Illustratio sacri patrimonii, seu, De bonis et possessionibus ecclesiarum : vbi agitur de veteris & nouae legis sacerdotum censibus, origine & fundatione oratoriorum, parochiarum, episcopatuum, monasteriorum, ecclesiae seruis, mancipijs, colonis, cas

발행: 1636년

분량: 626페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

331쪽

Cuiacius

31 De bonis Ecclesiarum insecte

tem aceesserunt Marchionum,Comitum di Baro Ur, num tituli. De quibus consulendus uiacius adreudi ,xit x librum primum de Feudis, tit primo ubi nominum istorum origines expendit. Caeterum Mansi Indominicati, neque cum onere census praestandi tradebantur neque eos ad colonariam conduionem dabant Nobiles, Iedipsos sua cura, atque impendio in arabant.Vnde

Quid m/d cum in ceteris manserum generibus Mansuarius

reperiatur hoc est qui mansum conducit certis conditionibus colendum, tendum, fruendKm, ei: , sisti m nsi Indominicati sine Mansuario erant:

V P-η μ' quem Carbius Caluus in Italiam profecturus tri butum super singulis Mansorum imponit, ita vitam Dominus mansi, quam mansuarius onus inter se tributi pendendi partiantur. in eo loco mansi Indominicati nullum habent mansarium, sed soli seruiles, atque ingenuites. Itaque indominicati erant , qui mansuaciis non elocabantur, sed quos ipsim et Domini praediorum suo labore, atque opera colebant. verba autem Almoni sunt concitauimus. Vbi de distinctione mansorum a nobis actum est. Sed ut requirendi taedium sum'

ib.;., cap. mouea pauca res' to ex libro qumto capi e trige

simo quinto Scilicet et demasis dominuatissu inus De inoquoq- man o ingenuo matuρ denarij de censu Dominico, quatuor defcultate mans aris a de

332쪽

Liber tertiita. 3i de manso erat ruit duo denariisse censius ominico,

auo de facuitatem suaris.

Mansi vero Ingenuites dicuntur, quos Dominiptaediorum colendos tradebant hominibus in tum genuae, seu liberae conditionis, quibus nil prae zz

erat an faric qui certum censum , seu pensionem, siue nummariam , siue frumentariam Domino fundi, a praedii persoluebat. Eodem modo seruilis dicitur, qui per seruos colitur, qui ita glebae insiti sunt, ut ab ea auelli non possint ne quidem cum Dominorum voluntate in alienum fundum transferri his quoque praeerat mansiuarius, qui collect is S receptis fructibus conditionibus a Domino dictis sese liberabat. De Mansis Bars calcis rara mentio fit in anti Mans M. quis tabulis. Ex nominis autem Origine apparet fuisse mansos insigniores Nobilium Nam nobiles olim Barones dicebantur,id est graues ac venerandi a Graecora j, α, vel a latino vocabulo vir quod veteres' Longobardi corrupte mar esserebant Unde apud eos Varigildum pro Viri g, 6 .hadgildum hoc est poena, seu mulcta occisi homi rictu,nis Vel certe Bars calci mansi idem sunt, ac inge

minem liberum&ingenuae conditionis, figificat tit. s. Si ancilia fumi soluat solidum unum, si Barus 'm -

fuerit si Drer. Ium,ut. I.

333쪽

316 De bunis Ecclesiarum infecie, nibus habitos qui parentibus liberis aut iusta seruitutem numissis nascerentur Ingenuos tamen non fuisse ab omni eruitio liberos existimaue rim: nam ingenui Dominorum agros colebant, ut ex ista diuisione mansorum perspici potest.

De Massio, Domibus Navibus, Seruis Messariis,

Burdationibus , c.

