장음표시 사용
211쪽
is De bonis 'ofelsiorizbus Ecclesiarum Spatium vero, vel maius , vel minus pro aedium
ratione metabatur. Omnino Vero animaduertendum possessionem Ecclesiasticam musis, ambitu aedis sacrae non finiri, sed libera semper olim fuisse quoquo uersum spatia quaedam, quae sacra, o religios haberentur. Haec autem spatia vel atrio vellcholis inseruiebant. Vnde priuilegium
immunitatis Ecclesiasticae, ad 3 o. passus in circuitu dicitur extendi, intra quos sacrilegium committitur si quid ablatu raptumue fuerit , ut scribit Ioannes 8. Can qVisi sui7. q. . Nec praeterire possum, quod auctores finium regundorum determinis aedium sacrarum a veteribus praefixis,&designatis referunt. Si quidem ut ambitum loci sacri definirent, quo tuo raras, aquatuor mundi
partibus, humi defodiebant visitempli limites quaererentur, hi termini proderent quousque religio pertineret. Ita enim habet Dolabella Fines templaressi quaeri debent uti in quadrisinio est pψΠPolabellaae tus, quatuor posse ionibus finem faciet, γ' quatuor Aggenum&-ω quaeris,moedes'satuor ingressus habet,ideoque,ete
ad sacrificium quisque per agrum suum intraret Ouod si desertumfuerit templum, aras si quaeris longe a temploquaris pedibus xv c inuenis milia fundamenta aliqua quodsi inter tres tres ingressus habet,inter duos uos ingressus habet templum. Vnde patet fines templorum aris fuisse designatos in interuallo pedum quindecim,& totidem ingressus fuisse quot araevi confinia.
212쪽
Liber sicundus. 'JAmplitudinem vero aedium sacraru describit esse. , Nicolaus Papall. Epistola ad omnes Episcopos i h v i Sicut antiquitus Sanctis Patribus statutum enatuimus, ut maior EAlesia perciscuitum o passu habeat Capelia Dero uminores Eccleirae 3 o.&c. Ita etia Concilium Toletanum duodecimum canone decimo ius immunitatis Ecclesiastici intra sparium triginta pedum circa ambitum aedis sata ae definit, intra quod nefas erat cuiquam con gienti vim inferre. His ipsis qui Eccbs iam petunt, per omnia licis tum in o. pessibus ab Ecc ae ianuis progredi, in quibus triginta passibus uniuscuiusque Ecclesiae, in toto circuitu defendetur:sic tamen. t qui ad eam confugiunt, ineχ- tramis , des longe figuratis ab Ecessa domibu nullo
De dote Ecclesiarum, S ritibus anti si donationum oecartarum. Qui fuerint Cartarum scriptores S liu Cartarum Cartae dotis Ecclesiasticae aris imp s . Denutiatio anathematis a donatoribu et sitata. Quid traditioper herbam metest item,per ostium, anati cula Scotationis it M oec.
ECclesias Basilicas sine reliquiis Martyrum
nefas erat construi. Vnde Concilium Astica num capite quinto dirui iubet Ecclesias, quae sa-
213쪽
cris martyrum pignoribus caret Placuit et altaria quae passimpcragros, vista tanquam memoria marty-rκm construuntur, in quibus nullum corpus, aut reliquiar
marurum conditaeprobatur ab Episcopis qui locis ei dem
di m μου praesunt, si fieri potest, euertantur: si autem hoc propter tumultus popul tres non nitur, plebes tamen admoneantur,ne illa loca frequentent. Quia ergo Basilicas omnes oportet Venerandis martyrum exuuiis ornari. Ideo ne sine cultu,& reuerentia. tam illustres rein liquiae iacerent, ne quoru animus in coelo triumphat, eorum cineres hominum fastidio, atque in curia derentur Clericos , de Sacet dotes necesse fuit adscisci, qui martyrum reliquiis assiduo famulatu deseruirent,&in Orna dis aedibus sacris. ac Ecclesiis, siue luminibus f quibus martyrum
memoria perpetur coluit antiquItas componendis versarentur.
