장음표시 사용
571쪽
De Iuribui Censibus Episcoporum Omnes prorsus Ecclesiae quae intra Dioecesim existunt, siue Parochiae , siue Monasteria ad Prae
standas procurationes tenentur.
Neque vero ab hac lege i mrnunes sunt Eces easiae, quaean ciuitate Episcopali versantur Licet enim sine sumptu ac impensis lustrari possint, ab Episcopo: at tame idem ipsi cum caeteris obsequi si
'onotius tenentur exoluere. Ita decretum est ab Honorio ό' tertio in fauorem Cenomanensis piscopi, curn cenabilia e fratres de cultura suum Monasterium situm intra urbis fines lustranti procurationem recusa rent. Nomine tamen Ecclesiarurn Oratoria intra grangias, seu in praediis Monachorum construo et a non continentur, quippe Episcopo ea visitan tinulla debetur procuratio ex rescripto Gregorii
'c.hhb. dum ergo ad hoc ut Ecclesiaram munes sint a iure procurationis singulari gratia&pre rogatiua Opus esse qua cessante, in obligatione iuri communis includuntur. Vnde nobis hic obiter de immunitatibusvi priuilegiis tractandum, eorum fontes recludendi Privilegia quae Monachos eχ emere cognitione d aut horitate Discoporum e mini unt ordinis ac naturae quaedam enim alum
mis Pontificibus, quaedam verba ipsi sinet Epit
Neque ver,existimandum priuilegia in fauorem ordinis Monastici summos Pontifices his tantum'posterioribus culis indulsisse. Ante Gregorium primum, hisces auoribus summa sedes ac
572쪽
suprema, Monasteria quaedam illustrauit. Apud
eundem quippe Gregorium ἰb. 7. p. IJ alba ἡ .sen Due legimus Vigilium summum Pontificem pri P Uyuilegio ornasse Monasterium quoddam intra pomerium urbis Arelatensis a Childeberto Francorum Rege constructum : Eadem epistola reuerentiam praedicat, quam fideles exhibent priuilegiis Pontificum idem Greg. p. 32. lib. 6 priui eis. legium tradit Monasterio saneti Cassiani,sub Res libε et .pecta Abbatissa Massiliae constructum. Praeterea epistola 18. lib. . datur priuilegium Monasterio sanctorum Ioannis&Stephani in ciuitate Classi
Verum animaduertendum priuilegia eiusce modi summorum Pontificum nunquam coerue cuisse potestatem spiritalem, quam obtinet Episcopi in Monasteria , sed tantum authoritatem quandam, seu dominium temporale, in res&bona eorundem. Quippe primis illis temporibus
res omnes Ecclesiarum in ditione ac potestate Episcopi versabantur, adeoque fas erat ipsis praedia , opes census Ecclesiarum ac Monasteriorum pro arbitrio moderari,&quarillic erant oblata atri relinquere, aut asportare. Quamobrem
Monasteriorum fundatores,ut rebus accomm
dis Monachorum consulerent, facerentque, ne liceret ab eorum dominio quaecumque donata aut oblata essent, auellere solebant aut a summis
Pontificibus, aut ab ipsi sinet locorum Episcopis priuilegium emereri, quo bona res Monacho -
573쪽
11 De Juribis e censi ιus Episcoporum. tum subducebantur ditioni, administrationitam Episcoporum, quam Archidiaconorum. Se cundo cum ex iure communi sit penes Episcopum societates omnes, quς cumque caussa Rehisgionis&pietatis coalescunt intra fines suae Dice-ce sec.S, regere', aut eisdem praeficere Rectorem, siue ex ea societate sit . siue aliunde accersiatur:
aduersus eam potestatem priuilegia impetrabanta summis Pontificibus, a quibus libertas dabatur Monachis, eligendi e suo sodalitio Abbatem.Tertio cum posset Episcopus pro suo nutu quos Vellet in Clerum tollere, etiam inconsultis Abbatib.