Ansi nomen, oppellatio , ut apud Gallos Germanos recepta, ita Masta vocabulum apud Latinos usitatum. Est autem massa conglobatio quaedam seu collectio possessio num ac taediorum quam Graeci συγκλειν O- Cassio Qin cant. Huius nominis mentio es apud Cassiodo rum,li 8. Epistola . ubi Rex Athalaricus iubet conductores, ac possessores massarum, prospicere ne rustici in mercatores aliosque peregrino Sm-siliant, qui ad Natale Sancti Cypriani celebrandum Lucaniam confluebant. Singulta utam massarum suis erant titulis, ac nominibus insignes siue a primis cultoribus nomen habuissent, siue ab iis qui donassent,aut vendidissent. Ita apud

Gregorium libro primo indictione . Epistolait ' ,' quadragesima secunda legimus Ecclesiam Ro- φ' manam in Sicilia plures massas habuisset alia cnim

334쪽

Liber tertius idicitur massa Varroniana, alia Subpatriana, alia

Qui massas colebant, illi Rustici Ecclesiae - -

δε Coloni cclesiastici dicebanturvel a massis et ii

serui mi umj. Censum autem peniὶORem Eccle oui oues.

sistberseiuebin partim in frugibus partim in v

nummis. In frugibus ut Romam quotannis e Sici-lia conveherentur ad pauperumtamem,&cala Const. mitates subleuandas liba tit. 3;

Vnde idem Gregorius Magnus pistola secun e in cunda ad Iustinum Praetorem Sicili. grauiter .lοῦ queritur quod iustum frumenti Canonem non curasset Romam importari. In pensione autem frugum iusti sanctique Pontifices monebant patrimonij Rectores, ne qua fraude iniuriave Rusticos premerent, ne praeter exactam mensuram siliquas addi compellerent. Erant autem si liquae mensurae leuiores, quas prophani praediorum possessores cogebant Colonos adcumulum iusti codicti Canonis aducere Vectigalia quoque, praestationes, quas ro modo facultatu fructuum collectorum Rustici Regibus pendebant,olim siliquae dicebantur Quibus exigendis vitiis, saepissime Episcopi prospexerui, ne ultra modum p Rustici a numerariis siue exactoribus tributorum *premenretur, ut patet ex Decreto Artemisi piscopi Tarraconensis apud Garsiam Loalsam, post Concilium Caesar Augustanum secundum. Pensio vero Nummaria vetusto cloidiomate di Burdatio dicebatur, hinc Gregorius Magnus Epi-

335쪽

yis De bonis Ecclesiarum in thoiὸ stola quadragesimasecunda vetat ne Burdationes

cress P praemature nant, hoc est ne exigantur a Rusticis pecuniariae pensiones antequam Tructus suos vendere potuerint, ac distrahere. Cognouimus in quit quod prima illatio Turdationis Russcanos nostros vehementer V at, L Ttpri quam labores suos προ nudare 'taleant, copellantur tributa desuo persoluere, quae dum desuo unde dent non habent, ab auctionarijs pubis, cis mutuo accipiunt, Ergrauia commodapro eodem benefici persoluunt. Domus vero Ecclesiae, multae olim erant, praesertim in urbe Romana quae ad perpetuam em

phyleusina sub certa pensione locabantur. Vnde Gregorius Magnus epist decima nona libri tertij reditus omnes aedis sanctae Agathar, cui Leonem Acolythum praefecerat, assignat in pensionibus domorum urbanarum si inquit, pensione om- Roat 3. nium domorum in hac urbe constitutarum, auri praedicta Ecclesiam temporibus habuisse Gothorum constiterit,annis singulis congregare non desinas, d quantum in artis tectis vel luminaribus amaue reparatione eiusdem Eccles necessarium fuerit, erogare omnibus modis studebis. Hoc autem singulare est, notandum quod iis T Uido domibus quaead Ecclesias pertinebant tituli,

ta:um. in lignia Eccle11atum Inlcribi tolerent, hocque ritu

Ecclesia possessionem domus adire crederetur. Quamobrem Gregorius magnus epistola sexagesima tertia libri primi queritur Petronii domua Constantino defensore iniuste titulatam. Quare cum Ecclesiam animaduerteret iure cam occupa -

