Illustratio sacri patrimonii, seu, De bonis et possessionibus ecclesiarum : vbi agitur de veteris & nouae legis sacerdotum censibus, origine & fundatione oratoriorum, parochiarum, episcopatuum, monasteriorum, ecclesiae seruis, mancipijs, colonis, cas

발행: 1636년

분량: 626페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

181쪽

16r. D b in m possioni us Ecclesiarum in manum etsi seipsas non moueant. Sut alia apud Iurisperitos dubiae cuius da naturae, quae nec mobilia. nec immobili alunt cuius modi vocatur, nomina debitor hi seu debita ipsa met nasi debita sint rerui inmobiliti immobilibus adscributur, secus mobilia iudicantur. Rursus inter mobilia, quae ad Ecclesia pertinet: quaeda lunt, que faciunt partem dotis Ecclesiasticae, quίedam vero

MobiliaEc non Parte dotis faciunt vasa sacra ornamenta,

tupliei sunt quorum omnium Venditio, alienatio non et in

ἴφης -- potestate Episcopi, aut Ecclesiarum iudicio , nisi in casibus a Iure memoratis, puta ad subleuandam pauperum inopiam ad redemptionem aptiuo - Κό rum. Vnde si quid olim earum rerum curia Epis

de non 'le' copia ut certe auaritia deperiret, ex rebus Episco'

pacto, quo res quaedam mobiles quae partem do tis uxoriae faciunt, si distrahantur amarito, tenen iur haeredes alias eiusdem quantitatis riualitatis reddere l. resin dotem. F. de rure dotium Ιmo ve-

v t rosi panni in dotem dati aestimati sunt,&mulier

m xrimo eos consumpserit ad aestimationem maritus tenetur, quia res mobiles in dotem datae periculo marItideteri OreSnunt.

Hi g Quin potius vasa&Ornamenta Ecclesiarum visae sunt res dentur efficere partem immobili um Nam etsi instrumenta rustica partem praedi & fundi non fa- i. Fundo is ciant , adeoque legato fundo suppellex austicauppeste, ' non censeatiar legata l. fundo legato. f. de suppellectile

: Pi. Ut attamen longe dispareit ratio sacrae suppel-

182쪽

de fecundus. Is lectilis squidem videtur Eceses tradita ut illic perpetuo maneat: at qua sic praedio aut fundo in lunt, ut perpetuo mansura sint , faciunt partem

praedij, ut colligere est ex antedictis ex si fan

uis eratus f. de Natis xj fideicommiβι s. Alia vero mobilia quae non sunt dotalia 'accdatur Ecclesiae, ut illic perpetuo in sint sum ea quae fidelibus offeruntur sacerdoti , sacra facienti, nempe oblationes quae fiunt inter Missarumlo lemnia, aut quae dantur intuitu alicuius illicissa crii religiosi, ut intuitu funeris, matrimoni j c. quarum rerum, potestas mera&summa, et penes sacerdotem, Mienare enim & uti iis rebus ad arbitrium potest, detracta Clericorum sorte pauperum ut infra dicitur , rerum enim mobilium

vilis abiecta aestimatur possessio. Is reis mobilem. f de acquirenda possessione. Itaque hic tractationem de bonis Ecclesia in stituere possemus . vi initio ducto a speculatio, ne rerum immobilium ad mobilia fieret progressio.

Verum libet alio itinere progredi,&eum ordi os agi uisionem sequi quo bona in Ecclesiarum nomen d ''

potestatem transcripta iunt. Vno verbo ordinem sequemuracquiredi, non conditionem rei posses fae. Ita autem acquiruntur bona Ecclesiar,ut vel exprima constitutionem fundatione Ecclesiae sue sedis facrae, ad eam pertineant, vel post fundatam Ecclesiam parta sint, comparata Quae compe'

tunt Ecclesiae ab intitio, Ma prima illius origine,

notum

183쪽

is De boni posse senibus Ecclesiarum,

sunt ea quae dotem eius confici urit, ut Ecclesiae aedificium facrum, mansus Eccletiasticus, Cum seruis, colonis&mancipiis . reditUsm obuentiones ad luminaria dc sumptus acrorum. Vae vero post constriata Ecclesiam de nouo acquiruntur, vel ex oblationibus sacris constarit, vel ex votivis donationibus vel certe sunt sportulae Clericales,&stipendiaque ministris conferutur ratione muneris alicuius Sacri Ministri autem, alii maiores, ut Episcopii Parochi, ali minores, ut Diaconi, Clerici De quorum omnium Iutibus, stipendiis quacunque ex caussa, nobis erit ordine, cmethodo pertractandum.

