Illustratio sacri patrimonii, seu, De bonis et possessionibus ecclesiarum : vbi agitur de veteris & nouae legis sacerdotum censibus, origine & fundatione oratoriorum, parochiarum, episcopatuum, monasteriorum, ecclesiae seruis, mancipijs, colonis, cas

발행: 1636년

분량: 626페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

321쪽

quam pietatem, nec enim sua donabant, sed aliena restuuebant.

Addendum non solum Nobiles, sed Episcopo rum complures, Ecclesias mansos Presbytera les Monasteriis dedisse Nec solos Galliarti parochos morbus hic assiauit, sed in Germania,&,niuersis prope imperi partibus, res Ecclesiarum ad

Monachos Collegia Canonicorum transierunt, adeoque prope nudi in uestes remansere Villarum Sacerdotes, ad turpem mendicitatem

copulsi,post quam Collegia& Abbatias suis opibus, ac bonis ditauerunt. Quamobrem pius aclum in Conciliis quomodo parochorum extre mete paupertati consuleretur, iique Ecclesiarum comoda sentirent,in quos onera quaeque grauissima, molestissima deuoluuntur. Concilium Co- Concit. pio-loniense publicam in hoc malum querela mediti flos dit E ιsia, inquit, albedrales ac Co egiatae itidem ..1 binii ' Monachi seu Religiosi, qui Ecclesias parochiales, aut ς p s ιua uesis, Oel Monagerque unitas habent, aut regendas

alijs commiti int, aut praestentando committi procurant, adeo interdum omnem prouenis emungunt, it residui reditus, cui rectoribus Ecchsiarum permittuntur, nimis tenues mi ,, exiles. Quamobrem no stra cura erit Sttauta portio rectoribus istis asignetur, nde iura Episcopalia soluere oe coneruam ustentationcm 'o 'in habere. Itaque una fieri nullatenus posse animaduerterent Patres pres at Concili j v languentes parochi, tam ieiunis stipendiis non dicam dignitatis suae meritum tuerentur, sed ne vitam quidem

322쪽

susterita enes permisere parochis Put denarium semel a fidelibus in Paschate conferri solitum is,

quater in anno exigerent. D'Am c cccη puta mus , MIGguli paroc iam denarium illum con uetum, P sed duplica cum in anno quater, viήelicet infestis istis, naioribus et uti in Natali Dominico, Paschate , Ten

tecoste, Assumptione Virginis gloriosae , ill l si Muti

s is duos denarios parocho pendant suu enim tam sordidus est, qui non equum putet modιcum quid caduci, oe temporalis suministrare illi, a quo 'iritalia aeaterna vicistim repitiit, Certe omnes scire debent , eos qui in sacrario sunt edere, altari deseruiunt, cum altaris participare. Nam dominus ordinauit his qui Euangelio deseruiunt de fuaugebo viuere. Qui se unica solutim quae no albo rotato fiet, liberare volet id ipsi Iberum esto. Neeter Pamcu , aut in contentionem , aut fusticionem trahatur potius hae pecunia per Ecclesiae Oeconomos , aut alios probatae Dei

viros collegitur.

En itaque mansorum Ecclesiasticorum, ac praesertim parochialum diuisio in apsos,vestitos,integros, mon integros eorumdem quantitas,Origo, progressus, desitio. Nunc alias eorumdem qualitate expendamus.

323쪽

;o ' De bonis Ecclesiarum in 'ecie

De urit m Jorum generibus Quid mansi tribus by in gemulis Barsca i in domin cati mo Ouid Fodrum paratura Mansionatuum. gri Ecclesiae an tributis olim obnoxij. Mansi ad luminaria dati, c.

