장음표시 사용
541쪽
s De Decimis, obtilio nibiso Primithit propago est, Turculus antiquae Gallorum Reli
gioni, Solebant enim proceras quercusin sublu Limn, mi fastigio in coelum evectas, quasi venerandas di inqtibuι- uine Maiestatis imagines coleres sacris honoribus i. 4ώ.μ' prosequi. Itaque recepta Christi fide, nondum tamen impiorum rituum prorsus immemores Galli, veram Religionem superstitiosis hisce ceremoniis inquinabant. Solebant enim tres candelas ad fontes, aut ad arbores succendere hoc pactoo se Numinis gratiam ac fauorem emereri arbitrabantur, ut ex eadem homilial ligi Nouiomensis
Eligi d Nψ eruimus. Nullus ad fani, mel ad petras mel ad arbo
apud Au res, aut ad ocellos, vel per trina luminaria votum ba
Tandem sculptilia,pedes, aut homines lineos se cere significant magicos ac vanos ritu Veterum Gallorum, qui in biviis ac compitis, hominum me-bra, pedesve ex lino plicatili conssatos collocabant,& putabant hoc pacto morbos aegritudines quibus angebantur felicissime persanari. Id vero liquet
ex eodem Novio mensi. Nulli, inquit, creatara praee Deum. Ianesios eius inerationem exhibeatis,fon res, mel arbores quos acriuos ocant succi ite plantas fio hi gratis pedum, quas aer bivia ponunt, feri tate, ubi inuoneritis igni cremate, per ossam aliam artem vos saluari credatis , nisi per ini cationem murucem
542쪽
Liber primuό. 76 De sacris oblationi bres. Vetus consuetudo offerendi persiis titis Dominicas Perfectio Christianae communionis in oblatione Ritus oferendi, apud Graecos ara duplex vlo σις, αγγα απι c. Sacri cuim et πήποη α παε ν usos Graecis decerpendi particulam pane Latini Graecis opposivi. Nomina offerentium recitata Oblationes eXtraordinariam c.
CA puri XIV. Ec de prophanis interdictis ab Ecclesia
oblationibus: sacras licitas adoriamur. Illas vero iure dicimus in ordinariasin extraordina Pς si ςr
rias dividi. Quippe primis temporibus luppude tionibur. bat Christianos vacuis manibus in templum ingredi, de clam magna a caeterna a Deo postularent, nil eorum adferre quae caduca sunt Fortunae ac temporis arbitrio permutantur. Ideo sacram synaxim corpus Dominicum salutare pabulum mentis, ad episcentibus, necesse fuit ante oblatione panisecvini Sacerdotibus facerem vilibus, ut ita loquar, elementis Christi carnem foenerari. Hinc Cyprianus auaritiam diuitum quorumdam perstringit, qui illiberali parsit monia nil panis vini facris altaribus inferentes,de oblatione pauperum communicabant focuples, iracFit diues Dominichmce Cyprianus lebrare se credis, qui Corbonam omnino non rellic s, qui adbye . - Dominisum in sacrificio mense , qui partem des ς' MVJ μ'
crisicci quod pauper obtu i sumis G
543쪽
Exqita obirogatione: animaduersione Cypriani lesumpta videtur adhortatio que extat apud Au- bis ἡῖ. gustinum sermone II. Unte Omma, cruit, sicutiam ,pra ditisum es , secundum vires vestras Elem Ο- nam pauperibus exhibete, obtitiones quae in altario conserantur offerte erubeficere debet homo idoneus si de aliena oblatione communicauerit. Hi possunt aut cereolos, aut oleum quod in incidet bus mittatur exhibeant. Quamobrem cum summa esset oblationis cum participatione corporis Christi connexio,iis num exolutae poenitentii detersi , atque oblitterati longo fletu sceleris,solebant poenitentes ad oblatio nem admitti, de ista erat summa ac perfectissima restitutio ad gradum Mordinem Christianitatis. Ita Canon Ancyranus quintus decernit ut qui ad idola sacrificauerunt, tamen de sacrificio non sunte ocilium pransi 'in Abstrationem lue et δωσε maneant
cipiant, Vbi perfectum accipcre nil est aliud, qua ad
Concilium oblationem admitti. Ita etiam Canone 24 decer-
rant, per tres annos substernantur, duos soliora tioni sine oblatione communicent. Stata ergo fuit Mordinaria oblatio panisin viani ante sacram synaxim quam a populo rcceptam sacris altaribus inferebat ac imponebat Sacerdos apud Graecos, iis ritibus ac caeremoniis, quas dencribit Nicolaus Cabasilas in expontione Liturgiae
