Illustratio sacri patrimonii, seu, De bonis et possessionibus ecclesiarum : vbi agitur de veteris & nouae legis sacerdotum censibus, origine & fundatione oratoriorum, parochiarum, episcopatuum, monasteriorum, ecclesiae seruis, mancipijs, colonis, cas

발행: 1636년

분량: 626페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

251쪽

ratem habuerint, Episcoposivo placitum faciant et reparare Ecclesiassium intendant. Eodsi facere distulerint ab Episcoposuοinstricti Ecclesias sibi creditas, ut ratio per

mittit igne reparent acclesiae tamen, quae mundiales res

nullas habent, ollicitudine, intentionem us Uuione visicopalio ratio permisterit, habeant reparationem. Subinde vero cum parochiani presbyteri in eandem sacrarum aedium sarciendarum incuriam incidissent,&auaritiae malo laborare viderentur. Concilium Tolatanum decimum sextum tertiam partem obuentionum facrarum Episcopis restituit una cum onere&debito,inst aurandaru Eccle, ebricii T, siarum. Ita enim Canone . Unio nostra adunationisl m..ςδ' s decernit atque instituit, ut tertias quas antiqui Canones

de parochii suis habendas Epi opis censiuerunt,si eas exi Testis gyis genit crediderint, 'bipsis i opis diruptae cole re parentAr i vero eas maluerant cedere ab earumdem Eccles.siarum cultoribus, ab cura sollicitudine sui ontigissreparatio ei dem abhibenda est Basilicis, mo. Nec vero satis viliam cst Episcopis parochianos Iacerdotes fortuitis obuentionibus acraru oblationum dotare, vel etiam primitias si lecimas illis insolidum contradere verum ad munificentia cumulum, ne quid sibi de eue parochi quererentur, villas ipsiit: praedia Ecclesiaru utenda fruenda commendabant. Quod liquet ex innumeris paene Canonibus, quibus permittitur Episcopo parrem aliquam praediorum Ecclesiasticorum Clericis cedere, Agathensis C6cili Can. 7. Aurelian. 3.ca 37. Lugdunens a. cap.1. Aurel. . c. 36 Epaonesis c. I

252쪽

Liber secundus. 2M

Sed maxime e clarissime apparet ex Agathensi canone vigesimo secundo. Vbi de parochia nix presbyteris expressa fit mentio Ciuitatenis, siue Diorosam presbyteri vel clerici, aluo iure Ecclesiae, rem Eccles , sicut permisierunt Epistopi teneant Detendere

aurem aut donare penitu non praesumant,m c.

Nec mirum piseopos primae ariatis de paro chorum commodo .stipendiis fuisse sollicitos. Agnoscebant quippe illorum studiis daboribus praesulum vices suppleri, neque aliud esse parochos magnis alioquin, sed sine honore laboribus

occupatos, tristi insuper egestatis sarcina obruere quam oculum quo visurus sis effodere, Manum amputare, qua ad operis alicuius molitionem tibi necesse est uti. Quis unquam pater undique rerum omnium copia circumfusus sinat liberos seruili constantia cum fame atque inopia luctari Mujs ferat imbu num aut ducem cupediis ac voluptatibus soluidum miles etiam gregarius vix siliquis sicco gramine vescitur. At Episcoporum fili sunt sacedo tes: quod si non si iij, saltem milites lamici

paulo dignitate inferiores Merito ergo in eorum rem' commodum inuigilant, sine quibus Episcopi esse non possunt, quorum ordine summo to, necesse est praesule se suae dignitatis fastigio ad ultimas aciis hierarchiae ossicia descendere. Excitabat itaque Episcoporum priscar illius aetatis prouidentia mola affectu in erga presbyteros necessaria oriun opera sed maxime pietas cha-

253쪽

sis De bonis G possesionibus Ecclesurum, ritas, in quam peccat, quisquis facerdotem squallore de sordibus plectit longe foeditis.quam olim ab infidelibus inimicis Christianae fidei ad metalla damnarentur. Sacram hanc non voluntatummodo, sed opum fortunarum societatem inter clericos, suadebant Apostoli, e quorum Canonibus hoc nathema in fratrum despectorescin.Apost erumpit. Si qui Episcopus )el presbyter, cum uali his ex clericis egenri, ea qui esunt necessaria ei non une ditat, segregetur, sin autem perseueret deponatur, it qui Hatrem suum interfeci rit. Itaqueoccisi Deo facerdotis reus est, qui egentem non pascit Qqui calamitatibus pressumminopia squallentem cogit turpi mendicitate ho norem Ecclesiastici gradus Angelis verendum, prodere, principem Christi dignitatem proca cibus lacessentium sannionum contumeliis ob

iectare.

