장음표시 사용
21쪽
DE REMUNTIATIONE Cap VII. In quo soluit secunda ratio, est nullus
m lus deus potest auctoritatem , papalem
potestatem auferre, cum nullus rus Deus post
Rguunt aduersarii nostri 5: ut diximus,in hac parte aduersarii veritatis) qudd papa renuntias
secunda ratio, quia nullus potiauctoritatem & ptatem aliqua auferre qua conferre no pol. Cum ergo auctos
ritatem papale nullus eonferre possit nisi deus, ergo ut aiunt necῖ eam auferre. Sed si teneret ut dicunt renunciatio papalis, auferret papas Iis potestin ea pst concludunt cy papalis renuntiatio no vr fieri posse. Dicimus ita quo haec secunda ratio non o aliud habere fundamenatu quam ratio prima. Arguebat quide prima ratio, qu6d quia papalis pias est a solo deo ideo an ullo inseriori remoueri t. Et haec secuda ra tio hoc idem arguit,videlicet qu6d quia papale
potestate nullus alius a deo pol eonferre , ergo
nullus alius potauserre. Patet quidem φ pilla
duo exempla, per quae nos iuuabamur contraronem prima pollamus nos sufficienter iuuare eontra hanc r6 ne secunda. Dicemus. n.'alam
ronale solus deus creare pol, dc solus deus heseeorpori gundere. 5: solus deus pol ea huic corpori daret Ergo fim hune modii arguendi, se solus deus pol animam humana huic corpori dare, ergo solus ipse pol eam ab hoc corpore separare: fm quem modil loquendi, homo no moritur naturaliter nee pol mori violenter,sed solum opere diuino re miraculoso pol homo morti quod quanis dementiae sit hoc dicereo dictis clarius esse pol. Propter quod ut prius diximus etia nune dicemus, i licet anima humasna a lato deo infunditur in hoe eorpore, in ad limoi infusionem, qua operant natura dc ars: natura quide formando membra , 5e purificando humidu radicate in membris: ars quidem PMedicus est minister Naturae, di potest in mul/tis iuuare naturam, ut p industria artis in muliere prignante magis purificet Iimoi humidum radicate in membris. ideo sicut ad hmoi infusonem ad disponedu foetum cooperatur Natura de potest cooperari humanti ingenium .ut ibi infundatur anima,quia non infundit nis eorpori dispositoi se quia anima non separat nisi a cors pore indisposito, poterit animam a corpore sesparare natura bc humanu ingenium : de omne
illud pol corpus ne dispositum reddere, quddnon pol ibi ulterius anima remanere. Eodem et modo arguemus de gratia: nam licet gratia lain hae anima a solo deo in quia deus non inflandit gratiam nist animae dispostae ad suscipienda gratia, ideo quicquid pol reddere animam indispositam ad gratiam, i ab anima giam tollea A re. Opere ergo diuino infundiἴ gratia, & p eulpam re per peccatu, quae non sunt opera diuisna,tollitur graua.Concludit ergo ratio manifeste falsum tam prima a secuta. Dicebat. n. prima
O illud quod a solo deo est a nullo alio austri potest. Dicebat aut e ratio secunda quὀd idqd pol solus deus conserre, nullus alius psit auferre. Sed manifeste patet falsum esse quod drinam anima humana a solo deo infundit eorpori re eam solus deus eonsert eo oti,in ope Naturae Λ: opere humano potest auferri a corpore. Et gratiam solus deus insundit animae, bc solus deus eam confert animae 5: in culpa dc pecatatum,quae sunt opera n ra. eam tollunt ab anima: quae omnia ideo contingunt quia de ad inas fusione animae 5: ad eollatione gratiae, aliquid
eooperantur vel eooperari piat creaturae , ideo opere creaturaru mi hse tolli. Sie 5: in proposito, quantu cunq; papatus sit a solo deo. tamen
quia ad hoe qu6d papatus sit in hoc homine
vel in illo .cooperantur ipsi homines .ideo ope humano tolli poeIdem ergo de eode modo viarguere ratio secuda N: prima: pp quod solutarsine prima. luitur Λc secuta. Uollamus t ii stvolumus aliqualiter diuersificare ronem hane se dam a ratione prima. ut dicamus qu6d hae eratio secunda sit supplemetu ronis primae. Nanon valetis dicat quod hoe est a solo deo de ad id nihil eooperata est ereatura, ergo no potest
cormpi opere creaturae. Nam si deus nune de C nihilo crearet unum animal, ut puta unum bosuem vel unu equum ad productione illius mismalis nihil eooperaret creatura: atrame ille bos
vel ille equus se pductus esset eiusdem speciei eum aliis bobus vel eum aliis equis: quapropter animal se productu nisi deus miraculose sustetaret ipsum, posset occidi 5: posset mori senio, sicut re alii equi vel bouesipy qudd supplenda est illa ro de dieedu est, et, st hoc est a solo deo. ergo non pol tolli a creatura: supplendum est enim ibi. sthseella solo deo, ste ut ad illa vel ad simile illi non pol eooperari creatura, quo non possit illud tolli opere erraturae. Nam re sdeus potest facere unum equum'. qua tu cunt
ad productione illius equi nihil fuisset eoopera
D ta creatura. at in quia equus producit vel produci potest opere erraturae . ideo ille equus, sicut A: alii equi, corrumpi potest operae creaturae.
