장음표시 사용
151쪽
nihil esse in eculeis, tormentis Sc crucibus tam crueti&horridi,quod eos animos talisper moueat quos Christus firmauit intelligat omnia mortis instrum euia longe gratissima iis esse, qui in ter risuiuentes, iacturam faciunt aeternae felicitatis quam moriendo lucrantur. Succedit itaque ieetior tempestas,& detersis nubibus coelum purius emicat. Iam constantiae Martyrum non coelum modo sed terra gratula
tur. Illic generosi spiritus delicias capiunt in
mortales iaceorumdem corpora ac tumuli populorum honoribus florent adorantur proscriptorum cineres,&quos in crucem nuper iracundi Iudices egerant,illos intempla religiosi Principes egerunt. Implorantur rei, orantur exules, tax&lacuna orbis aras implet, ε quos sceleribus&criminum mole onera Dat communis inuidia, ab eisdem mutatis vicibus, scelerum venia postu
Atque ut Gothorum Regibus moris fuisse referunt, Vt non ante ad delicias suae mensae filios admitterent, quam hunc honorem longa essent virtutis exercitatione consequuti sanguine, carudeque hostium hic locus constabat quasi regales mensae laureata solummodo capita amarent, ac nefas esset Principis dapes alia quam yictrice manu decerpi.
Ita diceres splendorem securitatem Ecclesiae non potuisse aliis artibus quam per supplicia dicalamitates acquiri Deumque hanc pacem,qua
152쪽
sub Constantino fici ruri eius constantiae ac gene rosis facinoribus q6 asi praemium reseruasse. Verdm quid praemii nomine, diuitias, pacem, Wotia amoeniora complector. Hostes sunt, sed blandioribus machinis armati,qui eb facilius in
curet, quo videntur non tam ad nocendum quam ad delectandum comparati. Non caret itaque insidiis bona fortuna cum hac quoque pugnandum est parum est Ecclesiae infortunati siculi vicisse tempestatem, iniurias, si in otio&rerum omnium ubertate pereat, si quam odia Principum
debilitare non potuerunt,ea amoribus ac be neficentia opprimatur Spectandae itaque sunt Ecclesiarum opes, Ut patrimonium aliquod sacrum, partum sanguine Christi&Martyrum. Quis vero de doloribus Christi luxuriam suam sine atroci scelere nutriat ' quis de contumelia Sanctorum sine sacrilegio insolescat quis eorum tormenta in delicias mutet Θ&quod Deo ac Religioni dicatum est , velit impuro facinore vitiis ac libidini consecrare folim grande piaculum fuit m i
mentum eiuratae impietatis , cum nefarius quiladam statuam Herculis ligneam incideret,& cius A M.
dem fragmentis ad rapas coquendas Vteretur. cre tali aditus est Deum nescire, qui deorum ruina prandium sibi componeret.&Herculem tot monstrorum victoria superbum sordenti culinae tam
Quis ergo Christianos esse mersebnon dubitet, qui pacem quietem Ecclesiae emptam tot cla-
153쪽
tis PRAEFATIO.dibus ac tormentis spurcissimis celeribus foedant,
populorum vota ac pietatem cogunt viiij ac impietati subseruixς' .ari . . Nouerint ergo sacrorum P lades quid tibi in remisso minium Christi licear,quos in sius sacratopes erogandae, sic pecunias aeditus Ecclesia eum quasi Christi sanguinem curent . quem ne fando ritu daemoni libant, quotquot de altarium fructibus luxuriantur. Atque ut olim malitiam Principum populorum uitiam vicit constantia Praesulum , ita de eorumdem amicitia de beneficij triumphum instituat moderatio et doceat Ecclesia se nec aduersis premi nec secundis intumescere,quis res siuas vel Drosperas vel aduersas,uniusChristi vel iactura vel possessione metitur. Sic insolens quorumdam hi rorracile retundetur,qui suas opes perpetuo Ecclesiae improperant. Sic Politicorum arte omnes&nnachi e corruent, qui Ecclesiam Imperijs in festam&rebus publicis ominosam perpetuo obstrepunt,quali principum maiestatem pre data,de
Regnorum spoliis, suum ipsa splendorem con-
154쪽
Constantini Magni CAPUT PRIMUM.