De nouarum partiectarum extructione , dote. Tres Cauta nouis paroeciis initium dederunt oua nece state cogente ferent de nouo partacia. Nobilium an

tiqua in parochos superbia Archidiaconorum facilitas in diuidendis parochiis.

Ebus Christianorum feliciter compositis,&Dioecesibus iam suos limites habentibus no-

254쪽

Liber fecundus 237uas parochias extruenali tres potissimum causis extiterunt. Prima necessitas rusticorum Secunda ambitio Mao natum mobilium Tertia lucrum, atque utilitas Pra latorum. Necessitate austicorum i compulsi Praesules norm umquam parochias diuidebant,&nouas erigebant. Quado nempe, seu inaccessa montium iu

ga, seu torrentes hibernis imbribus,&niuium liquatione collecti, seu lacu , aut stagna prohibe rent, quominus ex dissitis locis, mapalibus, rustici in Ecclesiam maxima anni parte commearet, adeoque cogerentur sacrorum mysteriorum fru

ctibus, s sidio diutissime defraudari. Ita in

Capitulari Tolosano edito a Rege Carolo Caluo l. .s bci anno 83 . Capitulo septimo. Vbi diu pentandum et V 'tait Episcopo, de nouarum parochiarum erectione, nec temere querelis popularium indulgendum. Ac si necessitati, eorumdem, oratori quod Galli modo Succursum vocant constructione subueniri commode possit, abstinendum esse docet a nouarum Parochiarum erectione. Si nec ita populi exegerit, villi res an Ecclesiae, auistatuantur altaria, cum ratione 'auctoritate hocsaciant. Scilicet ut longitudo ut pericul, a quae auis duae rut alicuius certa rationis, einec talis causa poposcerit i populu , Qua caullu sexus insirmior mulierum videlicet, aut in sentium, aut etiam debilium imbecillitaque ad Ecclesiam principalem 'PR=- n possit occurrere,ic. Statuatur altare, si ita pyγώ complacet, ' commodum fuerit, ne ne ratione scanda

inetur, Gr parochia maneat in diuise:

roecias erigi

255쪽

iues De bonis 2 posse novibus Ecclesiarum,

Sin vero ne oratorium quidem sussciat, tantum absint villae ab Ecclesia, Homo Presbyteri, ut ad Missas peragendas ebvenire nequeat , ac

rustici inoro periclitantes, non possint acerdotem accersere, Qui sacro viatico confirmet morituro S. tum certe censet nouam parochiam in

villarum confinio collocandam quando nempe sic longe est villa, ut presbyter illuc sine periculo ad tempus, de congrue non possit venire. Sin pr. fate catis ae postula erunt, populus non conductus, ne que cupiditate, delinuidia excitatus sed rationabiliter acclama serit, et i Ecclesia illisfieri. Pres ter debeat ordiu arn hoc Di valiter te te Deo in con cientiae puritate cum ratione, aut tale sine intentione turpis lucri , mature , Coripio Canonico tra aent, oe utilitati, ac saluti ubiectas plebis quaeque agenda sint perge-

xant.

Secunda nouarum parochiarum erigendarum caussa petitur ex ambitione, aut certe pietate no-

Ambitione L . . . . . .

nobilium bilium. Obue plerumque longitudo ulneristium tu,' vexabat, impediebat, quonamus frequenti mi R Ri nies acris interessent nonnunquam etiam in agro alieni iuris domini ad Ecclesiam verytitare angebantur. Nam honorum se monum praerogatiuam Dominis locorum cedere cogebantur,

cruod durum semper, molestum filii huic hominu generi qui fastum exuere etiam presente Deo ne laiunt Adde quod non poterant pro arbitrio Clericos alieni territorij regere, horas sacrorum pro suo& familiae commodo moderari Ea enim

256쪽

Liber sicundu . si ambitio sacerdotibus imperandi, Nobiliu pietate

sim per incestauit fecitque, ut dum sacra adeunt non tam videantur Christo famulari, quam eius. dem ministris ac Sacerdotibus, arroganter insul tare, nec tam Regionem profiteri quam Impe

rium.