Dicebat ergo ratio prima, quod papatus iad potest eonferri ab alio et a deo, ita quM plus dicithaee ratio secunda si prima ratio dixit. Addit et haee ratio fresida supra primam. qudd papatus non quocunm modo est a solo deo, sed ita est a solo deo quod solus deus pol ipsum conferre: sed licet aliqualiter diuersficata sit ista ratio sescunda a ratione prima attame eandem solutionem habet eum illa. Nam nee esse nee posse cJ petit animae rationali vel gratiae nin a solo deornam sevi solus deus infundit anima huic eor/pori. 4e solus ipse potest eam eonsene vel iniundere
22쪽
r A PATdere huic eorporii ste etiam solus deus infum A mus Anima humana a solo deo infunditur eordit gratia hute animae. 5e solus ipse pol eam inaian aere huic aninq. Sed ut poteja patere ex has
bilis,lieet in ipsam animam. dein ipsam gratiam non posset e re tura aliqua:at tame potest creatara aliquid facere in hoe eorpore, quia potest disponere ipsum adsulceptionem animae: Pn ς dicebat quod ad infusione animae aliquid eoosperatur creatura quia cooperat ibi virtus, quae est in semiae: non quod limGi virtus ipsa maniam an producat, nec limoi virtus animam insundat in hoe corpore: sed aliquid eo operat talis virtus in tali corpore ut si dispostium ad susceaptione animae, ratione cuius dispontionis diciepori. Ne non piat nis a solo deo infundῖ Neata alia a solo deo infunditur animae, fle non p5t niss a solo deo in Lindi animae. in quia Ne ad hoc Panima infundatur eorpori, se gratia infundatur animae, aliquid cooperatur creatura. ideo ope rone creaturae anima pol separari a corpore, se
gratia pol desinere esse in anima. Et quia nullus negare pol, quado papatus sit in isto vel in illo homine operatisie humana, quod est in eo petassensum .s praeficientium. de per assensum praesecti, ideo his contrario modo se hiatibus 5e specialiter praefecto contrario modo se habente. destnit in ipso esse papalis piaς quod maxime veritate habet de potestate papali, eum nullum sit eooperari ad hoc quod ibi anima infundatur. Dis atra Sed eum se sit de anima, nunq simile est degra a stitutum superioris, de eum christus nund ita sua ' Para. tia.' opere creaturae fit dispositio ad gratiam, tuerit oppositu qu6d papa renuntiare no posinon aut ipsa gratia. Dicemuς ergo non esse omnino simile de anima infasa eorpori, di degratia ausa animς, quia dispositio ad animaeli per
operatione creaturae, ipsa in anima est a Deo.
Non aute ste est de gratia quia tam gia a dispooamas u. a. stio ad giam sunt a Deo. Unde Damascenussi. Sicut ergo diximus de eorpore respectu animae Ne de anima respectu gratiς, ne dicemus de papa respectu piatis papalis: nam eorpori dis sposito infunditur et anima; Δc .s . lib. a . cap. 3 o. dicit, P virtus ex deo data est. 5:
ipse est omnis boni principium 5e causa: Ae sine eius cooperatione se auxilio impossibile est bonum velle vel facere. Constat aut qu6d dispontio ad virtutem 5e ad gram est per arm bonum velle. Et quia a deo est qudd volumus bonum, oportet in abeo fit tam gratia a dispositio ad gratiam Sed licet n6 sit per omnia stmile de ani xma infusa eorpori, Ac de gratia infusa anims,inquantu ad propositu speet.it est potesia fimile, quia neut ad insanone anims 'aliquid eooperat natura, ita ad insusto ne gratiae aliquid cooperatur ipse homo , eum infunditur gratia, vel aliud cooperari piat et alii homines. Nam licet deus
operetur in nobis velle re perficere tia in nostra potestate est vel sequi diam vocantem ad virtustem, vel sequi Diabolu vocantem ad malitiam
vi dicit Damascenus praefatis lib. et ea p. Dic mus ergo eum Psalmista, Audiam quid loquae in me Diis deus. Multi. n. nolunt audire illud quod loquit in eis deus ': nolunt sequi diuinos instinctus. Aliud ergo cooperamur ad insanod: postu infusa est
ei anima, si contrario modo se habeat, de fiat indispositum, separabit ab eo anima. Sila be antima s sequatur dia voeante, N: eonuertat se ad deum erit in ea gratia : 5e postu habet gratiam, si eontrario modo se habeat 5: auertat se a deo, delanet in ea esse gratia. Sie etia se habet de postestate papali. st riter electus consentiat electionide se factae, erit papa, Λ: habebit papalem potestatem: Ne posta est papa, n eontrario modo se
habeat. 5e dissentiat 5e renuntiet papatui.des nitella papa .i. non habebit ulterius piatem papas lem. Cuia . n. nulla si statutum ligans papam cprenuntiare non potest, de eum pias papalis non magis sit a deo in hoe homine, et anima humasna in hoc empore, vel a dia in hae anima, ud potest mouere aduersarios huic veritati, cu clare videant v eorpore, postii infusa et sibi anisma,contrario modo se habete, separetur ab eo anima: se anima, posta insula est gratia, contrario modo se habete.des nit in ea esse grai Quare papa postil est papa contrario modo se hasbente 5: eo renuntiante papatui, desinet esse papa: Nepos resurrectione quidem anima no p terit separari a corpore, quia non poterit coranem grae, quia sequimur vocatione diuinam. D pus fieri ita indispositum, quod separetur ab eo
se et aliquid eooperati piit ad hoe alii homunes: nam ea unus homo inducit alium, ut bene
sectat, sequatur vocatione diuinam, eo seques est qudd tam inductus prout sequitur vocatio. nem diuinam, e etia inducens aliquid eooperatur ad gratiς infustone. Revertamur ergo adpor post tum de dicamus ' licet lixe seeunda roaliquid superaddat primae, quia prima dicebat quod papatus est a solo deo. I, se aute secunda superaddit 5: dicit φ non solu papatus est a sosto deo sed non pol si e δε ab alio.& non potest
ipsum papatum conferre alius a solus deus: ais tamen eadem solutione 5c per eade ex epta soluitur haec secuta ratio, ut prima. Nam ut dixti animae Et anima beata non poterit gram perdere, quia ita eonuersa est ad deum. quod non potest eotrario modo se habere, nee potest peccare. nee t se auertere a deo G gram pdat: s. n.
