장음표시 사용
161쪽
s r. De bonis 'ossessionibus Ecet sim
in contrarium prohibuerit, necessitatem habere haeredes iacere ovi implere omni modo, G. Qui Iustiniani gradum locum uetenuerunt successores, non omnes pietatem sunt assequuti. Ex his enim, complures Ecclesiam atrocibus edictis vexarunt, eiusque diuitias ac facultates quasi crimen staculum sunt execrati. Leo conomachus non mitior in Ecclesia bona ruit, quam in imagineS has enim euertit, illa Vero tributo annuo oppressit , constituit quippe, ut Omnia patrimonia Ecclesiaru Romanae ciuitatis,&maxime Sanctorum Apostolorum Petri&Pauli vectigalis nomine taleta tria cum dimidio fisco
ξαν. Vt est apud Bone fidiu pa 3. Post hunc Nicephorus Primus. anno 8o 1 tributum uniuersis Ecclesiarum domibus ac praediis imposuit , quod κα ivo dictum est,seu fumarium, quia per fama ria pendebatur. Idem quoque religiosis domi bus cruento diplomate bona uniuersa de mit, mali certe ex epit Imperator. Cui successit inferitatem Imperio Theophilus , qui disciplinae Ecclesiastitae contemptor, Monasteria solitudini, ac siletio dicata coluberniis saeculari ac prophan turbae commercio inquinauit, anno circiter 824. Sequentibus annis non inuenio modum esse MeeiEph. impolitum piae testatorum dispositioni, nec pro- ..' ., 8 hibiciam Ecclesias haeredes, scriber ante impo ra Nicephori Phocae. Is enim circa annum 53.
162쪽
Liber sic dus 1 3 ab ortu Christi, constitutionem edidit, ne cui reli
glosias domos liceret de nouo condere, aut antea conditas bonorum incrementis locupletare quas vero eiusmodi domos iniuria temporum affixisset permisit instaurari,&suste ista ad Monachorum aut Clericorum alimoniam dote orna r : Qua autem ratione pressus, publicam largitate Monasteriis dacris domibus auerterii, ipsis explicat dicta nouella, quae extat apud Leuneta Duium , lib. . Iuris Orientalis, a ii seq. in Timin*m, inquit, Monasteriorum acra rum ut pietatis li
o licinarum manifesti bimum morbum intaeor : morbum enim appello hancinyatiabilitatem quod huic malo remedium excogitem, nescio,quaue ratione modi excesum coerceam. Quibus enim patribus obsequentes, aut Unden icti occasiones, ad tantam superfluitatem x vanam insaniam, ut cum Davide loquar , exorbitarunt dum in initae terrae iugera, stru iura ambitiosas greges equorum , boum, camelorum, iumentorum aliormn innumerabilium iugulis horis acquirere u ent, totamque animi curam in haec
intendunt adeo ut i lusu lia Monastica, nihil a vita mundana multi que ollicinudinibus afluante differant. Queritur itaque Imperator turgere bonis Monasteria auaritiae cupiditatibus religiosos abripi, fu- cum fieri consilio Christi dum relictis pauperibus, quos fames premit, latifundia iis erogantu quii pridem diuitiis omni bonorum genere super' fluunt. Vnde ita concludit in
163쪽
i bonis possessionibus Ecclesiarum
mnias cine iν ἐκείνοις λυσωλεῖ. Itaque ab hoc temporem mini liceat necfundos agrosiue, nec loca Monastersis aut Verocomit aut nonibin quocunque modo transimittere adeoq; nec alicui metropoli, Se Episcopatui, nec enim haec illi quid conducunt. Caeterum euanuit citissime dura ista PhocaeImperatoris constitutio. Nam a tempore istius legis, res Imperatorum pessime ire ceperunt. indignata seueritati Prncipum bona fortuna auolauit. Successere calamitates morbi, clades&miseriarum omne genus, quas Vt auerterets, 1 4 Basilius qui Porphyrogo ne te est appellatus & uacesin iram Numini sedaret, ignominiosam hanc Clero et . P. II, Monachis legem meliore sanctione abrogauit.