336쪽

Liber tertius styre hon posse, deiici ac deponi titulos 'iubet, quos error& ignorantia Constantini praefixerat suose . niam nqui Nocti μὰm domum Tetroηi Notarii an Mag. epi. . laeRomanae Ecclesiae, cui Deo authoreprasidemus a Constantino timc dejen ore irrationabiliter triuiatam, experientiae tuae praesentis praecepti pagina demandamus, uomni excusatione vel dilatione o sa deposito titulo eandem domum praeflentium latrici Theodorae Relictae ante licti Petranu De mora restitum, C. Naues autem Ecclesiam habuisse liquet ex l. en mbu

ubemus. C. de sacrosanais Eccusis. Muta ero a LIubemus. ues Ecclesiae certis gaudebant priuilegus ac prae 'anct.Ecel.

rogatiuis; idcirco ut eas immunitates nonnulli suis nauibus conciliarent, solebant eas in tutelam, ac patrocinium Ecclesiarum contradere. Vnde Naues duplicis generis habuit Ecclesia, quasdam vi TV Pdelicet Proprias, quasdam vero Commedatas. De Commendatis locus est apud Gregorium epistola ' septuagesima ad Petrum Subdiaconum, quem tamonet ut naues Ecclesiae commendatas constan diaconum. tissime tueatur. Naues, inquit, quae commendatae

Ecclesiae sancta semper fuerunt in omnibus tuere, ad quod etiam tibi directae gloriosiviri Leonis exconsulis lis D ibes itera concurrunia Tt' '

De Nauibus Ecclesiae sancti Maximini Treue ii ii Je

c . . . .. cleriae apud

rentis, mearumdem immunitate extat priuile Αuberrumgium Caroli Magni apud ubertum Mumum 2 omissi in diplomatibus Belgicis cap.r. Migis0 m

337쪽

3io De bonis Ecclesiarum in lecte

De s ruis Co i m Mancipiit Ecclesiarum. uid Cο-um censiti, originarii. 9uot modis seruos Ecclesia ac qui bi Cnid Casuri forum d o genera malassi γ' frui. Serui qu0modo aestimabantur liberι Ecclesiae duplicis generis Familia Ecclesia ex quibiu consa rei oec.

ALteram Ecclesiastici patrimoni partem, in

seruis, colonisin mancipiis constitutam, satis prodit creberrima eorum, seu in Conciliis, sex in donationum artis ac diplomatibus, seu in Hi storiis mentio Tam variae autem ac discrepantes seruorum propagines ex primigenio isto omanae seruitutis fonte pullularunt,ut omnis eorum Historia conditio nondum lactucis videatur habuisse.

Repetenda vero huius tractationis initia ex antiquo Romanorum iure. Namque agros olim aut sua manu opera aut conductitia merceruma colebant. Nec manum suam terrae serendarinio tendae olim praebere dedignabatur victrix Romanorum simplicitas. Gaudebat terra vomere lau- Panegyris reato, trium phali aratore, atque eadem manu

tractabantur semina , qua bella Si vero alienis operis agros colerent, vel mancipiis in ea re te bantur hoc est hominibus conditione seruis l.

Plini in

338쪽

Liber tertia, . ii mane iis Dde fundo inJrufio.' cum de lanionis. g. si ΣΠ si fiundum eodem tit Erant autem inter mancipia m. t

rustica, mulier custos fundi aut praedit, illicus l.stitates molendaria, bubulcus putatores, pastores, fosso res, Isi ita testamento. f. mulier Ede fundo instructo n: Σ' Sin vero mancipiis carercnt, quibus agri colerentur, conducebant mercede homines liberos, qui suas operas locabant, ii proprie agricola dicuntur, quorum,liberam omnino fuisse conditionem iuuet ex . nunquam. C. dea recolis. Cum

vero agros colendos liber homine ad longum C de alia tempus conducerent, aut domino fundi certam ' pecuniae summa ex agrorum reditu persoluebant, aut partem fructuum, atque Obuentionum rusticarum praestabant. Posteriores isti dicuntur a