De Orfη oratororium . uiddifferant prophanum, sanctum, sacrum. Oratoria apud Hebraeos Thera phim in oratoriis condita. Quo ritu ferent Thera phim. Oratoria versarum, in veterum Christianorum C. ituriones fustimani Meteonis e ra

toriis.

Ocaonania in Iure,vel facta sunt,uel prophatana,vel sacra ac Religiosa. Sancta diculur, quae Sanctione quadam subnixa sunt, adeoque violare nefas est. Hinc muri Ciuitatis sancti sunt, quia ne que pertransilire licet, nec perfodere nec aedifi-

184쪽

cium coniungere, nec tignum 1 mittere, scriti ea. f. de rerum diuisitone Pari modo personae sanctaediculur, quibus nefas est iniuriam facere, ut legati Sacra autem plus habent Religionis, venerationis qua sancta Nam ea proprie sacra dicuntur, quae certis eremoniis Vel a Principe, vel a Sacerdotibus sunt consecrata n eadem tit. Od. Sacrum ergo nemo sibi voluntate propria con Quid Saciis stituit, quia cum Religio vinculum sit societatis . 'U' publicae, debet quoque naanifestis, probatis publico suffragio ceremoniis peragi. Cum ergo loca sicra triplicis generis apud Christianos veteres reperiantur, nempe oratoria, Basilicae,&Ecclesiae Oratoria dicuntur , quae intra priuato parietes axtruutur sacella, caussa pietatis&orationis. Basili cas appellant maiores Ecclesias antequam conse crentur Peractavero consecratione dicuntur Ecclesiae. Quia eb libere confluere,ac coire possitio citonem

pulus, iub uno pastore ac praeside Religionem

prosteri. Nunc au-

Oratoriorum vero antiquitas 1 altius repeta Relimosis

it eum priuata lacella condendi pruritum, non tam pro fui e pietati quam nocuisse. Etsi enim clauso ostio moneat Christus orandum Pa trem, cui, inter serras, ecferrea domorum muni meta pectus patet, animi penetralia pandutur.

Attamen saepissime insuperstitionem abit libera illa quς testes non admittit, religio, praesertim si ultra rationem ercurrit, in Numine aliis ceremonii , quam pura sinceraque prece deliniendo

185쪽

occupatur. Propterea putauerim oratoria manasse primum, ab insita libertatis cupidine, qua homines ita aguntur , ut nil nisi quod suum est existiment , dominatum etiarn in elisione auersentur,in eam non ament pietatis formam, nisi quam de proprio cerebro sibi confinxerunt. Oratoria Nam ut historiam damus. Primum oratoriumes' ' nunquid fluxit a superstitioso cultu dolorum, quo Hebraeorum primiri maiores, veram sinceramque de Deo notitiam infecerant Nunquid

Theraphim, quibus seruiebat Laban, domi colebatur; eratq; illis sacellu extructum in errassi parietis sinu. Sic de Theraphim scribit Elias Thesbi-pli, Thes te in Lexico,pages 73. Mactabant homine primoge-xiab pig ij, itum, μiμ copu torq- ndo prscind bant quo postea salem aromatibus condiebat cribrbantquesuperia mynam auream nomen*iritus immundi, qua Appo sitica puti eius ,ponebant illud in pariete incendentes coram

eo eandetis, S adorantes coram eo.