anima in pria posset bir 5: male sacere licui potcu est in via, posset gram habere Ac habitu peradere. Quid ergo obstat, quare ala post oparios
ne bona adipiscit gram, per operatione maladestnit here glam, st no simili modo plectus in papa per loquelam cosentiendo electioni de se iactς, sit papa; p loquela di renutiando papatui
desinat esse papa/Nullii sanius statutu in contrarium . nullam videmus rone ad oppostium an papa renuntiante.destnat esse papa. Veru quia
23쪽
o subidem. DE R E NUintellectus hominis no quiescit, volumus diees re quod est diuinum statutum Ne quod deus statuit quos renuntiare potest, quia, ut diximus, Augustinus dicit, quod se dea; ad ministrat res,
ut eas proprios eursus agere nnat. Statutum est
ergo diuinu, quod deus ne administrat res, Fini ordo requirit 6: conditio rerum. Et quia orsdo de eonditio eeelestae hoe requirit. quod paspa renuntiare possit, quia talis potest esse assumptus quod langueret sub eo bonum publicum, ideo papa renuntiare pol No ergo dicere pos, sumus quod si diuinum staturum quod Papa renuntiare non possit,sed potius qu6d fit diuisnum statutu P renatiare possit, eum hoc requirat ordo 5e conditio rerum. CV . VIII. In quosluitur ratio tertia arguens
p papatus nullo modo potest tolli ab aliquo pluia eum si suprema patellas, consequens eqset ,
maior dignitas per minorem tolleretur. Olusis duabus rationibus, volumus in hoe eapitulo, soluere rΔnem tertiam. Arguunt. n Deseretalis illa extra de T ranslatiosne episcoporu cap. Inter corporalia, expresse innuit quod deposito episcopos
rum, transsatio, Λ absolutio eoru post eo irmastionem . soli Papae est reseruata. Immo in eadedecretali dicit, quod spirituale vincula est i lattius quam earnale: sed potius diuina potestate eoniugium spirituale dissoluitur. Ex quo manifeste patet, quia sypapa potest alique e sim ab soluere, vel si potest cessione alicuius nil recipere . quia hoc faciendo spuale eoiugium separat, quia igitur ut diria est hoe non fit nisi per potestatem diuina. ideo ipse papa hoe non pol lacere, ni st inquatu est vicarius dei. Arguatur ergone, spirituale coniugium non pol separari nistper diuinam pratem .ergo cum inter papam de ecclesiam sit spuale eoniugiu, consequens est ergo qudd papa nullo modo renuntiare poterit, eum non aliquis alius dei vitarius in cuius manibus possit eiaere, rone cuius dicat per plate dis sinam .i. per potestate vicarii dei, limoi ectiugia separari. Addunt autem isti volentes rudere raseitae qoni, ut quia sorte aliquis diceret, in etiam
alii epi sunt vicarii Dei, φ papa potest renus
tiare in manibus alterius episcopi. Ideo isti dis eunt, quod nulla ratio hoc capit, ideus voluerit in seriores dignitates a papatus, per ipm deuem, aut per dignitatem superiorem tolli posset de in voluerit ipsum papatum, quae est summa dignitas,quae proprie: est ipsius christi, nedum per inseriorem deo sed et per dignitates inseriores se ipse, tolli posse. Advertenda ergo, quddante a soluamus rGnem propositam est diligester notanda quda oes hae tres rationes factae
potest renuntiari, quia non pol remoueri ut dicit prima ratio, nee auferri ut dicit seeunda, nee
tolli, ut dicit hae e tertia ab eo qui est papa. nis aselum deum Sed eum omnia ista verba sonent in quanda violentia. si ips vellent ne intelligere
rationes factas quod inuito summo pontifice non potest ab eo auferri papatus non esset ulterius eum eis disputanda ; eoncederemus quide
proposita suti m. quia rationes ulterius arguuti videlicet quod papa renuntiare non potest: volunt. n. ex hoe concludere, qu6d etiam voluiis tarie papa non pol cedere. Ideo omnia praeliata verba, videlicet, remoueri auferri, Ne tolli papatum ab eo qui est papa, accepimus sub quasdam signifieatione generali, pro quacum renuatiatione, pro quacunm cessione, pro quocunm modo quo ille qui est papa.dum vivit pol demnere esti papa. Aduertendum etia. qudd quia ratio quarta inferius posita ad hoc tangit,ubi dicitur qu6d summa virtus errata euiusmodi est potestas papalis per nullam inferiorem virtute creatam ur posse tolli. eum tolli sonet quid in violentiam , ideo in solutione dictae rationis intendimus hoc plenius declarare. His itam prae/libatis, dicemus, qudd h e ratio tertia ur super duobus fundari. Quoru primu est, quod eum spirituale vineulum sit sortius si earnale.cu inter papam 5 e Gestam sit spirituale vinculum,sue spirituale coniugium, quia ql deus eoniunxit, homo non separet nullus nisi deus poterit huiusmodi coniugium separare. Sed ira autem fundamentum huius tertiae rationis est. qi nulla ratio capit qu6d deus voluerit φ eelso inferiora dignitatum fiat in manibus superiorum i celso vero: ipsius papatus fiat in manibus ipsoru insesriorum, quia eum oes aliae dignitate et sint insesriores ipso papatu, conseques est,s, si papa potest cedere, st cedat in manibus eorum q ui sunt inferiores eo. Di Gluemus ergo primo hane tertiam r5nem, quanta ad hoe scam su ndametum: β: postea distatuemus eam , quantum ad fundamentum primum. Sciendum ergo. P alia
