Illustratio sacri patrimonii, seu, De bonis et possessionibus ecclesiarum : vbi agitur de veteris & nouae legis sacerdotum censibus, origine & fundatione oratoriorum, parochiarum, episcopatuum, monasteriorum, ecclesiae seruis, mancipijs, colonis, cas

발행: 1636년

분량: 626페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

221쪽

di Secundo lac nebat accurata totius dotis des criptio, 3 loco Lcribebatur quot Clerici,vel Sacerdotes essent in eadem Basilica sacris rebus mini straturi Exemplar dotationis, fundationis exscribo,ex antiquitatibus Alemanicis.

EXEMPLAR DOTATIONIS.

uoniam ex varietate rerum mortalium, O temporum continuata prolixitate, o humani generis debilitate, memoria rerum gestarum obliuionu irreptione extruditur. Ideo prudens industria hominum id quod posteritati moluit e se certum pissime reliquit accessoribus suis,

testimetis confirm itum. In nomine ergo Sanctae Indi uiduae Trinitatis, notum sit ommbus, tam futuris, quam

'aesenti us quod ego Notpertu Monachorum S. Valli Ecclesiae Abbas in novali loco,qui Abbacella nuncupatur, in convalle circumpositorum tuontium to Ea cam adseruitutem Dei condidi. quam mulsicatam a Thielma ro Curiensi Episcopo cum licentia. rogatu Rumaldi Constantiensis Ecclesiae prissalis erigitima consecrationem loci illius in colis ad oratoriu lubilivi. Denique hane eandem Ecclesiam prueda pueri nius de claustro nostro, o etna Viaspenda, ν beneficio inius mansus, G ommps subsicripta decimationis determinatione dotaui a monte fierseerch, ab alpe Solim , a Maggelisa a , a Barema a Portaris alpa a chraverch,ariuulo Bochen-bach, ab ψιoduuiosi Rota, et que dum fuit in Sitterum, et ire ad oririnem ita et procliuitas circumpositorum motium ad eandem cellamsecundum liquentiam uis

222쪽

Liberseeundus. ΣΟ imminit apertissime determinavi. Hanc etizdotationem Sacer oti ibidem Deo struienti, banno Rumald Onφη-tiensis D copi consensu Fratrum nostrorum perpetuo rurest bilivi. Facta sunt hac anno ab Incarnatione Domini in X I. indictione 9. regnante Rege nos Hainrico Romanorum N, Anno . Signa restium mitto ne duocato, pret', At , Tietprehi, dabich, Liebo, Rege- noli, po,Heilman, I uolsereth, g, cateri complures. Ad cuius cartae notitiam quaedam vocabula ex-

. 'licanda Noualem itaque locum in quo Basilica extructa est, intellige locum prius infertilem reces vero excultum Vast penda autem qua dota

tu ea Basilica, nihil aliud est, quam vestiaria penso Monachis praestari solita ab Abbate. Nam apud Germanos uati, vestem significat,& at

mam dicitur qui pannos vendit Spenda vero annonam significat. Restant duo tantum ritus explicandi. Primus, quomodo Ecclesiae potestate Episcopo traderent. Secundus, qua ratione Episcopi in Ecclesia recens condita Clericos instituerent, seu ut vulgo dicunt investirent.

Et quod ad primum pertinet Episcopi, prius

quam Ecclesiae ihωαν, seu consecrationem aggrederentur, solli ite inquirebarita fundatoribus. quibus conditionibus vellent eam dotare , ac si conditiones proponerent Ecclesiam niuriosas a sacrorum Canonum auci oritate discrepantes,p

ta si nollent Ecclesiam fundatam coc nitioni S potestat Episcoporum subiacere , tum priesules

223쪽

1 o D son pos sionibus Ecclesiarum

sacri, contac rationem adoriri renuebant, ne Operis religiosi praetextu Rcligio ipsa deretur. Sive ro fundatores Omnino se Canonum potestati summitterent, Episcopus consecratione peracta, coram sacris altaribus Ecclesiae dominium, uu bernationem afudatore accipiebat. Tradebat autem fundator potestatem Ecclesia P in f L- es pilis in L IV M altariS,Vt Vocant. Hoc est sumebat inina λ: νψμ nus altaris pallium,in Episcopo tradebat, qua ce remonia significabatur Ecclesiam inditione Epis copi, quantum ad omnia iuracsse constitutam. Illustre monimentum huius rei habes, in no Nesiti, ' uitia donationum Ecclesiae Salisburgensis cap. s.

