장음표시 사용
361쪽
3 De bonis Ecclesiarum in 'ecie,
illis indigebant fratres, commodare tenebatuur, cuius rei exemplum insigne eodem Chronico blitant. Constantiensi Constituit, etiam, alios uentes qui equitani deseruirent, Jcili et Ut semper parati essent ad equitandu quocumque necessitas exegiset, Grad commodandum fratrebus caballos siuos , qμocumque poposient. Tandem inter operas seruorum numeratur praestatio censius ac tributi. Quidam enim seruos suos sub sola annui census pensione Ecclesiae de uouebant, adeoque praeter tributum & edtigal condictum Ecclesia nil seruis poterat repetere. Cuius rei vestigium extat in Centuria Cartarum
Cent. Cest tomo L. Alemanicarum antiquitatum Carta .
Asia 4 Vbi certi Serui dicuntur pertinere ad monasteriti Sancti Galli iure proprietatis, in cuius recognitionem tenentur dare singulis annis unam libram
Quamdiu ergo Serui vivebant, tandiu eaonera subire tenebantur, quibus voluntate testatoru&dominorum fuerant deputati. Ipsis vero morientibus Ecclesia ius habebat spoliorum, seu Vt Veteres Cartae loquuntur, is more ira, hoc est ius occupandi haereditatem defuncti, pulsis ab eius aditione cognatis de parentibus. Ita in praefata Carta annotatur Abbatem Sancti Galli ius habere mortuarij in eos seruos, qui quotannis libram cerae pendebant Post mortem vero eorum Abbas bba qui pro tempore fuerit , de singulis momtuarium accipiet. Historia Constantiensis apud Pistorium testatur Sanctum Gebhardum seruo -
362쪽
Liber tertius. 343' suos quos monasterio addixit, ab here moria tuarij exemisse: itaut monachi e re seruorum mo. rientium nil acciperent exuuiarum nomine, sed integram x solidam haereditatem legitimis siue cessoribus relinquerent. Ut autem , inquit, serui hipi
bono animo ministrarent dominis huiu modi, donari cu cap. 19.apuit
muti uit ipsios, scilicet di cum qui praestentium , vel ipse istae inrum successorum, qui de progenie illoro esset,moreretur. α ς exuuiae de eis non sumerentur, sed haerede relictam haere- Pistoxi, ditatem indiuiseim pol iderent.
fuit cur honestius educarentur serui Ecclesiae. Exstruis clerici ordinati. Seueritas Clericorum in seruos cohibita Maleficii ortilegiaseliusfori Ecclesiastici. Seruia clesiae eiusdem ordinis cum struisRegiis Quid sit iuriιre cum Sacramentalibus Serui Ecclesiiastici ab oneribus si ci immunes, Sc. E quo D. Paulus monuit Episcopos creari domui suae bene praepositos , ut e composita familia quivis augurari posset, quem ordinem spinedore Ecclesiae rebus essent allaturi ex eo nemini dubium esse potest Ecclesiam omni aetate in instituendis,ac formandis seruoru suoru ingeniis
sollicitudine non mediocrem adhibuisse. Quippe Ecclesiae summum decus fuit,' etiam ignobiles
363쪽
animi inter operarum aestus atque aerumnas, Virtutem discerent, mi seruili corpore mentem gestarent heroicis artibus ac studiis eruditam. Augebat vero curam Ecclesia in formadis seruorum animis, cxpectatio fortunae nobilioris Educabantur quippe serui Ecclesiae ad spem clericalis ordinis,eui,si mores studiaque satis castigata fa- .h. hues uerent, solebant Episcoporum beneficetia inseri.
oletan. Concilium Toletanum quartum Can. 7 . De la miliis Ecclesia constituere Presbyteros, m Diaconos per parochia liceat, quos tamen vitae rectitudo oe probitas
morum commendat, ea tamen ratione ut antea manumisii
libertatem status sui recipiant st denuo ad Ecclesisticos honore succedant. Jrreligiosum es enim o Iotos existere ruituti qui sacri ordinis pusiliunt dignitatem.