Imo Vero Thare pater Abraham superstitio fenili, sum eiusmodi oratorium habuit si credimus Ce-hoi 1sis dreno, qui e veterum monimentis effert Abrahamum, cum natus esset annos sexaginta siepius de abdicandis idolis patrem interpellasset , tandem eius Larario incendium immisisse, quo conflagrante, cum Aram eius frater simula chra vellet flammis liberare, igni absumptum interiisse. Ritus hic cole dorum priuatam Theraphinorum confirmari potest, ex eo quod legimus, , V Iudicum decimo septimo de Micha ducialis da-

186쪽

eentos argenteos, Me sitius argintario, Tifaceret ex

eis siculptile, atque constiti, suod fuit in domo Michae. quae uessiculam quoque in ea Deo separauit, fecit Ephod. raphi , id est e lem Sacerdotale O LL,S Apud exteras gentes fuerunt, priuatae eius modi diculae Apud Persas singula fere domus

sua habebat πυροθia, in quibus aeternum ignem seruabant, quem nonnisi extinca O Rege fas erat emori Teliis Strabo lib. s. ubi loca illa appellat Strabo Issi. Socrates in domo Regis Sacrarium ignis hi,ps' aeterni agnoscit Historiae Ecclesia it. lib. . cap. 8.δpud Romanos licebat priuato cuique suum habere lararium ubi Deorum Millustrium viro rum, quos maxime colebant, imagines seruabantur, ideoque in Larario quorundam Imperatorum , Christi Ggiem fuisse reperimus, ut de

Alexandro Seuero prodit Alius Lampridius. Sintiuitam. non cum uxore cubuisset matutinis horis in Larario sitio Σ'- quo Diuos Principes,sed optimos eleestos, S animas δ' bi ς sanctiores in queis, e Apollonium, quantumscriptor uorum temporum di ait Christum , Abraham, Orpheum, em huiusmodi Deo habebat ac maiorum es gies, rem diuinam faciebat omnino vero

locus ille priuatus, quem sibi quisque domi struebat, videtur Delubrum ab initio dictum. Nam licet delubrum nonnulli lignum sue hastile inter

pretentur, dest bratum ac cortice exutum quod Scaligerinraeci comi ον dicunt,ut annotat caliger, In notis stum.

ad Festum attam e vero similius Delubrum locum dici, ubi Deus ponitur, ut a candela candelabrum.

187쪽

168 De bonis possesionibus Ecdesiarum Apud Christianos vero quam ita publice pro

cari,&Synaxes agere nefas erat, certe oratoria domestica in usu fuisse quis inficiabitur 3Et si locus est coniect urae: qua do sacrum Christi corpus domum comportabant fideles, nunquid illud certo loco ceteris multo religiosiore condebant 3 ubi etiam Dominicum, id est velum, quo sacra pignora a sacerdote excipiebant, mulieres solebant reponere. Filio priua Quidquid sit de antiquo ritu certe sublata ne

hibet cellitate nullus Idetur priuatis oratorii locus re

linquendus. Ideoque Plato domesticam Religione,&priuatas ceremonias damnauit, ut est apud cldmens Clemente Alexandrinum lib. 1. Stromatum Plato

Λὼν άγαλμα, Ciuibus o lenssit et num locum ciuitatis υbi eis essent reponenda silmutichra:priuatim autem prohibuit; ut nemo haberet Drom m simulachra. Adeoque cum sanctissimi Imperatores animaduerterent domestici oratori priuilegio plurimos a sacris aedibus abduci; Ic sacram hanc Societatem, cui carmentandae Christus sanguinem impendit, priuatae pietatis specie dis paci, sanctissime edixe-

ret, eoque ad Lacra mysteria celebranda teretur. Omnibus interdicimus magnae huius ciuitatis habitatoribus , magis autem etiam totius nosrae ditionis , in domibus suis ubere quasdam quasi orationum domos,oec. Per t-tit tamen ibidem Iustinianus, haberi loca eiusmodi religiosa modo illi , praeter orationem nihil

188쪽

tib/r cunilus. 69 eoru ageretur qin ead sacra mysteria pertinerent, quam suam voluntatem longe solemni oribus, itacet breuioribus verbis expressit nouella centes ma trigesima primari sit quis. Si quis inquit domibuae, aut in buburbioci praedios Ecclesiasticum celebraremin furiam praelumi erit, aut alijs cel brandum nisi, oleia

bemus,et ea domus au suburbium aut pradium , et bi tale aliquid admissem fuerit, sacrosanctae ei G loci sicci sitae per Dei amantiss. Episcopum, moeconomum eius ciuilemouemregistratum, vindicetur. Qua in parte qua poenam indicit differt nouella I3 I. a nouella J8. alias 17. Nam in priore hac denunciat ore , ut domus in qua sacra mysteria priuatim celebrata sunt, de ducatur in fiscum&aerarium Principis; posterio re vero, vult ea praedia domo suo cedere in com modum compendium Episcopi locorum, in quibus scelus priuatae Religionis uer admis

