장음표시 사용
191쪽
Sic ad insta me seruitium descendi mi, quos sua dignitas supra Angelorum sortem uexit. Vbi domum tenerui, Dominas salutant: quid aliud
animo Versant, quam ut earumdem gia iam foeda adulatione mereantur. SitCIa curis,matronaesa
nitatem, si speciosus rubor iuuenautis siorem , sis agrantia oculorum noctis quietem dc molles tranquillioris somni inducias prodit. continuo in geniosis acclamationibus rituque meditato bo-nς valetudini applaudunt, laudant colorem sori dum tib cuius fallacibus inuolucris vitia delitescunt,& mens arros Vitiis, ac scelerum sentiri putescens, callidi i me caelatur. Ita Clericorum domestica illa liturgia, in ordinis contumeliam cedit dum eorum obsequiis lucorum superbia inflatur, qui vilissimo stipendio Sacerdotum adula tione ementes, iam incipiunte os inter vilissima mancipia numerare, quibus aequum est etiam coronata capita famulari. Iam vero quid honoris, gloriae priuatis eiusmodi sacris Deo quam tur Tu multuaria Religione, praeceps familia relictis aegre operibus, ad pulvinar priuatu conquit. Illic indecenti cultu glomerata palpitantibus buccis, ore tremulo,nescio quid incogitatum balbutir, dc si quid silent ij, siquid pietatis ac reuerentiae asser tur illud ancillares animae, non tam Deo quam Dominis reddunt, quorum vultus, frontem longe curiosius ac religiosius quam sacra myste- ita trementes serui respiciunt de eorum be- euolentia quam de Numinis pace perplexiori bnus curis augurantur.
192쪽
plicatis aulaeis longe aliud a Religione cogitatur. Illic plerumque, ubi Deus stabat rerum humanarum arbiter, theatrum lasciuiae, vanitati contasurgit: Christi altaria invadit Daemon , ubi Ange lorum Hymni insonuerunt, ibi intolens ludio,aut lyrista delicatus molle carmen incinit, quo loco negligenterReligionem exceperant,illic man cipia vitiis&sceleribus Dominori studiosissime
famulantur. Taceo caetera. Nam sauca ista, quae Leculi corruptelam notant, iustus dolor extorsit,
omnino vero nihil sanctius Deoque gratius quam homines ad pietatis ossicia colligi, in templa commeare, ubi Imperium erexit, ubi Majestatis insignibus lucet, ubi aemulis feruoribus Religio anis studia incalesciit,ubi sanctioribus admixti pe
catores,facilius coelum exorant,& qui innocenter vivunt iunctis precibus, maiora,&liora beneficia promerentur. Merito itaque quasi speciem schismatis priuatos conuentus antiquiras exhorruit,&sne Epissicopo in lucernarium quidem, vespertinas horas celebrare permittitur. Nec tamen omnino interdicta priuata oratoria agnoscit Balsamon ad Ca Hiri. i. nonem trigesimum primum Trullana Synodi. μ' ' Nam& Anti mensiorum sum institutum ad priuata solummodo oratoria refert non enim in maioribus Ecclesiis opus erat Antimenso. Cum earum altaria essent solemni ritu inaugurata. Est
autem Antimensium panni genus, quod altari
193쪽
1 Debonis es ρ Id tombio Ecclesiarum, lil : non consecrato solebat imponi, cuius conficien
Miriuelii Hi ritum habent in Graecorum Eucliologio: nemperia' iis cum Pontifex Templum dedicasset pannum hu- d. .hies nai stratum, Wmensae circumuolutum in partes Tomo i lib dis indebat Sacerdotibusque distribuebat, ut eo sacras mensas tegere ut inter sacrificandum quandoquidem absque eo panno nefas erat in locis, altaribus minime dedicatis sacrum celebrare.
De dote Oratoriorum. Oratoria duplicis generis publica, priuata. Oratori a magnatib- fagerat sine dote construi. Quibus in oratoriis, erant, vel non erant reliquia sanciliorum. De Oratoriis O Cape lis Monachorum.