imploratus est aduersus eam authoritatem Pontificum fauor, ac cautum ne sine licentia ac permissione Abbatis, Monachi in Clericorum ordinem adsciscantur. His tribus praerogatiuis includuntur omnes priuilegiorum gratiae ante nonu aut so saeculum. Adde summotos e Monasteriorum alta pace litium ac controuersiarum strepitus , interdictum
ne in illis placita fiant siue ab Episcopis, siue a Comitibus,sive ab Arcliadiaconis, quae omnia quartum caput priuilegiorum possunt essicere. Haec cro quae dicimus patent ex epistolis eiusdem Gregorii, nam Monasterio sancti Casia sani priuilegium indulget de eleestione Abbatis &desola administratione rerum Monasterii. Priuilegium Monasterii Arelatensis solam rerum de opum Monasticarum securitatem spectat, prohibet enim Pontifex ne facultates Monasterii au-
574쪽
Libra secun us ferantur priuilegium datum Monasterio sancto rum Ioannis rite phani in ciuitate Classi tana, eo tantum spectat ut liberam habeant Monachi electionem Abbatis in ut res Monasterii administrent. Atque ut pateata iure visitationis non fuis. si propterea exemptos, referendi sunt oculi ad postrema huiusce priuilegii verba, quibus monet Episcopum Rauennatem Marinianum, Ut cominenter ac modeste se gerendo iste visitandum, Monachos, faciat, ut ab iis desideretur, non fugiatur. S , inquit, charitatis officium illic impleat Dia
scopus, ramen gravamen aliquod Monasterium non in e currat, Te tram quoque fraternitatem praedictu Abia sp Uaib. ν. non solum non metuat ad Monor riumfrequenter accedere, siderium de Derabiliter concupi cat. Apud Aubertum iraeum in Codice Donationum Belgicarum legimus priuilegium datum Monasterio Elnonenti a Martino Papa circa annum 611. At priuilegium istud solas spectat res temporales, earumque stabilem penes Monachos possessionem. Prima ergo priuilegia, quibus Monachi ab onere procurationum, siue Circatarum sunt exempli,ab ipsam et Episcoporum beneficentia originem traxerunt. Ita Landericus Parisiensis Episcopus exemit Ecclesiam facti Dionysij, abomni pensione Synodo rumin Circatarum inqu*d priuilegium, Antiquitatis peritissimus Syrmundus vulgauit tomo primo Conciliorum. Ita Ber
xefridus Episcopus Ambianensis indulsit Corbi.
575쪽
ensibus Monachis priuilegium, Quo uidem ca
sinctitan uetur ne liceat L pii copo aut Archidiacono More. π nasterii lustrationem instituere , nisi vocantibus sic et inuitantibus Monachis Apud Innocentium tertium lib. Σ. epistolaris Viter biensis Episcopus relaxat procurationes sibi debitas a Monasteriis sancti Laurentii sancta Mariae dandri Angeli de Spatha Aliqua eius generis priuilegia reperiuntur in Prometuario Antiquitatum recen-Promp 'sium editarum a Camus alio, ut priuilegium Al-
cens. sol si taris sancti Mariae de Summa uera de Braucro-lio 1 priuilegium trium altarium de Laderniaci Corte, Dodiniaca Corte Reginiaca Corte,& pluribus aliis, quibus in priuilegiis hoc annotandum, nempe consuetudines, procurationes, Circatas, Synodos sic altaribus praefatis remissas, ut tamen Episcopi Trecenses in earum pensionum locum annuum censum sibi soluendum retinerent. Neque vero existimet aliquis postea priuilegia atque exemptiones, M onasteria non amplius cognitioni& potestat Episcoporum, quoad res spiritales fuisse summissa: Nam ut antea notaui, istae exemptiones solummodo spectabant immunitatem ab onere pensionum temporalium. Et co firmatur amplius ex Privilegio Monasterii san-