MAnsi quidam appellantur Tributales,qui

dam Seruiles, quidam Indominicati, quidam Ingenuites, quidam Bars calci. Servilium In- dominicatorum cinge nullum frequentior est metio, quam Tributalium&Bars calcorum. Hinc-k ὐπ' marus Remensis in Capitulis ad Archidiaconos ' sitae loecesis monet, ut inter lustrandum paroe

conos suae clas inquirant a sacerdotibus, quot mansos habeoni

aut eidem sunt quod Indominicati nisi forte Accolas illic intelligamus non de mansis sed de vii lanis&parochianis: quot nimirum habeat paro hi d. V nianos Almoinus monachus lib. s. cap. 3s ubi de tributo quod Carolus Caluus Rotmarii profecturus in uniuersa Gallia pendi constituit, terram Vniuersam partitur mansos in Gemules, seruiles . indominicatos Placitum enerati alendis Juni habuit , per capuat in aliter Regnum Franciae filius uo Ludovicus m delibus' regni umoribus regeret, siue dum ipse Roma rediret ordinaiai , , quomodo

324쪽

Liber tertius. y γmodo tributum de parte Regni Francia quam ante mor

tem Lothari habuit, sedis de Burgundia exigereturdi posivit Scilicet et de mansis Indominicatis sol dis de

unoquoque mansio ingenuo quatuor denari j decensu δε-

minicoinquatuor de facultate an uari, de Masso υeroseruili duo denarij de censu Dominico, tau de facultate Mansiuarij. Mansorum vero Tributalium mars calcorum Amo M'mentio fit in donationibus Ecclesiae Salisburge sis, ἡ ρε ij, quarum indicem texuit Arno Episcopus apud Ca I,

nisium. Coferendo itaque mansos tributales cum ii buxgenu agris tributariis non erit difficile eorum naturam assequi,&coniectare. Nepe mansi tributales fiunt quibus a principe tributum erat impositum ad onera bellica& sumptus rei publicae procurandae: Tributorii autem originem referunt ad Carolum magnum, qui fracta Longobardorum feritare,victis Ciuitatibus tribtriuiii imposuit, quod maxime pendere cogerentur,cum iter per Prouincias imperator faceret. Ita Sigonius de regno Italiae lib.

Feudatari inquit, ciuitatibus cotisius ac mon iner se x,i'

certa tributorum genera imposuit filerum paraturam man lanaticum' negata, uuae adseuienti potissimum in Jtaliam Regi perlobverent. uae deinde pro ipsius successsorum eius ben quate, aut ex parte leuata aut in to tum remisa sunt. Quid autem fuerint antiquitus foderum para Sigonius let Ura&mansoriaticu breui exponit idem Sigonius lib. de regno italiae sub Othone magno, ubi de ' Longobardis loquitur, qui in tributis imponendis

325쪽

1o D bonis Ecclesia in instre eveteres Gallos sunt imitati Tributi, muriat, qua ah redericus si incis i itata re mi fuere ode

rum Paratura, Mun onmcum. Foderum umma aedam brumenti fit, o m aduenienti in tuba Reppopuli oluere tenebantur, pro quo IV ct m simata pecunia penilebatur Paratura fumpi quc itidem metias ponte clue uminum, a tra frus aut uno adι- turus Rex erat, reficim os impendcre, an ionaticum merosiumptus in tota Lycae rami Io G Mimae

epistolli ad ClerumTornacensem mouiuslib

Mi xculptu Certum est vero sub Caroli mas

eiusque progenie, maxim

tem in exti bendo Regi commeatu necessarionisse positam. Nam bicumque R deg ', certam annonam ciues ei miluibu ' i Quamobrem ne eadem oroumcin, Rese hos ulo ius frequentius ferendo pauperasceret Gbris su tibu tandem ob uriret Ludovicus Pius Caroli magni filius, quatuor prouincias R

militibus transigebat ut naquaeque*xψm

cessivis tempoti cum Imperator aberat, Vire, a

326쪽

tam palatium Casinogilum Atidiacum d Eu

romium ut testatur imoinus tib . cap. .

