장음표시 사용
551쪽
as Decimis, Oblationibus, o Primistic bat primicteri nomen sortiebatur. Ita doceo excbheilium eiusdcm Concilii EmeritensiSCanone Decimo, cu- ius verba sunt communi dehberatione sancimin, et eomnes nos mi opi intra nostram Trouinciam constituti, in Cathedralibus nostris Ecclesiis fingub nostrum Archipre, byterum, Archidiaconum. Primitierum habere
Ergo Primicterus fuit summus maximus Clericorum,cuius arbitrio, oblationes Cleri is pro ratione virtutis issicii distribuebantur. Hic locus esset varias oblationes ad texendi,qua rum largissimi fuere in Sacerdotes Clericos maiores nostri, quoties ab iis sacrum aliquod ossicium exposcerent. Verum hanc tractationem rehcien dam putauimus in libriam sequentem, quo eXpendetur a nobis, quid olim Sacramentorum nomine seu Clerici, seu Sacerdotes a laicis consequerentur.
Quinam oblationes accre possint.
Vnc breui dicamus quinam ad oblationes faciendas solerent admitti, quiue a sacris aliaribus remoueri. Imprimis certum est Patres, impuras ac prophanas perpetuo censuisse eorum oblationes, qui Ecclesiae iura violassent,eiusque libertata hi, a '' te ausu temerario infregissent Ita Cyprianus Epistola 27 vetat, ne pro dormitione victoris oblatio recipiatur,
552쪽
recipiatur , qui Faustinum Presbyterum tutorem testamento scripserat: cum nefas esset Clericos, qua cunque negotiorum specie, sacris altaribus abduci.
Pari fere consilio. D. Augustinus Epistolai 8 . ait se prohibuisse quo minus Bonifacii insignis ac speetabilis viri oblatio a Clericis suscipiatur, quod is Bonifacius hominem quemdam qui ad Ecclesiae fores tanquam in asylum confugerat vi abstulisset. Obtilio inquit. Mugnus domus Cleticis ne n 8,
suscipiatur indixi communionemque tibi interdiso , donee QRiissisi peracta pro Uibus vel errore a me definita tibimet poenitentiam tempore condonato pro hoc facto , corde contrito es humiliato di tum o fora Deo sicrificium. Non est ergo nonum Ecclesia sua iura libertates Ana thematis denunciatione tueri iniustis censuris fastum ac superbiam prophanorum vindicare. Pietatis hoc genus est non iracundiae,neque tam sibi hac in parte consulit, quam hominum saluti qui in Ecclesia violata Deum lacessunt omni Regum super,
cilio maiorem Secundo Ecclesia semper reiecit oblatione eorum, qui usuris ac foenoribus ditescunt exhausto Pauperum miserorum sanguine implentur. Ita in Concilio Carthaginensi quarto cap. 93. repudianda decernunt patres eorum dona qui pauperes opprimunt. Sic pie simulac elegantercisidorus Pe lusiota cclesia me calamitatibus .spolit S Paupe- ἡ
rum non elle compingendam monet ne coram lusiotata ad
Deo sit potius conuictio sceleris, quam monimen liz. tum Religionis.
553쪽
iues De Decimis, obutionibus oe Primisiis.
Condis quidem, ut arunt , Ecclesiam in elusio , machinis uiatm ac molitionibus luculentam sed improbis ludis o sacrarum lectionum pretiis cir iniuri j, at que contum eis, m tenuiorum oppresionibus, oe au'
perum sumptibus Jd quod nihil aliud est quum aedificare Siri, in sanguinibu Hierusalem in iniustit ijs Deus
porro sacrificio eae alimu bonis ob noto, nihil opus habet. Verum illud perinde atque eum, tu canem mactat, execratur. uaecum ita sint m aedificar iniuriam alijs inferre desine : ne alioqui domus illi te apud eum prodat convincat et quae sublimis quidem S excella flet, verum ob amata ex quibus extructa est. 1 ἡ, hais Sic foeneratorum impios questus Ecclesia re ij cit insi00ς, damnatque Alexander tertius in Concilio Latera
nera cas nen 1 cap. I. V iurariorum in Gult,man istorum oblisitionem nequisquam accipiat qui autem accipiri reddere Concil compestatur m donec ad arbitrium sui Episcopi satis-ἡib., ''' ficiat ab Ucii bi manea executione sis nisius. On-Aὶς δ04 cilium Troseianum cap. . hanc Ecclesiae fuisse an -
incipi Feli liquam consuetudinem notat, Vt qui quo utSIDO
Pon do pauperes vexant, ab oblatione arceantur Ale
xader quartus in aquae incipit Felicis recordatior
554쪽
Lib myrim . JJ7ni , permittit religiosis viris, Fratribus Carmelitis de Minoritis recipere restitutiones eorum quae latroci ni de fraude quς sita sunt modo tamen legitimi domini Sc ij quibus ex rare fieri debet restitutio,in Ueniri non possint. Qised enim iuuat Sacerdotibus ac Religiosiis pauperum malis ingemiscere, si ipsi pauperes faciunt, si1 polia viduarum receptant, si orphanorum ianguinem sugunt, si miserorum exuuias captantes censu redituque scelerum vivunt Wracilitate indulgendi latrones publiccs aut priuatos faciunt ad praedandum audaciore S. Olim milites credebant purgari se contractis in bello sceleribus, tot praedationum ac latrociniorum sordes elui, cum praedae partem Vulcano ad Olebant, & in sortem spoliorum rapaci Isimum vocabant elementum. Nunc homines Deum obliuisci furtorum lachrymis pauperum gaudere arbitrantur, si languentium da me pereuntium viscera aris admoueant, si in societatem foedisti milucri Ecclesiae nυnistros adsciscant, si Christi fundum rapi Tis augeant, qui ut diuites euemus extremae sese de-Uouit in Optae. Non amat seruator his artibus splendescere, exhorrescit altaria, quae auro in furata fur liuo nitent. Templa ista quae pauperum sanguis dc viscera extruxerunt, longe ipsi sua cruce atrociora sunt famem suam non vult da nonis auxilio sedari
qui postquam lapides ab ipso oblatos in deserto re puit, docuit nullum esse posse rerum sacrarum an tum squaliorem ac miseriam quam fas esset iniquis rationibus eluctaria V ij