quado intelligitur prohibitum qi non inuenitur expressum: aliqnaute econtrario uatelligit
esse coneessum qd non inuenitur esse pro hibistum. Ad qua eontrarietate soluenda sorte diceret tu istς, 9, primu tenet in iis quae sunt stricti iuris istam vero siue seeuda regula tenet in aliis. Sed ut loquamur ductu rationis, dicamus ali in id de quo agitur est supra naturam negocii,
upra actione causae .supra eonditione Λ: exigetiam rerum. Et tunc valet prima regula. P om
ne illud est prohibitum N non inuenit expressumi vel illud est prohibitum qi non est eooeolum: veli ut magis proprie loquamur, quicquid in talibus non est concessum , est prohibitum,ldest superiori potentiae est reseruatum. Possus
mus asit ponere exemptu in naturalibus &mos ratibus. In naturalibus quidem ut puta, quia ambulare siccis pedibus super aqua est lapam
24쪽
nem nram humana, supra naturam negotii no Astri, supra conditione de exigentiam reru.quia eonditio 3e exigentia reru hoe non pant, quod quis vadat siccis pedibus super aqua. Ideo nisi hoe alicui homini sit specialiter eoncessu a deo, de ei esse inhibitum. Ei . n. hoe si aperiori potentiae i.diuinc potentiae reseruam ut qn deus vos
luerit. poterit hoc illi homini. vel alii concede, re, ut possit super aqua siccis pedibus ambulas re. In moralibus quide possumus de hoe exemplum ponere, quia ordinare totam Eectestam,
destituere qui sunt Epi, qui Archiepi, qui prumates Ne patriarchae:& statuere quo hi eonstramen .fic quo possint cedere, vel quo possint absolui vel transferri, spectat ad summum pontificem, quia cum ipse solus sit caput totius uni et Bsiliis Ecclestae, ad ipsum spectat stituere ea quae respiciunt ordine uniuersalis Ecesectae. Ideo ola ista sunt supra natur a negotii aliorum, supra asetionem omniu aliaria dignitatum . supra conditione Ac exigentia rerum . Conditio.n. 5: exigetia rerum hoc non patitur, quod ea quae respiciunt ordinem uniuersalis Ecesinae, aliqui infra papam possint facere illa. nisi quatenus sunt eis a papa concessa. In talibus ergo qui equid non est eoncessum .est prohibitum, vel quicquid noest eoncessum .est superiori potentiae reseruata.
Eanas spotest ab Archiepo, vel a Metroapolitano confirmari. 5: no pol in manibus Metropolitani cedere, hoc eli, quia iura concedut Ceonfirmatione, non aut concedunt cessionemrimmo ipsa confirmatio est super vires euiuscum alterius a Papa. Propter quod oes alii a papa soli im illos Epos 5e eo modo cofirmare possut. quo eoncessum est eis a iure, vel quo eocessum est eis a Papa. cuius est iura codere. Dato ergo quod iura concederet in Ese posset a suo Atachiepiscopo. vela suo Metropolitano coli ari, de nulla iura aliquid tangerent PEps vel electus in Gm 5e eonfirmatum non pol cedere in manibus sui Metropolitani, eo ipso esset hoe suo Metropolitano inhibitum, Ac etia superiori potenti . i. Papali potentiae reseruatum. Sed disces, Quare iura hoe dicunt, quare iura hoc ineshibent qudd no pol eps cedere in manibus Metropolitani eum sussiciat, no esse hoe eoneessu D Metropolitano ad hoe quod non p5t hae e lacere, cum in talibus cstcut dictum est i quicquid non est eo neessum. intelligatur esse inhibitu. vel intelligatur esse superiori potentiς reseruatum Dicunt ergo.' s oes essent tantae prudetix scirent talia conspicere. non suillit opus hoe niura exprimere: sed ne aliqui re ignorantia se, eerent de lacto, quod no possent de iure, bene se habuit de hoc iura eondere. Sed nulli dubiuesse debet, a, sicut papa statuit eps potest per
suum Metropolitanum confirmati. ste si voluisset vel adhue vellet, potest stituere φ possit in
manibus eius cedere. Vtrunm. n. istorum ta eos
firmatio.st cessio respicit id quod pertinet ad ordinationem uniuersalis Eeclesiae: ppl. quanta
ad hoc. impoliunt alii praelati a papa, quatum est eis eoncessum per papam. Ideo Decretalis illa Inter eorporalia dicit et, Eporum stillatio, depostio.& concessio.esttili Romano pontis fici reseruata: quia quicquid pertinet ad superiorem potentiam, si non eoncedat inferiori, dicit