nutem Mansi Eccles fuerint tribui alas st

an praediis Ecclasi liqua tribvr iv x xx et

labrevi dicendum. Certum est Ecclesias duo gener errarxim habuisse Quaedam enim in dotem Ecclesiae erant coiisi in contraditae in damvero ad dotem Ecclesiue non pertinebant ederant veluti aliquod eius incrementum, nec tam

necessitatis Ecclesiasticae subsidium, quam plen

doris adminiculum Atque eas terras, quae declesiae dotis nomine obuenerant omnino liberas esse oportuit,&atributo quovis immunes. Nam si seruos olim Herculis templum ingredi, eidem que sacra facere Religio fuit. Si annulum summis impiarum Religionum Sacerdotibus Diuo ac u&quassatum gestare nefas, ne seruitutis insignia etiam inter ornamenta digitorum haberent. Quanto magis decet omni onere seruili libera elle quae Deo voventur, de sacris 'taribus, ubi sacra sunt quae homines liberant &atrocissima daemonum seruitute ereptos, pristinae restituunt nataliudi nitati Proinde Canone sexagesimo tertio, Concilij Meldensis Canone is Concilii uorma ciensis, in Capitulis Herardi Turonensis capitulo quadragesimo in Canonibus is acu Lingonentis in praefatione,cautum sanctissime ne cuiquam ter' uitio obnoxius sit mansus Ecclesiae iis di me expresserunt Carεlus de Ludovicus Capitularium

327쪽

3to De bonis Ecclesarum in Jecie, libro quinto Capitulo De nomani ad Eccle a lato de quo alioui homines , contrastatuta sibi seruitium exiguW, s i An 'Me pro hac caussa ac latus fuerit Comes τὸ missus, hoc quod inde btractum est pressetoris cum isto e sua restituere faciant. De mansis vero qui e dote Ecclesiae non erant, alij quidem dati erasu Ecclesiae tributorum expertes, alij vero tributis onerati. vi tributorum ex

pertes ab initio fuerant illi non facile tributo iubdebantur,nec unquata fere nisi in Regionibus de nouo subactis Rege Francorum,ut nouis dominis parere discerent, tributi praeitatione obsequium faterentur. Sic Longobardicis Ecclesiis tria butum impositum refert Sigonius loco citato. Alioquin vero Reges sanctissimi ab Ecclesiae prae diis semper tributa remouerunt. Vnde Gregorius magnus inter caetera paternae pietatis consilia Theodoricumvi Theodebertum Francorurn Reges saluberrime hortatur, ne Ecclesiae praedia violatis maiorum institutis , tributo supponant. Audiuimus , inquit, quia Ecclesiarum praedia tributam cia η'nc praebeant m magna super hoc admiratione 's' dimur, sab eis issicita quaeruntur accipi quibus etiam lici'

ta relaxantur.

Qua autem ratione affictae Hlaboranti Reip. Ecclesia subuenerit in quoties in splendore regni pacem ciuitam suas opes,erogarit, erit alius dicendi locus. Nunc ad terras tributarias redeundo, dicendum quod si terrae aliquo tributo oneratae Ecclesiae darenturi, tum certe oportebat Eccle

328쪽

Taber tertius nasiam iEErarium principis, aut militum annonam condictum vectigal conferre quotannis stipen, dia praefixa persoluere , nisi Princeps singulari

munificentia ius suum Ecclesiae remitteret. Licet enim Religionis ratio maxima habenda sit, furn mumque Imperij pignus,ac praesidium inpietate collocandum, non est tamen minuenda Principis maiestas neque succidendi Rei p. nerui, qui invectio alibus opimo pecuniarum censu versantur. Nam ut Principis est religionem tueri, S pacem sacris aliaribus quaerere , ita religionis est auctoritatem Principis fulcire erogatis e suo fundo subsidiis, spontaneae subuentionis exemplo, populum ad communes suppetias animare. Ita vero piissimi Imperatores Carolus, Iudouicus sanxerui, ne terrae Ecclesiae datae,a tributo exi lib. .ew.ιν meretur capitularium, lib. quarto,cap Π.2uisum

que terram tributariam inde tributum ad partem n

stram exire solebat, vel ad Ecclesiam , et e cuil bet alteri tradiderit, is qui eam subceperit, tributum, quod inde sol sebatur omni modo ad partem nostram perseruat , nisi sorte t em firmitatem de parte Dominica habeat per quam istrum tributum ibi donarum polsit ostendere.

