장음표시 사용
261쪽
svra . s. Addunt te itio Sal is Ator,& Felin. quania eausam dispensationis,l: quissem de tempote, quo RO.
res aliqua natura tua , vel more postulat ite lationem, reae impetiatur, quamuis Nicol.Gareia 6 p de benetis primo actu non finitur. Plobant i ii mditellator pi arci. rap. 1.num. 16 3 assi mee non requiti tunc veris cati,sed piens hvte gi. ut vellia alat vidua, intelligitur toto . sol sim tempore quo ab ordinatio, vel consistote exe- tempore viduitatis, nee sussicit Dia et venite. Piobo, quLntur, prohibilius censoci oppositum, quia tunc est
quia ita vel ba, via lat. & alat, continuationem deii latit . alias mandat it u toris Di ii i unicam vestem.
Seeuii io , ii legalii v, oii I imii Mimenta praelonii pa- 4 st te le1 arte ieeutida .aoti, quod i methgo . s eausales indi fuit Tuius: cetis ii ex partevxeris te ten bat, quia tunc legatum cum illa finitur. quod satis pio, tur ex his, aliae lupi adicti Doctores statim subiugurii dicunt coim , ii Imus v1oii ita alimenta legauit, in. telligi legata . x ii, quam de praetenti habebat, non alieti quia cai l. legandi v dei ui ex l alte uxoris stare. Tettio, ii qui, instituat post humum Aensetur in stii uisse plute . si iuei innqi ta no e si maior ratio oeuto quam de alio. Hub tici, si ieitator rel.quit doti tu suam. ιε in ea habitati i filia sua vidua . quoties is sa vidua suetit, s. debit priu iril Opilio probabile mihi uidetur,εtia. s nubat, gaudere; dummodo,non ratione viduitatis exprimat pater telinquere dLmum. sed apposuerit no men ita .ae ad fgnificationem di denotatiouem filiae, eci legatum relinquebat.
PuticetvM X v. Qua ratione priuilegium cesset cessa me causa
finali, ob quam suit concessum
a o A , lecαι viam diis Dionae, eus me eia . tutas. l Raemittenda lunt aliqua, in quibus se te omnes 1 eouueniunt, , t gradum Letauius ad ea, in quibus est speeialis dissicultas Prim, eonii iunt Doctotes: si priuilegium nondum sit integre eo ne essum.quido omnii o eeint causa finalis concessiouia, nullam este illius concessionem, quia ce ssat intentio concediniis , qua est concedete priuilegium ob illum finem. se Titaque i l. pluri s rese
Sanchea tis. s. disp. 3ci. n. 8. O 9. 1 Hine deeiditur glauis illa dissicultas, quando debeat veliticat i cuuia finalis priuilegii, de dispectonis.
quae Romae obtinet ut ad eontrahendu matrimonium: an, inquam , sussciat velificati, quando Roma impetratur dispensatio. an quando ab ordinati . vel eon fessore ea peditur.an utroque tempore simul Cui disticultati respouo vitoque tempote velificandam esse vera concessio, donatio, seu dispensatio ob finem, &ea uti m aDegatam,quae si falso allege: ut nulla est conch ssio ex desectu intentionis in coneedente: & est de-ellio textus an cap. ' ia cise ,de consariti. ubi nulla est
iuspensatio seeundum glossam,& Doctores ibi, in gra-δibui prohibitis ad mali imonium conti ahendum, ea quod tuerit salso allegata proles, squidem v Diea filia. quam habebat ille nobilis .eum quo dispeiabatur,tatuerat mortua ; elatius deeiditur in caps eo rempore , δενιθνψιώ. in s. ubi nulla est prouiso de bene fieto cura to Dctaei , qui tempore datae catebat legitima aetate.
qua nauis tempore collationis illam habebat. De tempore antem,quo ab orginatio,vel eon sibis
exped tui dispensitio an tune debeat causa snalis vetita tia
Negat Mase id de montis .eanctas i in s. n. O. ubi in hae vel ba di est. Quinto conclusonem deelatabis, ut tune impetranti necelse sit probare narrata esse vera tempo ie impetrationis, per c. quia circa,de cansanguἰπ.er a finis . . bi habet ut: si quia nat tet habete filiam , de
habeat tempore impetrationis, quae postea tempore
coprobationis mortua sit,sufficiat probate,se habuisse tempore impetrationis, scut diei tui de laesione pro
oldinatio, vel consessoti committitur exemtio dispem sationis Ergo dispensatio iam ante illorum expeditionem facta est. vetum probabilius existimo illo etiam tempore. quo ab ordinario,vel cofessore expeditur dispensatio. v et, fieandam e ste eausim concessioni 1 ;quia vere ordLnarius .vel consessor dispen lat. Quod constat tum ex verbii indulti quae dicuntur in decretis.si preeea veri- tali nitantur.cum ill sdil penses,&e.Tum etiam,quia ante hane e peditionem dissensationis, s matrimo
lis quae actione ipsus concedentis perseruntur neque habent tractum luccessuum , si tempore concessionuveta fuit eausa snalis.ob quam suit eo neessum,etiamsi postea eesset.non perit priuilegium. Exemplis rem de elato. Absolutus suisti ab excommunicatione disipensatus in irregularitate, in voto. vel alio impedimento .s tempore dispentation: s . vera fuit causi ali gata. etiamsi postea cesset iacin cellat dii p81atio, ex ret. .da νQ.iών. n o ibi alia Iuliime νιιν Euri non Lbι , luet casu. postea eueniaι,. quo non po/tiu inela H. Item dona sti Petro centu ob paupertatem qua habuit te inpore donationis, venit postia ad pinguiore fortunam. non evitat donatio. Rario est,quia essectus ia consum: matus non dependet a e. uia eoncessionis ; eausa enim solum ad productionem illius non ad eonserintionem
necesiam a fuit. Adde smilia pitui legia absolut con
cella cella te non possunt ipso facto, sed indigent reum ratione concedentis. Ergo dum non adesi talis reuocatio,ipsa priuilegia. e dispensationes perseuerant. Deonique aliqua ex supradictis nec reuocatione eessare
262쪽
possint; omnia enim illa ptiuilegia, At dispensation a, ter tua rationem his verbis, e enim iniquum incepιι fieri
quae conlistunt in remotione alicuius impedimenti, si b/naticium Principi. saasiae id valere dicam sinus, ree semel illud impedimentum tollatur . iam tedite noti enim restamenti Delionem homini sana mentia. se ergo in potest; non enim redire potest exeam municatio irreia nolito exse,cum cessate eaula incipiat esse iniqua di-gulatitas, votum sine voluntate voventis si semel sub- 1 eniatio : utpote quae absque ulla ratione ex tune ex flata sint, & ita relato Batti Iasone,& alii a d et Meno. mit prauatum a iure eommuni, vel naturali diuino , anchius ι b. .prasNι. 89. earia finem arua y . Tita quel. praeiudieium communitatis cui id seandilo est,c euabit mr aes. κ/acusanta eis a,eesset Ufλώ, i partim, . ix. tuo e quoad e T ctum, qui commode reuocabilis est. Et Siaar. ιb.6.deIMιbus . cap. scitant . . Sanchea lib. s. de confirmat amplius , quia paria sunt nul l .im ab initio dispensaι .HOώι. 3C.num. Io. Emanuel Saa - .grasia, suisse eausam,& fuisse aliquam,sed illam omnino snim m.6. Ex quo st,s cum it tegulati dispensit ut ob eius tam esse, vi expresse probat ut exi. 1 4fue condietisne sine paupertatem ad beneficium .de oi dines . de oldinibus ea fert. nihil imersascia naviticoso ore. N docet Aisi- susceptis , & beneficio aequis to diues factus est, non ctis,quem te it, de sequitur Titaquel. r. ctat. eqs- te cessat, nec cessate potest eius dispensatio quia tam ha- MAO .in princi .num. l . At quando a principio titillabuit suum consumatum estinum i sie Doctotes supra esset causa,/ispensatio illita esset vel illieita. Ergo eo- resati. Et idem est de matrimonio eontracto .irtute Aem vitio afficietur,si postea peti eueret: at ei edendum
dispensitionis ob paupertatem sactae. nam etiamsi no est, velle dispensantem peccare intendendo ut diu postea puella diues e Scta est, matrimonii dispensa- pensatio vim habeat in eo easu in quo dispentacio auttio non revoratur. Neque in his, & smilibus est disia irrita esset aut illicita. Quintb prQbat,quia re r. an amissenso. bum, ρυλι ibis 8 est Lovam tim. 34f.de regalis re dissicultas est , quando dispensatio ad esse- nisti , probat actum legitim retraeiari, quando res adctum integium perducta non est.&eessu integrὲ eau - eum casum peruenit, ut causa finalis deficiat. Tandem si dispe n lationi abantequam petdueatur, an tune cesset probat, quia absurdum videtur,ut is cum quo est legit lindispensatio me dispensatum ad earnium esum rationi debilitaria Sanehe E plutes reserens til. p. de at pensat. . o. sci. dubiae. & quae ex se non exeusabat seclusa dispensati num. a .existimat cellate dispensationem, ita ut eius ns, possit eis vesti,s integiam de firmam va et udinem usus non soluim illicitos sed inual dus sti Addit tamen recipiat. num. ι . non ha e citare,quin si postea redeat eausa, s Catterum hie sententia sie uniuersaliter post aquam suit eone ella dispensatio. ipsa dispensatio re- mihi probati non potesti eontradicit enim formae disidire non possit. Quoeitea af mat non propriὸ restri pensationis absolutae . & Leit omnes do spensationes Te, sed suspendi eius valotem,quousque eausa coneesia seri eonditionatas, ut statim videbimus. Quocirca disionis praee, istat, vatili argumentis suam sententiam stinguendum censeo iniet eausas disse uiationis; ali
probat. Primδ ex cis generia ter,is. qtiast. I. st e. M. enim iam integi h existentes , quando conceditui di Dde clarac non γε ident. Abbase,insne de verior tris pensatio ι aliae veto habent tractum successivum , scutubi reuoratur vatia,& priuilegium cessante eausa. 5, α ipsa dispensitio habet. Exemplo ἡ istinctionem ma eundo ex ι Uranatis. 32.-rbes deum dias .gua fati s nisesto Dispensat reeum Pontifex in voto eastitatis obro. ubi quaedam fideius loris obligatio extinguitur; & carnis tentationem,& in impedimento matrimonii ob
redditur ratio his verbis rea qkam amorim incipera alias paupertatem,& in pluralitate beneseiorum ob munus, non possunι,sta nee remanearit ubi gl. umb.remaneat, inde quod gelisi integra eausa dispensationis adest quando insest, quod impedit faciendu, destruete quoque iam concedatur dispensatio quia non concedit ut dispelae factum. quod impedit, inquam. Aciendum per modum lici in voto eastitatis ob tentationem praeteritam, DC.
