Illustratio sacri patrimonii, seu, De bonis et possessionibus ecclesiarum : vbi agitur de veteris & nouae legis sacerdotum censibus, origine & fundatione oratoriorum, parochiarum, episcopatuum, monasteriorum, ecclesiae seruis, mancipijs, colonis, cas

발행: 1636년

분량: 626페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

281쪽

uas sedium, Ordinem .honorem Cathedra ruri non in alium fonte in quam tra Vrbium maicitatem amplitudinem rcferunt, quasi vero Deus non alia quam hominum luce splendeat, quam Pontificum suorum infulis maiestatem Christus impressit, eam a saeculi quam fastidiuit opulentiain vanissimo ambitu coactus sit mendicare. Ne vero dissimulare quidquam hac in parte videamur, exponamus quae sit Politicorum4 alioru, qui his aduersantur opinio, circa incrementa,progressus, dignitates ac conexiones sedium catheadrarum maxime circa Metropoles, Primatias T-piscopatus,namc teros gradus libens praetermitto: ut ex rat1onum utriusque partis inspectione decc nat lector, quid sibi hac in contentione credendum Qui ergo Ecclesiam imperiorum fatis seruire dicunt, illi sedium omnium xathedrarum digni tatem e ciuitatum luce, magistratuum in illis residentium honore metiuntur. iam Patriarchatus ideo Antiochi constitutus quod illic sedem haberet praefectus Pr torto Orientis. Ideo Carthago in Africe metropolim euecta quod sedes esset pra secti Praetorio Africae Ide Alexandriae Patriarcha collocatus, quod ibi praefectus gypti seu Augustalis moraretur. Olim inquiunt Firmium caput erat Ecclesiarum Illyrici,at postquam praefeci us Praetorio Illyrici inde sedem mouit QThcssalonicam

profectus est,in eam quoque ciuitatem maiestas Ecclesiae pristina sede abdicata commeauit. Ita Iusti nianus Novella I collat. 2. tit. 6. seu autem At-

282쪽

Liber secundus αεstilani temporibus eiusdem locis devastatis Appannius

praefectus Praetorio de Firmitana ciuitate in Thessalon cam profugus venerat, tum ipsam praeferituram, Sacerdotalis honor secutκ est Et Thessalonicen sis piscο- pus, non sua auctoritate, sed sub umbra praefecturae me

mirabiolaum praerogatiuam.

Addunt praeterea relatensem urbem, quam ideo sortitam volunt Primatum Galliarum , quod in ea resideret praefectus Praetorio Galliaru His accedit exemplum honorue sedis Constantinopolitanae; quae non alio titulo eam, in qua tot saeculis floruit maiestatem adepta est,quam quod Imperatoris

throno fulgeret, ex ea nutus ac oracula Principuin caeteras Orientis partes funderentur. Attamen o-tandum Arelatensi Episcopo Narbonense Niennense Prouincias ablatas fuisse, suos Metropolitas, succedentibus saeculis habuisse,ut Ecclesiaruae gimen, ad natiuam ciuilis administrationis legem

formaretur,4 desineret Arelas esse caput Ecclesiarum postquam desiit esse caput ciuitatum. Et certe omnino ex arbitrio dc voluntate princi pum saecularium pendere sedium gradus ac dignitates a olim videtur Decretum. Nam eu Basilati Madytorumque ciuitate sibi cssent Episcopis orbatae, velletque Metropolita Heracleensis , adytorum Episcopum consecrare, quia Madytorum ciuitas erat intra ctropolim Heracleensem δε unus ex eius Episcopalibus, similiterque Metropolita Ancyranus consecrationem sibi vendicaret Basileensis niterentur amplius Canone duodecimo Com

283쪽

α66 De bonis oe passionibus Eccbsiarum cilii Calcedonensis, Decretum est ab Imperatore

Alexio Comeno. Praesente Synodo commumque Ora gio decernente , ut Imperatori permissum sit praefidentiae thronum Ecclesiis largiri oetam Episcopatus, quam Archil opatus in Metropoles erigere, quaeque perti nent ad electiones in his faciunda ceteraque recti consituenda pro libitu suo dissonere citra ullum Canonis si 1;H. si με impedimentum. Ita refert Balsamon apud Leun apud vn clauium tomo primo Iuris Orientalis libro secundo

iom.i Iuris Novellarum Imperatoriarum.