Aeetes apud Camilum, imori antiquarum lectionum,t:. Y ubi de Guntherio Comite sermo est, Conuocaui , pu Canis. loquitur de Guntherio hilluc unctum Virgilium Episcopum eo em anno suo ad Episcopum oriunabatur, dixitque ei se velle ibi Monachos congregare, Abba tim constituere iunc Vir illus piscopis requisiuit ab eo in cuius dominio vob/is et Abbas ille esset, G Monachi quos issic congregasset stes ille ei primitus hoc dicere noluit , dixitque ei Episcopus, Neque ego tibi Ecclesiam

consecro, nec Monasterium, neque 'batem, nisi fecundum Canone sciam ad quem ocorum illorum rectati do, ' domito constare debeat, inmoluit inde abire. Deni que idem Comes 9untherius diuino compunctus amore,

cognouitqmd Di copis secundum Canonum statuta incedere destet, promisit se hoc ipsum quod ibi constructum habuit, admona erium perficere velli', cum omni

proprietate sua eandem Ecclesiam, si consecrasset, ad

224쪽

Liber secundis I93 Sal burgens m edem Epistopatus , ad issam dominationem pleniter per omnia, secundum Canones traderem Eleae per omnia inde ita faciet sicut Virgilius D copio istum doceret, tunc demum consensit Virgilius Di copis, oe consecrauis sim Basilicam , in honore sanditi Stephani momnem locum hunc Quofacto Guntherius tradidit per Pallium altaris Virgilio Episcopo ipsam Ecclesiia, cum omnibus quae ibidem antea perdonauit tradere. Ex his patet quem animum attulerint veteres illi Episcopi in dignitate sui nominis propugnanda, qui nolebant vlla in sua Dioeces Monasteria construi, nisi quae Episcopi ditione,&au

thoritate continerentur.

Alterum vero quod ad inuestituram Ecclesiae pertinet Solebant Clerici, vel Monachi post solemnem consecrationem Basilica benedici ab Episcopo,& accepto ab eodem rerum Ecclesiasticarum inuentario de mysteriis rite peragendis admoneri Idipsum in Monachis fiebat quos religiosi veste,si eam de nouo assumerent, idem Episcopus induebat, ut constat ex Chronico Vinde semiensi citato cap. I .

225쪽

ios bonis ingestionibus Ecclesiarum,

De mario genere dotationum. Ac primum de dote Or tortorum, S Monosteriorum Iustivitiani edictum B sin caru variae dotes origo beneficiorum impbci Ton*rae. ut semptus in Monasterio.Quot Monachi effciunt Monasterium. Breuium siue C d ex Ecclesiae apud quem seruabatur Cartophtlaci dignitas. Dos sequitur conditionem mulieris,in marit unde honestioribus matronis dos quoqueff. de iures opulentior perpetuo et constituta l. quaero. j. de

Jure dotium. Quare non omnibus quoque Ecclesiis dos aequa fuit Pro numero enim, vel Monachorum, vel Sacerdotum dotem pingue, reditus opimos neces e fuit condicere ut ex censu Ecclesiastico ministri omnes commode ali possent, neque prophanis artibus victum quaeritando,cogerentur dignitatis suae,& Religionis maiestatem dedecorare. Ita maiorum suorum prouidentiam es nil Λό laudat Iustinianus Novellara Deprehendan us in-a hutili ' qui eo qδή ac sinctam aliquam Ecclesiam, in hac al-NQuesta 3 ma urbe exaedificarunt, non solum curam aedifici, gessisse,

sed etiam Pt acris aedibus quas ipsi instituissent, tu ciens

erogatio suppeteret,itque definirent, quot persingulaSE clesias Presbyteros versari conueniret, quo Diaconos, vel mare , vel 'minas,quot Subdiaconos, glirim Cantores

226쪽

Liber ecundus. 2 ssimul O Lectores m ostiariss at haec dissumptum adiecise praeterea teguliares reditus, qui instituto huic suo satis essent neque multitudinem aliquam adiectam, cui exinde competens solvitio fieri nou os t. Vnde animaduertendum Oratoriis raediculis, ad priuatae pietatis solummodo monimentum significationem grati erga Deum animi constructis, dote non opus fuisse tam lauta, quam Parochiae aut Monasterio.