causae finalis, impedite iam factum quoad illum esse- que sututam : neque dispensat ut in matrimoni j impe-ctuns , qui non est in esse productus. vel si partim pim dimentis ob paupertatem , quae non est ; sed ob illam, ductus est, impedit effectum suecessinum, qui comm quae depciesenti existit. Ueium s Pontifex teeum diside diuidi poteth Tettio,quia Leitilis tollitur ptiuileis penset in esu eat nium ob dubiam insimitatem , & in
gium, seu ius extraordinarium . & speciale, quale est reeitatione horarum , Ob imminentes occupationes, dispensatio quamuis c5mone. .sus militis s. l. ctibial. eausa dispensationis non integre existit, sed i uecedit. veta. 3 aetimqua maia. C. a. senatasans. Vialaianum, & seuti succedit usus dispensationis , di cum illo eom. docent multi alij. quos refert , & sequitur Tiraque l. n mensura tundispensat enim Ponti mi ieeum in esu caristrae cessante eas ad ιmit.H. Dis. At ius eommune cessat. nium hoc mense , propter infirmitatem huius menssi cessante causa eius finali, ut apud Omnes in eo et- at ob hane non potest dispensare , vi sequenti mensitum. Ergo a sortiori ius speciale. Et eonfirmae , quia carnes eo metas, sed ob infirmitatem, quam tune h lex genetalis indulgens pitui legium aliquod cessataes hebis. quia infirmitas huius mensa parum deseruat ad sanue causa eius finali. Et go a sortiori .ptiuilesium.& honestandum esum eareis in mense sequenti. quod si dispensatio priuataress but.Tum quia toti firmitate Infirmitatem mense sequenti non habes, iam cessat gaudete debet ptiuilegium omnibus per legε indultu, eausa dispensationis pio illo mense,pto quo dispensatio quae tanta conlultatione fit, quam priuilegium niuatae illam requirebat. Hoe posito, personae,quae nassim conceditur. Tum etiam,quia pilis G Dieoptim d. Quotieseumque priuilegium, di disiuilegium pet lesem indultum lath est interpretadum; pensitio de obligatione diuidua sueeessiua est, de estseeus vero priuilegium, de dispensatio eommuni iuri eoneessa ob eausam smiliter diuiduam,& successivam:
derogans. Quyrto probat . quia actus non operantur ressante eausa cessat dispensatio , quia dispensatur in ultra agentium intentionem; eap. qtiemadmoaam de ἐώ- obligatione quandiu fuerit eausa di eum si multiplex re inan a. at in omni Hispensatione subintelligitur eonia obligailoantiit iplieent eausam requirit ad illius exem ditio . si causa pet maneat, aliti iniquus esset dii pens ptionem 1 & in hoe sensu vera est sententia Sancheator . si vellet dispensationem extendi ad eum ea sum, supra telata , quam etiam docet Suaro lib. 3. cap. 3o. quo causa Πόrsus cessaret. Et eonfirmat ex I. facta, in m m. 18.3e Tiraquei plures reserens in dies.t s.cessante
princ.f.aι τμigam ct yvi suis. via de eiditur priuile. e. Dimis. 1 3 ... . t i. Et satia aperie confirmatur degium patri eoneessimi iubsthuendi filio sutioso. e. ssate dispensatione iesui ij.8e reeitatione hvitarum,ob infir- filio scitiae mentis essecto.& euane ete substitutionem mitatem dubiam , quamuis salas statim allesandus i ii antea factam;eum tamen priuilegium iam esset ad etiam in hoe eetemplo afirmet non cessare dilpen sic essectum deduvium: quaa u reuocataly ern.3c reddat tionem,quod non probo. - ,
263쪽
' Dieci secund&msties dispensatiro,aut priuilegium test , liquidem non potest non esse fictum illud set ui
conceditui ob causam , quae integle tune existit, nullo tium Ecclesiae Romanae: necessitas autem rectoris non modo defuit,aut suspenditur ob causae cellationenit si edocet Suatri tib s. delegis R. 3 .. n. a I. Salas .a .ao. sect.ε m. 67. O sq. Gulier. canon. quoib. I . p.r 3.
κ-.ε in alii plutes relati a Saneheet ιιι. 8.disp. 3O. .i s. quam licet ipse Sanch. non sequatur,aflirmat esse pi tabilem. Probo primis . quia tota causa quam privile gium . de dispensatio ad sui valotem requirit . est comptiuilegium,de dispensatio conceditur, vi suppono Et
go quia in postetum cesset,nihil imetest priuilegio.&dispensationi ; quia non propter fututam eas iam , sed
propter actu praesentem fuit concellum. Secundo per priuile gium,& dispensationem legitime factam,est tuaptiui .egiario acqui situm . quia eo ipso quod eli legitima dispensatio, di legitimum oriuilegium , habet iusviendi illa : at ius semel quae latum non reuocatur excellatione causae, ob quam tuit priua cocellum,ut Opti. αρ aliis relatis doeet Menoch. Ita. 4. ρυβ ι. I 8 s. n. a s .cutier.& Titaque l. sv. Ergo. Tertih,eommunia
est distinctio daspensationis.& piivilegii in absolutum.
de eonestionatum de ptiuilegium condit Onatum vocatur, quod dependenter ab aliqua condatione eoneediatur ita ut priuilegii duratio commensuret ut eum causae duratio e. ut sumi potest ex eap. Abbate de verbor lamfubi tandiu monasterium praetogatiua ibi praescripta
debet gaudete . donec in. illo viguerit obseruantia re gulatii. Priuilegium veto absolutum est, quod non arctatur duratio in alicuius conditionis, sed ob eausam semel positam eo editur.Elgo qubd pollea eesset ea sa , priuilegium cessate non debet ; causa enim tempo ratis . de transiens honestare potest conressionem aliquam . & priuilegium perpetuum. Qu3rto, probo aliquibus exemplis ; ii enim cum muliere ob eius paupertatem dispenietur in impedimento consanguinitatis.& antequam matrimonium contrahat , diues facta sit. non ex eo amittit dispensationem , neque elua usus Apendii ut, quia non fuit concessus sub conditione .si
paupertas perseuerauerit toto tempore ante matrimo-
munia neque hoe in uestigaturaeontrahentibus,esset. que oceasio non leuia scrupulotum t ut benedicit Ni. col.Gateia sp de Mn ea. a. n. asa. Item datur puellae
Ailpensatio in voto castitatis . ob petieulum incontinentiae . ex vi huius dispensationis absolute concellae soluitur vin tum voti. Ergo illa non sollini semel sed pluries potest nubete, etiams iam peticulum incomi nentiae non babeat i quia alias non sui siet facta telaxatio voti.& obligationis ad Deum .sed suspensio. Deinde priuilegium eo ne essum religioni accipiendi, vel non soluangi decimas.ob eius tegularem obseruantiam, de singulatem fluctum in proximos, etiams postea cesset huiusmodi causa. deueniae ad statum in o Pontifex tale ptiuilegium minimὸ concederet, non obinde cessat piauilegium ipso facto; quia non fuit c neessum sub illa expressa conditione .seuti in cap. Ablare,d vob . s. cai fuit concesium. 8 Dieci testici. Quotiese unque ex aliqua ei reunstantia
riuilegii usus redde ius iniquus, cessat pro tunc priui.
