. 8. potestate condendi statuta' circa res Ecclesiiasticas. y d jurissimans virverantibus det cura servandae tranquillitatis publicae 3 so. De t terantia diversarum religionum. SI. Cavendum Principibus, ne fidem adhibeant hona nibus obnoxiis. se. Alicubi Principum jura
inminuuntur obtentu religionis. 33. Def-rereformanta M. An civibus absque Principe competat jui rhsormandi Inter
24쪽
multo jam tempore per orbem Christianum agibiantur , sacile e praecipuis super indole s, ejusque aut ritate ac potestate et erit, tum cuinam e coetibus illis, in quos Christiani discesserunt,
dignatio Ecclesiae proprie competat. Sane illos, qui Pontificis Romani se stam sequuntur, in eo causae suae arcem adversus Protestantes collocare videas, ut suo coetui vocabulum verae Ecclesiae unice tribuant, reliquos extra ejusdem communionem constitutos vesin nivatores acrebelles habeant. Quod ipsum adi tariam sibi sitiscere arbitrantur, nec Opus esse, ut circa singulos articulos adstruendos
inestium operae si in quicquid in
25쪽
diversum e sacris literis objiciant protestantes, vel eo solo nomine repudiandum sit, quod ab interpretatione traditioneEcclesiae diicrepet. Quo ipse in propria causa judicum ac testium autoritatem sibi arrogatum eunt. Sed scmagnopere tum rei Christianae, tum de tranquillitatis civilis interest accurate definiri,quousque se extendat Potest Ecclesiastica, quam sibi sacerdotum ordo vindicat, & quantum juris circa sacra fiammis imperantibus civilibus
competat. Horum enim fines nisi rite regat tur , non possunt non ingentes abusus , turbae,
oppressiones in Ecclesia juxta aeRep. provenire. Caeter me, ut hisce enodandis aliquid operae impenderem cumprimis id movit,quod talidae circa isti ec doctrinae insignis sit usiis hac praecipue tempestate, qua non solum Romanae sectae sacerdotes omnes ingenii nervos ad silvertendos a se dissentientes intendunt; Sed dc maximi orbis ChristianiPrincipes omis- meo disceptandi genere, quod per compar
tas invicem rationes exercetur, ad vim confugiunt , &adhibitamanti militari milla os cives ad
26쪽
ad cultum, quem avertatur, compellunt
igitur quaestiones uta lubricis dc vacillantibus Asputationibus ad prima de solida principia re- .
. vocentur, necessuin est, ut ipsis e fontibus de- ducatur, quem habitum, seu rem ruina tum religio in universum, tum quae a Christo nomen originem trahit, ad vitam. 'seusecietat civilem gerat Hoc enim fuim
lamento posito, ubi e divinis Laeris inquisibium fuerit, quam indolem doctrinae suae attribuerit Christus, haud difficile erit colligere, num divinitus Regnum quodpiam sacerditum sit institutum, aut num Regibus fas sit
imperium dc arma sua negotiis Christianam religiones ais erantibus ni ponere sL L hsse igitur supremum Numen, a De re u- quo tumulisiversa mundi machina, tum praecipue genus humanum sit conditum, & quod ab homine velut earum mentis capace no-ic colique debeat cogenere est,quod non modo cum Oristimus,sed c cum oribus Philosoplais agenti ut operose demonstretur, stipervacaneum Stant D non natiquat i ctor i
27쪽
rum injuria conjunctiina videtur, Velut cubpiam rationis compoti de eo dubitare in meim tem venire queat. Istius porro cultus,quo officium hominis erga Deum constat, notitiae duplici fonte promanat. Vel enim e lumine mentis humanae ratiocinando colligitur, quae de Deo sententiae sint fovendae, & quo modo b veneratio nostra erga eundem sit expromendae
Vel peculiari modo hominibus aliquid circa cultum Dei ab ipso Deo panditur, quod alias