illud superiori potentiae reseruatu. Ex his itam patet 2, in talibus arguere de epo ad papam, de velle cocludere φ si eps non pol cedere nis in manibus superioris de specialiter in manibus pata P p)pa non pol a Pria auctoritate cedere, scut nec eps, non est arguere pro se . sed cotrase. Credunt. n. φ hoe magis teneat in Papa , si
in simplici episeopo N: ered derunt ex hoe sua dare domum suam supra peti , eum sit sup arenam:tenet. α hoe in simplici esto, Λ: non in Papa. Dicebamus quide, in his quae sunt supra
naturam negotii, supra actione ogentis, supra
conditione Λ: exisentiam rerum, quicquid n5 est concessum est prohibitum. vel est superiori potentiae reseruatum: sed in his quae contrario modo se habent, est contrarioin talibus n. quicquid non est prohibitum, est eo neessum. Illi ergo qui non lint liber a susceptione oneris de ex solo assensu electioni de se lae , non hiis pleanam iurisdictione administrandi sicut per superiores eonfirmant, ita, si volunt e erci oportet
quod cedant prout superiores ordinant. Nam eum confirmatio, de concessio, Ac cetera talia respiciant ordinem viis ecclestae, no poterunt alii
a Papa in eis aliquid sicere. nist quatenus est essa papa concessum. Sed cum papa nullum heat superiorem , eum ipse ex libero suo assensu electioni de se laete suscipiat limoi onuςi Λ ex hoc ipso habeat plenam iurisdictione administrans di in suo ossicio non est hoc ultra natura nem ii imo hoc postulat actio agetis, hoe exigit ordo Ne conditio rerum .ri se ut sufficit suus liberassensus electioni de se lacte, ad suscipiendum onus ad hoc .st ipse sit papa, N: habeat plena iurisdictionem papalei ita ei iam si ii ii suus libet dissensus, vel sua libera renuntiatio ad hoc, Pipse deponat limoi onus. 5e quo ipse ulterius non sit papa, id est q, non habeat ulterius iuris
dictionem papalem. In celsone ergo aliorum eporum, quod non est concessum est prohibi tum sed in cessione summi pontificis est econsuerso; ibi enim ut potest patere per habita, qt non est prohibitum .est eo neessum. Cum ergo nullo superiori Decreto. nullo statuto diuino hoe prohibeat, eosequens est.' ipso iure hoest concessum. Bene ergo supra diximus, quddisti texuerunt telas aranearum: arguendo. n. de
smpliei episcopo ad papam, credunt arguere pro se; sed, ut patet . arguunt contra se. Sed diseet forte aliquis, non solum simplex episeoopus. sed etiam papa confirmatur per superiore. Quia confirmatur per deum. Sed, ut supra diximus, ista diuina eofirmatio nihil est aliudu di,
25쪽
ἱuina acceptatio, qui ste administrat res,vteassa Α Iς, quod pol quis aucto itate etia papali transaprios cursus agere finat. Sed eum hoc exigat serti de una uxore ad aliam, ut quod potest una cursus rerum, quod si aliquis libere alsenti edo uxorem dimittere. 1: alia aecipere δε cii ea massusceptioni oneris . habet ex hoc plena iurisdis trimonium eonsumare: si eute sis auctoritate pactionem fim onus sibi impositu, qudd pol libes pali, eum esset sponsus unius ecclesiae. trans serre illi oneri renuntiare, et ex hoe illa iurisdictio tur ad aliam. & fit sponsus alterius. Dato ergo necareret consequens est Ac eos ipsos conum s qudd nescitemus distinguere, quomodo spinacat ratio, cum non videamus aliud ligamen di tuale vine ulum est fortius il earnale . A quo nouinu, vel aliud spirituale vincula cum quis assen est fortius: in quantu ad propositum spectatipatu papa tui, acum renuntiat. Si ergo ex solo lis tet quod ratio peceat in materia, Ne assumit salabero assensu ad susceptionem dicti oneris deus se. supponens ς, sit fortius spiti tuale vinculum hoc acceperit,ad solam libera renuntiatione di d earnale. N: quod minus possit separari spirituam oneris deus hoe acceptabit. Immo ut diceba te coniugium v earnale r qd patet esse filium. mus, si no est sitfficiens qui praeficitur in papa Virum aute etiam quantum ad hunc sensum ad gubernandu Ecclesiam , cum spatis cura si habeant veritate, quod spirituale vinculum es deo de Eces est a sua, nullus debet ella tantae des B fortius si carnale, in illo capitulo apparebit, ubi mentiς qui diceret,il, deus hinci hominis acce solvemus quintam ratione. Ostendemus. n. ibi, ptat assumptione, Λ: non acceptat cessione. Im in s aliquo modo esset indissolubilius vinculamo est diligenter aduertendu, quod in hac par ipirituale u carnale . illa in indissolubilitas non te, diuina acceptatio oportet φ sumatur valde obuiat proposito nostro. Distinximus ergo de large, videlicet non im pro diuino instinctu. vr sortitudine vinculi fim distinctionem c5mune: P diuina operatione sed & p diuina permissios volumus aute nune distinguere fim distinctione: quia, ut