544쪽
glorificauit, enit ac doni cum ea in caput alis honeste, reuerenter ustulit egreditur sic ea ferens, ducit ad altare, de industria circumducens in templo propter populum, quiete, pedetentim. Ipsi autem ca nunt, genua cum omni reuerentia. Religione inste
Alant rorantes ut eorum sit memoris donorum oblatione. Ipse autem procedit comitatu lampa ibus suffitibus, ita se habens, altare ingreditur. Equo textu liquet panem sacrae Communioni dedicatum, non statim adduci a populo ad maius altare, siue ad sanctam mensam γέ Iocm i , Ut Ritu osseu vocant , sed antea deponi in minori quadamaracu. 'gquam in Oh, risIuc Propositionem appellant,e qua Sacerdotum manibus cum pompa reuerentia deportatur ad sacrum altare. Quod vero populus cum sacra dona referuntur, pronus incuruus supplicat, id ortum natumque existimat Cabasilas ex
more deportandorum ad altare eorum quae prae sanctificata situ σαωψ, ire u ναdlauntur Sunt autem ni re n η ας doc, Ut norunt docti Omnes, hostiae prae Q,κ- consecratae, quae ad altare deferuntur in istis qua γ μγ μ' adragesimalibus. Nam toto eo tempore pre terquam
545쪽
148 De n cimis, oblationibus: Primitiis. Domin cis Sabbatho, de die Annunciationis, Graeci
faciunt quod Latini die Passionis, id est non conse
crant, sed ex ante consecrati celebrant quia ergo ante praeconsecrata populus incuruatur ideo simia litudine deceptus eandem reuerentiam exhibet sacris panibus, vel certe eum cultum impendit, sacris muneribus, quia eo tempore precantur Graeci, ut oblatio tibi sit utilis, Deo accepta. Licet vero ex hiri constet communi pane Graecos uti in sacris obcundis attamen loge alium semper fuisse usum Ecclesiae Latinaen Oiunt omnes. Hic obiter animaduerto Graecos a Latinis in dii obus differre, primo quia imparato pane utuntur: at apud Latinos paratur dingulari studio concinna tur in eum usum. Apud Graeco particulam toto pane praescindunt Sacerdotes, whanc in rem lan ceam habent accommodatam de qua vide sanctu Gefm,nu Germanum Patriarcham in Historia dc mystica Aia. contemplatione rerum Ecclesiasticarum. At Latinixovm M partem e pane non tollunt sed integrum V insta
Bibliotheeo Onam libant, qua de re praeclarus extat a non in ' Synodo Toletana is a tori multae sanctoram asynodu trum, in de sancta nobis praecedentium, de rebus nec
i sique numerose ltra quam oportet, fieri praenoscuntur, ideo necessarium duximus issicitis ausibus onere hominum. Ad conuentu etenim nostri agnitionem dela
tum est, eo quod in quibusdam figillanturAm partibus quidam Sacerdotum, partim nescientia implicui, partim temerario austu proηocati, non panes mundos ludio
546쪽
Liber primus. I 'pr.eparatos supra mensim Domini in sacrificio frani sed passim quomodo numquemque aut necessita impulerit aut oluntas coegerit, de panibu sius usibus praeparatis, crustulam in rotunditatem osserant , eamque su per altare cum vino, aqua, pro sacro libamine osse
Und temeritatis huius, aut ne cientiae cupientes ter minum ponere, id et uanimitatis nostrae dolegit conuentus. et non aliter panis in aliari Domini Sacerdotal ben
in Aione sanctificandus proponatur, nisi integero nisi ἀμή, qui ex studio fuerit praeparatus, neque grande alioui sed mossica tantum oblata . seci nilum quod Eccle- ca confluetudo retentat cuius reliquiae aut ad con se an una modico loculo, absque aliqua iniuria facitius conseruentur aut sad consumendum fuerit cessarium non entremissius, qui sumpserit grauius farciminis one re premat nec quod in digestionem vadat , ed animam alimonia irituali reficiat: Ita nempe, ut ab his, qui ea sum ferinit pristorum Canonum in tuta feruentur. I
tur quicumque hoc Drcretum nostrum temerandum crediderit, nimaduersioni diuini iudici subjacebit, emanni
inius patio a comm qnione alienus manebit. Quod ad eremonias eiusmodi oblationum per Nomimos tua et, animaducri OiIue ita Or aru Oblationibus recitati Q.