gium. concluso est omnium , δέ ex teimum liquet, alias lieerat , quod illicitum est. Qui modus res,andi
priuilegium uocatura Suacea sis. 9. cap. 3 .nu A. per cessationem eausa finalis coneratiae; quia contrariatur
causae, ob quam suit concelsum: quod non mihi plene sitissaeit,quia priuilegium decimandi ex aliqua Eeeleiasa eo nee sium alicui ob specialem fetuitutem R manae
Eeelesae factam .suspendi potest, si Rector illius seele
cidi non habes congruam sustentationem.& tamen tune non cessat latio concessionis,hae enim ces/are non po-
est eotitialia illi speetali seruitio sed exemptioni. Eigo
non bene explieatur hic motas e etiationis , per cassMtionem ea usae finalia contrariae. Sed est quaestio de nomine,ac pioinde parui momenti; quod enim ab omnibus admitti debet, est cissate usum priuilegii , quoties redditur ex xliqua Ercunstantia iniquus. At dices, quando Osiat eausa finalis concessionis priuilegij. priuilegii v sua est iniquus. Ergo semper cessat priuilegium Ossante eausa finali illiui. Respondeo negando antecedens , quando propterca Uam integre existentEeoncessioni fiait priuilegium, aut dinia satio concessa,quia tune iam habet usus disia pensationis se meientem honestatis rationem, sea licet dispentationem legitime factam , & utilitatem ipsus prauilegia i r unde u ex alia circunstantia non vitiatur. lieitus et it illius vias. Dixi cessate pro tune priuil
O ιιι. i.ῶ μοι sis ninis progressu,ta n finaone,num. 67.s Argumenta pro lententia Saneheet aiaucta nobis non aduersantur ι probant enim cessate piluilegium cessante causa ecincessionis quando eone essio petit cata Gm sueeessiuam eoneessioni commensuratam i vel quando concesso reddatur iniqua ex aliqua ei reunstantia superueniente. sed ut elatius votitas constet,plaeet
Ad ptimum ex cap. onerature, quod desum prem est ex Cod Iulliniani ,eonstat, dati priuilegium immunit iis ab omni tutela.de eura eviusiunque generis,di cuiuscunque peti na, omnibus Episeopis, Presbyteiis. Diaconis,& Subdia eo nis,de Monaehis qui apud sanctas Ecclesias, v. monastella permaneam non diuagante et quare si di uagantes ossietis diuinis non intersint, perindant huiusmodi immunitatem. quia propter hoc plum conceditui , ut ibidem dicitur. Eeee quomoso causaeone essionis est sueressina . scilieti permanet tia. Eoisdem modo respondetur ea in clericis non residentibuι. ibi enim studiorum gratia erat ea nonieis indultum , ut
in absentia fluctus petet piant praebendarum suarum; ipsi velo actera lieentia ad villas se itans ferunt. Dicit. quam , Pontifex innoceat. praefatam indulgentiam illis comperate non debete,& metu δ;quia ob causam 1uce essivam , stilicet assistentiam in studiis.illis suetate iacesia,quae expositio clatius competit e. Abbati, davnbar. mse. ubi eoneeditur Menobio sancti Bertini, ut ex illo Aleiatens morae hi sbi eligam personam idoneam in Abbatem tamdiu . donee ibidem viguetit obseruantia regalatis. Ecce priuilegium dependens . vitidi Di se tuantia quae est causa lueeessiva. Ad seeundum ex ι raristis, te spondeo illam obligationem Omninn extingui, quia peruenit ad statum , .
quo incipere non potuit,non propter cessationem causae snalis , ita plopter circuntiantiam aduenientem, quae reddit illius obligationis usum iniquum : & cum glossa dieit,quod impedit faciendum , destruete iam factum intelligendum est quando est impedimentum
honestati contrarium s seeus .et1.quando est impedi. mentum per praeelsam cessationem evita. Ad tertium eum eius confirmatione eo edo facilius mutari posse otiuilegium,quam legem: tum teuocatione , tum decisonet quia facilius a Principe reum eati potest & Leilitia suboliti potest aliqua eire stantia, quae usum priuilegii impediat: at non inde sequi.
ur dehere cessate ex omni ea uia . qua lex cessat , lex enim cessat deseiente causa eius finali adaequata quiae, huiusmi di defectu teddu ut inutilis. at iniustum est
obligate subditos ad se tuaru iam legis inutilii. Ergo Prauite
264쪽
Piiuilegium veth,& dispensatio . etiamsi cesset eausa, ob quam siserunt eoncessa , utilia esie possunt priuile giato , & ex alia parte non obligantur ad illius usum. Ergo Ad quartum eoncedo priuilegium non operari ultra
concedentis intentionem : at intentio concedentis ab
solute pii uilegium , elt . ut utatur priuilegiatus illo etiam cessante causa,ob quam fuit concellum. Neque obinde fit peecare priuilegiatum, neque peccare concedentem: non peccat priuilegiatus, quia priuilegio ti. te concesso utitur . neque peccat concedens priuilegium,eum ob legitimam causam concedat, quae causa non requiritur, ut sempet existat , quoties fuerit usus priuilegii. Neque obstat tunc non adesse cauum,ex qua pollet priuilegium incipere,quia plus requirit ut ad in-eeptionem priuilegij,quam ad eius continuationem,ut optime ipsemet Sanchea probat 1ila asour. 3o. num 3 Ex qua docti ina infert ipse non cessate dispensatio nem si eausa stiuis non omnino celsiuit,quamuis teli quae manentes non iudicarentur sufficientes ad prio rem d spensatio reis eoncessionem Ergo idem debet dice te .etiamsi omnino causa cellet. Ad eonfitiationem ex ι. facto. respondeo substitutionem illam euanescere, si filius sanae mentis effetatur qui, eae subiecta materia conliat suisse conditionalem. n.mpe si filius in furore usque ad mortent perseueret, alias ut bene dieit textus .iniqua esset substitutio:ese in ticine ei reunstantiae , quae reddit substitutionem ini quam, cessat lubilitutio. Ad seeundam eonfirmationem ex ι. I f.di coniuctiorasna causa. σ di nilal interest, te spondeo,sicut ad quai
tum dixi. magis tequiti ad honesiam inceptionem pii vile j.& dispensationis,quam ad illorum continuatio. nem: ad ineeptionem enim requiritur legitima causa; deu, veth ad illius eontinuationem, deeet enim eon eessum a piincipe beneficium esse aransurum ereg. Δαι. a . Aragulsurita s. Ad quintum ex regula in ambiguis,dico probare , recsante eausa concessionis polle saepe a Principe te voeati priuilegium; at non probat Decius ipso facto priuile
dum esse se disi ei, satum vel ci carnibus, etiamsi iam causa infit mitatis cellauerit; quia retinet dispensatio suum vitorem , eo quod data fuerit ob infimitatem, non solum praesentetri , iud qua in probabiliter conce dens existimabat futuram. At credo in tali casu eesti te dispensitionem , quia dependenter a causa futu ra fuit concessa , qtue cum cesset . cessabit dispem
io Ei his patet decisio illius quaestionis, an peccet viens dispensitione cessante ea uia illitiii Respondeo iuxta supradieta non peccate,s dispensitio suit eoncessa ob causam actu existentem,quia ve. te manet dispensatus,tesibusque solutus: at peecate,sigi spensatio fuit ob causam successivam , & viam dis pensationis commes libratum, quia cessat dispensatio; eredit ut enim dependenter ab illa eausa fuisse eonees stim squidem piaesens infirmitas non est suffciens cau. si e ne edendi perpetuam dispensationem in ieiunio concedere autem dispensationem sne cauti, vel snee usa sussieienti. etiam in propria lege non est praesumendum de Plinei pe. Eigo assii mandum est dispensationem esse dependentem ab existentia musae, ae proinde illaeessante cessare dispensationem, esto contra teneti Salassura dicta disp.ro.sct.ε. . num. 66. i. sicera in hae rei π sqq. num. 6 s. resert aliquos recentiores
V X huius puncti enodatione pendet decisio plurium
di seultatum , ideo placet exactius rem explicare, neque breuitatis solitae obliviscat: s enim pii uilegium, rescriptum.& Aispensatio,non fuerint in statu integro,
molle eoncedentis non pereunt, ut dicemus ex omnium sententia Quaprapter inuest gandum est,quando dieantur esse in statu integro,quando in statu inee ptionis , S prim1 loqui debemus de rescriptis iustitiae. de ei thi dies a Leile erit inserte, quid dicendum s. de rescriptis gratiae.
g. I. Quando rescripta iustitiae, S: gratiae dicantur esse in statu integro .quando di
cant ut esse incepta. a Injuriis sentemiam resera Sanebet, uisoris peres
Ita a naum 8 triplicem sententiam.