Vbium esse potest, an oratoria ad res, ho 'na Ecclesiae pertineant, in ante condita oratoria, necessarium fuerit iis dotem condicere. Quod ut innotescat, aduerte dum oratorii nomensium duobus modis, vel pro priuato sacrario , de quo antea locuti sumus, vel pro Publico, nempe extra aedium septa, quis uniuersis liceret coquere ho in Oratorium priuatum inter res Ecclesiae numerariis i 'μβ' non potest non enim proprie est res sacra neque
rite dedicata a Pontifice in ut ait Iurisconsultus aliud est esse sicrum locum,aliud sacrarium: sacer
194쪽
Libersecun us. 37s locus est locus cosecratus Sacrarium, est locus in quo sacra reponuntur quodletiam in aedificio pri uato esse potest l. sacra loca g. de rem diuisione. Itaque ad hoc oratorium construendum nulla dote opus erat, sed si quando in eam domum ad sacra facitida Clerici aduocaretur, necesse erat sti pendia, Humptus a Domino domus praestari, ut ex Nouella Leonis quarta apparet, ex Nouella Iustiniani.
Oratorium vero publicum, ela potentioribus, magnatibus erigebatur vel certe a tenuioris fortunae hominibus Oratoria magnate extruebant ambitionis plerumque caussa M nominis conciliandi ergo ut in aedibus etiam sacris nobili oratori, talis suae notas,&vestigia insculperent Solebant irri ibucautem ea Oratoriac bdere, vel in urbibus, vel extra Italia Vrbes,in praediis nempe, ac villis quocumque ve- ro loco placeret magnatibus oratorium ex trirere,
compellebantur ab Episcopis ad dotem condicendam. De isto oratoriorum genere intelligen-aus est Canon tragelimus tertius Concili Auri re Mean. -nensis quarti Si auis in agro siue, aut habet, autρο- Τ '' '
fula habere Dioecesim,primum di terras ei deputet suffcienter Clericos qui ibidem sua dficia impleant, ut
sacratis locis reuerentia condigna tribuatur. a Dioece-
sis nomine intelligit oratoriu, cui certus Clericorun umerus adscriptus est. Quamobrem Gregorius Magnus, lib. 1. Epistola ad Ariminensem Episcopum praecipit, ut ab Hemothea illustri foemina, quae oratorium condidit dotem congruentem
195쪽
, s De bonis reposeisionibus Eook siarum accipiat, priusquam eius oratori consecrationem adoriatur. Hemothea inquit Jllustris foemina petitoria nobis insinuatione visit quod habet: 1 insubdi tis,intra ciuitatem . riminensim in loco iuris , oratorium e pro a deuotione jundasse quod in honorem sanolae Crucis de siderat con crarim ideo frater chari ime in
tuae ciuitatis memoω constructio iure consistit, st nul lum corpus ibidem constat humatum esse percepta primitu, donatione legιtima, id est totius facultatis eiu , exceps familia, prius mobilium, vel immobilium seque mouentium etnciis octo retento ibi si ructuari diebus mite suae, gelli que municipalibus alligatam, predictum ora rei torium ab quea 's publicissolemniter cosecrabit. Hinc myg in D marrabat optimatum arrogantia, qui postquam
condiaciat. Dioecesim&oratorium condiderant , non m Oao
arbitrabantur licere sibi, quos vellent Clericos in oratoriis instituere , verum etiam ad superbiae
incrementum, nite Dantur ClericoSoratoriorum,&facultates eorumdem omnino cognitioni , potestati tam Episcoporum , quam Archidiaco - h Gii norum subducere. Vt questi sunt patres Concilim, δη δε Cabilonensis , ad quorum postulationem con 'ditus est Canon eius Concili decimus quartus, quo iubetur ut in potestate sit Episcopia de ordi natione Clericorum de facultate ibidem collata, qualiter ad ipsa oratoria Wossicium diuinupo'ssit impleri&sancta Libamina consecrari. Prauer ista oratoria in praediis imagnatum sunt alia publica quidem sed in gratiam rusticorum ructa umenim rustici extra oppida degen-
