Illustratio sacri patrimonii, seu, De bonis et possessionibus ecclesiarum : vbi agitur de veteris & nouae legis sacerdotum censibus, origine & fundatione oratoriorum, parochiarum, episcopatuum, monasteriorum, ecclesiae seruis, mancipijs, colonis, cas

발행: 1636년

분량: 626페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

261쪽

Diaconos vero aliquando secum habebant Presbyteri parochitani. Etsi quando morbo sonti co laborantes Dominico die sacra facere non posse se iit, ac sermonem habere ad populum, Diaco ni in eorum vicem suffecti, non quidem concionabantur, sed anctorum patruin Homilias recitabant. Liquet ex Canone secundo Concili Uaserisisse cudi, ex quo etiam coniic creest paroch - G tano Presbyteros non semper habuisse potesta cundum te in concionandi. Hoc etiam pro aedificatione'mnium,tiuo o. Ecclesiarum, oe pro utilitate totius populi nobis placuit, ut non elum in ciuitatibus, sed etiam in Ommbus arochiis verbum faciendi daremus re teris potestatem: ita usi res uerter aliqua infirmitate probibente per stipsumno potuerit praedicare , sanctorum Patrsim H miliae a

Diaconibus recitentur.

De onere vero alendorum in familia lectorum,

L. aliorum inferioris subselli Clericorum idem

Concilium Vaseu se, Canone pri in o. Omnes Pro Iteri, ut sunt in Parochiis constithti,stcundum consue-tδdinem quam per totam Italiam satis salubriter tenetic0'nouimus, Iuniores Lectores quanto cumque sine γxora habuerint secum in domo, etsi ipsi habitare videnturr cipiant fist eos, quomodo boni patres,spiritaliter nutrientes Psalmos parare, diuinis Lectionibus in flere, in te e Domini erudire contendant CHoc autem animaduertendum quod licet parochitanis Presbyteris,aut parochiamTelinquere, . tque ad aliam migrare nefas esset, ut auones

Caia. I.

262쪽

Liber ecundus. Apostolorum prohibent adeoque non prius alicui titulo possent inseri quam stabilitatem promisissent, ut habetur lib. 3. cap. IO8 Attamen ali quando eo imus eos e parochiis suis excitos,& aio , euocatos fuisse iussu Epicopi,in urbem matricem, ut illorum studio, d industria in sacris obeun iis, ac componenda Dioecesi commodius terentur. Tum non amplius Parochiani, sed Cathedrales dicebantur. Neque Vero propterea iure, irae ro 'gatiua percipiendorum in parochiis fructuum carebant, sed constituto illic Presbytero annum dabant stipendium reliquis interim obuentionibus 'ta sibi reseruatis. Quae consuetudo maxime locum habuit in Hispaniae regionibus, nam in Concilio Emeri tensi Et init nam miras no ira, ut omnes Episεopo Hrouinciae nos irae,si voluerint de parochianis Pre sisteris atque Diaconibus cathedralem sibi in principali

Eccisa facere, maneat per omnia licentia Ha tare en 1μι fuerint traducti, humilitatem digne Epitcopo uo teneauet, Concil

eo honore ac reuerentia habeantur,o venerentur ' an

Cathedrali Ecclesia, sicut hi quos consta uisse ordinat' in ea. Et quamuis ab Epι σομο stipedi caussa aliqui per bonam obedientiam accipiant: ab Ecclesiis Zmen in quibus consecrati sunt, vela rebus earum extrane non maneant , sed Ponti culi electione, Presbyteri ipsius ordinatione Presbyter alius instituatur, qui anctum oscium peragat , m distretione prioris Presbyteri victum, vesitum rationabiliter Pi mim iretur. Vtrum vero,ni,&eidem Presbytero licerct plures Parochias obtinere, aut eandem parochiam

263쪽

1 De bonso pos ionibus Ecu flaru ni a pluribus Presbyteris regi, non est huius iaci dii

ceptare. illud obiter dicam cum tenues essenes Ecclesiarum reditus, permissum olim Vni Pre bVterc, plures Ecclesias habere,in diebus Dominicis, in concilium singulis illarum sacrificium offerre , ut patet exesi 'am erit ensi Canone 9. Postea vero Concilium

Toletanum decimum sextum lanxit , ne plures le - c n s. Ecclaliae uni Presbytero Ubderentur, sed quae cibi . lib., sum cienti dore instruetie essent, Sacerdoten pro

prium haberent, sin minus aliis coniungerentur Ecclesius. Eodem modo decreuerunt Rcges nostri primo Capitularium, cap. 32. In tertia addi tione Ludovici capit 96.