Prima affimat desnete rem esse integram , eo ipso, quo iudex erepetit iurisdictione sibi dita uti, eis citationem non seeerit. Quia modus firmandi,& radicinis di tutisdictionem est per ψsum ipsius. Si igitur ante citationem uti iudisdictione potest , iam iurisdictionemsrmat. Adde, iurisdictio Aelegata tune diei poteli esse integra,quando nullum illius usum habuisti. Ergo si in uirin te illius aliquem .sum exercuisti, qualia est signate locum iudici j nom: nate Notatium, estes pere iis pete,redigi litteras in publica forma. vetὸ tu isdictio ii, tegra non est, se potios ecepta. Favet huic sententia ea Ilus undique da usita delegisti,cte a stibaeletata eod. Di. in s. in quibus solum expostulatur ad perpetuandam iurisdioeonem, quod delegatus tulis)ictione delegata uti non e perit, seu in aliquo ex illa processum non feceriti neque ibi arctatur ad usum per eitationem, vel pellitia ectestationem, vel per sententiam, vel pe nominationem
265쪽
. mitiationem Notatis, aut significationem loci. Ergo tur. Item solus iudicis actiis est pensandus ad perpe- . non est eui aliquis determinatus usus expostuletur, I tuandam iurisdictionem, qui perfidius est pet solumpto hae sententia adducit Sanch. plui es Doctores, & a s mandatum. videli potest Sγluester vobο deruuius, quas. 6. 4 Ceterum retenta sententia, non per que meu noue Seeutida sententia doem iurisdictionem delegatam actum iurisdictionis, sed per citationem detinete temintegram esse,quousque lis contestata sit. Mouetur ex esse integiam ad effectuiu perpetuandi tutisdictionemo ρ. , elatum, de osties a deluasi . ubi deciditur expirale in delegato, probabilius censeo non suffuere citatio. iurisdictionem delegati lite non contestata a de idem item egressam eure a iudice, nis parti intimetuit se do tabetur in ι. ν uia. D. ιιι. . pari. 3. & vitia Doctores, cet Mol. lladio. ι 9.num. 3. itatio est,quia usque palliquo, Sanch. allegat,potest allegari salas d. p. a c. hia. intimetur, non est vera citatio, sed expeditio eitati l . n. a a s .ibi, em μισm e asti coepia, quando tu nis, neque enim dici potest pars citata , ex eo quod fueria con yata. Aug. de Balbiasa de psis re Episvi, mandet iudex eum citari. Dein se, quia in eisp graium, a. p.allegar. s. n. as. ubi tenet delictum noti diei de non expeditionem citationis, sed ipsam citutionem s ductum ad forum contentiosum, quousque lis eoms cta expostulat Pontifex,ut negotium sit quasi ereptum.1 ata suetit, quia fotus contentiolus dici non potest, inquit Vibatius III. Nos auiem inquisitio,i tua tibi, nisi inter partes contentio fiat: non est autem persecta ν pondemus, quod cum in eas priora cιιasiane saeia nega-co utentio, quousque contestet ut lis. Ergo neque so rium siu quasi coeptum. Et licet in ptincipio dicatur,pto, tu, eontentiosus,quousque lis si eonteliata. Ergo ne- posito citationis adicto, hae e verba non indieant cit que istisdictio contentiosa exercita ante litis eonteia tionem non elle iactam . sed potiua indieant esse saltationem. Adde iudicium proprie esse post litiscon uam:nain s propositum fuit citationis edictum,alicui testationem omnia enim alia pr ambula illiu dicun. suit propostumatque adeo aliquis suis citatus. Addatur exiesolutis per Asn. praxi Florens. s. i. e. i. niam. illa verba,a parte suetum dicta, non a Pontisee appro- 4. I seqq. Lancelat. de altentat. in prefat. n. . Peteg. bata ipse enim absolute dicit, citatione factis. Deinde γ.r b. a. μι νωι.de condation b. n s& tradit alios te. iura expostulantia citationem.de citatione pet secta,deserens sigismund. Scaccia de iuvie. cap. I. n. 11. O consummata debent intelligi argumento sumpto exe. 8. n. i s. Ergo iurisdictio iudicialis non erit exercita, cap.quia propter,ct eap.ram post perstam,de electone ; sed nis post litis contestationem. Item lis non mouo ut, in ratione citationis non est persecta, & eon sui nata. quousque contestata non fuerit, ex ter t. m e. ex paνιε quousque ad partis notitiam deuenire possit. Ergo. At 3 o. d. Oe, b. segni M. & tradit Matanta de redin itidie. dices mandatum citationis esse citationem prefectam, p. 1. tit. σ omnia fiant duranta instamia.n. 64. Suid . d. quoad effectum inchoandi in iudiee desegato iurisdi AtDΛ.rat. s.'. 8 n. . Ergo neque tetisdictio aliudiean ctionem,ad euius essemam suit tequisi a. sed te* dum eoneessa firmata, seu exercita censebitur, quousa deo non esse pet sectam, quoad hunc effectum,ut ipse. que lis mota si,& immediath delegatus coeperit. quδd petatur ei tatio ad tueboandum iurisdictionem. Tettia lententia,cui tanquam piobabilioli adhaeret Fateor,inquam, per mangatum eitationis aliquo modo ipse Sanch doeet per solam eitationem iuridieam de- inchoati iurisdietionem imperfecte quidem ; sed quia sine te temelle integiam, & perpetuati tutis ictione, non inchoatur per citationem quae est primus actus tu ducitur ex cap. gνritim, de licia delegaι i. ubi ad firma- dicii, ea de eausa non dieitur propite inchoati tutisdidam iurisiactionem solum setit citationem, ibi, e m ctio ad eum effectum,ut perpetuetur mortuo delegan-cuasionefacta,negotium siu quas curri. ct cvlι.de ossis te. Et per haec patet responso ad rationes oppostas Diluati, dieitui petite iurisdictione, s citatio non prae- co ergo, non solum iudicem exercere iυrisdictionem. cessat, per quos text. affirmat explieandos esse te latos quando pronunciat citationem faciendam, sed etiam pro prima & secunda sententia; quia correctio iuri uin quando ipse Notatius illam facit. Novi enim Notatius vitanda est : nam textus qui genetaliter gicunt requiti est,qui citataed iude, est, qui citat partes medici Noto viam iurisdictionis, intelligedi sunt de usu,qui ad mi- rio, sicut voce piae eonis legislator legem promulgat. nus sit pet citationem,quia citatio est primus actus iu- 3 lns aper dubitati seeundo poterat, an si haee eitatio dici, e. quoniam conira, de probation Hs. Textus autem fiat per edictum,seu proclama, in his casbus, in quibus dieentes per litis contestationem tem non e ste inteia de iure fieri potest, debeat esse trina, vi censeatur tuti l-gram , non id tamquam nece flatium petete , sed tan- dictio perpetuata .ese res ineboata 3 Alieui videri posset quam maxime eonueniens. pro hac sententia plures trinam requiri , eo quod millus censeatur citatus pecDoctores adducit. edictum. qu usque trina suetit publieatio illius, iuxta
1 Mihi vero maxime atrIdet ptima sententia, quam Mιhent . qui se l. st l. ares dentinitationes. C. qaomodo,ctipsemet sane h. valde probabilem dicit ; tum ob ratio. quando itiaeae. 3e tradit Menoch.ιιέ. a.da a sit ν-.nes,quas ibi adduxi: tum quia decet beneseium Plin. cas 464. n. 4. Caeteium probabilius eeaseo susseere ripis esse mansurum : tum, quia licet citatio sit primus unam citationem, etiam per edictu . ut intelligatur u actus iudicii moti est tame primus actus iurisdinionis, risdictio delegata cile incepta a tum quia in Q gνartim ea in ante eitationem pluries exerceti iurisd)ctio possit. σ eaps7 a subuetigmo,s aliis relatis, non expostulatur, verum,quia video communi Doctotum sensu pioba- nis citatio: at verd illa ψocatio per edim ,etsi unicatum ei tationem requiri,ut res des nat esse integra ideo si. citatio est .licet non sufficiens, ut eoodemnetur eit in praxi iudieio hoe esse sequedum, quiaque defendit ius. Ergo firmatur ex illa delegati iurisdictio ; & iis Mol. tracta s. disp. 9. n. ix. O i . O dse. ι'. n. s. aliis relatis docet Sancti. num. a . O niam. 36. aduettit; sed dubium est, an sufficiat ei talicim me gressain optime citationein illam debete elle validam ; nam si esse a delegato, etiamsi parti intimata non fuerit, ut ex aliquo capite i trita suetit, reputatur , ae s non si censeatur res non integra 3 ; quod e .ina nullum est , nullum potest producere Saneh. alios reserens n. 33. probabilius censet se L efictum. dicere. Mouetur, quia in c. Ira tim,de officio dalgini, - 9 Tettio dubitatur .an ex eo qu14 delegatus subdele.. tum requiritur, ut negotium si quasi coeptum, quod gauerit causam, vel partem illius . censeatur pei pi tuata propositum sit citationis edictum. Deinde, quia citatio iurisdictio ita bus pallabus constat,ex mandato iudicis. ex parte Plutibus, quos recenset Satich. num. is . placet esse citanda . seu ex euictione nuntij de ex illius assertione pei petuatam, quia vete delegatus usus suit iurisdictiose cita iri4 em feeiiset at ex his tribus solum mandatu ne : subdelegatio enim illa facta actu, iurisiictioni,
est usus tutisdictionis.Ergo solo illo iurisdictio radici- est. At mihi cum eodem saneh. ibi de Mol. diptit. 1da s.