Itaque Clericos foedus aliquod&coniugij speciem cum Ecclesia ineutes, nomine dotis, aliquid bonorum, redituum habere oportuit, quibus seipsos alere possent,in congruentem aedibus sacris cultum, atquσOrnatum comparare. Hinc Vetant patres Episcopos aedem consecrare, nisi prius dotem a laicis acceperint, Canon quintus Conci iij Braccarensis. Vnusiqui que Discoporum me erit, ut non prius dedicet Ecclesiam nisi antea dotem Basilicae, ob equium ipsius per donationem Cartuti confirma rum accipiat. Nam non leuis est ista temeritas blae laminar σψlsine si latione eorsim,qui ibidem feruiturisiunt tanquam domu s priuata , ita conflectetur Eccle a.
214쪽
Liber se cundus 1 7 Unde Gelasius Papa Senecioni alias senonensi Episcopo consecrari posse sancti iti Ecclosiam
scribit, si modo authenticum, firmum acceperit dotationis instrumentum Pirementis ampleriten
da deuotι est ova fi lius nobis, in re Juliana sui iuris fundasse perhibetur Ecclesiam, quam in honorem sancti Vui Zonsessoris eiu nomine cupit consecrari hanc igitur frater charissime' si ad tuam Dioecesim pertim re
non ambigis ex more conuenit dedicari collata prim ius
donatione solemni quam ministris cui: destinasse se
praefati muneris satur Oblatcr sc Licet vero Ec clesia ceremoniis iuris non teneatur, labeat possessionem sine rei traditione l. et tinteri Coalde Sacro nolis Ecclesiis tamen reperiuntur ritus quidam, solemnitates, quibus interpositis neci me erat Ecclesiae dotem, aut donationem quamlibet contradi. Imprimis vero animaduertendum do
tem dari solita antequam Ecclesia aedificaretur, non enim sinebat extrui Episcopus, nisi dotis condicta instrumenta accepisset ut constat ex iis, quideEmphanisticis siue insinuatiuis scripsimus, item de oratoriis quae magnatum, seu pietate, seu desiderio extruebantur, quae omnia hic non libet repetere Addamus tantum ex Capitularibus Caroli Magni, cap. os: Nemo inquit Ecclesiam diffcet antequam ci tatis Episcopusten ι, oe ibidem crucemfigaipublice, ante praefiniat qui disicare vult, qaod ad luminaria, oe adcu lodium , O stipendia custodum sussciat is sic facta donatisne, domum adiscet.
215쪽
is De bonis possessionibus Eccles sm,
Licet vero dotis instrumenta arue extructionem cinifecta essent tamen aede iam costituta ad fastigium perducta, cum Ecclesiae fundatores Episcopum ad consecrationis munuS inuitarent solebant donationem confirmare, addere cere monias, quibus etiam utebantur ij, qui postea ali qua parte suorum praediorum vellem Ecclesiam augere. Caeremoniae autem, istae nierunt potissi naum apud Gallos nostrates, mermanos. In legibus Baiuuajorum dicitur Vt cui inani moest, aliquid ex facultatibus suis Ecclesiae trade re, ille C artam donationis conriciar, in anu sua, si fieri potest, inscribat adhibeat testes idoneos. Testes autem illi debuerunt esse homines liberiis ingenuici einde Cartam donationis ita confectam presente Episcopo, aut Sacerdote in altari deponat. Si quis liber persona voluerit m dederit ressa ad Ecclesiam pro redemptione animae suae, licentium habear de portionesua,postquam cum filiis sitiis partiuit
nullus eum prohibeat, non Rex,non Dux nec ulla per
sena habeat potentatem prohibedin quidquid donauerit,
digia, terram, ancipia, vel aliquam pecuniam omnia quaecumque donauerit pro redemptione anima lus, hocper
Epistoiam confirmet propria manu sua ipsi, uenies abhibeat sex me amphus , si oluerit imponat manus in Epistola, nomina eorum notentur ibi, quos ipse rogaue rit , tunc ipsam Epistol lonat super altare, G sic tradat ipsam pecuniam coram sacerdote qui ibidem ser
Innumera Cartarum eius cemodi exempla ex-