quae singulis Dominicis fiebant, siue in extraordi i uariis, quas certa causia priuatae pietatis conssilio in stituebant conscripta atque edita ab offerentibus eorum nos nina, quorum saluti acquieti per oblationem consultum vellent ac eadem nomina coram sacris altaribus a Sacerdote recitata. Quamobrem
547쪽
,so De Decimis, Oblationibus. Primitiis.
Innocentius rogantici percunctanti Decentio,quis ordo scruandus in commendatione oblationum nominum proclamatione , respondet prius esse commendandas oblationes deinde ad nomina re ferenda progrediendum De nominibus, inquit , remis άicitandis, antequam precem Sacerdos faciat, atque eorum dςςς i*m χιtitiones quorum nomina recitanda punt sua oratione commendet, quam Vesuum sit m ipse pro tua prudentia recognobces, it cuius hostiam nec dum Deo osseras eius ante nomen insi nues quamuis isti incognitum sit nihil, prius ergo oblation fiunt commendan Mac deinde eorum nomina quorum sunt obtitiones edicenda. Ordo autem quidam seruabatur in recitandis eorum qui obtulerant nominibus, primum enim
vivi ac superstitcs nominabantur qui Ecclesia aliquid contulerant, deinde vero post preces fusas fiebat comemoratio defunctorum. Id elicitur ex Ca non decimo nono Synodi Emeritensis cuius verba sunt. Silubra deliberatione censemus, ut pro singuliss,h.au,s quibμὴμ Ecclesiis quibus Presbter Uous uerit per in si ς' si talpiseopior linationem praee se, pro Mulis diebus Do-
mina a quibus cas Ecclesia constat esse con strucius, ciqui aliquid his sanosi Ecclesiis videntur, aut i sunt contulisse,si viventes in corpore sunt, ante altare recitentur, tempore Misse, quod si ab hac decesseerunt luce,nomi na eorum cum defunctis delibus recitentur suo in
Ex quo Canone apparet alium locum ordi nem vivorum no*inibus assignatum alium 'ero
548쪽
Liber primuδ. III vita functorum ac extra Missarum solemnia me moriam defunctorum institutam, seu consecratione peracta. Et tamen omnes fere patres censent nominandos esse defunctos, inter ipsa solemnia Missarum Aheust.lib. Ita de matre sua loquitur Aug. lib. s. Confess cap. 13. Memoriam sui ad altare fieri desiderauit, cui nullius diei praeter 'n'one sermerat. Ita Cyprian Epistola L . significat vita functos, litos nominari
apud altare in Sacierdotum prece. Ita Dionysius Eccle. hui', '
siasticae Hierarchiae cap . ait, antequam sacerdos
ad manus abluendas progrediatur, ysticam Sancto Fςςles strum feri recitationem Existimauerim itaque Con cilium Emeriten se,de peculiari quadam commendatione mortuorum loqui , qua Sacerdos, peracto sacro, Miam populo abituriente,recitabat nomina defunctorum inorum memoriam populo commendabat quae commendatio fiebat extra Missarum solemnia alioquin solebant defuncti diuinae Clementia in ipsemet sacrificii apparatu commendari. Quas vero oblationes singulis Dominicis adornabant Christiant; eas quoque aliis subinde diebus solebant usurpare, seu cum defunctorum memoriam recolerent hue cum die natali, aut suo, aut amicorum, Deo supplicarent. Vtriusque oblationis tam pro natalitiis, quam pro defunctis meminit Tertullianus, libro de Corona militis oblationes, inquit, pro defunctis,pro a Testui rtalitiis annua diefacimus. Nisi tarte per natalitia in ζ', '' U I