266쪽
m. a. probabilius videtur firmatam non esse iurisdictionem. tum quia subdelegatio non est usus iurisdictionis delegatae, sed est usus iurisdictionis a lege con- celsae. Lex enim concedit in his,& illis easibus subdelegare: ac proinde est usus iurisdictionis non delegatae . sed potius ordinariae. Excipit tamen Sanchra abi,
nisi praesentibus partibus subdelegatio sacta fuisset;
quia tune existimat talem subdelegationem eitationi
aequi ualere. At credo hoe eoncedendum non esse.
Nam capsa subdelegato,de ogkio, potestate .uciicis ae-luari , quo in mi ipse ad affirmandum subdelegationem praecise non grmare iurisdictionem deleg,ti,' tion distinguit, an suerit praesentibus partibus facta, et absentibus, imo potius supponit ex consensu partium factam fui te. Item subde legatio sue si praesei te parte. siue absente, no est usus iurisdicti cinis de
theata , sed a lege concessae. Ergo semper manet res integra. Adde iura ad minus citationem expostulare pio forma, ad firmandam iurisdictionem gelegati, ut ipsemet sancher ntim. o. fatetur. Sed eum aliquid expostulatur pto forma , non impletur per aequipol
tionib.n. Denique ipsa subdelegatio non potest diei aequiualere citationi, eo quod sat praesentibus partibus ; siquidem partes citandae sunt denuo,ut ipse sub- delegatus possit in causa procedere.
. Quarto dubitatur, an per reseripti praesentatio nem desinat res esse integra, destinetur iurisdictio 3 Respondeo eum Sanchez i b.8. ἁψρur. 18.num. ι9.de aliis ab eci relatis, nullo modo firmari iurisdictionem: quia acceptans rescriptum, non illo utitur, sed potitisse disponit ad utendum, ut manifeste constat ex cap. is vi de pMcurator in s. ibilos Madatum suscepium,etiamsi re disia non fuerit.' At reseriptum firmari non potest, nisi aliquem illius viam habueris. Ergo. r. Quinto dubitatur, quando multae eausae distinctae tibi in uno reseripto delegantur , vel circa unam , vel circa diuersas personas, & unam citationem facis, an
eo ipso incepta sit quoad omne; liuisdictio3 Respondeo breuiter, s citatio illa communis suit,
eo quod citaueris uniuersaliter, ut compaream coram te partes interessentes, tune clarum est circa omnes causas stinatam else iurisdictionem: quia omnes illas causas citatio comprehengit; ac proinde verum est esse illariam omnium citationem factamis veto cit ea unam tantum causam citatici facta sit, etsi non de
snt Doctores,qui affrment perpetuari iurisdictionem quoad ora res,eo quod usus sis rescripto tibi concesso,& iurisdictione data per illud. Nam esto si citatio de
una tantum causa, videtur sufficiens αδ velificandum,bselutum usum illius rescripti. At probabilius censeo non perpetuari iurisdictionem,quoad reliquas, sed solum qiload illam, de qua fuit citatio Acha. Quia
ill9d reseriptum , etsi materialiter unicum si ; at sor- maliter multiplcx est iuxta multiplicitatem causarum, seu personarum , quae in illo rescripto eontinentur 'aepto inae ex usu illius rescripti circa unam causam,non
videtur probari illius usus absolutus quoad reliquas. Et eonsi mari potest ex Iscire debem ti , in princip. V. de 4 ,n, iam obligat. ubi statuitur multiplicari stipulatio nes ad multiplicitatem rerum specialiter designata tum; secus velo,s nulla specialiter des gnetur etiam splures sub uniuersalitate comprehengat :& ita tenet
annexa r nam tune ex citatione illius perpetuatur in F ν d. Cast νο sum. I r.Pars Laltera annexa iurisdictici ob eonnexionem,ex l. .c de
9 Sexto dubitatur, si constituaris iudex delegatus ad
uniuersalitatem aliquarum causarum, an tune citati
ne facta circa una causam, eoepta sx iurisdictio eitea
Omnes Assirmat Sanchez reserens plures min.1 .& Molin. dissus .il ι i9.num . . Mouentur, quia tune est unica commissio, unieaque iurisdictio plures causas comprehendens. Ergo utendo iurisdictione circa unam camsam,censeris uti illa circa omnes; clim enim in reseri
pio,& commissione facta, nulla causi specialitet designetur , essicitur sane quando aliquam causam specia lem iudieas,illam iudicare ex tutisdictione tibi uniuet saliter tradita: ac proinde iam firmas iurisdictionem
Sed obii eies,ex eitatione, & eontestatione litis eir ca unam causam, non inscrtur citationem esse sectani circa aliam. Ergo neque negotium quas ereptum cir. ea illam: ergo neque firmatam iurisdictionem respectu illius. Item parum referre videtur ad rem moralem causas sngulariter, esse positas in rescripto , vel uniuersaliter elle datam commissionem respectu illa rum. Tum quia iurisdictio in utraque delegatione per modum via ius satur, de potest esse aeque uniuet sali, siquidem pollunt enumerari omnes cause, quae eontigerunt illo anno in tali territorio, respectu cuius constitueris iudeY delegatus uniuersalis. Tum etiam, quia in L Didiamen in princ I de arbit . plura compromissa reputantur,s compromitium plures causas com. prehendat 3 Respondeo ex citatione circa unam causam non inferri elle citationem sactam eirea alias : at inserti te
usum esse iurisdictione, quam habes ei rea illas i quia est eadem iurisdictio omnium. Ad confirmationem nego parum rcferre ad perpetuandam iuriflictionem
circa omnes eiulas esse commissionem per modum
vnius , ves plurium ; squia em quando nominantur causae, non est unica , sed plures formaliter commis
sones : at quando eausae non nominamur , etsi aequi- ualenter siit plures commissiones , formaliter tamen unica ell,& consequenter ineepta iurisdietio ratione unius causae, circa omnes censetur incepta. Ad legem quιὰ tamen, respondet optime Decius an cap. storalis, ρ.quoniam num. 9.de restri I. reputari, inquam , plura compromissa , non vere , S proprie, sed virtualiter. Quapropter textus non dicit absolute esse plura eom-
promissa, sed quas pluta, denotans solum virtualiter
elle plura. io Aduerte tamen cum Molin. illa δι fui. 19.num. . si tibi aliquo a munii, delegetur, cuius exercitium citatione non ingiget, quale reputari solet, munus visitandi prouinciam aliquam religiosorum ; tune prima muneris illius exccutione circa aliquid eorum,ad quae
id munia, se extendit, dicitur iurisdictio incepta, quia
non habet alium modum inceptionis. ii Ex his deducitur, quando rescripta gratiae Alcant ut esse in statu integro, & quando in statu incepti nis , cum enim in his rescriptis non habeat locum crutatio iudicialis, sed loco illius suecedat vocari partem, cum qua est dispensandum , eo ipso,quo authoritatiuuillam voces, ni elut iurisdichio incepta. Item si man des in imationem fieti de veritare precum , quia iam est υsus an horitati s rescripti. Nullo tamen modo per praesentatiokem reseripti censeo rem inceptam esIe,quia praesentatio rescripto non est usus tu
dictionis per illud concesse,sed est disposito ad illius
pris. Saneheet lib. 8. de di pensitionibus, di tir. at
267쪽
sed quid si reseriptum plures personas contineat,eensebitur ne ex dispensatione unius res incepta,quoad . alias 3
Respondeo iuxta superili, dicta eenseri, si voeasti
communiter omnes , vel aliquem alium actum communem omnibus seceris secus verδ si totum negotium citra unam personam actum est , & rescriptum plutes personas continebat se relato Felin.Anges. Sylvest. de aliis doeet sanche E
Quando ὀieatur gratia facta,quando facienda.