555쪽
113 D Decimis, Oblationibus irimitiis.
Tandem Ecclesia non suscipit eas oblationes, quae in detrimenturn calamitatem pupillorum cedunt: quorum enim saluti vigilias curamque Episcoporum destinauit, horum spoliis sibi dites c
re nefas duxit. Noluit itaque parentes dum sacrorum ornatui, atque Sacerdotum quieti consulunt memoriam filiorum exuere,&cum Religioni a mulantur,eam quam natura pectoribus inscuit violare pietatem a mente Augustinus sese eorum oblationes respuere dicebat, qui filio ex haeredatores suas Ecclesiae ac Sacerdotibus deuouissent. Pro fleor, inquit, me luscipere oblationes bona Pollationes sanctas. Sicli is autem irascuursu suo, moriens ex
haeredat eum i liueret non eum placarem Non eum re- .usust fer conciliare deberim P Quomodo ergo cum filiosuo, et olo a m 6 Ut habeat p.rcem, cuius appeto haereditui et Sed plane
inis, A faciat quod pe hortatas sum , num filium habet, alterum putet Christum,duos habeHChristum putet temc Πα sub uium, decem habetondecimum faciat, suscipio fesc. Quicumque vult exhaeredato fli haeredem facere i Ecclesiam quaerat alterum qui uscipiat non Auguriim m imo eo ropitio neminem inueniat. Hinc Imperatorum leges edixerunt, ut seu vir, seu mulier Monasterium ingressa ita res suas inter liberos partiatur,ut nulli eorum legitimam detrahat, sed si omnem substantiam inter filios diu de re voluerit,sua persona filiis connumerata,partem sibi retineat, que Monasteri competere debet, i. generali 3 si qua mulier. C. de acrosanctis Ecclem.
556쪽
Cum itaque Carolus Magnus inconsulta hac
pietate,qua,psole neglecta, parentes Ecclesiarum fundum locupletant id cret Ecclesiam non tam opibus augeri quam communibus odiis ac publica inuidia fatiscere: decreuit cas oblationes In poste sum fore irritas, si aluitque res Sacerdotibus tradi ias adlegitimos haeredes reuocari, ita Capitularium Capit. lib.; lib. I. cap. s. Statum est et nullus quilibet hcclesiasticis' ab his personis res deinceps accipere prae amat, quarum
liberi aut propinqui hac in conbulta oblatione pol in re rum propriarum exhaeredari, quod si aliquis deinceps hoc facere tentaverit a synodali, vel imperiali siententia mo, dis omnibus feriatur. Eodem respexere sanctissimi Imperatores Capitularium lib. L. capitulo triges tar' mo primo, ubi decernunt succurrendum orphanis ex haeredatis, quos nempe pareutes delusi suavibus quorumdam aucupiis cingentos adulationibus ab aditione haereditatis summouerunt. Imo ne Ecclesia pauperum se calamitate ac miseria inquinaret capitulo trigesimo secundo eiusde libri,decernitur ne liceat Episcopis aut Abbatibus res pauperum
emere aut quouis pacto eorum sibi patrimonium arrogare. Propter prouisiones pauperum pro qui bin curam habere debemus , placuit nobis , et tis: Epi fcopi, nec bbates, nec Comites, nec Vicari', nec μ' dices illiusque omnino sub mala occasione, te malo ingenio res pauperum , vel minin potentum , nec emcro, nec tot re audeat.