196쪽
Liber fecundus te 3 passim in praediis constituti longius plerum que a parochia ab essent nec possent nisi longis itineribus Magno labore ad aed emaiorem com munem proficisci indulgentia Episcoporum co-debantur in praesiis oratoria sine ullius dotis constitutione , quoniam nulli in illis manebant Clerici Ideoque cum ad alimoniam annonam Clericorum maxiMedos Ecclesiastica inueta sit,in
qua aede Clerici Mon erant, eam non erat necesse bonis dotalibus exornari De hac oratoriorum forma intelligendus videntur Canon vigesimus primus Concili Agathensis. Si quis extra parochias in a j quibus legitimus est ordinariusve conuentus, oratorium in o. subagro habere τοluerit reliquis festiuitatibus Vt ibi missas eis. ii. reneat propter fatigationem familiae , ius ordinatione permittimus: Pascha mero, NataleDomini Epiphania, Ascensimnem Domini, PentecostenσNatalem Sancti Ioan
nis Baptistae etsi qui maxime dies in festiuitatibus a
bentur , nonnisi in ciuitatibus aut in Parochiis teneant.
Clerici veros qui infestiuitatibin quas supra diximus, in oratori s nisi iubente aut permittente Episcopo Mi MD
Cere, mu tenere noluerint a communione pellamur. Hic
etenim canon loquitur de oratorijs nom dotatis, ad quae nimirum minoribus festis' diebus Dominicis veniebant Clerici ex proxima parochia admissas celebrandas, unde animaduerte dum quod ista oratoria, quae erant sine dote carebant pro priis Sacerdotibus nullas plerumque habebant martyrum reliquias, nisi forte tam vicina essent parochiae ut ex ea facile commigrantes Clerici
197쪽
iso De bonis pqs fior,bi Scclesiarum, possent in oratorio frequenti psalmodia defungi:
nam martyrum reliquias sine honorem Hymnis quotidianis alicubi iacere nefas Crat. Hoc totum m ii Tire lare docet Canon. 23. Concili Epaonensis,ubi ς tota haec distinctio oratoriorum quae proprios habebant Clericos in aliorum quae aduentitios Reliquia tantum sole clarior elucescit Sanctorum reli-
quiae in orator suillarius non ponantur,myi Drstancle ricos cuiustumaue parochiae vicinos esse contingat, qui ac, is cineribu Isaikndi frequentia famulentur. Quod si
illi defuerint,non ante proprii ordinentur,quam eis compe-iens ictus, situ substantia deputetur. Et certe tantam fuisse reliquiarum apud veteres reuerentiam animaduerto ut vel Psal mos vel missas,si sicri posset coram illis quotidie peragi ac decantari patres antiqui decernerent. Quamobre Greg. Mag. cum Mauro Abbati Ecclesia Sanc sti Pancrati tradidisset, eiusque obuentiones ac reditus Monachorti comodis ac possessionibus adscripsisset, serio eum monet ut Pacra iij reliquiae honestissime tracstentur.& ante eas quo tidie opus Dei peragatur ubi per opus Dei intelli-Gregis is gendum arbitror sacram Missae Liturgiam Trae ' i omnibus inquit tibi curae sit ut ibidem ante sacrato mum corpta beati Pancrati, quotidie opus Dei proculdu
Superiora ista ex penetralibus antiqui iuris deprompta sunt. Quod ad iuris noui dispositionem pertinet nemini interclusum est orationis caussa
domi sibi sacrarium erigere modo pie religio
198쪽
Liber fecundus 18 Ise id fiat non ad fastum inanem pietatis ostensionem, quae plerumque tota e pectoribus, in sup pellectilem effunditur ad eos plurimorum lio minum parietes plus Deo placeant quam animi. Ita Glossa extra uaganti ad conditorem ad 3. oratorque Nec tamen oratorium istud priuatum inter re ligiosa loca censetur, nam religiosus locus sine do te lauetoritate Pontificis non fit.