Separaciis C antinopolitanis.Tria partaciartim genera extra urbe. QuidMonoeciae 49 o Presbteri. Qui, fram fuerint i. Priopapa quod o cium apuά Graecos. Paretoiae Urbanae quomodo administra risolitae, o c. Raetereas,quae in urbe essent parce clas,tria extra urbem earumdem genera reperio Quam diuissionem sic censeo instituendam. Par clas, et Vinus domus ac villae angustiis conclutas, vel pluriuii artis imbus ac terminis circus criptas Orte

talis Ecclesia habuit. Quae unica tantum domo

264쪽

Liber ecundus. 2 7 Aiebatur par oeciae illae Monoeciae dicuntur siue Ut risui, Photius m χοα κ . Vbi enim parochiarum menta ψ0 ψ/tione facit, earumque possessionem ait tricennali praescriptione acquiri, ius istud ad paroecias non tantum D H dictassed etiam ad parcecias, quas ibo, appellat,ait extendi DP ουν Ἀ-ἰ Pn ψώ-

ελουσα , Decretum es ut Episcopi citra controuersiam obtineant regiones a se triginta annis QUAE , ue in m rates eu parua, quae etiam λειοι , hoc est unam tantum domum habentes dicuntur sive M DOi, id est multos habitatores habentes, drc. Vbi apparet eaS paroecias, quae raros haberent accolas dictas Monoecia. Vel certe quemadmodum in Gallia ita di in Oriente domus erant quae parochiarum iure prerogatiua utebantur. Quae vero par occiae plures familias compicte- bantur vel in suburbiis vel in pagis extra Vrbem pruies ,

nefas erat, ubi aduerte quod qui praeerat domibus magnatum illi dicebatur, qui autem ruris . Histicis suburbiis praeerant erantque velut capita in Synodus colarum ad res eorum tractaeas, Ilii mi τεροι, noces maiores dicebantur. Eam vero curam eta Ru Clericos ibi res Synodus Septima. Nam cum e Sym- animaduerterent Patres Clericorum complures tumem de

splendore M pompa ciuitatis illec nos migrare suis paroeciis, eas desertas relinquere ac Con 'n

265쪽

i 8 De bonis σψοδesonibus EcclGarum, stantinopoli Oratoriis sese addicere Magnatum,

aduersus eiuscemodi transfugas edidit hunc Ca-nonem , Quoniam nonnulli clerici Canonicas coustitutiones circumsicribentes, ua rencta parochia in alia; excurrunt, it plurimum autem in hac a D Z sto imperiali urbe tiam lebe apud Principes locant, in eorum oratoriis missas faciVnt eos sine proprio Episcopo Constantinopolitan non licet in quaut aede Ut Ecclesia rincipi. Si quis autem bocfecerit si perseueret deponatur. c. si quis autem eorum qui dicuntur maiores D αίνων mi τέω curation id est domestica curam familiet magnatum obtineri deprehensus fuerit mel esset vel deponatur, potiu autem ad docendos pueros S seruos accedat legens eis diuinas scripturas. A d hoc enim etiam sacerdotum sortivi est. Et quo Cano ne patet eos, qui ει Ἀτρυυς siue maiores se facerem e facerdotum Catalogo fuisse,

η και θ ει Gi, censura in Ecclesiasticos homines fer- u i r lollia lignificant. Ommno vero nominis11t1 us' SIRQ significatione prodit Balsamon αὐλωτεροι με - λε'

dicuntur curatores agrestum insuburbiis sunt.