'i, ',' Quis vero nescit postremis illis temporibus solitos Graeciae Episcopos adire Imperatorem apud

eum Metropoletiin iura dc praerogatiuas exambire,

ut hoc pacto soli Constantinopolitano Episcopo

subessent, Mab eodem consecrarentur. Vnde in pluribus nomen nudum cinane Metropolitarum hetebat, cum nullas haberent Dioecesses sibi mancipatas. Quam ambitionem repressit idem Comenus, adiecitque, ne in posterum cuiquam liceret Mitropolitam se profiteri nisi quem Imperator citra preces proprio motu talem nominasset. Eam opinionem, quae politica dispositioni Ecclesiam obnoxiam facit, fauet prouinciaru Dioecessetiin partitio Nam in Gallia septemdecim Prouinciae tot conficiebant Metropoles. Verum reuulsis ex vasto illo& illustri Gallorum Imperio nonnullis Germaniae partibus; imminutus quoque fuit Metropoleian numerus, tandem aliquarum postea accessione auctus ac locupletatus Eam dispositionem

284쪽

Liser secundus. 267tionem Ecclesiarum iuxta murbium dignitatem dc politicam Prouinciarum distributionem probat exacte Canon decimus sextus Calcedonensis, Synodi cuius verba sunt. Si quHibet ciuitas per authoritatem Imperialem renovata est aut si renovetur imposterum ciuili binoe publicis ordinationibus etiam Ecclesiarum equaturor is at o Adde Canonem et . Tauri ne lassis Synodi de controuersia inter Arelat de Viennensem,ubi decernitur quod Episcopatus Pro uincias sequentur. Ex his omnino concluditur Dioecesiωn propa ginem & ordinem ac seriem, ex Politici status institutione esse repetendam. Quam sententiam confirmant ea quae Anactetus,seu quis alius recen

ii Orcius nomine personatus, de sedium disteretia conscripsit nepe sedes pro Iudicioru tribunalium maiestate ac splendore distributas Vbi enim su premi iudices erant ad quos ab inferioribus sententii erat prouocatio, illic Primates censet constitu

tos in iis vero urbibus, ubi erant minores judico

ibi sedisse Metropolitas,tandem, ubi Comite resIderent illic Episcopos fuisse ordinatos. Inuenio Malia ratione caussaque ordinem 'eriem Episcopatuum adornatam: Quippe Harpiis cliton eoii

feldius ex Chronicis Thomae Ruidburni roseu

quod Dunuallo Molimcusis Britonum Rex recepta Religione Christiana, uniuersos superstitionum antistites suis sedibus eiecit,& in eorum locum Episcopos atque Archiepiscopos ut fecit quibus omnes istorum assignauit facultates, cum hoc ta-

285쪽

1όs De bonis O pose'onibus Ecclesiarum, mendiscrimine, ut ubi fuerant Archiflamines illic Archiepiscopos esse iuberet: at vero Episcopos eas sedes occupare,ubi antea Flamines constitissent: at que ita factum ab initio refert Harpsfeldius ex eodem Ruidburno ut tres Archiepiscopi in Anglia statuerentur Londinensiis Eboracensis, Legionen sis, eo quod nempe eas urbes sub Gentilium infami Polytheia totidem Archissamines rexissent. Quas opiniones etsi fortasse praeter animum laedenda Ecclesiae editas aliqui putant, non esse dissicile&arduum expugnare, Si enim Principum sedes atque Imperiorum urbes praecipuae,in Ecclesiastici ordinis capita euecta sunt, ut quid lex ea in Galliis

tanto tempore violataZNam si rerum temporum seriem explicemus, urbes omnes quae Regum ac

Principum domicilio floruerunt, maioribus semper atque altioribus infulis parueret. Sub prima Regum nostrorum propagine quis nescit Parisios, Suessionas, Aureliam siue Genabum, sedes seisse Imperii potissimas,ac Clodoue filios de nepotes diuiso patrimonio in istis ciuitatibus sedem elegisse.

At Aurelia,Suessionum ciuitas,urbs Parisiorum non

sunt Metropoles In Hispania estne ad ritum, aut Seuilla, sedes insignis&Metropolitana In Anglia

nunquid Cantuariens Episcopus corteris eminet&tamen nunquam illic Rex Angliarum thronum collocauit Sub secunda Carlomanorum stirpe quis granum, ciuitas Metesis fuere Regum nostrorum hospitio ac domicilio celebres Idem de Theodonis illa diui potest, Etamen ad summam Ec-

286쪽

Liber secun M. Psyclesiarum dignitatem nunquam urbes illa sese eue

Xerunt.