Atqui sepissime principum munificentia tributa, ab Ecclesiasticis praediis sibi debita remisit.

Ita Concilium Troileianum sentit praedia omnia Condit. Ecdesiastica ex largitione praecedentium Regum est 'immunitatem habere a tributis fiscalibus 4 omni Dominorum exactione. In priuilegio Ecclesiae Mindensis, immunitatem legimus eidem con-

329쪽

Otho ma cessam ab omni onere. fiscali. Vult enim Ottum 4, m magnus ab hiuersis praediis, possessionibus. δ'' uminquit, nunc infra ditionem regni nostri possideat, et qua deinceps in iura eius diuina pietas voluerit augeri. Nemo pra umat exigere,ve reda, sius ira delparadas, vel mansiones, sed et praedictum Monasterium sustultione Imperatoris consistat 9 quidquidi est Imperator fiscus exinde si erare potuerit,pro aeterna une ratioη , dictae fcclesiae ad stipendia pauperum continuanda concessimus. Iisdem pene verbis immunita tem eiusdem Ecclesiae firmauit Henricus sanctus Imperator suo diplomate dato ad annum ioo8. extat utrumque in Chronico in densita. parte, edito per Ioannem Pistorium. Pudeat itaque Hareeticos obiter dicam , tam insolentis contumaciae, qua ritus Ecclesiae Romanae suggillant, .luminaria praesertim derident medio claroque die in aedibus sacris accensa. Quid est enim aliud in eum morem inuehi, quam Imperatorum pene omnium nomen columeliis aspergere,&appellare insanos,quibus olim tot Prouinciae capita summiserunt. Nam ut breuiter dicam nil ab Imperatoribus, tam sancte constitutum, quam ut inoffensa essent praedia, quae pietaSma. iorum Ecclesiae luminaribus dedicasset in eorum gratiam toties sua iura, sis scales obuentiones remiserunt. Adeoque de immunitate mans rum qua ad Ecclesiae luminaria pertinet singula' recapitulum exta lib. i. capit. s. in quo sanctissi mi Imperatores Lotharius, Ludovicus ita L

330쪽

Liber tertius iii

hortatur Episcopos Ne ver Ecclesiae illis, scilicet Sa indotibus, comissa inrestauratione, aut in luminaribasiuata possibibiatem ab illis ne gantur vistra nihilominus inui lare debet solertia. Ut sicut alios prohibetis ne de Mansis ad Ecclesii e luminaria datis aliquid accipiant, Pomos, et ri Archidiaconi de Urim Mansis,Dhil accipiendo aliis exemplumprabeatis sedpotius ad id d quod data uni eruire cocedatur, ut totum sicut dictus, in restauratione Ecclesiarum e luminaribus vestra uinoritate oesudio cedere positi. Restat exponendum quinam sint mansi Indo minicati seruiles, Ingenuites Sarscalci. In dominicatus mansus, nillest aliud quam prae dium aliquod insigne ac nobile, quod neque colonorum, neque feruorum domicilium erat, sed N ' Nobilium, ac dominorum domus, cuius ipsi ti- miniςMus. tulum,in appellationem nonnunquam sibi adscribebant. Antequam enim in Baronum, Marchionum, Comitum, alias eius cemodi classes, atque ordines tota foret diuisa nobilitas, solebant Nobiles simplicem titulum nomenque domus suae sibi praefigere, atque sese appellare Nobiles de tali vel tali loco. Vt ex Chronico Constantiensi liquet, in quo multi leguntur simplici titulo ex 'Nobilitatis illustres, adiecto nomine domus, ut xjςni Ili

Hermannus Nobili de orbona, Dieteta Nobi coporum

lia de Deaegniis, Henricus Nobilis de Tanu. Postquam Getisiuni Vero arcarum, hoc est regni limitum,&Recto rum Prouinciae, hoc est Comitum, cura cepit esse

perpetua, ceretis adscripta familiis,ad Nobilita-

SEARCH

MENU NAVIGATION