solum rationis lumen sibi relictio haut attingebat Circa utrumque considerare nobis est constitutum non tam quibus capitibus utriusque generis cultus conitet; quam prout respectum aliquem ad alios homines ipsami adeo secietatem civilem involvit. Id igitur religio, cultusque divi- mim Usi' nus, tam ex hoc quam illo fonte promanans, primum habet, quod ita cuilibet homini exercendum hoc officium incumbat , ut quivis ner
se adid concurrere debeat, nec idem alterius vl-
cariam operam ita admire , ut quis eo se sit ne abdicare, idemque in alterum transferre queat
28쪽
queat: odeoque ut quis pro altero cultum divinum exercendum in se recipiat, hoc sacrirum plane incuriose,ac nihilomini ex alterius opere, fruinam cultus divini percipiat. Id namque officium cuilibet inhaeret, quatenus creatura Dei mente praedita existit, eoque m- volubili nexu animam ratione praeditam consequitur. Qua in re differt cura nostrae animaea cura corporis, quod hujus quidem custodiam ulteri committeres possimus ita ut ii secus
quid eidem accidat, culpa soli curatori aut civistodi, non nobis imputari possiti Aut sicutinos per mare ad certum locum trajiciendos nautae coimmittere possumus, cujus cura a que providentia in divinatum portum a pessimur, nulla nostra opera interveniente. Sed animoesiae curam, quae verae religionis exedicitio constat, nemo ita a se abdidare, alteris
delegare potest, ut si secus quid admissum sue
fit, hic solus adreddendaen eo nomine ratio: nem Deo teneatur , illo immuni. Unu quisque nostrum de seipso ratiotiem reddet Deo. Roman. XIV. io. in hostia Paulum. B optat
29쪽
optat anathema esse a Christo pro se tribus suis, cognatis ipsius secUndum carnem. d. Psalm. XLBL s. p. Et quanqualm fieri possit, ut quis propter neglectivi circa alterius animam officium pereat, haut eo miniis thmen pereundum est dc illi, qui negligitur, ubiit forte propter fiduciam alienae curae propriam curam omisit Hechielis XXUL r. s. Sic justus sua fide vivere dicitur. Habae ID Ac indesinite pronunciatur, qui non crediderit, damnabitur, nullo discitamine, sedit has quis fuerit, an minus, aut num forte ob respectiis humanos veram fidem durave in Id qua- β. 3. Ex hoc autem, & quia religio ad Deum resertur, cqnsequitur; ad hanc e
libertate tacendam non necessariam esse per se coam
junctionem plurium hominum a nec eius
dem efficaciae salutari in uno quopiam homine aliquid inde accedere, quod plures in eandem conspirent. Unde primos mortalium in paucitate sua genuino religionis usi perfuimgi potuisse, ac rite perfunctos fuisse constat: ac si usum aut paucissimos in se titudine ag
30쪽
e contingat, non ideo religionis expertes cem' findi sunt, quia in coetu non agunt. Nam
quod Deo in cultu sui quam maxime probatur, id sibii ipsius obtutui patet, velut quis' netralia coctum humanorum inspicit. Et qui a me non proficiscitiar, utut hon setis meis viribus, sed adminiculo quoque divino adscribendus sit, cultus Dei, pro meo haberi nequi . Porro qui in libertate 'naturali d
Nuit, utinaei humano irriperio sunt obnoxii, ita & in eo statu religio, velut quae adDeum resertur, solo reverentiae vinculo erga eundem continetur, imperii humani aut coactionis nescia : quam quisque eo in statu ultro Ilaetitur, prout vel propriae rationis dictanti. na, vel divinitus accedens revelatio persuase
rint. Quo & is statu quilibet suo e judicio
disponit circa ea , quac religionem extrinsecus circumstant. Sic ut eo in statu constitutus seper sita fide ac religione soli Deo teneatur rationem redderes ac nemo ibidem vehit sim jure a me postulare queat, ut ad ipsius potius,qum ad proprium judicium Deum colam.