Parem huic nostro argum et rationem opponit Gelasius I. ambitioni Graecorii de Constantinopo hi e alitanae sedis Maiestate superbientiu Ril unquit, Dis

quodpraerogatiua nol ret Acacio comparari,quia Episcopusfuerit Regia ciuitatis. Nunquid apud Rauennάδδε-diolanum Syrmium, apud Treviros multis temporibus no constitit Imperatori Nunquid harum urbium Sacerdotes ethra mensuram sibimet antiquitu deputatam qhidpiam suis dignitatibus usurparant ξQuod si non e maiorum nostrorum voluntate , sed ex antiquiore Romanorum politia peten dam istam distributionem aliquis respondeat, huic ego num oppono Praefectus Praetorio Galliarum non modo Galliarum septemdecim Prouincias reagebat, sed etiam Angliam uniuersam, mispaniam. Si ergo Episcopus Arelatensis sacram suam,

Ecclesiasticam authoritatem cognitione &po testate praefecti Praetorio metiebatur, sequitur Ε- piscopum illum non modo sub stia Primatia Callias conclusisse, verum etiam Angliam, Hispania, aliasque regiones, quod est inauditum. Amplius vero expendamus, an Dicusetan partiti Prouinciarum dispositioni omnino respondeat. Atque ut caeteras omittamus prouincias, Callia ipsa, cuius Dioecesses summam cum politicain ciuili Regionum distributione inmitatem habuit satis tamen ostendit Ecclesiam non semper suas dignitate ac praerogativas ab urbium amplitudine ac

maiestate desumpsisse. LP ij

287쪽

ων, De bonis, possessioni in Ecclesiarum

Ac si1 vetustiora liceret rimari noluae olim,etiam ante Augusti tempora AEdui, Lingones,Carnutes populorum erant Antesignaniri ciuitates iste totis Regionibus nomen suum impresserant. Atqui nec ciuitas Aeduorum, nec Lingonum, nec Carnutum Metropoles fuerunt. Contra vero Lugdunensium populorum rara mentio hisce temporibus,m tamen Metropoleti nomen iraerogatiuam subinde ciuitas Lugdunum est assecuta. Sed his praetermissis ad recentiorem Imperii noti tia veniamus. Fatendum certe plurimam esse Ecclesiasticae dignitatis Politicae cosensione in urbibus

ac ciuitatibus Galliaru attamen non omnia eadem.

Nam Tugrorum ciuitas subest Agrippinensi inno titia Galliarum,& tamen certum est Episcopatum prius T tigris haesisse, quam Agrippinae aut Ireueris. Et certe Beatus Maternus eiusque suci essores non Agrippin tuta reueris ted Tugris praecipua sedem posuerant. Maguncia cum quandonam sedes facta est Archiepiscoporum Θ nisi tempore Bonifacii. Imo ipse Bonifacius uiu. solum nudumque tulit nomen Episcopi, nec prius Metropolita seu Archiepiscopus effectus est,quam potestatem acceptisci a Gregorio tertio nouos piscopatus fundandi, atque erigendi,

ut constat exi pistola prima ius icios O m. i. Con-G;ςg cit Galliae Et tamen Maguncia cum in Notitia Gal-

laten, quam Galliarum omnium Metropolim ab initio extitisse sciunt omnes , nonne Prouincia Viennensis ciuitas fuit latum abest,ut Metropo-

288쪽

Liber sicundus. 27 ilis fuerit, quin potius in notitia Prouinciae Viennen sis penultima recensetur. Et tamen Arelatensent Episcopum alios ordinasse per Prouinciam tentanensem dc Narbonensen onstat ex Epistola quar

ta Zosimi Papae ad Hilarium Episcopum Narbo

nensem.