Itaque bis caussis rationibus pressi Nobiles parochias erigebant suis sumptibus i noua dote condicta, hinc Concilium Aurelianense . Si qui

in agro postvia habere Dioecesim primimi ei terras de putet L cienter. Hinc paroeci eis dicuntur con coridis Au stitutae in domibus potentum eodem Aurel. . ς' - -ς Π can. 36. Hinc earumdem Ecclesiarum dominium

tam contumaciter olim sibi vendi carunt Nobiles, quasi nil esset discriminis inter gratia patrocinii desius domini quod videbimus agendo de iure

patronatus Hinc Ecclesias munitionibus4 vallo cingebant,quod incastellare dicunt veteres Cartae lς Ducis Monforti anno i 112. Ecclesias anicis in I reo dari probibemus, st in seruitutem redigi imo etiam ψbilibu , incapessatas dirui praecipimus vel seruari arbitrio pikoporum. Sed in astris st in villis aliorum dominorum viscopi non possunt retinere tales munitiones. Tertia tandem de ultima caussa nouas erigendi parochias fuit facilitas seu indulgentia Pr tela torum M Archidiaconor hi, quit rusticos hi precibus suo interim comodo ducti, unam parochiam duas partiebantur. Nam cum unusquisque presbyter diurnum commeatum de laeterea stipendium aliquodCircatici nomine, Archidiaconis de-

257쪽

, o De bonis oepos sionibus Ecclesi trumberet. Imo vero Episcopis cum Synodum proficitcuntur quot plures erant parochi, eo lucra obuentiones Practatorum Archidiaconor erant

opimiores Ouia propter si habendi cupiditate, qua

degeneres animi premuntur, nonnunquam Praesules infelicissime laborarent, facile sinebant se

Magnatum aut etiam villanorum precibus inste- et , ut nouarum parochiarum erigendarum fa- mriem, v cultatem impertirentur. Vnde Hinc marus Re Remensi , mensis eam auaritia. facilitatem coercendam monet capitulo; ad Archidiaconos presbyteros. Expresse inquit vobis in nomine Corsi prae lio, et rusticanas parochias pro alicuius amicitia et petitione, aut pro aliquo praemio non praesematis confundere, nec diuidere, neque Ecclesias illas,quae ex antiquo presb-teros habere bolitae fuerunt, aliis Ecclesiis, quasi loco Ca pestarum non subjciatisineque Capella de illis Ecclesiis auibus antea subiectae fuerunt: ut per omne ministerium vestrum Tyn quisque vestrum describat omnes ecclesias titulos, quae antiquitus presbyteros habuerant m a pellas illi antiquitus ubiec .m mihi renuntiate.' Dui Vnde Capitulare Tolosanum supra citatum, ro:0 -RV monet ut Episcopi, si quado parochias diuidunt,id faciant sine intentione turpis lucri. Addit vero ut quia diuisione facta reditus antiquioris paroeci minuuntur, minuantur quoque sumptus & ex penset, quas pressbyteri eius Ecclesia in receptandis Episcopis&Archidiaconis faciunt, annua Spraestationes leuiores ac moderatiores exhibeant: Secudum quod ubtraxerint cuilite presbytero deparochia

258쪽

Liber si angus et I distensasuque debita ab isto mi Paccipiant, teri qui, quoa diuiditur a parochia se lit , si hac eadem m Uura onerat om nt. Hae ero o rationes constituendarum de nouo Quor Villis paroeciarum fuerant cum autem undarentur, aloecismprimum illud obteruandum hul, n minusqUam dece villae Mancipia parocho ubi subderentur. Nam ut Episcopos in pagis, ita quoque in domibus priuatis esse parochia Canone prohibuer ut Anacte bio portuit ergo congruam esse multitudinem, quae populus dici esse posset Tolet decimum sex et x'

tum capite Mainto. Ecclesia quae que ad dece r a marib&buerit mancipia super se habeat sacerdotem, quis De

ro minus decem mancipia habuerit aliis conii, ga ruricolesiis. In dotandis vero parochiis decimarum ' oblationum obuentiones non suffecerunt nisi praeterea mansus adderetur Sancitum est it nicuique Ecclesiae ' nu man in integer absq; lio seruitio attribuatur inpresbyteri in eis constituti non de decimis neque de oblationibus fidelium , non de do