Apud Longobardos ei qui filiam domi habet in
capido, non licet pietatis titulo, aut specie Religio-
557쪽
16o De De mi ,ob tknibus se Prἰmi sis. nis cuiuilibet donare plui quam duas partes suarum facultatum . ita edictum a Rege Luit prando legum Longobardicarum libro secundo titulo vigesimo
lege prima De eo praecipimus qui filiam in cala ha biseri in capillo silium non reliquerit legitimum, et de rebus uis amplius per nullum titulum cuicum-nue per donationem aut pro anima seu facere posse nisi partes duas tertiam vero rel/nquat bae sua
sicut gloriosi Lmus Roth. iri. Re in hiluit Quid sit autem habere filiam in capillo domi siue in casa
ex antiquis Longobardorum moribus exponen dum apud quos nondum nuptae elocatae filiae do mi manebant,sparso fuente capillo, vel in signulibertatis, cuius partem aliquam amittunt, dum conubi foederibus subduntur, vel certe, ut hoc pacto cogerentur se domi continere a progressu inpublicum, cui ea demum magis laudabilis est forma, quae minus nota esst,abstinere. Inter ea demum quibus manus suas temperat Ecclesia,possunt computari res fisci ac curiae, unde Curiales, olim sine Principis edicto nutuque nefas erat in sacrum ordinem prouehi. Quamobre Christianissim Imperatores incommodam inraucm Rei p. consuetudinem e medio sustulerunt qua nonnulli, ut se militaribus obsequiis praestarent,li beros,& molliorem vitam longe a strepitu armo rum bellorum iactatione ducerent, in solitudinem ac Monasterium commeabant, aut sese Ecclesiae inseruitium dabant quandoquid ci serui Ecclesiae essent omni oneretis cali immunes De liberu
558쪽
Liber primus si hominibus qui ad semitium Dei e tradere volent , t
prius hoc non faciant quam a nobis licentiam postu Caph A. Llent Hoc ideo quia udiuimus aliquos ex illis non
tam au se deuotionis hoc scisse , quam pro Xercitu seu alia iunctione regali fugiendas quosdam et ero cupiditatis caussa ab his qui res Porsim concapiscunt
circumuentos avdiuimus hoc ideo proh emus.
Ex quo loco illustratur antiquus quidam totus , quem nos agendo de Ecclesiae seruis praeterianaissimus Nempe solitos quosdam ex affectis Religionis libertat cm exuere, sese inseruitium ac se nailiam Ecclcsiae transcribere. Quod autem aliquipio consilio fecerant, hoc alii fraude factitarunt: nempe ut cognitIonem iudicum ordinariorum de auctoritatem Principum deuitarent,seruos se faciebant Ecclesiarum finimaduertendum autem seruos sua sponte factos iis tantum operis ac praestationibus fuisse obnoxios, quibus inter seruitutis auspicia sese dedicassent. Vnde ad tenuem plerumque censum se prolem deuouebant, ut hoc pacto de fensione & immunitatibus Ecclesiarum fruerentur.
Insigne exemplum est apud Aubertum iraeum
donationum Belgicarum cap. i8. Vbi ista quaedaGandauensis se ipsam tradit cum uniuersa sobole inscruitium Ecclesiae sanctae Gertrudis Nivellensis. Verba traditionis sunt eiusmodi Tradid autem me sub backge dissol dici et tam ipsa quam rota proge-genies meas potiemas, 16. Kal. Aprilis lagulis annis pro capitali cen se , ad capitale mirginis altare nam de
559쪽
162 De Decimis, Oblationibus d Primitiis
narium perflueremus , pro mortua manu tantumdem Nouom hocatum, praeter Lovaniensem Comitem,nullum en uarlam, praeter custodem altaris habentes iberi
Haec de oblationibus licitis aut illicitis. Vnum su. perest dicendum quinam oblationes recipere possunt. Soli Sacerdotes hoc possunt tanquam publici
dispensatores ac oeconomi, quorum arbitrio quae cumque ad altare refcruntur debent pauperibus erogari. Propterea laici omnes 4 qui sacris hono ribus non fulgent, aprierogatiua sumendar obia tionum tot canonibus arcentur. Qui quia a nobis supra libati sunt,non debent repeti. Vniuersimvero Calistus secundus in Concilio Roman cap. I . Sanctorum Patrum Canonibus conpona entientes,oblationes de sacrati imo moeucrendissimo altari Beati Petri, Galaatoris: sanctae Maria rotunda, aus de alii Ecclesiarum altaribtis , de crucibus a laicis auserripenitus interdicimhs, o sub bi tructione Anathematis prohibem L
560쪽
Actenus de communi Ecclesiae fundo,& publicis sacrae familiae opti bus est disceptatum. Nunc quas si ii quisque,in eo patrimonio sortes vindicare possit,&quae sint priuata cuiustibet Clericorum iura breui expendamus. Atque, ut in apice Ecclesiarum sedent Praelati, ut in eoru fronte maiestas Ecclesiae legitur, non se cus ac in sole Dei praepotentis magnitudo ita sordes squaliorem ab ea dignitate longe amouendum veteres censuerunt. Quis unquam morta lium excoluit sydera, quae aut perpetua teguntur nube, aut tam hebetes ac exiles radios fundunt, Vt Vix aciem oculorum subeant Humanos hoc est diuinarum rerum parum capaces animos, nisi quae illustria sunt ac magnifica non mouent. Latebat in tenebris Deus , nisi lucem in ipso mundi exordio creasset. Ignibus ac tonitruis po- tellatis luae magnitudinem rudes Iudaeorum animos docuit,in qui sub paupertatis inuolucro a XX