216쪽
Iiber secundu . 3 9tant in Annalibus Fuldensium,&inantiquitatibus Alemanicis. Ex quibus liquet artarum scriptores, ut plurimum fuisse, vel Clericos vel o
nachos, qui soli priscis illis temporibus,scribendi
peritia callebant Cartas vero instrumenta, Latino idiomate concinnabant stylo breui, atque ut plurimum sordido, cui passim admixta fiunt Barabara, Germanica Vocabula, etiam in Cartis quae lin Francia,&1ub Regibus nostris scriptae sunt, nam Author H linguae Germanicae sum durasse apud Francos, hi sitit
ad Ludovici Pi tempora, inde constat quod idem
Ludovicus, inter morti certamina, nescio quo
spectio pressus, territus , dicitur eam vocem emisisse ludi ,hM,quod Germanica lingua est interpretatum Foras Icilis Vero Cartaru scriptoribus, notarijs numeratur praecipue Madal fredus, qui Monachus fuit sancti Galli, cuius cartae plurimae reperiuntur circa annum 3 7. Albunius Clericus qui scripsit anno 77o. Prae e teris vero Iso quidam Monachus, magister sancti Galli scripsit
Instrumenta non pauca circa annum Christiis 13. imo formulas quibus cartae scriberentur composuit, quae dicuntur formula I sonis. In cartis vero donationum primum exprimitur nomen Donatoris, deinde qua caussa donauerit 3. quam rem donet, quod praediu, quae mancipia, apponuntur testes quorum nomina scribebat manu sua, qui cartam conficiebat: unusquisque vero testium signum,&characa erem suum iuxta nomen suum apponebat. . Nomen suum ad hi
217쪽
io, De bonis se os sionibus Ecdesarum.
bebat auctor cartae : ac denique nomen Comitis, vel Regis &annum regni,ac Imperij. Illud interim animaduertendum fuisse in liber late donatorum , Ut certam poenam mulctamve irrogarent haeredibus suis, aut aliis quibuscum iaque,qui donationem rescindere tentarent Mausitanefario vindicare praedium,aut mancipium semel Deo religiose consecratum. Adeoque in hac parte oriuatus quilibet iudicem agebat, quia in defe-sione rei sacrae magistratus auctoritate nemo est,
qui nonpossit sibi adscribere. Exeplar vero eiusce modi donationum, ut lectori alibi requirendi laborem in fastidium snbmoueam hic adtexo. Ex EMPLAR DONATIONIS EAQ
Jn nomine Christi Ero ius in cogitaui Dei intuitum
vel diuinam retributionem Mel peccatorum meorum remniam promerere. Propterea virnaculam Iuris mei terram eam in loco juncupanti quod dicitur Petinuistare, quantum mihi Deus donauit, 'r parentes mei , inhaereditate
dimiserunt trado, sternum Midulsem, cum omnia mea, cum agris, cum pradis, cum campis, cum aquis,cum ibis, cum pumiferis,trado de meo sere sancto Galloni ad edendu posea quidquid exindefacere dolueris medendi, donandi possedendi liberum in omnibus haberi potessa te aciendi. Si quis vero, quo eri non credo,si ego ipse, aut sitis de redibus meis, mel vlla opposita persona, it
contra hanc donationem tenire, aut agere tentaveri , inprimis Dei iram incurrat, ct a communione corporis ἀ
218쪽
Liber secundus. ΣΟΙ Sacerdotum extranius sit dii fisco soluat uiri libras. duas, S argenti pondera quinque, ' quodpetit . vendicare non Galeat, edpraesens haec carta omni temporefirma permaneat cum stipulationesubnixa Actum praesentibus, quorum signflati continentur. Sign. Rivos qui hanc donatisne feri rogauit, Sign. Ruodo , Sign. c cari,Sign. Audonis, Sign. Fiedualdi, Sen. Ariberti, Sign. Suabonis, Sign. Ludualdi Sign. Eu cini, Sign. Ο adi, Sign. tegi, S Ucconis, s . Ziloni ,S . Ruodco . Notaui quo feci in mensi sunto. V. Id. Iulias manno quinto δε- cimo , regnante Domino nostro Theodorico, Rege supra
Carulum maiorem domus. Ego quanquam peccator Siluser descripsi, in Dei nomine. Amen. Ex quo patet comminationes excommunica-m 'Ttionum.&Censurarum, non tantum a S. Pontifi- municatim-