Quae in villis aut in pagis eram Ecclesiae simplici vocabulo dicuntur pHe o siue m D GIta Concilium Ancyranum motis et eo cin XConcilium appellat. Illorum autem inter presbytero po

Can. 13. tremum locurn ruisse, docet lacri Canones. Nam

neque praesente Episcopo, neq; praesentibus preS

266쪽

byteris ciuitatis poteram si crum facere,&mysteria celebrare in ciuitate, siue ut ait Concilium An

citatura Zachariae piliola nona ad Plpinum a Ziab, iisiorem domus. Erant Vero inter presbyteros vica nos, qui singulari dignitate polleret,i propterea TM- mquod primum locum in eorum numero Occupa bam, dicti sunt Proto papa des. Ad exemplum o te urbis Constantinopolitan se, in qua erat Proto papas, qui praeerat toti conanium sacerdotum orta dini. de quo Codmus in sexta Pentade ossiciorum o lnus in Ecclesiasticorum,&eruditus eiu Sintersere Gret ossi Eceletii ferus, ad idem caput Hunc Vero Proto papa dem festa ivsurpasse licentiam dandi epistolas pacificas siue R HVM communicatorias patet ex scholii Balsamonis ad A,1 timori Canonem etauum Autiochena synodi. Atius De parochiis vero intra urbem Constantino Sy00di. polim sitis non multa, nec rara ad dicendum oc

currunt.

Vnum hoc sese offert, nempe in urbe duo fuisse genera Paroeciarum : Quaedam enim regimini Duo genera

adrninut rationi maioris Eccletiae uberant, ac in Ecclesia per eius Canonicos seu Clericos regebantur tib bi '' Quaedam vero sui erant iuris, nec alio nomine Ecclesiam maiorem colebant, quam eo, quo Dioeces eas matricem ac fontem venerari caetera tenentur parochiae.

Quas parochias administrabant clerici maioris Ecclesiae, illae proprios facerdotes ac parochos non habuerunt. Sed in eas Ecclesias suo ordine

267쪽

suisque vicibus commigrabam singuli Canonicorum iisque defungebantur ossiciis , quae ad curam,&salutem animarum pertinet. Itaque neque dotem propriam habebant ista parce clae, sed earu facultates ac reditus, erant cum reditibus maioris Ecclesia confusi. Eius generis . condi. tio his erat Constantinopoli Ecclesia sancti Ma riae, quam Verrina extruxerat, Ecclesia sancti martyris Theodori, de quibus Iermo est Nouel la . Vt d terminatus sit m merus, c. iusti hiantis fit sane Reuerendis Clericorum sacro sanctae maio- a. .imhi u fcclesiae Ciavrbis nostrae en ura crisessivibus def

cripta, in arctum admodum contracta erat, uo tepore

soti adhuc erat Sacrosancta maior Ecclesia. Postquam dero, rveneranda domia sanctae G gloriose virginis Deique genitri, Mariae, in vicinia Sacrosanctae maioris Ecclesiae posita, ab ipsa pia memoriae Verina crepit e strui, item religiosa domus anctimari ris Theodori a Sph

cio glorios e memoriae constecrata veneranda domus candi penes , Sacro Ancia maiora Ecclesi copulata fuit, redigere pι; ne numerum ad Teteremformam impossibile s. Neque ei in tot simul Ecclesius pauci quidam

si ficere possint, uandoquidem nulla harum trium aedium peculiares Chricos habeat, sed pro commumibu utatur ijs , alti ad Sacrosanctam maiorem Ecclosiam pertines qui omnes eas ordine , oe veluti in orbem obeuntes craineiso scia concelebrant. Aliae erant parochiae in urbe Constantinopolitana, quae proprios Sacerdotes, ac priuatos redi-k2 '' ius habuerunt de quibus eadem Nouella s. Sic lo

268쪽

Tiber ecundus. JIquitur Iustinianus. Sed neque in alijs cis is quae numenta . sumptus ex Sacro ancta Maiore Ecclesia

non habent, conueniens es t ordinandorum in ipsis a titudo intromittatur , aut mensura initi in illis statuta transcendatur.