Latinis 'artiari Graecis χορτία , t hi merces. Mi sina tamerces. ior. n. locatio condicD. Vbi partiari colonia pecu Eloe, ixi riis differre dicuntur, quod si vis maior et is 3 f,μφη μ' fatum ineluctabile astrorum, damnum frugibus intulerit , colonus partiarius partem quoque damni ferre tenetur, quia societatis iure , dam num ducrum cum Domino fundi partitur. Praeter mancipia&colonos conductitios , erant quaedam familiae, quae sese colendis agris deuouebant sub certa pensione Dominis findi praestanda,in hae vel in perpetuum colonariam Oditionem induebant, vel ad tempus. Si ad tempus illo exacto pristinae conditioni restituebantur, nisi forte per spatium triginta annorum agris colendis incubuissent: nam post annos tringinta nefa erat ip

339쪽

322 O bonis Ecclesiarum in secie sis a glebri absistere . sed praescriptione utebaturi eum si aduersus ea Dominus fundi, quominu liberta- VR'tem reciperent. Iam legem rigenariae praescri-pi:onis tulit Anastasius Luperator, i cis uiis, .cum autem, C. de agPH υἱου ol0na constris. c. E Q i Qui vero in perperuum colonariae rei se se ad-

Σὸ ficu, dicebant illi fiebant serui gleba, seu adscriptith

pari fere conditione , qua curiales , qui securiae deuouerant non poterant officijs, funetionibus curiae renunciare, I comperabas, C. decolonis Pale. stinIS. L eum phi Adscriptitis quos susciperent liberos quam- Coloni, pi diu in colonaria essent conditione, illi 'icebantur' ' Originarij l. Originari; de agricolis colonis is en

L. Origina- sitis.

Agricoli, Tandem centiti dicuntur, quibus certa portio Λί terra ub annuo censu erat assignata.Qui census si per capita solueretur dicebatur, apitaIIo .s per IU-i cos,h gera ἡ 'atta, de quibus Vide l. Coloni, C. in quibus in i libus cisi si . Quibus ita praemissis Certum est Eccle-

1iam antequam 1erurtutes e medio lublatae ruit

sent, puduissetque Christianos infami iugo ium- mittere,quos Christus pretio sanguinis dato in libertatem vendicauit, certum est inquam, Ecclesiam habuisse seruos mancipia colonos adscriptitios, calatos, originarios libertos. Nam qui praedia sua Ecclesiae tradebant , solebant etiam Vna cum agris seruos agrorum uolonos in Ecclesiae familiam , ac potestatem transcribere. Aliunde vero aduocati Ecclesiarum, ut re earum, atque

340쪽

Liber tertitis. 323 atque opes augerent nonnunquam seruos lanacillas ubi opus esset emebant Vnde acquirebatur serui Ecclesiae 3 modis, vel donatione si de hum vel emptione aduocatorum Vel permutatione. Ritus donandi seruos Ecclesiae fuit, ut in Carta μ' donationis seruorum ancillarum nomina una cum liberis propagine eorumdem notarentur. Quod si donator singulari beneuolentia aliquem seruis prosequeretur, nonnunquam illi faculta-tatem sese redimendi permittebat, modo mancipium daret eiusdem preti & valoris. Notandum Y ero pretium macipiorum eo tempore proceri. tate ac magnitudine corporis fuisse aestimatum; atque ita definiebat donator, cuius magnitudinis mancipium dare deberet, qui se volebat redimere. Et mancipiorum quidem magnitudo manibus aestimatur, ut manc pium sumi ni preti decem vel duodecim manus Ono um sit. Ita in veteri Carta

quae extat in Centuria Cartarum Alemanicarum triti testi

Antiq. Om. 2. parte t. legimus. Si FIacco qui Conambro cum Varcharao se red mero muttias olim

Vero seruorum donatores sibimetipsis redimendi facultatem retinebant si libere te pretium const

ant, quo seruus redimeretur, Ha in tormula mi a ti,.α.

mere vol ero, cum tanto pretio redimam.

Adquirebantiar serui Eccletur peremption et quando certo pretio eos emebat aduocatu Ec

SEARCH

MENU NAVIGATION