supra diximus, si prςficiatur insulsis nem aliam. Dicimus quidem p spirituale vincuriens ad regendu, magis attribuendum est diui Ium est sortius il earnale quia plus angit be plusnς permissioni, il eius instinctu vel operatione. stringit, sed no est fortius ς, plus duret vel plus Nec pa hoc negamus deum habere specialem permaneat. Est ergo huiusmodi vinculum sore a m re prouid etiam de sua ecclesta. Attribue tius intenstue . quia udiu manet plus stringit sed mus. n. hoc suae permissioni, ut ideo hoc spatia non est fortius extenstiter. loquendo de exicno ter permittat, ut aliquod magnum bonum inde ne mis, videlicet quod plus duret, O non γε eliciat. Postu soluimus hanc rJnem tertia quaa test dissolui nist per morte. Magis. n. constringit tum ad unu sundamentum quia papa non po c coniugium spirituale ii carnale,quonia maiore test cedere, quia nullum habet si periore, in cu curam de maiorem diligentiam debet habereius manibus cedat. Ostendimus quidem hane sponsus spiritualis de Ecelesta sibi commilla. urone esse pro nobis, non pro aduersariis. Nam sponsus carnalis de uxore carnaliter sibi copiis
habens superiore non pol pro libito suae volu lata. Et si dicatur φ apostolus ait ad Eph. s.Vi zῖς tatis cedere, sed oportet ιν cedat sim iura N: Fin ri diligite uxores vestias, neut christus dilexit leges a superioribus conditas. Sed non hns sua ec testam. Propter φ vi fim sententiam Aposto ore proni bito potest cedere. Non est enim ii, a, ςqualem diligentiam debet habere vir de ut dicebatur, supra actione agentis, sed est uxore, sicut Pr latus de eces a. Uici potest 'Fm eonditionem N: exigentiam retia : ut qui lia ly neut, dicit similitudinem, non squalitatem: te assentiendo oneri ad quest electus ex ipso scut est mandatum diuinum, Dilige proximii assumit supra se sim sit onus. β: habet plenam tu tuum sevi te ipsum: fulscit. n. diligas eum eo risdimonis administratione, qu5d libere dissen modo, scut debes diligere te ipsum, quia si ttiendo dicto oneri,deponat limGi onus, ceden debes diligere teipsum ad vitam ς ternam, ne addo pro libito voluntatis. Ibi enim ut probavia illum eundem finem, videlicet ad vitam ςternamus, qd non est concessum est prohibitum: hie D debes diligere proximum. Sie Ne in proposio autem etauerso qd non est prohibitum, di esse vir debet diligere uxorem,sicut praelatus Eccleeoncessum. Restat ergo soluereronem praelia nam: sed non oportet, quod tantam diligentiatam, quatit ad fundamentu aliud videlicet φ qa habeat vir de uxore, quatam debet habere praesertius est spuale vinculum, V carnale. nullo latus de eces esta: sed sufficit, qu6d ad illum fine modo humana plate solui potest spuale vinetia diligat vir uxorem, ad que eliristus siue praelaa Ium. Dicere ergo ut comuniter dr,quod spuale tus diligit ee testam Hie autem fila s,eit sentificaeoiugium est fortius dignitate, quia est dignius, tio. Nam ut dr Ephs. Christus dilexit ee lena, Et,.s,t sed non est sortius duratione, ql sit durabilius: de tradidit seipsam pro ea. ut illam sanctificaret. ditatuit. n. spuale coniugium etiam post edis Sed viri debent diligentiam apponere , ut suae erationem 5e confirmatione epi translatione, uxores bene vivant,6e sint spirituales Ne smctg. quia pol unus esis de una ecclesia transferri ad Quod autem maiorem diligetiam teneatur saaliam: dissoluitur et renuntiatione. 5e pluribus bere sponsus de ecclesia u vir de, ore, patet aliis modis. Sed nuna dicere se poterimus de per Apostolum dicente. t. Cor. t 3. Charitas .cit. 3 earnali coniugio post colamauone carnalis eo no quaerit quae sua sunt. Quod Aug.expones
26쪽
rit quae sua sunt. sle intelligie, 9, quia propriis,
non propria comunibus anteponit. Maior erago dilectio hiada est de bono comuni, et de bono priuato siue de bono proprio. Et quia uxor spiritualis euiusmodi est ecclessa. est quaeda respublica, di quodda bonii commune. uxor autecarnalis est quodda bonu particulare, ideo maior diligentia est de sponsa spuali, a de carnali. Propter ' & primo Ethieorum scribitur. Et stidem si bonii ciuitatis, di unius solius sngula ris; semper iii melius est bonu gentis ciuitati sues unius solius. Possumus autem Ne tertiam distinctionem facere de distinctione vineuli, ut dira res dimitterent. Ex hoc ergo velle arguere de coniugio spirituali, circa quod si non sit debita