Cum ergo priuata acratiis legibus cohibuisset Iustinianus, neque ullam reliquisset facultatem in domestico sacrario mysterijs operam dandi, nisi vocatis in eam rem Clericis Ecclesiae majoris Constantinopolitanae, aut alterius Ecclesia incuius Diocesi Oratori locus versaretur, contingebat ut potetiores solum Patricii, Nobiles cienatores, qui sumptus Limpensas sacrorum ferre poterant d sportulas in Clericos erogare domi sacella sibi construerent de clandestinae precationis ac sacrifi-

189쪽

cit beneficio tuerentur tenuioris vero fortunae homines plerumque sacris abstinere cogerentur

siue quod sumptibus in Clericorum stipendia

praestandis pares non essent,sive quodClerici Dio cessent alibi mysteriis obeundis essent occupati. Atque ita fiebat, ut memoria defunctorum plerumq; cessaret, nec ad clementiam Numinis pro eorumdem salute interpellanda, oblationes institui possent, propter defectum Sacerdotis . cum tamen mos vellet defunctorum memorias, maxime in domesticis oratoriis Tacellis celebrari. Itaque his rationibus motus Leo imperator, non modo unicuique, priuatim sibi ararium extruendi, facultate dedit verum etiam quos vellent Clericos ad mysteria obeunda euocandi et orisimile est in-

nit. Cust, quit nonnunquam Jefunctorum memoria instanti. 'rκ- sentis memorialtem nullo facto sacrificio elabi, ut inde, qui Uc vivunt m quos altera ita tenet, Urue non exiguum damnum obuentat Statuimus igitur, νη- Ρ-lum generalis Ecde Iaceristes, sed etiam qui ad quacumque aliam Sacerdotum domu pertinent quibuscumque cuiuscumque domus iaminis accersit, accessum ad sacratoria oesacrarum rerum unctionem dare molueris , in

quibo libet aediικιsacrificandi, Deique arcana enarrandi facultatem. Ac ne quid libertati aut potius licentiae sacrorum domi peragendo rude ficeret,idem Imperator nouellari; constituit, ut sacrum fontem liceret, etiam in oratoriis domesticis habere, iaptismum in illis celebrare citatuimin stur qui mad

mod-m de sacrifici,s si quoque desaluti ero baptomate m

190쪽

Liber secundus. I7Iipsium in quolibet sacro oratori quibusli,et heragere lici tum P, c. An vero potuerit Imperator unicuique

priuati sacri facultatem indulgere, viderint eruditi x probi omnes. Quid enim est aliud domesticisceremoniis Menum laxare nis Religionem quam in scrinio pectoris Pontifices gestare oportet arbitrio inconsultissimae plebis, minanibus superstitionum commentis acra optima corrUm pomis permittere. Sic pietas quae ad animos ciuium colligandos plurimum valet in discordiarum ac rixa rum semen vertituri dum quisque ritibus suis prς- sidium quaerit,& mauult sua sententia alii, quam aliena sapere Imo vero quis tam pure ac innocenter sacris domesticis, quam publicis interest Au diunt ne domi declamante in vitia sacerdotem dc suos mores duro ungue carpentem ΘClericos quasi seruos admittunt, nec honestius plerumque tractant quam artifices qui ad opera conducenda spe mercedis inuitantur. Adulari Sacerdotes insolentiri incompositae familiae necesse est, Meodem ore quo Christi corpus conficiunt lasciuiam se tu lantia Matronatur Dactis oculis libidinem in sanos plerumque amores meditantium collaudare. Haec sunt aliquando in priuatis sacellis tremendorum mysteriorum initia, his ceremoniis Clerici utriusque notae compositi, ad aras temere prosiliunt, precantur virtutem, montis sanitatem illis,quorum vitiis fauent,veniamque iis dari tacita prece a Deo supplicant quos non auden vin tanta scelerum licentia,peccatores nominare,

SEARCH

MENU NAVIGATION