De Episcopatuum origine, dote a undatione. Locus Episcopalibus infulis idoneus luis sit Gambae Regis Histaniae irritus conum in nouis Episcopalibus fingendis. De Episcopo ephae astelli Arabum consuetudo, ScytharAm circa Epi ODatus. In et niciuitate non in plures Episivi. E Yplicantur ub criptiones conciliorum istaniae. Et de pluribus in ea . m ede Episcopis . . Est dii Remensis in Epscopatu Dunensi fundando audacia. Laudunum lauatum quomodo Episcopatus.

INtegro volumine opus esset ad Episcopatuum

origines sigillatim recludendas tam illustre negotium hic non aggredimur, quod operae longioris,&prolixioris studi est quam trimestris. Si quando vota Illustrissimorum Galliae Praesulum

fauerint reclus1s tabulariis licuerit antiquitatis lustrare monimenta, stylum tam hero ico argu mento sacrabimus in quo, etiam conatus gloriam spera in quo habet ubi se exerceat pietas, eorum

269쪽

sti De bonis possionibu Ecclesiarum puluerem ac cineres libando, qui Galliarum Ecclesias suo sanguine ac sudore.olim ementa

runt.

Nunc dicendum nobis quis locus fundando Episcopathii commodus quae dos congrua Episco palibus infulis, quae conuersionesin mutationes Episcopatuum, quibus caussis factae, unde Di Cec e ses non ulte extinetie, aliae de nouo creatae Delo codicere adoriamur Elegantes picto urar, simu lachra multo studio ingenioque elaborata, tenebras fugiunt artem optimam formae ac pulchritudinis natura in oculis posuit quod ea pars praecaeteris aut similitudine,aut occultis ac latentibus illecebris aliorum ad se oculos trahit, adeoque ambiguum incertum relinquunt, facti ne sint

ut videant, an ut videantur.

Quia ergo nemo lucernam ponit sub modio, sed supra candelabrum. Ideo dignitatum Ecclesiasticarum principem , lucem humani generis, facem Religionis ac pietatis Episcopalem honorem oportuit loco nobili, excelso illustri consi

sterea

Ideo Episcopos poni nefas esse duxerunt Veteres nisi in amplis,&spatiosis ciuitatibus ne locorum ignobilitate dignitas tanta vilesceret: ut loci maiestate informati docerentur homines, de Episcoporum gradu, ac infulis magnifice semper

rogitare.

Epistula ad Pseudo Anactetus in Epistola ad omnes Epis p ta' copos, de Patriarchis primatibus &reliqu3 vetat

270쪽

Dbersecundus. 2s:

in pagis illis, Castellis haerere Episcopos, sed in

maioribus tantum,ac primarii ciuitatibus,su di gnitatis thronum collocare. Hanc Anacleti constitutionem, Patres conissilia confirmar ut freti praesertim Apostolicis Pauli vocibus, qui quidem iubetTitum Episcopos in post iastituere, non quidem per oppidari vicos sed per ' ciuitates Concilium Sardicens Cano ne sexto, Concit si hanc legem censet non posse sine detrimento iti 'tantae dignitatis violari Licentia vero danda non est ordinandi Episcopum, aut in vico aliquo, aut in modica aliqua Ciuitate cui sufficiato nus Presbter quia non e Emces Episcopum fieri, ne vilescat nomen Grapi copia thoritas Concilium Laodicenum Canone 36 Condit Concit Africanum Canon: 1 Eleganter in hane 'qsententiam dixit Leo magnus, Epistola 87 '' palia gubernacula nonnisi maioribus populi infrequen. -' ita tioribus ciuitatibus portet praesidereine quod Sanctorum γPatrum iuuinitus strata decreta ituerant, ziculis σpossessionibus, velobscuris, solitari, municipii s tribuatur Sacerdota fastigium honor cui debent e xcellentiora committi,ip esui numero sitate ite cat. Quamobrem cum Stephanus olim Emeritensis Episcopus , iussu Hagitatione Uuambae Regis Hispani impulsus, in Suburbio Toletano incclesia 'raetoriensi sanct orum Petri Pauli Episse Copum , praeter morem&consuetudinem Ecclesiae instituisset, ipse eius facti poenitudine ductus patres Concili Poletani duodecimi cum lachrymi adortus est , veniamque labefactata disci

SEARCH

MENU NAVIGATION