I Nequi in/MIioιών rati facia,quousquι acceptata sit. x K ΥΤ vigeamus, quango rescripta gratiae perma-V neant morte concedentis, praelupponendum est , quando Aleantur habere rationem grariae factae, quando faciendae. Resolutionem huius facultatis colligunt D D. ex caps cm,H pratina in s. ubi deciditur saeuitatem alicui concessam prouidendi personas idoneas de beneficiis vaeaturis esse iactam gratiam;quia cum prouidenda person non nominentur, tota gratia videtur esse illius,eui coneeditur saeuitas , ae proinde non expirat morte coneedentis secus verδ si super prouisone certae personae facienda st data potestas eidem non ob suam, sed eius,cui prouideri mandatur, gratiam,vel fauorem: illa quide expirat omnino,si concedens re integra moriatur auia illa saeuitas non censetur gratia illius,qui de beneficiis prouidere flebet:quia non datur ei libera facultas prouidendi, quem voluerit, vel de beneficiis, quae voluerit,sed potius rensςtur pratia illius,qui prouidendus est , quia in eius utilitatem , S commodum cedit quae cum non reputatur facta,sed iacienda ea Aecausa petiit morte eoncedentis re integra,circa quem textum obseruat Sanehealdi.sώιφ28. n. 3 . illam δε-
cultatem, quae tibi datur de prouisione certae personae in aliquo benefieio,vel de absolutione aut dispensatione aliqua Dei en/a in fauorem eius. qui prouidendus, aut di pensandos est,esse gratiam faciendam , si libere uti polli; illas saeuitatelat s tenearis ex praecepto , &mandato tinquit illam gratiam praestate ei it gratia sacta.probat quia in priori easu nemini est ius quaesitum per illas litteras non dii pensatur ,quia in eius sau rem illa tacultas non eonciditur, ut suppono, non dispensando, quia relinquitur arbitrio dispensantis, velit negispensare i Ergo non habet ius ad dispensationem,ac proinde non est gratia ei facta at s minister necessa rius ss,iam eenset ut gratia nista dispensando,& solum
exigitur tune executio,quam negare rictu potes.
a Sed aduersus hune modum dicendi insurgit suarea ιι b.8 de tu cap. Mi 3 quia esse ministrii necessarium, seu ex obligatione potius vigetur obstare gratim ne is, quam illam statuere.nam illa necessitas transit in mania
datum: mandatum autem periit morte madantis re in tegra,ex Op ratum,cap relatum δε offiri Q ct l mandarum. C.mandari. Et eonfirmat,quia gissicile creditu est,
ut licentia data Saeerdoti ad te absoluendum in tui fauorem se gratia Deienssa,& pereat s nullo sacerdoti praeceptum de tali consessione audienda imponatur.&st grati, facta & duret, si praeceptum imponatur cum
praeceptum pereat morte mandantis.Propter hae Sua
reΣ - 18. censet spectandum esse ad quem rescriptumgitecte reseratus. Nam s dispensaturo reseratur dire eie,ut te a peccatis absoluat vel tecum dispenset,etiams in fauorem tui datum illi sit rescriptum,assimat non
este gratiam libi factam, seg faciendam , quia per talhi eriptum solum rui/etur tibi paratam esse causam.
qua gratiam illam debet conferre .At s rescriptum ad te referatur,ut ratione illius eligas Consessorem, quite eum Hispenset,vel absoluat', vel de beneficio prouideat,gratia censetur tibi facta, sue Consessor teneatur
dispensare absoluere,& prouidere. sue non ; quia illa facultas tibi per tescriptum coneesia, eli quas dispensatio facta in te.Et idem tenet nostet Mosnaras. 1.de iustit.dilhio num. . D. sal agunde Villastanc. in cap. raratum, e eis delet. n. I 4.3 Caeterum retinendus est,ut orobabilior,modus dicendi Sancher, quem sequitur Nicol. Gare. 6 p. de be
nesic. cap. 2. . . antim. o . Nnia enim auendendum est,
ad quem rescriptum gratiae reseratur, sed eui gratia in effectu fiat: in effectu autem fit gratia dispensando, sue Ieseriptum reseratur ad dispensantem, siue ad di spensandum,cum in fauorem solum dispensandi latumst. Quid enim tua interest dati huic Saeerdoti licet tiam,& mandatum te absoluendi,& dispensandi,&e in tui fauore,s volueris ad illum accedete, & elegeris in Consessorem , quam δare tibi potestatem eligendi illum in Conse librem,qui tecum Aispenset,&c. lnid , sbene aduertis,in viroque casu datur potestas Sacerdoti ad tuam electionem. Ergo s in uno easu est gratia salsis,in utroque debet esse Quocirca existimo non solum rescriptu, in suo tibi e ncedit ut beneficium pri-mh vacatulum, esse gratiam saetam, si macidetur ordinario vi te prouideat, sed etiamsi e eontra dirigatur mandatu ad ordinarium ut te de primo bene fiet o vacaturo prouideat quia in utroque casu no tam ordinarius tibi conseri gratiam , quam exequitur gratiam a Pontifice factam.Neque obstant lationes adductae pro
modo dicendi Suate1.Fateor enim mandatum eXpirare morte mandamis,& minuere gratiam, si seret illi, cui imponitur mandatum at etim gratia non sat ei, sed alteri, δή ut simitatem habeat, imponiti executuro mandatum mandatum non minuit gratiam, sed potius auget. Neque dissicile ereditu est sacultatem in tui fauorem Sacerdoti concessam ad te absoluengum .imp sto prxcepto de excipiensa tua consessione esse gratiam factam tibi Seeu, Veid si nullum fit illi praeceptum
impositu, ilia quando nullum est praeceptum impositum,non habes ius ad illum eogendum, ut tuam consessionem excipiat; secus vel δ posto praecepto. a supradictam doctrina limitant Rota, Gigas,Mando Grassis & alij quos refert,& sequitur Nieol. Garc.
d.6 .de senes cap. 1 f.3 n. cii.& d et Molin t Aes. s. disp. a O.ntim. 1.circa D. ut intelligatur de sacultate, &mandato prouidendi certae personae de certo beneficio
Et idem est de facultate cum aliquo ispensandi in re
certa.& determinata alias dicunt non esse gratiam saetam, sed saetendam.quia clim no determinetur in quo
glatia sat non potest diei facta, A sacienda,& videtur probari ex supradicto raps eui nulla. V i ,,ubi non censetur gratia prouidendi facta , potestas data alicui
super eius prouisone, quia nodeterminatur, cuiusnam
beneficii debeat este prouiso Neque obstat,quod Hie
excludant hane limitationem,&aErment sipradictum textum se cui debere intelligi de facultate simplici litaque mandato prouidendi certam persontim de benes-eio sue certo , sue incerto : quia . ut bene aduertit Nicol. Garcianum. 3 1. violatur illa interpretatione littera textus: uidem ibi dicit manda tir.
268쪽
3 Seeundo limitati non potest, ut non intelligatur talia facta , quousque acceptata sit ab eo . eui gratiat i quia haee est quaessam donatio , quae non censetur acta, quousque interueniat donatat ij acceptatio r se Aoret Bonacina dissul. i . quast. 3 .8.3. I. Caeterum stellaienda est hae e limitatio,& assimandum est,esse integre gratiam factam,quatenus est ex parte concedentis, etsi acceptatio non interuenerit; acceptatio enim requiritur,non ut gratia fiat,sed ut fiat firma. neque re-υ eari possit pio libro r de ita doeet Sanehez lib. 8 dis . 18 ram. s.ct 69. Suarer lib. 8. cap. . num. 21.& sere nullus est qui hane aeceptationem Iequirat, dgratia facta dicatur.
g. III. An rescriptum iustitiae seu iurisdictio deleg, ta exi piret finita iurisdictione in delegante
us procedit tame delegasus ignoret iuri icti nem datigan is expιrasse., εν d signorantia popula comitatur.3 Extenta ν άaminis, etiam si di egistias a principe
cr etram dixeris delegaηι , quousque reuocauera, ima etiam spartes consentiant.
V Apponiantiar aliqua declarationes superioru doctrina. a C I res delegata integra sit, petit tescriptum iusti- Itiae.& iuosdictio delegata: secus vero si non sit
legat in iurisdictionem aequitat per fescriptum , non radiecit ut in illo , quousque illa vii eceperit, neque quando illa incepit uti, utit ut ut iurisdictione sibi pro pria, se a vi quid delegantis. quod satis constat ex cap. quamuis .d. osticio aelegari,in 6.ibi .eiam iuri ictis,ex quo
ipse Utis non ext sit .non censeriar in eum efficacit retrans
uis. Ergo pereunte iurisdictione petit iurisdictio deis
legata, si tes sit integra. Dubitant tamen aliqui ran pereat ipso iure, an ope exreptionis. Sed tenendum est ipso iure cessare.Tum quia textus,& ratio allegata id probat. de in Officio eon seruatorum expresse deciditur, in e hae eonpilatione,vese. telumae osse delegar .ia 6. Quod adeo verum est,ut etianas delegatus ignoret iurisdictionem in delegante expirasse,de ex hae ignorantia eitationem faciat, & sententiam pronuntiet, cita tio , 8e sententia nullum vim habeant: se Couart. quis practiones. I. m. a. de testatut esse omnium Marant a da ordin iudie. lan .HUιnct. s.th.Λnstitiai-eium ordinarium. Gr 'orius Lopea I. 2I.rat. .part.ygiossa i an sine. Panormitanus cap. gratum, de officio delet.
num. G. M uri .r sal. s. dissut. 19.nam. a. vhi testatur esse eommunem.