Quidquid autem talibus, aut per libertatem concessum, aut successione extiterit debitum, aut a quolibet quoquomodo collaturar, non licebit eis quippiam inde in extraneas personas transmittere, ed omnia ad ius Ecc siae aqua
manumisii unt o ortet opeorum obitum pertinere. In Emetitens Concilio Emeriten 1 can. g. iubetur Vt preSbyteri de Ecclesiae suae familia clericos sibi faciant in
Concit To-Concilio Toletano nono an undecimo ut Cleri ricinant ex familia Ecclesiae qui si virtutum studio, atque exercitatione floreant, ad maiores or dines provehantur. Qui ex famιlmis cletia struitu γ deuocantur in Clerum, ab Episcopis tu necesse est si bertatis percipiant donum: si honsae nae claruerant meritis, tunc demum maioribus funganta officii , μρ
364쪽
Liber tertius. 47υ ero flagitii ordidauerit incorrigibilis noxa, e 'etua ervitus conditionta releget in catenam. Cum ergo vi tutum, sivitae bene compositae praemium Clerica
lem dignitatem una cum libertate sibi propositam cernerent , quis dubitat seruos Ecclesiae olim eo regiis certasse facinoribus, presbyterosque, ac Cpiscopos quibus subdebantur, non tam formidasse, ut heros truces quam V patre benevolos, ac institutores coluisse. Inuenio tamen rixas 3c odia seruorum aduersius Ecclesiarum pastores, quas V copescerent, sa pesseruis contumacibu membra resecabat. Hanc
irae undiae cindignationis speciem, x indign/m .hE 1 diri maiestate Sacerdoti reprimi Synodus Emeri Emeritini
tensis Canone iue 'ticuit huic sancto Co cilio, it omnis potestas Episcopalis modum siuae ponat irae, ne pro quo. libet excessu cuilibet ex familia Ecclesiae, aliquod corporis membrorum praesumat extirpare aut auferre. Quod si talis eius serι culpa, aduocato tu irce ciuitatis,ad examen
eius deducatur quod facq file asseritur, Sc. Similiter, mala comperimu3 an quos Presbyteros agritudine accedente Ecclsae uae familiae crimen imponere, dicentes exeahomines aliquos m de icium sibi fetas eosique sua potestate torquere, Npermulta: Impietatem detrimentare, hoc emendarip cuit per rectitudιnem huius sententia. In lituentes igitur decernim , Ut si res ter talia patis dixerit ad aures hoc μι perducat Orsicopi. Ipsi autem datis bonis hominibus ex later sivo iudicem hoc iubeat q rere, celeris ui et iubi fuerit inuenta, ad cognitionem Episcopi hoc reducat, i prores ex eius XX
365쪽
bresententia ita maluis eAtirpat m maneat, circ. Vbi obiter annotandum aliter iniurias,&crimina ordinaria seruorum Ecclesiae vindicari inliter vero maleficia seu sortilegia, ut vulgo dicunt. Quippe Canon oletanus ordinariscriminis arbitrum facit& cognitorem n dicem ciuitatis. At maleficij caussam vult solo Episcopo,&missis a latere Sacerdotibus tractari. Quia maleficiorum cognitio fori semper fuit Ecclesiastici , quod male feriati quidam Ecclesiae hostes contumaciter incessunt, , coniuratis maledicentiae arietibus , funditus
Omnino vero in suis seruis modestiam, is qui talem Ecclesia semper desiderauit. Neque permisit ut turbatis Rei p. temporibus bello saeuiente
cet, quia im quum t. triliorum Oomini redemptionis