Animaduertendum insuper Oratoria iure se De orato-quiora appellata Monacliorum aede sacraS, quae chorum. cum Ecclesiarum nomine non censeantur, dicuntatur tantu modo Capellae siue Oratoria Vnde titu lus de Capellis Monachorum ista autem oratoria quae ad usus Regularium condita sunt, non censentur loca publicis usibus dedicata, sed tantum Mo nachorum Regularium,quorum fortasse habita ratione publica sunt, seu quatenus comparantur cum domibus laicorum. Vnde caret monimentis&insignibus locorum publicorum se Ecclesia rum: cuiusmodi monimenta4 insignia sunt campanae ad conuocandum populum. Ita Celestinus
tertius Abulensi Episcopo Patentibiu inquit litte
ris certificari desideras truTemplariis. Hospitalariis, uilegijs crabis oratoria in domibus fluis habentibus liceat campa na in eis ponere publiceque pulsare. Reqondemus autem conpultationi tuae quod non licet eis hoc agere, quin potius percensuram Ecclesiasticam appellatione remota coercendi sentoritasintsuo iure contenti quod astitiam non impediaue aliorum. Vbi glossa annotat quod excedentes
metas priuilegiorum priuilegio excidunt pos
199쪽
GL De bonis sonitas Ecclesiarum fiant reprimi. Idipsum de oratoriis&aedibus sacris
ibi in i mendic ntium rescripsit Ioannes A. in extrauata .rax R: gante Qui cunctos. Deo scio custodis hoc edicto perpetuo ossici cu ordinamus quod Riligis dictorum ordinum mendicantium n nullo Conuentu suo, seu loco plures campanas habeant sine pedis tollati licentia steriali, sed una tantummodo pro loco quolibet sint contenti Nec tamen abnuit summus P ifex, quin si plures campanas in usus duntaxat proprios iidem Religiosi sine lite,&contradicente nemine habuerint possint iis in posterum ti 3 caeterum Animaduertenda insuper Monachorum in Graecia consuetudo Nam curia in reliquis Ecclesiis soleret populus conuocari Vnico tantum signo monachi tribus signis seu campanarum pulsationibus utebantur. Quorum primum exile erat et secundum paulo altius tertium fortissimum Accusabantur autem ea caussia, nouitatis monachi Hos dessendit Balsat non dicens primum signus notam esse antiqui testamenti, quod obscurum est secundum Euangelii quod
L RΠς .l , clarius: tertium ultimi iudicii apud Leunclauium
lib. p. pag. 76. Haec vero oratoria ius a
Capellas Religiosi etiam exempti non possunt extruere in loco non exempto, sine consensum ii centia Praelatorum in exempto vero sine venia summi Pontificis. Ita Alexander rescripsit cap. auctoritate de priuilestis Plura de Ecclesiis Monachorum suo loco dicemus nunc ad Ecclesiarum&l asilicarum structuram dotemque contendi'
200쪽
dus ab eo qui Ecclesiam condere utet insinuationes fui αγιακαί licisgeneris. Jnsinuation m cossic olim habuerunt Clerici. Intra quod tempus necesse esset oratorium aut enodochium erigi Falcidia ex legatis ad pias caussa non detrahitur. Locus tium aedis sacrae quod , quantum Romanorum ruus circasne templorum oec.
I construendis aedibus acris prima Reli
giosi munificentiae ac liberalitatis initia laici olim constituebant , nec laici tantum sed Episcopii Sacerdotes qui nonnunquam in sua, nonnunquam in aliena Dioecesi ut patebit in progressu sacras domos, Monasteria Basilicas cre
In constructione autem aedium sacrarum haec potissimum spectanda pecunia ad sumptus operis, locus seu arca, cui domu sacram in extrui oportet, consecratio,dos, dedicatio, cius Patrocinii, quod Vulgo ius Patronatus vocant. Dicamus hoc Τς pite de pecunia, loco, consecrationein extru z.
Quod ad pecuniam pertinet Danimaduertendum aedes sacras solitas construi , vel munificentia