cibus quibus est Ius pellendi lacris perduelles tileexsurpi . scoleratos' verum etiam a priuatis quibustibet fuisse furpatas. Quanquam vero cartis instrumentis rei traditio ac donatio firmaretur attamen,&aliis ceremoniis utebatur Ecclesia in adeunda possessione. Aliter enim in domus, casae, aliter in praedij, aut agri possessione mittebatur. Si enim aliquis Casam, vel domum Ecclesii ae legasset,in donasset: tum nomine Ecclesiae, Sacerdos Monachus vel Ad uocatus Ecclesiae, una cum donatore domum illam adibat .d oer traditionem ostii manaticulorum
domis, in Ecclesiam rei domunium tranSserebat, tionis perita elicimus ex Marculphi Dirmula IJ . Quid sit, eu sis autem tradere domum per ostium , o naucula laxi δ i
219쪽
Lo De bonis εν possessionibus Eccbsiarum meo, quidam iudicio non est dissicile augurari. Nam cum possessionem tradi scripserint lucinconsulti, non cogitatione sola, sed corporali apprehensione, prob1bile est eos qui se dominos, wpossessores domus factos de novo, significa-Quid ari,ii bant, osti contactu , cardinum semulorum byὸjLia' ea possessione initiatos. Anaticula autem sunt cardines domus ab ecti τε id est orior,conuerto, inde ανάπλα , dicuntur Cardines coeli Qui autem praedium agrumue Ecclesiae tradebat, is gramen siue cespitem, ex eadem terrare
uellebat: reuulsum tradebat Advocato Eccle- si velClerico qui nomine Ecclesiae possessionem praedi adibat. Eius rei insigne exemplum habe-
se,c P I7. P. Face octo iugera terrae cum dimidio dedit Monasteris, simpliciter, Grpure propter Deum, in animaesua, progenitorum suorum salutem, haereditario iure a parentibus ad se deuoluta ealiter mi Eiter resignans ea,coram notario maestibus, cum Eramine de terras cepto Ur priori tributo legitime abrenuntiando. Innocentiu Paulo aliter hunc ritum explicat Innocent. III
litteris de in cap. ex litteris de consuetudini a Arcnlepilco -
'' pum,&Capitulum Londensem vos male, fulgo
scribitur Lugdunentem. Nam c5suetudinem esse ait, ut qui agrum&terram Ecclesiae doliat eius glebam seu portionem aliquam togae sinu inuoluat, quam deinde coram Antistite,in aliari deponit: Si vero qui posJsiones aliqua claustris, , t alis religi is
220쪽
Liber fecundus. a JVblitiosis locis in bona valetudine, A vltima oluntate
pro uorsm vuli remedio peccatorumconferre. Hae conferendi formam se proponitis quod in eiuscemodi dona
tionibus modicum terrae an manu consiueuit accipere, vel in Scotatio.
extremitate pali j quod . inu praelut Eccisia ustinetur, auisuper altare ponendum 'Vt limonio identium, audientiu ob dicia forma, i ' Scotatio ut aruer appe latur,lc. Αlla donationu formulas antiqui Codices subministrat Codex manu exaratus, tabulario e Apsiensis cnasteri in Dioecesi Pictonum for mam donationis continet qua, Matrona quaedam illustris ii strumentum donationis confirmat, per traditionem Iocci capillorum. In eodem Codice Nobilis quidam morbo de cumbens donat Ecclesiae iura quaedam,& praedia,& confirmat conationem traditione Calicis in quo communionem sumpsit.
in Archiuis 1 cclesiae sancti Hilari Pictauicndonatio suburbani praedi confirmatur acit ictaviensi, per traditionem Cinguli&Im D.
nem eiusdem fis per altare. Hae itaque suntemniores donationum formulae.
Quod vero ad fundationum , ω donum Cartas pertinet, de quibus hoc caput pipue institutum est , nihil habent singulare, quod in illis nomen scribebatur Episcopi, qui, silicam consecrasset: si forsan Episcopus Dioe
sanus non posse consecrationem perficere, mitio fiebat in Carta licentiae ab eo impetratae, a '