Qui Reges o Principes in Ecclesiae bona, forumque in erementum leges tulerint. Cne videamur quidquam dissimulare earum rationum, quibus Ecclesiae pacem ac diuitias incessunt prodeant in medium orianes,si fieri potest, Reges ac Principes, qui Edictis suis prohibueriant, quo-nainus Ecclesia bonorum accessione cresceret aut qui in eius patrimoniurn manus immisere: videamus quamdiu haec Edicta durauerint, quibus causis proclamata, qua ratione abrogata, ac tandem
ruibus praemiis coelitus donati, qui aris& templisoles pndictas in sacerdotibus constituta stipendia minuerun
155쪽
. Constantinus Magnus, qui utramque laud emambiebat, inarti fortiter Imperij Ecclesiae religiose constitutae legem tulit, ut in posterum liceret Ecclesiae Catholicae, Unicuique, quod Vel iis cod lex, testamento relinquere. Habeat nusquisque ι-2 icentium snctissimo, catholico , venerabilique Concilio,
decedens bonorum quod optauerit relinquere oenon sinteissa iudicia eius Nihil enim est quod magis hominibus
debeatur, quam et si premae voluntati, postquam iam aliud elle non licet, libersit 'lus. Hanc sanctam piam libertatem primus compescuit Iulianus qui antiquis dicitur Parabat es, seu Apostata micratus Ecclesiam facilius euerti posse si bonorum ei fulcimenta tollerentur, Non modb prohibuit, nequis in posterum ex suis facultatibus Ecclesiam ornaret, verum etiam auctis opibus Ecclesias magna ex parte spoliauit Clericta, inquit Sostomenus, omnem immunitatem, honorem, e rumenti congiaria ipsis a Constantino donata ademc remit legesque eorum caussa conditas bretiuit, Curiis addixit orro a Uignibus 9 iduis, quae in Clerum erantpropter egestatem adbcriptae , ea exigi mandauic
quae ante ab aerario pubhco acceperant. Nam cum Con-
Mutinus res Ecclesiae rite distouisset,mex vectigalibuε,
cuiusquec talis, ea quae erant alis ad res comparana
necclesia, Clers cuiusque Ecclesiae erogauit, illudque lege flabilivit quae lex eo tempore quo moriebatur pulianus, hactenus diligentero ruatafuit. Hanc examionem ut ita et to crudelissima uisse, atque acerbissmum predicimi, at -- que tabuia apatribus confectae ad eum finem, ut reiqμη
156쪽
Tiber secundas, Πε lege Constantini acceperant, ita demonstratae restituerentur, de his quae erat a Iuliano exacta, testificari obsunt. Ex quibus patet, Iulianum Ecclesias repetundarum postulasse i&vindicasse Clericis, non soluea quae possidebant ex donatione Constantini, sed etiam omnes fructus census anteactorum temporum crudeliter exegisse, de ut Ecclesia
cogeretur tantum restituere , quantum percepisset. Et ne quid opum ac fortunarum Christianis rea linqueret, illorum libertatem tributo compescuit, constituit, ne cui liceret palam esse Christianu, nisi qui eius nominis licentiam pecunia emis et ab I inperatore. Ita Socrates, Cumsi, ecumagedum
gerino posse ammaduerteret, pecunia eteratorie Xtor
quere cogitauit. Nam i2is, qui sacrificare renuebant, mulctam imposivit 'ecuniariam: ipsa alie exactio in 'ere Chri Socine l. sianos seueri exquisita fuit, nam qui 'He roficulta l. it 'tumhroportione tributa pensitauit,&c Apud Socratem ti', libro tertio, cap. D.
Impius ille Barbari furor cita morte restinctus est, nec diu permisit coelum desertorem fidei imperatorem, de Christianorum seruitute gloriari. Successit Iovinianus, qui iura libertates Ecclesiae restituit, acceptas clades a Iuliano, liberaliter iuxta ac religiose instaurauit. Nec quidquam postea in Ecclesia tentatum donec auaritia quo rumdam e sacerdotali catalogo passim in sim ficiorum opes inhiate, & meticulosas anus spolian te Valens Valentinianus largitioni publicae,
157쪽
138 De bovis sesionibus Ecclesia rhin.
bat. 6 qua Omnes Ecclesiam certatim ornabant,modum dos lib. Dimposuerunt lege lata quae extat in Codice Theo dosiano, lib. 16 titulo 2. in qua sic rescribunt Im peratores Valentinianus , Valens, Gratianus ad Damasum Vrbis. Romae Episcopum Ecc si a-saci aut exiccle iistis, vel qui continentium sinu tant
mine nuncupari, viduarum ac pupillarum domos non
adeant sed publicis exterminentur iudiciis, i posthac eos ad sines earum , de propinqui putauerint desereniss Censemus etiam et memorati nil de eiu mulieris, cui se priuatim sub praetextu Religionis adiunxerunt , iuruli tate quacum γ', etelixtremo iudicio possint adlisici, omne in tantam inefficax sit,quod alicui horum fuerit derelicium, ut neope lubiectam personam aleant aliquid, mel donatione, vel testamento percipere. uinetia , formiepol admonitionem legis nostrae aliquid i dem exformi