1 Quod intelligendum est, dummodo ignota nitam delegati, non eo itelut ignorantia popoli. Nam si adest communis error , de ignorantia cessatae iurisdictionis in delegante, susseit, ut gesta per ipsu delegarum valeant,ut multis telatis docet doctissimus Thmina Eaneher Lb. I de maιr.dit'. 11.n D.Mohiniso ax. m. a. Baslius de Leon optime tib. Idemviris.cap. a . νώ. d. Castra Sum. r. Pari L
num a Aduerto tamen per ei rationem,aut eontestationem litis illo tempore factam non firmati iurisdictionem in delegato , quia firmati non potest iurisdictio,
quae iam non est ι delegatus enim nullam ex reseripto habet iurisdictionem, tum enim illam habet ex comis muni errore vulgi in ordine ad validitatem actuum, quos seeetit ob communem utilitatem,ex .l. Barbanuli,sfri Ulais praιιν. Ae tradit plures resetens Richard. s. seu cum aliqviis, Infit de re m. num. io.& Baslius de
3 Extenditur autem supradicta doctrina, fue delegatus sit, Plinei pe, suest ad uniuersitatem eausarum; semper enim perit iurisdictio, pereunte in delegante, quia latio facta, de textus allegati id probant, ut bene tradit. Marant a de sia n.iuale. in . di ct s. an iudieiiam sit erilinarium, vel deluarum.n.6I.Sarichea Lb. 8.ἀθ. 28 de maret .n. ι 3.ct 34. Basilius de Leon lib. s. ae matri cap. i num. i . ct is de ali ab eisdem telati. Secunddextenditur, etiamsi dixerit, quousque reuocauero haheas hane potestatem .eessat enim in te delegato orte detestantis, si tes se integra seeus vera, s uti e episti iurisdictione. Sancheet supra n .s . At s tibi commissa est sicultas , de reseriptum iustitiae ad beneplacitum concedentis; cessit etiamsi illo vii cceperis,quia deficit conditio,scilicet voluntas eonceJentis,sub qua fuiti ut isdictio eoncessa, ut ipsemet Sancheet notat. Τerti hextenditur pelire iurisdictionem delegati .etiamsi partes eonsentiant,quia partes non dant iurisdictionem, neque possunt prorogare iam extinctam;ad summum enim poliant in illum consentire. tanqua in arbitrum, constat exi .priuato, Cis larisaes. ibi sane si paries actis ab hoc legaso scilicet qui iam priuatus est consentiant.
Sed quid si delegatus aliquem subdelegauitaexpiarauit ne iurisdictio in subde legato, morte delegati superstite ptimo ordinatio delegante, si res si talia sub delegato, quim in delegato integrae Quadruplex sententia resertur a Sachea ista disp.18 3 36. de omnes sentit esse probabiles. Prima assiimat, non expirare iurisdictionem in subdelegato,quia iurisdictio in primo delegante non expirauit, de in illo specialiter debet radi- eali iurisdictio in subdelegato.Secunda censet expilaiare iurisdictionein quia non fuit in subde legatum eff- caeli et transitiis si quidem illa vii non crepit, ac proinde manet penes delegatum. Eigo pereunte in illo, perit in subdelegato. Τertia distinguit,s subdelegatiosacta est in totum, stilicet committendo omnes vices suas,tunc censet non petite in subdelegato; secus vero si solum patiem delegationis commiserit, quia com inittendo omnem causam , abdicauit a se iurisdictionem, ae pro ines e radicatur in primo delegante i seeus
babilioli adhaeret, sentit, si delegatus subdelegauit exeommissiorie sibi facta a primo delegante, non perire tutis ictionem subde legati, morte delegati: superstiteptimo ordinatio delegante , siue commiserit partem causae, sue totam caulam;quia tune subdelestatus non
videtur esse substitutus delegati .sed primi ordinati j dolegantist at s nomine proprio subdelegauit,sine speciali commissione,censet perire iurisdiuionem subde. legati. s Inter has sententias,quae vere probabiles sunt.mihi magis placet secunda , se ilicet spirate omnino tuti Mi
GUesie priori modo. Moueor ratione pro illa sentenistia adducta , quia dum subde legatus uti non caepit
269쪽
sisti imorie sbi eommissa, delegato delegante , non suit in illo radic,ta iurisdictio sed pera es delegatum delegantem manet , ita ut pio libro possit subdelegationem reuocare. vel causam reassume te, si subdelegatus moriatur,ut habetur expresse eap quamMis,ae offae,
Ie .ia 6.Ergo si petit delegati tuti Mictio, peribit de sub- Aelegati,quae alia non est,& hoe siue nomine proptio, sue ex eommissione edi pressa ordinarii subdelegaueritii quia haec commissio impertinens esse videt ut ad petet uarida ira tuti ld.ctionem , si aliunde ab ipso iure ha- eat delegatus eam saeuitatem subdelegandi, quam ab speciali commissione reeipit. solum excipio , s ordinatius dixe est, ex nune illi delego,cui tu delegatus vices coirimi seris ; tune enim ipsemet ordinatius sibdeligare,vel poti .s delegare intelligitur; de ille signatus non tam erit subdelegatus,qu,m delegatus, ae proinde iuxta regulas gelegati metienda est eius iurisdictio , &tradit alios reserens Basilius de Leon Iib. s. de matrim.
6 Quid si primus delegans motiatur, postquam sub delegatus uti incipit iurisdictione sibi commissa, sed antequam delegatu illa vias suetit Respondeo, si subdelegatio fuit absoluta, neque aliquam iurisdictionem in causa sibi delegatus reseruauit, tune petieuerat iurisdictio in subdelegato. R ,-tio est manifestae, quia pet v sum tutisdictionis radicata suit in subdelegato tutisdictio , 8e consequenter facta fuit independens a primo delegante . de a delegato, &videtur eolligi algumento a contrario ex eaps aflubderigato,ae o deletin.6.seil elate deeidit ut in eapsvil
satus,eodem tu . in s. ibi nam talis ommissis ter quam eensetur etiam sententia molinio eommitti, nequaquam morte committentis expιris,ex quo res integra non existis. de re d It alios tentens Sane herlib.8. Hout. 23 Mum. 37. Mo-ilin. tract. sayut. 1i num. At s subdelegatio non suis. set absoluta, sed sub hae sotma,vsque ab beneplacitum meum , vel quousque ego voluero,aut suerit mea vo- Iunias ἱ tune morte delegati expilaret iurisdictio in subdelegato , etiam re non integra , quia defecit conis ditio siladelegationis : eonstat ex eaps gratiose,aa re script. in s. de assimat gloss. in eap. s dolegaιus. δε ostia
Quod si deleuatus uti coeperit tutisdictione eommissa, antequam subdelegauerit, de subde legatione δεα , ptiusquam subdelegatus subdelegatione usus iae
rit moriatur ptimus delegans, non obinde extinguit ut
iurisdictio in subdelegato, sed illa uti poterit, quia illam non habet , primo delegante sed a delegato, ius iurisdictio iam ita fuit in delegato per usum illius , se colligitur ex eapsiae ruaris, Ae tradit sanchra alios referens Quadruplieitet temperat ut supradicta gintina decessatione iurisdictionis delegatae morte delegantis reiti tegra a sanchez l. b. 8 .disp. 28 m. 42. 3 ct . 4.Prim δut intelligat ut quando datur noua potestas per delegationem. Nam si solum excitatur pet commissionem p testas antea habita,non petibit molle delegantis,& bene , quia non habet ex delegatione potestatem, sed i Ium man/atum exercendi iurisdictionem,quam habet. Ergo solum mandatum peribit, & non iurisdictio.Se. eundo temperat, nisi iurisdictio delegata si accesseria gratiae iam iactae . eum enim , ut postea dicemus, non pereat gratia facta, morte concedentis, neque iurisdictio data ad illius exesulionem perire potest: tum,quia aecesserium sequittit naturam principalis i tum , quia ratia redderetur inutilis. si s mulcum illa non conce-eretur potestas . quae secessoria est a3 illius executi nem. Tandem quia ita deciditur in eaps svregratia ια da etin.έ Tertio temperat,nis ea potestas delegata.
commisti si nomine dignitatis: nam eum hac semperpet maneat , de iurisdictio ab illa conressa semper pet-
manere di bet. Quando autem intelligitur saeuita, gata nomine dignitatis , quando nomine personae, ex supradictis constat,& ex die endis statim amplius elue, dabitur. Adde s delegatus lege aliqua constitutus stipe seuerat delegatio, quandiu lex perseueret.se Molin. rom. s.cie iustita, .is m. s. sine. eum Parnom.& aliis in cap. irrefragabsit.s rerum,de Q. Ordin.Ex qua doctrina infert Molin, ut quotiescumque in Concilio Tridentiano aut alibi Episcopis committitur,ut procedant tanis
quam Sedis Apostolicae delegati , etiamsi nunquam
processerint,quia casus non occurri poterunt mortuo
Pontifice eonditore illius canonis procedere , quia lex perseuerat. de consequenter iurisdictio data per illam. Quarto imperari potest in delegatis ad res fidei eo mstendas, cuius iurisdictio non petit morte eoneedentis te integra ob saumem fidei, de religionis: habetur e presse ρ.ne aliqua e hora. an 6.de tradit Deeios e. p
g. IV An rescriptum gratiae absolute concessiim expiret finita iurisdictione
concedentis. x sigra id facta sit non .aepirarHeussi si faetenuis.1 Liaeis iam sibi datam in fauorem anιtentium adam diencias istoriam Usiones,qui Ubmentperire moria
certa pers ai, commvinis sementia Δαι perbe moria eoncedentia re integra.
s 'n viritων carere probabilitate oppositum , M-ι sin praxi non constilenaam. 6 satia ' rationi commianis sententia. Quid de faetitiale tibι concessa eligendi Confessorem ρResia tur non perire.
ii Bem de faetitiata a Rege contusa instituend. majora
1 3 Dupluiter gratia, s priuilegium concedi potes. Pri .