549쪽
Is De Decimis, Oblationibus Primitiis
telligit memoriam martyrum pro defunctis vero maxime uxoribus orserebant. Harum nomina exscripta dabant Sacerdoti, aut pronunciabant, Sacerdos uxorum nomina inter faciendum referebat. i. i. Vnde Tertullianus idem, libro de exhortatione ca- 'ς ' stitatis Bigamos non posse significat, sine rubore ac verecundia memoriam Uxorum facere cum enim plures uxores Sacerdoti commemorant, quid aliud praestant nisi incontinentiam .libidinem coram sacris altaribus in praesentia Virginum profitentur Obtitiones annuus reddis. Ut ab ergo ad tum, cum tot Uxores, quot illa orationi commemoras. Et osteros pro duabus, in commemorabis i a di as Et per Sucerdotem de Monog mia ob pristinum de Dirginitate sancitum, circumdatum Virginis uniatris , o ascendit sacrificium tuum libera fronte, O in e caetera voluntas bonae
Caeterum non omittendum praeter panisin vini Oblationes peracta communione, solitos quoque Christianos veteres stipes Sacerdotibus oti erre dc in alimoniam Clericorum liberales portulas in pertiri, ita docuimus libro primo cap. vltimo ex Tertulliano, Iustino, Cypriano, Origene, aliis, quem locum consulat benevolus Lector. Durauit Religiosa ista consuetudo I ccuniaria oblationis in stipendia Clericorum etiam posterio si iiii h PM culiS Concὶlium Emerit se stipcsic pecuta
P, nia Stemporc facrae communionis solitas a fidelibus
erogari significat. In sano a Deli iocle iis . ni stupro consuetudine o mercede omnium utionis tempore n
550쪽
sidelibus pecuniam nouim inponi: pro hoc placuit san-
AZ Concilio hanc rectitudinis ponere reputim, et quia omni clero communis tibor manet imo scio fincto, omnibus iuxta meratum ex hoc rependatur vicistituis Sta
immis in no stris Ecclesiis vel ciuitatibus hoc esse seruan-ήum, et ciuidquid pecuniae a delibus in Ecclesia fuerit
oblatum, deliter codectum maneat: construatum, fideliter Episcopo praesentetum qualiter exinde tres partes fant aequales, nam Episcopi habeat, Gratteram Presbyterio Diacones inibi seruientes consequantur minter se et divita ordo popo sterit dividant tertia vero subdiaconi set Clericis tribuatur e t a rimi clero, iuxta quod in officio eos praescit esse intentes, ita
singulis dis' η tur. Qimitu forma. de Parochitanis
Presb teris in Ecclesiis idis a Deo messitis erit seruanda. Caeterum animaduerte Primicteri offcium, cuius, quia praeterquam hoc Canone nulla alibi mentio reperitur, idcirco loco priini cleri quidam Primicerium reponendum putant alii Primicterum Archidiaconum interpretatur. Neutra earum sententia placet. Qui enim attentii frem inspexerit in ueniet toti Clerum Emeritensem&alium quem
libet in Cathedralibus Hispaniarum Ecclesiis, intres ordines fuisse diuisum , qaorum primus erat Presbyterorum Secundus Diaconorum Tertius Clericorum in quorum classe etiam Hippodiaconi versabantur. Ac Presbyteris quidem unus ne erat quem Archipresbyterum nominabant, Dia, conos is qui regebat, dicebatur Archidiaconus, tandem qui Clericorum familia moderatoremine