nae,ete donatione, vel extremo iudicio putauerint relinquendum PF surpet, or caetera Lecia in Ecclesidue Romae 3. Kalen9. 3 ulli. Vadentiniano. Valent iij. A. A. Consi Qua lege videmus prospect u imbecillitati muliercularum quae superstitioso metu vexatae, Sacerdotes ad specie seueros muneribus ac congiariis demulcent,&quidquid longa serie curarum&annorum simul congesserunt, id illis liberalissinae impertiuntur, dummodo velint anxium&nutantem earum animum certa X pectatione aeternitatis delinire. Tales erant quidam Valentiniani temporibus , haereditatum aucupes mulierum ut ita dicam paedagogi, quibus inferorum horror metusque profundo erant, qui Ve'
158쪽
Liber sicundiu. 39lut inito cum Numine pacto,aeternitatem vendebant Rcoeluna, quod gratis fuso anguine uni uersis quaeinum est , turpi nundinatione mer
Non ergo in aras: intempla lex lata est sed in auaritiam&sordes,inpraestigias quorumdam jub specie pietatis, turpissima lucra sectantium, qui fatabulosi instar Mercuri animas pro libidine orco
immergunt aut excitant, Deum aut placant aut
incendunt, quasi fulminum arbitri, simulque serenitatis diribitores, pacem coelorum defauorem pretio distrahunt: denique simplicillimis menti bus facillime persuadent Deum iis non posse ira sci,quos amice appellant &benigne complectvm-tur in eos verbscriptam hanc legem docet Hie
ronymus ad Nepotianum iudet dicere, Sacerdotes idolorum4 Aurigae, Mimi, ' scorta haereditates cap unt: aesti olis Clericis id lege prohibetur prohibetur non a per secutoribus sed a Principibus Christianis nec de lege cou- 'exortae idoleo cur meruimus hanc legem uiu crium bonum est, sed quo mihi uinus, indigeam cauterio, i me nec sic haenatur auaritia :por dei comissa legibu3 Iu
dimus dec Addit subinde artes sordidas, quibus plerique Clericorum viduas impliciores a
tronas aeruscarent chaereditates aucuparentur. Audio praeterea insenes manus ablue uberis, quorum
dam turpe seruitium: ipsi apponunt maluiam , obsident lectum , purulentiam stom.ihi, phlegmata pulmonis mav propria subcipiunt, patient ad introitum Medici, tr. mentibusique labiis an commodius habeant; cistitantur,
159쪽
1 o De boni Spo pessionibus Ecclesiarum,
tuque laetitia mens trin ecus auara torquetur, timent
enim ne tr Vt mini lex ium Vnde apparet Patres non tam Imperatoribus, quam nequitiae suorum
temporum indignatos, quibus monachi Clefici Christianae simplicitatis immemores diui Albfosius tias sub Christo captabant, quas in saeculo non : s. iis habuissent. Et certe Ambrosius, ubi istius legis meminit, non tam iniustitiae damna , quam eadem utitur ad refellendas Gentilium querelas qui alimenta publica suis eripi sacerdotibus impatientissime vociferabantur. Sacerdotιbus quoque suis queruntur alimenta polica non praeberi r quantus hinc Cerborum tumultus increpuit At contra nobis etiam priuatae accssionis emolumenta recentibus legibus dene
gantur, tarnem conqueritur non ηim putamus inra
riam quia distendium non dolemita An vero ultra foeminarum testamenta legis vigor extendatur, dubium esse potest. Nam ubique dum vetant leges, aliquid Ecclesiae testamento legari , loquuntur tantummodo de testamentis neminarum , quarum facilitati imperatores fraena iniecerunt. Dum enim religiosis per sonis omnia temere profundunt , religionem qua posteris iubentur consulere, violant: dum pietati student , inpietatem, qua Vniuerso natura informasiit videntur peccare. Et certe lexa. . de testamentis foeminarum latummodo men-c6ἡTh86-rionem facit. Nulla nisi emensis sexaginta annis, cur
votiva domiprolis sit , secundum praeceptum Apstoli ad
160쪽
Liber secundus. I IDiaconigarum conbortium transferatur e tum diis suis i id aetas poscit curatore petito, bona sua idoneis siduia religione gerenda committat , Us tantum praediorum suorum reditus consequatur, c. Nihil de monilibuis supellem nil deaAro, argento, aeteri uecti domus insignibu , sub reli ρnis d. fensione consumat, sed uniuersa
integra in liberos proximos, vel in quo cunque alios , arbitri, sui existimatione transcribat is quando diem obierit, nustum Ecclinam , nullum Clericum, nullum pauperem cribat haeredes Lata est lex ista a Valentiniano, Theodosio te Arcadio undecimo Calend. Iul. Mediolani Valentiniano Aug. 1rii. Neotherio Consul An vero lex ista diu viguerit, an contraria con suetudine populi indignantis pietati suae fraena iniici, sit abrogata, nescitur. Certum est tamen eas leges non fuisse inmodice Iustiniani comprehensas sed reuulsas, quasi Ecclesiae, cuius gloriae boni Principes seruiunt, ignominiam adferret: contra vero Iustinianus sanctissimo Edicto, quod habetur lege quadragesima sexta CO dice ..c. Codde ρι colliso Cieracis, constituit rata esse eorum 'RVoluntates, qui supremo ultimo mandato Ecclesiae, aut Xenodochio, aut omnino religiosis domibus aliquid reliquissent. Iancim risii quis mori ti, stariens , piamscerit distositionem, vel er institutionis i dum , vel per teratum, aut dei commissum, aut mortis si, codici
cau sa donationem, qrcialium quemcumque modum legι be desidis,
timum, siue iniunxerit Episcopo curam gerere ut im-pstantur, qui se voluit,flue hoc reticuerit, siue etiam