praestire solentsuffragium, perferuorum excessim di si dilina Ecclesiastica maculetur. Quod vero ad eorum prerogatiuas,&priuile gia pertinet. Certum est seruos Ecclesiae eodem gradu ac pretio quo seruos regios fuisse. Vnde qui seruum Ecclesiaranterfectilet in triplum re L. stituere tenebatur,sicut qui Regium seruum occi- ' derat Lex Alemanica titulo octauo. Si qui scr-uum Ecclesiae occiderit in iriplum compcna sicut olet ferum Regis italoluatu Id. LXII. Solid sieum rapue rit contra lege metendiderit extra Prouinciam triplic
366쪽
Liber tertius. 3 9 toreum componat. Eadem ferme habentur titulo his ori u vigesimo secundo De Receptatione serui u rargitivi. Si quis mancipium Ecclesiae, aut seruum, aut ancillam fugitiuum usic crit, aut ipse Presb)ter requirat, aut missus eius legitima, ille neglexerit reddere, contra Nemant literit, sicut olet aliis lemanicis com onere, ita ripi citer componat . quidquid Fcclesiae contri legem eccrat omnia triphciter componat , sicut ex .ibet Lege Ripuariorum eodem modo unum idem pretium hominibus Regiis, at oue Ecclesiasticis constituunt. Nam cap. 9. 9
iMicatur Et cap so. is hominem Ecclesiasticum in 'r' ' ter cerit , centim οἱ culpa iudicatum, aut cum I 2.
Mitiores paulo sunt lege Baiuuariorum quibus seruus Ecclesiae occisus iubetur solummodo
in duplum coponi Si oui eruam Ecclesii sine mortali
culpa occiderit, tit. s. s. 3 perprie umptione duo similes re stilualpro illo que occidit, si nega se voluerit cum duodecim sucramentalibus iuret in altari in issa Ecclesia cuius seruum cstitit. Iurare aut cramentishom est ri
tus antiquus quo se purgare solebant ab infiicta contumelia , interposito sacrament, Ad sacra mentum autem soci adhibebantur , vel plures,
vel pauciores prout caussa malota erat, vel minOris in omenti. Isti vero soci qui una cum eo iura bant, dicebantur acramenta es itaque ubi res Ecclesiae agebatur, plures opus erat admoueri sacramentales, quam in aliis caussis, sile ubi de incen-
367쪽
31 De bonis Ecclesiarum in 'eci , dio Ecclesiae tractatur, si quis sese purgare volui su .22, 4es set oportuit adhiberi et . Sacrarrientales egis Baasis iuuariae titulo sexto. Prarier hanc vero cum seruis Regiis similitudinem, alia quoque fuit seruorum Ecclesiae praerogativa, ne fisci oneribus tenerentur; ne cogi possent ad angarias,¶ngarias, sicut reliqui ex seruis,qui tumeta,vehicula,&operas suas conferre tenebantur in commodum fisci, aut bello imminente , aut si quando opus esset vias publicas
muniri, pontes reric , annonam arma con- Concit.To uehi; A quorum munerum praestatione liberos a noue ii cit Ecclesiae seruos a non M. Concili Tolet. 3.mus. Quoniam cognouimus permultas ciuitates Ecclesiarum seruos ripiscoporum, vel omnium Clericoruma fudicibus, mel actoribus publicis diuersis angariis fatigari, omne Concilium a pietate Domini nostri poposcit, di talis deinceps ausius inhibeat esse serui stuprascriptorum siclorum in eorum Uibu , vel Ecclesia laborent. Si quis vero iudicum , aut ad forum Clericum, aut seruum Clerici, vel Ecclesiae in publicis , ac priuatis negotiis occupare voluerit, a Communione Eccles.stica priuetur.