Idem aro umentum ex antiqua Massilia Prima tia potest deduci. Nam cum sanctus Proculus vinia dicaret sibi Primatum in Ecclesias omnes&Episco patus Prouinciae secundae Narbonensis , eo quod

nempe omnes istas Ecclesias instituisset,primusque in ii Rec ionibus per discipulos fidem propagauet, obstitere eius conatibus Prouincia secundae Narbonensis Episcopi dicentes, non debere se ab alte rius Prouincii Episcopo iam Massilia est ciuiotas Viennensis ordinari. Concilium Taurinen se litem secundum Proculum diremit, eique Primatiam super Episcopos secundae Narbonensis assignauit. Id iuditatum est asancta Sonodo contemplamine pacis at e concordiae, ut non tam ciuitati eius quae

tu altera Prouincia stas, cuω magnitudinem penitus nesciromis quam ipsi potissim deferretur, ut tanquam pater filii honores amatus assisteret. Duo tamen addo Unum Primatum hunc cito desiisse nec ultra viginti annos durasse. Nam Zosimus Papa Narbonensem secundam Arelatensi restituit. Alterum est quod ubi confiis, erant & obscurae Ecclesiarum origines ,hoc est cum nesciretur quodnam h cclesia ab alia originem traxisset, pcclesia ordinem ciuilis distributionis sequuta est. Imo vero cum nimis

289쪽

plures uni Episcopo Dice cesses subderentur, neque posset his obeundis ac lustrandis sussicere Ecclesia, ad ciuilem soliticam amussim Metropolitarum

fines ac terminos praefigebat,in ea fortasse caussa Narbonensis prouincia Dice ceses Arelatensi fuerunt subtracta a Bonifacio allegante hanc in rem Canonem sextum Nicenae synodi, quo decernitur ut Episcopatus seriem atque ordinem Prouinciarum sequantur. Faciunt itaque contra aduersarios non leues coniecturae. Absurdum est ad mobilitatem necessitatatum mundanarum De Ecclesiam commutari,honoresqueac diuisiones perpeti, quas pro suis caussis faciendas duxerit Imperator Vt recte monuit In nocentius primus epist. 18 ad Alexandrum Antiochenum.

Et certe ne quidem noua Dioecesitas erigendet facultatem Regibus atque Imperatoribus Ecclesia siue sonticis rationibus condonauit superiori capite remotum vidimus ab Episcopatu eum, que Uuam ba Rex Hispaniarum in Ecclesia Praetoriensi collocarat. In Gallia nostra,cum Rex Childebertus Mele-duni seu Mecledone,quae Parochia est Senonensis Apud hi Dioecesis Episcoporum instituere vellet,obstitit no- bi ', chri uitati eiuscemodi Leo piscopus Senonensis vetuitque, indicio ordinantibus: ordinatis Anathemate, ne in urbe ista sui iuris: imperii nouus Praesul crearetur. Eadem ratione cum Theodoricus 3c

Theodebertus in partibus Franciae, qia ar piscopo Taurinensi Parochiarum nomine uitulo subie

290쪽

cta erant nouos Episcopos instituiuent eos remoueri mandauit Gregorius Papa, Vt constat ex Greg. epist

eiusdem epist. o lib. 7. Si ergo Regibus olim non licebat nouas sedes pro arbitrio fingere, neq; etiam licitum fuit dignitates,earumdem ordinem,ac iura

pro rerum suarum commodo immutare.

Fatendum tamen non ita aduersam fuisse Regum consiliis ac meditationibus Ecclesiam, quin eorun dem studiis ac desideriis inclinata, Dioecessitan formam fructuram permutarit. Ita nouissimo hocs culo datum estivo ovici nuctissimi Regis feli

citati ac magnitudini,vt ciuitas Patisiesis in Metropolim tolleretur. Existimauit etenim Romanus Po-tifex non decere summum virtutibus ac victoriis

Principe nisi summis quoque praesulibus summitti. Vnde vero factu indit,ut maximae duculentissimae sedes in amplissimis quoque ciuitatibus fuerint collocatae, non est operosum imaginari. Si qui dem primi fundatores Ecclesiarum ac Christi pra

cones, quaerebant urbium frequentiam sopuli coetum nam facile est e numerosa turba aliquem nancisci cui persuadeas Deinde commodius latebant in magnis ciuitatibus quam in vicis. Tandem propositum erat Apostolis Reges adoriri, a tque Imperatores, atque ab istorum victoria ramillustres ac storentestriumphos auspicari. Vnde monebat Christ. ias, Cum fleteritis ante Reges c ' Principes nolueto tare quid loquamini. De Prima tu vero Arelatensi singularem inuenio ratione na. Nam Arelatensium ciuitas praecipuo erat&priuato foedere cu

SEARCH

MENU NAVIGATION