Iur. Orient. Inna imprimis agnoscit constitutionem Nicephori Phocie fontem&originem malorum exti tisse, quibus ab eo tempore res Imperi vexata est. Diuinitus, inquit, constituta Maiestas,quam S a Monachis quorum testata pietas ab alijs multis cognouerit legem a Domino Nicephoro et ui patore Imperi de Ecclesiis De Re iosi cs, domibus latam tum praesentiumalorum, tum uniuersalis huius bubuersionis, atque confusionis causam extitisse eluti, non ad injuriam comu meliumque dumtaxat Ecclesiarum oe Religiosarum δε- muum sed ipsius quoque Dei conditam. απιθυ- αν ς αδε
ά θελγεν ι - , c. de eodem quoque Nicephori Edicto, contraria Basili constitutione vide Balsamonem in Canonem primum Synodi Constantinopolitanae . Caeterum in Graecia non reperio Principum deinceps odiis laborasseEccle starn
164쪽
Liber secundu' I Isiam aftequam Saracenorum infami iugo Pubde retur. Nisi quod apud Innocentium III lib. 3. Epistolarum Epistolario legimus quendam Ottonem de Roca, Dominum Athenarum, aliosque milites &Barones Imperit,atroci Edica o vetuis se, ne quis de possessionibus suis in vita sua Ecclesiae quidquam conferret,uel in ultimo consilio testa mento relinqueret. a caussa mandat Innocen tius Archiepiscopo Thebano,Daualiensi&Synodiensi Episcopis, ut compellant ptaefatos nobiles Edicta sua reuocare, alioquin Ecclesiasticam censuram in eosdem exerceant.
Angliae, Hungariae circa bona Ecclesiae. OVod veris ad alias regiones pertinet , certe .nemini prohibitum est unquam Ecclesiam haeredem testamento scribere: nam si Galliam adeamus, lamante tempora Clodouei opibus abundasse Ecclesias in Gallia, satis produnt ea quae pas 'sima Gregorio Turonensi referuntur Cap. 23. li Eeclesia n'bri secundi refert potestatem bonorum Ecclesiae' fuisse, Sidonio Auernorum Episcopo ablatam malis artibus4 calumniis quorumdam Presbyterorum, qui eius innocentiam rapinae lauaritiae
165쪽
1 6 De bonis rose sionibus Ecclesiarum,
falsis accusationibus lacessebant, Surrexerunt, in-a .h. Tu qui , contra μmdμ Presbyteri, ablata omni potestatali ' 3, te de rebus Ecclesiae, arctum ei victum tenuem relin quentes, ad summam eum contumelia redegerunt. Ex quo
patet res Ecclesiae alicuius fuisse nominis&mo menti. Quis enim in paupere fundo rapinam exerceret Cap. . lib. eiusdem, refert exercitum
Clodo uel in Ecclesias irruisse multa ex eis vasta pretiosi abstulisse at nisi Ecclesiae apud Gallos diuites extitisset, non fuissent tanta multitudine pretiosae suppellectilis instruetie, quae ad irritandam militum rapacitatem sussiceret fio tompore multae Ecclesiae ab exercitu Adoue depredataesent quia erat isse adhuc fanaticis erroribus inuolut in Bitur de quadam Ecclesia urceum mirae magnitudinis ac pulchritudinis opes abstulerant cum reliquis Ecclesiastici miniferi ornamentis,&c.
testamento vero D. Remigi liquet comptu res per Galliam Ecclesias bonis ac fortunis non mediocribus ornatas fuisse: quippe illic D. Remigius profitetur se,dum Clodoueus adhuc caeca perfidia laboraret, nil quidquam voluisse de eius
beneficentia in proprium commodum Vertere, aut Ecclesiar suae vindicare, donec uniuersis at harum Ecclesiis,quaecumque fucrant ablata restituerentur. Si quia, inquit ex omnibι opis V storum pros deo conuocatione Francorum potissimum me laborare cognouit , dedit mihi Deus tantam gratiam in con 'ectu eius et iriusique diuina citiae per Spiritum sanctum me peccatorem plurima signa ad a Diem prefa α
166쪽
Gentis operari fecit, νηοnsium viata omnibus Ecclesis rem Francorum restitueret, sed etiam deproprio, gratuita bonitate pinrima ditaret EcclesiiM. Neque prius de Regno eiri, quantμmpa με est pedis Ecclesiae Remoravi iun ere Olui,donec thor omnibu Ecclesiis adimpleret, obtinui. Recepto tandem in familiam Christi Clodo ueo constat ipsum non modo non prohibuisse, quominus Ecclesiae testamento aliquid caperent, aut donatione ad pias caussas ditarentur. Imo vetarum apparet ipsum met exemplum praebuisse po-oulis piar largitionis: nam ut constat eodem te
stam et o D. Remigil apud Flodoardum multa Ecclesiae praedia , multa sacra ornamentacionauit, quibus aeternitati pietatem suam consignaret Ita
&Ecclesiam Arelatensem a B Hilario legimus i.