368쪽
De liberti Ecclesiarum, ac primo de vario genere senum ionum apud vetere Francos , Longobardos, Alemannos. Quid sit libertus mund Ritu acien-
Vriosas alis nec ingrata antiquarum manu missionum speculatio non potest auspicatius inchoari, quam si dicamus eos omnes ciui in Gallia veteri lue Longobardia manumittebant, vel patrocinium , a clientelam serui manumissi retinuisse,adeoque libertatem non concessisse nisi sub conditione operarum , quas liberti certis temporibus exoluere tenebantur vel certe seruos suos omnino potestate herili exautorasse, plenamque illis sui auctoritatem tradidisse. Qui serui sine retentione operarum residuo clientelae nexu manumittebantur. Hi maiore quadam meliori libertate gaudebant, dicunturque in antiquis legibus -- ,siue serui Amud. Quod nomen a voce udium derivatum puto: Est autem mudium ius dominium,&auctoritas, ira amundi qui omnino potestate , ditione patronorum sunt exempti. Nisi malimus amundios seruos eo
369쪽
3s: De bonis Ecclesiarum insecte
nomine appellatos, quod mundium nullum sol uere tenerentur Nam qui sub conditione manu mittebant solebant seruis a se manumissis , in
clientelae perenne monimentum , certum censum nummarium quotannis persoluendum imponere, qui census udium dicebatur, propterea quod esset indiciu alicuius potestatis quam ma-L. numissores in libertos retinebant. Ita legis Lon
bror. ut gobardicae lib. 2. it. 3J. . . bi qui seruum suum, aut ancillam liberum, vel liberam dimi erit, posiverit ei mundium, aut et num solidum aut M. aut M. aut VI.
tantum habeat mundium quantum in arta ei a fixit, D qui postea ex ipse muliere natifuerint, siue masculi, siue foeminae non habeant ampli in mundium nisi quan
Forma autem manumittendi a mundium sinagularis est, fiebatque 'E RAE A RVA NvM, Vt Vocant. Manumitso tradebat eum in manus liberi hominis, is vero in manum secundi alicuius, secundus in manu ter iij, tertius in manum quartia quo ducebatur in quadrivium, ostensis quatuor iis, ac plateis iubebatur ire qua vellet, side-ineeps suo iure,in arbitrio vivere. Sic autem manumissus nullis amplius erga patronum obse viis aut operis tenebatur, nec illius haereditatem si legitimis haeredibus careret licebat patron capessere, sed eius bona uti bona caduca hominis lasei ingenui, Vindicabantur fisco, aerario principis. ''d totum liquet ex titulo trigesimo quinto,
libri secundi legis Longobardicae uio Supealo
370쪽
Liber tertita nasi extraneum id est muni acere zoluerit sic debet
fabere. Tradat eum prius inmanis alterius hoministiberi
tradat eum in manus tertis hominis o tertiis tradat eum in quarti Et ipse quartus ducat eam ins adrivium,
thingat in uadiain Gisiit siue sint Et dicant sie
rit, erit . mundo ei manebit certa si erias, postea nullam repetitionem patronus adui sus P m. aut filios eius habeat potestatem requirendi. Et si ne heredibus legitimis ipse, qui mund factus est, mortu .es fuerit, curti Regis illi fluccedat ton patronus,aut hares patroni.
Qua in lege, exotica ista vocabula sic explican - , tur Thingare,& Garathingare est, factam dotionem confirmare , ac ratam habere sedes autem sunt testes, siue obsides in munimentum alicuius pacti, aut traditionis V uadia idem est quod Cardia seu custodia. Itaque qui Amund facit Garathingat in uadia, idest obsidem se,&assertorem facit libertatis seruo traditae, ita ut qu*ndo,
cumque Dominus eum in seruitutem reuocare vellet,ille cuius manu Amund factus erat si bertatem ipsius propugnare teneretur. Garathingare autem origo est verbi Gallice γ'intir. Fuit,&alia seruorum classis, qui plenam libertatem asseque batur. Nam cum existimarent illud pietatis, ac misericordiae genus quod cruos manumittendo, exercebant, Deo gratum esse, acceptum adeo