diligentia accidet inde malum uniuersale.quod est valde in conueniens immo quia naturale est. quod pars exponat se periculo pro toto . sicut homo naturaliter obiicit brachium ut defendat totum corpus, brachium ergo quod est par eulare membrum naturaliter se exponit periculo, re obiicit se ictui ne is datur eorpus: ste quia quilibet est quaedam persona singularis. st eommissa est sibi cura boni publici & uideat se manifeste insufficientem ad hoe agenda, Ne manifesste cognoscit quod huiusmodi bonum languet sub ipso, ratio naturalis di stat quod omnimos mus.' vinculum spirituale fortius fit, et carnale B do quo potest.& a citius bono modo quo potiqua niti est de se sed earnale sit fortius & durabilius,& quod separari non possit quadiu vivunt coniuges: hoc potissimi habet ex madato christi, qui hoc praecepit re mandauit in euangelio dicens. Quod deus eoiungere fecit &e. Ideo ait
Apost. t. Corin. cap. . praecipio non ego sed deus uxorem a viro non discedere, quod s dbscesserit,manere innuptam, aut viro suo reconciliari ita quod dato quod separet ut coniugiuquantu ad redditione debiti, vel quantii ad toarum, vel quantum ad habitationem, nunquam in separatur quantum ad vinelitu loquendo de coniugio consumato; Si enim si legitimum matrimonium & persectum, quadiu vivunt coniudebet se exonerare ab onere assumpto:& ut patet per habita di prout ratio naturalis dictat. oportet quod exoneratio sue deposito oneris respondeat assumptioni eius , ut per idem opus
contrario modo factu, esse habeat hoe & illud papa istam ut 0 pius dictum est quia a nullo eonfirmat, sed ex libero suo assensu electionis de se sacri habet plenitudine potestatis & est sub huiusmodi onere. ex libero suo dissensu & ex libera sua renuntiatione erit exoneratus ab huius,
modi onere. Secunda etia distinctio est pro nobisi dicebatur quidem quod spirituale vincula est fortius intensiue , quia intectus stringit. & magis angit re requirit diligetiorem cura: propterges etia auctoritate papali non piat separari , P c quod idem quod prius. Nam ut patet qu6d st
vir haberet aliam uxorem, vel uxor alium vita,
ita quod tolleret vinculum quod est inter eos. Ex his autem tribus distinctionibus fictis de sortitudine vinculi, nihil concluditur contra nos, sed semper pro nobis mam si dicatur spirituale vinculum esse sortius quia dignius ut dicebat dimn Eo eommunis & prima, dicemus quod tale vinculum est dignius quia iandatur sup re vati de digna cuiusmodi est ecclesia. quae si bene gubernetur est res magni meriti:& per locu a colatrario s gubernetur non bene, est res magni demeriti, quia maiori bono maius malum opaponitur. onsiderare ergo debet PK latus qui euram gerit resectae sibi commissae .cum quata assumptus ad tantam cura habendam & sectus est sponsus Ecclesiae, circa qua diligentem cura prout expedit habere nescit, manifeste hoe dis stat ratio naturalis qudd huiusmodi eoniugia distiluatur:cum enim optima ratione gubernetur uniuersum, dicere quod vinculum illud nopotest tolli per quod periclitatur commune bonum, est i ratione deficere, & est rationi opposnere. Tertia etiam distinctio de sortitudine vinculi quod vinculum spirituale est fortius . verti est fim sei vinculum autem carnale esse in dissos lubilius, verum est ex mandato Christi. quod et inpro nobis: nam si quaeratur causa quare christus hoc mandauit de sponsa earnali & non de diligentia debeat tractare rem tam dignam. & D spiritualit plana est solutio i qui a s posset tolli quanto uniuersalior est Ecclesia, tanto indiget vinculum matrimonii, posset inde consurgere particulare .ut quia tarte maiori diligetiai ppter quod summus pontis eui commissae sunt omnes oves, prae omnibus aliis ad gubernatione tantae rei debet esse dilis 2 ns, sollicitus.& artetus. Quare si videat se non
Scientem , re non valentem habere tantam
diligentiam, si induret eor suum& renuntiare nolit, no attribuetur hoc diuino instimstui nee diuinae operationi, sed magis temptationi di holieae. Valde ergo dest piuntur illi qui de uxore carnali quς est una singularis persona, quod eoniugium si non dissoluatur, forte potest inde accidere particulare malum , &s soluatur pol test inde accidere mala uniuersale, qd ex hoe forte aliquod bonum particulare, ut quia tin eo niugio istius fuit error fortunae , credens accipere uxorem diuitem, accepit pauper Irfuit error qualitatis credens accipere virginem accepit corruptam a vel credens accipere bene morigeratam & patientem, accepit discolam rvpter quod fortὸ esset sibi bonum st posset illa
dimittere. Sed ex isto bono particulari oriretur uniuersale malum quia eum homines magis se/quantur concupiscentiam a rationem .eOmmuniter homines inducerentur ut suas uxores dis mitteret. Ex hoe igitur surgeret uniuersale malum, quia non haberetur debite cura de filiis.