iuilegi, isti Galli, quod extat tomo primo rerum Alema tom. i. re nIcarum parte prima. In eo quippe pol praelatas immunitates diserte exprimitur 'monasterium
3 sei. λ subiacere Episcopo, quoad spiritalia. Sic enim compendio eius loci praerogatiuae notantur e Ita
576쪽
Liber secundus ' 17set deince s nullam potestatem Epistopi in rebus eiusdem Monasterii haberent, neque incensu , neque in ulla alia praeter piritalem tantummodo Episcopalis Dici dignitatem &c. Vnde a Vero ut opinor, absunt qui Ca-nonem Toletanum , Canonem Ilerdensem voluist, onachosa potestate Episcopi , seu Diocce fana lege liberos asserere Propterea quod istis
Canonibus remittitur Monachis pensio athedratici, solutio tertia partis oblationum. Istis quippe Canonibus Patres non tam studuerunt auctoritatem Episcopalem minuere, qua aerarium Monasticum augere. Vnde frustra se torquent alii, confingendo nouum discrime inter legem Dioe Vide Merice sanam,&legem iurisdictionis Eodem quippe Tloides omnino sunt,&imperium Episcopale significant. 40 ςςςβψx, Cuius plurimae fuerunt partes motae, quarurn una fuit res Ecclesiarum moderari tertiam oblationum percipere. Hanc vero partem suae potestatis commodo Monachorum studentes Episcopi remiserunt, ut annona largiorin splendidior illis familia suppeteret , quos Deo penitus
macipatos,& solius aeternitatis amore sagrantes, necesse erat aduersus ita incommoda certis ac
constitutis stipendiis honorari.
577쪽
De Cathedratico, quartas tertia Decimarum Cathedraticum differt a iure Synodi: Incerta pensio ante Braccarensia Solidorum valor mutato: Soli di Gallici leuiores Italicis Magni reditus exfolo Cathedratico Cathedraticum in Gallia, inseciebus solutum Tertia aut quarta Decimarum dillincta a cathedratico.
debeatur, quomodo solitum solui, quatum vectigal, an idem sit cum tertia, quartaue De cimarum, an quid aliud diuersum. Vt Episcopi dignitas principem inter omnes locum obtinet, ita oportuit caeteros hierarchici
ordinis gradus, ipsam singulari aliqua obsequij
sui signincatione venerari. Inde Cathedratici origo, nempe pensio annua, quam veluti tributi nomine Ecclesiae omnes matrici ac principi exhibent , ut eius se influxu viuere atQue animari prohibeantur. Vnde falluntur qui Catne draticum cum iure Synodi, seu Synodatico con fundunt;sunt enim iura&obuentiones distinctae.
Cum ergo antiqui tys Presbyteri omnes Epis copum suum singular bus studiis colerent Meius prudentiae summitterent uniuersia . quaecunque Eccleias suis Fideles offerreni,hinc obscurum re
578쪽
Liber Secundus. 7'linquitur quid Cathedratici nomine praesulib. sol ueretur, ante tempora Concilii Braccarensis 1. quo rebus Episcoporum auctis in eum modum, qui sustinendae dignitati suffceret, decretum est ne Episcopi a Parochitanis Presbyteris quidquam in posterum ro honore , iae, praeterquam du0s solidos sumerent Placuit vinullus Episcoporum, cum
per Uioce epuM ambulant , praeter honorem Cathedrae sese. i. duos bolido aliquiδalu d '' Ecclosias tostat. Hanc 'd'BNolanctionem sequentibus iaculis Patres Conci lia firmarunt Pelagius e ad Cresconi uillustrem, petat. Ep.,d Concilium Toletanum . anone . ubi Mona Ffς Con
steriorum Basilicae ab hac pensione eximuntur Can. Gel..