m us, neque de trus et hortis iuxta Ecclesiam posti maiiense

neque de praescripto mansio aliquod seruitium sciunt rat ' te Ecclesiasticum Concilium vormatiens can. s Troiaeona Itaquoque Troileianum can. 6. Mn capitularibus cori Mel Caroli magni lib i. c. si. ita etiam Concilium Mel 4ς ς ς*' si dense canone 63. Sanctus Stephanus Rex Hungariae dote paro Decretum chialis Ecclesiae sic constituit Decem vilia Ecclesiam lib.ι. in i aedificcnt qua duobus mansis male legitur,apudBonifi-ntu duabus mesis,totidemq; macipiis dolent equo tu mento ex bobus O duobis vaccis riginta quatuor in '

259쪽

ii, De bonis Spossessionibus Ecclesiarum

nutis bestiis, limenta vero b corporalia oe coopertoria Rex prouideat,presbiero is libros Epi opus. Vbi animaduerte singularem Regis pietatem, qui Ornan di altaris sibi curam retinuit, quasi alia quam regia manu dedeceret Christi thalamum insterni. Vecti-

Rege Cia galem ergo Coronam Sacrosanetis aliaribus op- uim es , pignerauit,qui sciebat summum Imperium in Dei irata. do seruitute versari. Huius exemplum secutus a dis laus Ecclesiis vastatis Voluit ornamenta ex aerario Regio suppeditari lib. I. Decretorum cap. 7.cidfliau, Ecclesia propter editionem desolatas aut combusta tu sub,i 'g' parochiani restaurent, calices er vestimenta ex

sumptu Regis dentur ibros Epi opse prouideat. Qu9d vero mansum ali passim canones appellant, id Concilium Valentinum Colonicam ap- Colonica Sellat. Nam vult pro dote Ecclesiae, tradi a fundatoribus Colonicam vestitam id est mansium vestitum de instructum mancipiis bobus, armentis, totoque instrumento rustico, ut clarius patebita rendo de mansis. Itaque sic dotem Ecclesiastiva hiilium Lam paroeciarum singularum praefinit. Sicuti ressi 'φη ' fideles alassi condere da bras oluerint in praediis sivis sicut edictum piissimorum . Augustorum continet nam

Colonicam vestitum cum trabis mancipit donationis gratia eis conferant, moxnue Episcoportim iuri emanctaematris Ecclesia emdem Bis Dicam submittant. Sanctissime vero prospeetum est, ne mansus aut reditus Ecclesiarum parochlalium Vllo. onere remerentur, neve ex earum dote facultati mus vllum censum laici praecerperen0quod tamen

sibi

260쪽

Liber 'ecundis. 24 sibi temere arrogabant Ecclesiarum fundstiores

Concilium roste ianum can. 6. Metense an . . Coloniense canone . Valentinum an . . item rosesina

quia parochiales presbyteri indigne a saecularabas m M . . Emuntκr, nullaque reuerentia sacerdotali gradui ab uti quibus eruatur, e quia obli iuncula et dotes, Eo C n .licis collatae irreuerenter aueruntur oec placuit ut ipsi Presisteri u Epi copis': libri abitatores sunt, mansant

sub matre Eccosia libere, quiete offcium cci sita ficum exequuntur: dotes vero a dii bus designat. Basili ues cis Dd hoc quod statutum est ab eis vindicentur, nullaque

redhibitio census inde a quolibet iaculari exigatur. Ut vero paroeciarum reditus, vel te mles essent, vel opimi: ita oportebat parce cos sibi plures aut pauciores Clericos in confortiti adsciscere. Itaque nonnumquam Paroeci, Sacerdotes alios apud se habebant qui vicariam operam prael aient, non

mero Clericorum quo nomine etiam Sacerdotes μ' possunt intelligi loquitur Canon Emeri tensis Concilii decimus occtauus quo statuitur, ut Paro chitani Presbyteri pro facultatum suarum modulo certum apud se alant Clericorum numerum. Instituit haec sancta 'nodin, et omnes parochitani'r ' teri iuxta: in rebis ibi aD ocreditis fientiunt. bubcreetirtutem, de Scclesiae siue amitia Chricos bisaciant, quos Per Aonam oluntatem ita nutriant, et fossicium sanctum digne peragant ad seruitium ut m aptos eos habeant. Vi etiam ii qum m situm dis n tione Presbyteri merebantur. Presbierosuo, atque utili li

SEARCH

MENU NAVIGATION