Et certe in Oratorus habebatur ratio Clerico quam do εrum, qui illic erant instituendi. Nam si forentis a P*Rμ - qm cerdotum umero, reditu opimiore dotabatur, quasi in inferiori gradu consisterent, puta in Diaco norum, aut Ostiarioru ordine. His enim sufficiebant mediocres sportular: quippe quibus nil incuberet oneris prae terquam aedem sacram purgare candelis ac luminibus moderari. Ita definitum in ConcilioToletano sub Recaredo Rege Er 4bhEii ista

DCXXXU Placuit Dei fac rdotis m, ne quisqua infra Toletanum

sanctam Dei aedificauerit Ecclesiam, cliuod ibidem pio suo haereis largitis est , eodem loco presbter ecundum priorum Canonum instituta deseruiens habeat et si presbyterum eas clibas habere non permittit, vel Laconus instituatur. Certe si minor est censu , ostia rivi a sacerdotest electus, qui nitorem infra sinus sanctae Ecclesiae faciat, qui, sanctarum Reliquiaru luminaria omni Aubsequenti nocte accendat. Ex eo fortasse quod aliquae des fundata essent, Vt aliorum ordinu, praeterquam Ostiariorum mi

227쪽

ito De bo us postsi sionibu Ecclesiis purunisterio non egerent, manavit forsan origo Beneficiorum, quae sinplicis Tosurae appellantur a Gaulis. Fuisse autem Ecclesias quasdam , quas non Presbyteri, aut Diaconi, sed inferioris nominis ac gradus Clerici regerent abunde Hue te epistolac est. b. i. ecima non a Gregorii Magni lib. Σ. ubi Fcclesiam ςp. sancti Agnetis, quae via Suburrana constructa erat commendat curae ac ministerio Leonis cuiusdam Acolythi, cui propterea assignat pensiones domorum. De quibu postea agemus. In monasteriis vero pro numero monachorum, cesses oportuit constitui competentes. Ei autem

numerus ad conficiendum monasterium sussciat praeclare edissserit Balsamon ex nouella decima quarta Leonis Imperatoris ad Canonem decimusextum Trullanae Synodi. Morauerit inquit Bal-

Trun. n. lamon qui piam inquantus initus ab eo exigetur quaielit monasterium eretruere Multune auri talenta an ista teres aliquotὶSolutio. Neutra Non enim cogetur qui iam magnificam magni pret Deo offerre oblationem, nec minutula aliquot auri numismata , ad ea quae proposivit non si scientia asserens exaudietur. Sed quia monasterium a tribus ad minimum monachis constituitur, cogetur, qui vult aedificara, a ferre, lῖ non plura, ea quidem certe,

qua sufficiunt ad templi perfectionem suamq; trium

monaclorum habitationem prouisionem. Dicit enim decima quarta Imperatoris Domini Leonis noue dapostproemium. Dicimus, quod quoniam diuino ore di iam et ibi sunt duo vel tres co gregati in nomine meo , istic sum in medio eorum oportet tribus ad minimum sufficere opus,

228쪽

Liber secundu ,1 quod monasterii subit appellationem, re aliorum, cilicet

pretiosiorum aserum, quae ad ceremoma Deique cultum Balsamonoe existentis felicitatis reputationem pertinent, non deest Iuta sescultatem sum ergo qui monasterium consecrare melli θ'' iiPΤ adgredi citra, prohibitionem, eo usque ad minimum opor

tebit ad eius consec illanem impendere.