1 D Egula communis est,& omnino certa, si gratial Acta si, non expirate finita iurisdictione con redentis; secus veto si si sacienda: lligitur ex eap. s
Suarea Io. 8. Δ lu.cap. 3 i A. i. de alij plures ab eisdem relati. Quando autem sit gratia sacta,quando. facienda, iam supra diximus. Sed ut res elariot sat, ad aliquos
rasus , in quibus potest esse aliqua dissicultas , ὰ eue
270쪽
Tract. III. Disp. IV. Punct XVI. I. IV. 24s
, Ptim tis est de lieentia,& facultate tibi data a Pontisee, Episcopo, vel parocho audiendi eonsessiones iti
auorem poenitentium . an pereat morte coneedentis,
vel finita eius iurisdictione a Petite assiimat philiar. de osse saerea. t Il. Id. a. e. 14 2 sin de lieentia data per Episcopum seum alium Papa in seriorem, docet Nauarr.sam . O . cap. a T. Biam. 164. D. Antoniti. 3 erit.i ae .s .vgolin. d. o f
eentia data a parocho alteri sacerdoti , d et nostra Molin. m. I .ae iustu.dio. 1 .nd. Praecipuum sundamentum est quia iurisdictio delegata perit morte tone edentis,s res sumit integra, quia hon radicatui in delegato, sed manet penes Aelegantem,quousque delegatus ea uti coeperit. Ergo smiliteth e iurisdictio ad audiendas eonsessiones,addispensationes faciendas peribit eo needentis morte ; squidem est iurisdictio delegata. Item haec saeuitas sempet viderer data in gratiam poenitentium; sed illis non est gratia acta .sed saetenda. Ergo perit morte concedentis. 3 Caeterum longe probabilius est licentiam eoncensam S aceto oti, audiendi consessiones poenitentium,per Pontificem, vel Episcopum, vel parochum,non perire morte eoncedentis.Quia est gratia,& snior factus, pr eipse ips Saecrdoti. potius quam piaenitentibus, cum non sint ipsi explesii,& nom nati .de ad ipsorum peti
ia 3 Aa marram.was. .i. r. a. 3e alii plures, quos ipsi reserimi Etlliat aliqui ex illis solum n genetali deli-eentia concesta loquantur; alis veto explesse dicunt. etiamsi a parocho concessi suetit, non perire quia nulla est in hoe ratio differentiae. Et excmpli gratia, de priuilegiis,A glatiis Pontificum iura loquuntur. nou quia ad sola priuilegia Pontificis sit limitandum. se Nidol Gescia Baslius, ggidius,Sanchea svra Sual eZ cap.3 i.
Neqtie obstat s indament axeon rearis in. Fatem ut iurisdictionem delegatam .s fit in materia iustitiae, perite molle concedentis;quia ita geciditur ιη es raι tim. Op.νelatum . licet in os dele'.at cum i ta materia gratiae nihil determinetur, non debet morte ecncedentis perite. Adde in matelia iustitiae totam iurisdictionem de legatam censeri factam in fauorem,qui iudicandi sunt. tion in fauotem ipsius iudicis, secus velo in delegatio. ne gratiosa. Ad eo rastinationem respolideo non solum in gratiam per itentium sed Consessotis datam esse,quando
seeundus ealus est, si getur tibi indultum, ut ab sol uas aliquas determinatas petionas vel eum illis dispen sis ob illatum fauocemian iunc si res integra sit, expiret morte eoneedentis Sane hea silaio. 18orum. s. ex
communi sententia sentit expirare . conieci iis Gareia s. p. p. .n. 3 1τ. Bonacina do. I. q. 3 I. 3. 1 n.x s. M uentur , quia tune est gratia facienda e non facta quae expirat morte eo edentis re lategra ex caps ci Maii ἰ praena in s.
1 Fateor hane esse eommunem sententiam,& in pra. xi consolendam : M reputo satis probabile.& seeutum in eonseientia tibi indultum non petite 'i censeo enim potestatem tibi datam ad dispensandum; vel absoluendum, non solum esse gratiam illius, eui est absolutio. vel dispensatio eoneeelenda sed etiam tui, squidem tu ut magis idoneus electus es ad illam dispensationem eoneedendam i de ita tenet Emanuel Saa .erba at pen Dii num. s. in editione genuina.& reformata,& indi Fera.di castra sum. Mis. Pars Leat voti gratia . num. 4. Salas illum reserens disp. ao. se 1 I . AAe,de in potestate ad absoluendum probabilius
& securum reputat Basilius ad Leon tib 8. da diapensar.
6 Neque obstat textus in eapsi ctii nullis,de pratoriae. in. ε ibi enim sol sim decidit ut, saeuitatem eo essam alleui supet prouisone eertat personae facienda expirare, si non ob suam, sed eius, cui prouideri mandatur, gratiam, de fauorem si eoncessa i qua te si non soldmob glatiam eius . cui prouideri mandat ut , sed e iam ob prouisorem saeuitas concedatur, gratia non expirat. At chm saeuitas absoluenfli,& dispensandi vide tur,non solum in fauorem dispensandi, Ac absoluengi, sed ei iam in fauorem abibluentis, εe dispensantis seri . pet euerare dieendum est a quia saltem ex una pariste iam est gratia facta. se ilicet ex parte dispensantis:&cum haec perseuerare non possit, nisi smul petiaueret gratia sicienda dispensando , utraque perseuerat , ut multis allegatis probat sane heΣ ld.a a sput. 18.nu. 8O. ct 8 i. Adde satis probabile videli, quamlibet saeuitatem datam alietii ad effectum eatis dum in alio esse gratiam factam illi, cui data est talis saeuitas, etiamsi ex speetali intentione ad alium reserat ut, ae proinde non perire morte concedentis , nis in his casibus . in quibus ex tute aliud colligitur , qui alum duci sunt. Primus in materia ambitiosi , qualis est Mineficialis, ex dicto eapse i natia. π taps siperarinia os eis deis tigal. in s. Alius in materia soli eontentiosi , ut in
cap. ratum,cap. relatum . de olfiro aetegat. ad quem roducuntur externi contractus,& negotia humana,& aliae leges,quς statuunt mandatum expirare morte mandam
tis. se suare et tib. h. .ar. n. i R ex illo Basl .ge LeonLb.8 p. 4.3I. .s.7 Tertius casus est de facultate ibi eoneessa elige di Coti sessiorem, sue determinatum, siue in determinatum , qui a reseruatis absoluat , vel ieeum dispen. sit: an inquam, haee facultas pereat morte concede iis re integra Et dicendum est nullo modo perire,
quia est prati, iam facta tibi , & beneficium legiti
Basilius de Leon lib.8.eap. s. g. num. . N alij, quos ipsi referunt, quamuis eontia teneat Angel. Philia cus, Come Titis, & alii relati a Gaicia num 3 is. in licenti concesta pet Episcopum i aut alium Papa ins riorem. Quae doctrina proeedst , sortiori in Actili te eligendi Confessorem data per Iubileum ; quia huiusmodi saeuitas est aede Aria indulgentiae, seu saeuliatas lucrandi indulgentiam , quae cum sit gratia iam s
cta , Ac morte concedentis non expirat . vi est eommunis sententia ; neque etiam potestas eligendi Coninsessiarium . quae illi est Meeraria. Item in saeuitato concessa eligendi Consessorem per Bullam Cruei
tae, constat non expirare morte Pontificis concedenistis : tum quia est gratia iam facta Regi . in cuius δε-
uorem . pro expeditione belli contra infideles con-eeditur , tum quia conceditur pro tempore determinato : se sanehri alios reserens num. 8. Basinus de Leon num. s. Gateia num. 317. 3 8. Item in saeuitate reeipienssi ordines extra tempora , vel
non seruatis inteistitii, , celebrandi in ptiuato oratorio . comedendi earnes diebus prohibitas , 3e aliis similibus, quia hae omnes sunt gratiae saetis ipf,eui t les saeuitates conceduntur , ae pioinge perire non possunt morte eoncegentis, ut sopiadicti Doctores au