numerosis haereditatibus a populo recepti am Vita come-
Licet ver passim omnibus liceret apud Fran rnc'
cos patrimonium in Ecclesias profundere,&pie talem largitate testari attamen quod prophanas possessiones Ecclesia capere possit, id inter beneficia&concessiones Principis enumerat Faber adle . quoris , cle rei vindicatione, qui cum legem eam apud Francos vigere asserat, ne Ecclesia abs que priuilegio , laicorum donis augeatur attamen Legis&Edicti istius caput non citat sed at legat Legem Sacra loca, rerum diu aene, de qua suo loco dicemuS.
167쪽
ias De bonis 2 sesionibus Eccbsiarum latum est,quod bonis: facultatibusEcclesiarum
ossiceret, ante Decretum uotarij, qui Clodoueo successit. Is forte rerum angustiis pressus , inopia pecunia rurei, in qua vires imperi maxima ex parte versantur, indixerat ut omnes Ecclesiae Regni sui, tertiam parte fructuum Fisco dissolueret,
illuduero licet inuiti omnes Episcopi coiensissent, atq; subscripsissent, Attamen Beatus muriosus sulfpiciens subscribere dedignatus est dicens , Si voLeris reses. iiii ε Dei tollere Deus regnum tuum euciter auferet, quia r iniquum est, ut pauperes, quos tuo debes alere horreo, abii, Ac pa eorum Lipe tua horrea repleantur Et iratu contra Regem nec valedicens abscessit. Ttinc commotus Rex imens etiam et inutem beati Martini, fit pol' eum cum muneribus enia precansnhoc quodfecerat, damnauit, simulque roga Ait, ut pro se virtutem Beati impuraret. Post
Clotarium Chilpericus vetuit, ne testamentosas esset aliquid Ecclesiae relinquerebat ea lex cito extincta per Gunt ranum, qui cum Clericis Eacer-cerdotibus impense fauisset, res sacrae in tuto fuerunt ad aetatem usque Caroli Martelli, quem primum in Ecclesiae patrimonium Vngues immisi is omnes fere antiqui aut hores conqueruntur. Quippe inter aestus bellorum cum aerarium Principis militaribus impensis non sussiceret, coactus est ex Ecclesiae reditibus stipendia militibus tribunis petere, iisdemque decimas in conglarium beneficium impertiri Eam ob rem laceratur eius nomen nec ullus est tam in Delix stylus, quo non pungatur eius memoria, adeo ut ipsum istius
168쪽
Liιὸ fecundus 1 9 sic cleris poenas dare apud inferos praedicent,
flammas voraces paseere, qui incontinenti ora citate Ecclesitarum facultates exedit magnum Claronicon Belgicum, an Alus Et cherius,quem idem Magnutri aro in exiliam mi erat o lura monstera sanct Bessicaa Trtidonis eo uies it in orationepositus m ad alterum ae culum raptus is ter caetera, quae Domino ostendente con exit, 'idit ipsum C:irolum in inserno torqueri: Cui E,m n,ira. caussam in terr .inti e fons umfuit ab Angelo ductore, gh 5anctorum iudicio GHorum res abstulit vel diuisit ante pii*0p0x illud iud cium anima m corpore sempiternis uppliciis Ludovisu
fuisse deputatum. Nec facto tant sim suo Ecclesiam vexavit Martellus, verum etiam reliqui optima tes, qui facilius vitia Principum imitantur, quam virtutes colunt , ad eius exemplum res Ecclesia rum auferebant, leui stipendio Sacerdotibus res icto, opimiores eius census ac reditus absumebant. Vnde Carolus magnus,ut Ecclesiae spoliatae inuidiam a se repelleret,&nefariam hanc bono rum Ecclesiadlicorum partitionem intercluderet, vetuit in posterum res Ecclesiae diuidiri militibus assignari. Ita enim habetur titulus cap. 33. lib. 2. Capitularium:
Anno Dominicae Incarnationis D. C CA L Σα IX.