Quod vero fundator Monasteri non tribus tantum monachis domum victumque, sed sibi quoq; debeat prospicere, caussa est ' quoniam iubent Canones, ut si aedium facrarum fundatores, in calamitatem incidant, atque ad inopiam redigantur, victus habitatio illis ex fundo censu ue Ecclesia suppetat , ne beneficium se perdidisse lugeant, in ingratos conferendo. CCCterum non omittendum apud Epis copum fuisse Codicem rerum Ecclesiasticarum in quem referebantur ea, qua quis, seudotis nomine, seu alio quouis donationis genere contuli mei,&Inarbitrio stabat Episcopi ut pro dote Ec flesia he: aut illa praedia admitteret vel respueret Nam si re dia utilitatis aliquid essent allatura admittebar Episcopus, si vero non commodo, sed oneri futurare pudiabat. Codicis interim Ecclesiastici meminit Synodus Constantinopolitana quae dicitur prima secunda Canone primo Nam postquam damnauit sceletitum facinus aliquorum, qui ut pietatis taramam aucupentur, monasteria construunt, '

postquam ambitioni fecere satis res Deo sacratas si non repetunt, infami postlimini sibi vendicant: tandem ut huic morbo medeatur, definit, Vt ne-

229쪽

rochiarum dissipatio. Itane vero, turbari Dioece ses, Parochias confundi, Episcopatus permisceri, nunquid perinde est, ac orbem isturn ad anti quam redire . 9 ξω Delirarunt itaque lartyres

generosi, Praelati illuit reb, qui hunc ordinem quem sἡculi nostri vecors sapientia, falsa saga

citas contumaciter euertit, tantis conatibus compegerunt Inter flammas, incendia is utentatium&furetium Imperatorum Quid aliud egerunt Pontifices quam ut Ecclesiam ordinarent, parochias conderent, certis finibus Ministrorucuram definirent. Si libertate opus erat maxime iis temporibus quo caelare pietatem cogebantur, quo impiae tyrannorum leges Christianorum patientiam satis exercebant, et si Ecclesiastica disci-ciplina nil ultra oneris addidisset. Sed ne conducti ad lessum planctumue parochiarum Videamur, prouehamus stylum in earum antiquitatem, dotem, fundationem. Parochi&Parochiarum nomen antiquum, sed

non tam illustri significatione. Quippe parochus antiquis idem fere ac diuersorij dominus, qui nimirum peregrinantes parte commeatus iuuabat, maxime cum Reip. caussaeiset iter institutum. ita

a e H Porphyrio ad Satyram 3.Horatij lib. primo sermo - - ψ . num, Parochi inquit) copiari dicuntur 'έγiν idest ab χhibendo Hodie autea copiariis stramntur haec, nimirum lignum si ij qui Reip. caussa iter faciuut, nec tantum lignum&sal, sed etiam gratuitam honorariam euectionem praebebant gentium

230쪽

Liber fecundus. 23Fexterarum legatis. Nonius Marcellus Parochos a Noniis

Graeco tructum est nomen sus vehicula praebeat, c. in Voeepa

Acron ad Horati Satyram 8 lib. 2. Parochi dicuntur zia': ui hostili ira publice exhibent noce ariti. Iidem appet 'lantur Xenoparochi l. munerum, E de muni ribin, tin x

videtur autem multum literre parochia sa obui. roecia. Est enim parochia praebitio seu spatium, intra quod veteres illi paroch tenebantur pere Parochi, Mgrinantibus lautia suppeditare: at Ver παρρικia est ii E. plurium domorum vicinia conglobatio Paro- -R chias vero Dicecesses integras quibus Episcopi prae A

liant. Ita apud Eusebium vocatur par oecia Ale hixandrina paroecia Ephesina pro Dioecesibus. Taceo innumera eiusmodi, titulum totum apud Photium de parochiis. Parochiarum vero imaginem quandam habuit antiquitas. Nam cum ciuitas in tribus nouem decim Vrbanas,&unaquaeque tribus in decem Curias foret distin dia mem n 'scit unicuique Curia suum fuisse templum .suum facerdotem. Marcus Varro, Curis, inquit, duorum genem moubi curarent acerdotes re diuinas τι Curiae deteres bi Senatus humanas et Curia hostilia quam primae , aedificavit Hostibus Rex ante rostra, c. In municipiis vero sui quoque fuere sacerdotes, nam alia habebant a Romanis sacra, alios ritus: Unde cum emunicipiis in urbem commigra rent , sacris muni palibus cogebantur aenui

SEARCH

MENU NAVIGATION