Gelasius Papa episto. ad Fabianum Episcopum, ' & plures alii. Dubium vero an penso haec grandis fuerit anmoderata, quod ex notitia monetaria petendum. Certum est ergo solidum monetam fuisse usu receptam, etia sub Adriano Imperatore: Eius enim menciolit in Edicto Praetoris composito per Iu Prxto
llanum, ubi poena solidorum decem imponatur effuderint
ζi, qui in suggrudio Iubtus quod iter fieri soletali ' -
quid posuerit, cuius casus possitnocere ambulanti. Omen autem solidi nactum est istud mon tae genus, quod carieris longe perfectius esset, nempe auri obryZi, hoc est, exquisite percocti. Vale solidorum non idem semper fuit ac similis. Antiquissimis temporibus ex una auri uncia sex solidi fiebant, unde solidus sextula dictus est, ut ait Isid. in originibus, & liquet trito versu Faunii,
579쪽
1 8 De Iuribus, Censibus Episcoporum.
Sextula quaesertur, Nam ex his uncia constat Eadem ratione Graeci αγιον solidum nuncupant,
subinde vero imminutus solidi valor Quippe
Constantini temporibus ex una auri uncia facti sunt septem solidi, unde libra auri continebat solidos octoginta ut patet ex lege i. C. de Pondera- οπι Codicis Theodosiiani lib. 2. tit . . Verum valentiniani tempore legitimum pretio solido re stitutum cautum quippe ut ex auri libra a solidi fierent. Caeterum annotandum solidos etsi aurei essent , apud Francos tamen minoris pretii fuisse, unde in talia vendibiles non erant, hoc est, AI i. iEquiti ad commercium idonei , ita enim appellantur ψω apud Theodosium, sicut ira Extrauaganti. Iar. tini l. de emtitione ν etendatione dicuntur polemaei, pro quo restituendum e olaei, hoc est vendibiles. Vnde Gregorius primus pensiones eruic sim myop. clessiasticarum, quae in solidis soluebantur, iubet, impendi inemptione aut vestium aut seruorum, G ni quandoquidem solidi Gallicani apud Italos pro spuriis .decurtatis haberentur. Inuenio apud eosdem Gallos solidorum valorem mutatilium ac desultorium , modo enim valebant quatuor tantum denarios ut ex lege Salica constat in quo Soo denarii dicuntur aequari Loo solidis, modo solidi quadraginta denarios argenteos valuerunt, pi h ut conflat ex lib. . cap. tit. 1. unde census impositi seu domibus, seu praediis, seu personis, Valde dubii erant. Cum enim census illi insolidis con dicti essent ac taxati, ut loquuntur, cogebant de
580쪽
Liber sieci diu. 779bitores illos solidos in denariis soluere , qua draginta denarios pro solido quoque praestare,
cum tamen tempore, quo census fuerat constitu
tus, longerninus fuisset pretium solidi. Vnde in Synodo Remensi supplicatum a Principe, ne solidi per quadraginta denarios excurrerent Actandem Ludovicus pius Capit. lib. . cap. . constituit ut omnes mulctie census, de pecuniariae illationes, quaran solidis dictae ac taxatae fuissent, per duodecim denarios pro solido quovis soluerentur. His ergo praemissis, facile intelligitur quantum si, lueret Episcopo unaquaeque Ecclesia pro iure athedratici, nempe duos solidos, hoc est tertiam partem unciae auri unde triginta sex Ecclesiae libram auri singulis annis Episcopo soluebant. Quamobrem si cogitemus Dioecesses quasdam ita amplas ac populosias fuisse, ac etiamnunc esse, ut quingentas aut octingentas a rochias contineant, apparebit hunc censum non
mediocrem fuisse, nonnullos Episcoporum ex solo Cathedratico plusquam triginta auri libras percepisse. An autem apud Gallos ista Cathedratici penso recepta fuerit, dubium fortasse Verum ambigendi occasionem reuellit ac resecat Constitutio Tolosani Capitularis Ex qua patet morem Capitulare fuisse Gallicanis Presbyteris Cathedraticum per soluere, non quidem in nummis, sed in cibis frumento annonae; verum hunc morem relictum