sit haec xii tale Kal. April tempore Adriani Papae, e likih Caroli Magni Imperatorta, quando Paulinus Dibcopus tenuit et ices Apostolicae Sedis, in suis fuit faritum Ca- pGulum, propter hoc cretia Laici homines solebant divide
169쪽
sio De bonis se posse'onibus Ecclesiarum,
re Episcopia, monasteria ad dorum opus cir non re mansisset sti Episcopo, nec bbati, nec Abbatissae, ni sit elut Canonici, Monachi iueient Capitu lum autem est eiusmodi, Quia iuxta Sane rumi a
Lib r. 83. trum traditionem nouimus res Ecclesiae vota esse fidetium
pretia peccatorum patrimonia pauperum cuique , non solum habita conseruare, Plerum etiam multa Deo opItu lante conferre optam M. Tamen ut ab Ecclesiasticis de non diuidendis rebus illiusfusticionem amoucremus athimus, it neclue nostris, nequestiorum,o Deo di 'ensante iuccessorum no irorum temporibus, qui nostram velpr m torum nostrorum voluntatem, vel exemplum imiis rimo luerint,liam enit vi diuisionem aut a acturam patritior.
Omnes subinde Reges ipsius exemplum secuti, Ecclesiam multis opibusin priuilegiis ornarunt, adeoque liberam fecerunt potestatem prophanas possessiones adeundi, relicta sibi praedia capessendi, modo tamen morticini ius a Principe impetrarent pro quo iure obtinendo, in fis
cum principis certam pecuniarum summam Ecclesiae olim intulerunt i ita legimus anno I TO. cim quo quadraginta septem millia ibrarum a lero
j. Neu striaco in fiscum Principis allata, ut iure a nus mortuae frueretur. Eadem morticini prae rogatiua Turonensium Clero concessa est mense Nouembri anno 1 8o. Confirmauit eam liberta tem Normaniae Clero Franciscus primus mense Iunio anno 13ΣΣ. Clerus quoque Burgundiae, Ma chri se in iis conesis Antissiodorensis pro eodem priuile
gio impetrando fise Regis intulerunt quinqua -
170쪽
Liber secundus. IJ Izena librarum millia mense Maio anno I 12 I. quod
riploma Re: lectum fuit probatum in supre
ma Curat uisiensi anno r123 leguntur plurima eiusmodi in tabulis & scrinijs Camerae rationum, de quibus dicendum nobis erit alio loco. Clim ergo in Gallia nil decretum si,quo dic clesiarum ornamento fortunis communibus ossiceret, priuatim tamen cautum est , ne aliqua collegia haberent facultatem coemendi Laicorupraedia sossessiones. Sic a supremo Senatu olim statutu est, ne liceret passim Carthisianis Vele stinis venalia rura fundos mercari forsan ne in unius aut alterius domus comod , Omnivo pes transirent, earum frugalitas publicae luxuriae spoliis opimioribus ditaretur. Ita refert Papus in sylloge Arrestorum, titulo . Arresto. 3. Dd vero ad alias nationes pertinet ideola celaetitis mastorentes Ecclesias bonis omnibus ad maiestatem usque&pompam abundasse in Anglia vix quisquam percensere posiJ Abbatiarum multitudinem, opes, priuilegia, quae omnia intacta permanserunt usq; ad Eduardum I. an. I292. Is enim, suadente Guillelmo Marchiano , belli violentia pressus acras pecunias templis extulit,& militaribus impensis addixit, mediam quoque
partem Ecclesiasticorum redituum occupauit annuentibus tamen Praelatis, qui ab eo in fauorem Ecclesiae ius manus moi tuae postularunt.
In Belgio vero Carolus V constitutione edita anno II a. x Kalend. Martias edixit, ne liceret in