27쪽
Ideo nil mirum sa Christus qui erat ipsa sapien A ratio quarta qudd papatus a nulla cirtute erratia, prae amans uniuersale bonum . mandauit. φvir non posset uxorem dimittere excipiens ins de sornicationis eausam. in qua sornieatione lieeta coniuge sornieante tollatur ius exigendi debitum , semper in manet vinculum quia si fiat separatio , in non potest vir alii uxori nubere, ne uxor alii viro. Verum quia scire mandatadni non est scire verba mandatorum. sed vim Aeintentionem mandantis , quia volunta; quideprineipis non fundatur in verbis. sed in vi Ne in tentione verborum: propter qd dicebat Chri, ut ii stus, Si quis scit voluntatem diri sui de non facit plagis vapulabit. Sed si consideramus volunt a tem se intentione Christi mandantic no dissol. ui coniugium carnale, possum rationabiliter arguere quod mandauit posse dissolui eo niti dspirituale.nam si dissolueretur coniugium ear, nate posset esse bonum priuatu, sed esset malupublicum: in coniugio aute spirituali econtra rio, quia si non posset dissolui. eum h moi consiugium sit inter Pr latum Ze Ecclesam quς est
bonum comune de publicum, manifestὰ patet quod hoe esset malum publica Ac c5mune. Et si eoniugium quod est inter in sum ciente praelatum Sc suam ecclestam est malum publicu&comune, N: eoniugium quod est inter papam Aevniuersalem ecclesiam n papa no esset suifieie,3
esset malum publicu N: comune quia tota ecclesia esset sub ductore inscio, non valente habereta potest tolli. Per omnia autem hae e terit aqua mortario, Ne semper videtur haberi idem in eosdem: tame quia sorid non est bonum si ea duet sarios vilipedere. qudd rationes suas dicant omnino idem. ideo se ut supra diuersificauimus rationem seeunda a ratione prima. st in hoc cap. volumus diuersificare hane rationem quartam a ratione secunda N: prima. Sed non videmus
quod ista ratio quarta possit diuersificari a rastione prima N: secunda, quae dicit papatum no posse remoueri nis a solo deo ibo ratio secunda quae dicit papatum non posse aufferri nis a solo deo . arguantur de quacunm cessione sue voluntaria siue alia. Sed hae e quarta ratio specialiter eoncludit de amotione inuoluntaria vides licet quod papatus inuito papa non potest totuli ab ipso, de hoe satis bene sonant verba huius rationis quarte, ait enim quod quia papatus est suprema virtus, ideo non potest tolli per virtuates alias creatas quae omnes sunt inferiores earpropter quod si loquamur de amotione violenta verum est quod eone luditur. quia impollibile est quod Nanus inserat violentiam Giganti, de quota inuito gigante moueat ipsum de loco suo: debili; enim non potest violentare fortiorem. Ideo dicit in i sata. Nunquid tolletur a torti praeda' Sed licet non possit debilis prosternere fortem violenter, voluntariὰ tamen quatumseunc debilis pollet prosternere tartem. Si ita pdebitam curam & diligentiam de uniuersttate C hqe quarta ratio arguit de quacunqr amotione ovium fibi eommissa. Arguatur ergo ste . Christuς mandauit quod non dissolueret matrimo nium earnale quia oriretur inde commune malum, ergo hoc mandando mandauit qd posset dissolui coniugium spirituale, quia st tale eoniastium dissolui non posset oriretur inde publieaAe eommune malum. Videant ergo texentes telas aranearum quid valet ratio su id ita sun eo, hi oearnali, ut ex hoe procedatur ad eo niti, dum spirituale, quia ut patet credentes argues re pro se, arguunt contra se, α credentes coos perire se, discooperiunt se. inue voluntaria siue alia, habebit eadem solii onem eum ratione secunda Ac prima in qua per exempla reperta in naturalibus ': gratuiti . ostedimus quod ea que sunt a solo deo si ad ea fienda cooperantur vel eo operari possunt ereaturae, quod opere creaturarum tolli piat. Si Verohaee ratio specialiter loquitur de amotione vi, lenta, per ea quae in aliis vidimus possumus ad hane rationem faciliter riaderei habemus. n. exeplum manifestum dist. a i in ea ite Nune aute,
ubi dicitur m nulluc potest ritὰ ab his qui ii serioris sili dignitatis vel ordinis. iudicialibus sub mitti dii finitionibuς. Deinde etiam ponitur exeplum de Marcellino papa, qui compulsus non
papatus, qui Hlsumma uirtus causata, per nutatam uirtutem causeram toti purea.
Vamuis tertia ratio sit manifesste distincta a ratione prima 5esecuda. ut patere potest intuen ti, haec tamen ratio quarta, Psumma virtus creata cuiusmodi est papalis, a nulla virtute eausata tolli potest non videtur esse distincta aratione prima Λ: secunda. Die eb.ri enim ratio prima quod papatus a nullo alio nisi a deo potest remoueri. Dicebat seeunda qudd papatus a nullo alio a deo potest aut ferri Dicit aut heterum templum, grano thuris super prunas ini posuitiqd faciendo Idolis sacrificauit. Et cum idem Papa eo ram eoncilla episcopo in se Iibefecisse eonfiteretur nullus tamen episcoporium in eum proferre lententia ausui est: sed saepissi, me dicebant ei, non nostro iudicio sed ore tuo iudica eausam tuam. Rursus dixerunt ri . Noli ergo audiri in nostro iudicio, sed eollige in st.
nu tuo causam tuam 'Rursus inquiunt. ex ore
tuo eonden abis. Assignabit quidem illi epi huius rationis causam. dicentes, quia prima sedes non iudicabitur a quoa . Propter legitur in legenda dicti Mareestini. φ ipse seipsum depo/suit. sed omnis turba eum iterum re legit, A: se reassumptus
28쪽
r A P AP.rrassumptiu in papam, gloriosus martyr eris A ex causa tamen manifesta 5e in easu licet no pos
si papa.ctus est quia eum nullo modo ulterius sacrificare vellet. pite truncatus est. Ex iis iram mantis
ste pater, qudd summus pontifex a nullo iudi, rari debet. nis forte in haeres m esset lapsus quias vellet pontifex aliquis in errorem contra fide
pertinaciter permanere, ageretur cum eo seut
vi te ibi it in eum mortuo, ut no esset ulterius papa: quia curar. Asse de haeretieus sit mortuus fidei chris tanς, cd seques M. est, quod non potest christia nota esse caput. Soluta est ergo haec ratio quarta per ea quς legimus facta in Marcellino papa, quia nullo est depostius, nullus in eum sententia protulit .sed
ipse seipsum deposuit Quod st dieae, si iterum
fuit reelectus, argumentum est pro nobis: conasequens . n. est, quod si filii reelectus .ergo non
erat papa: nullus enim eligit papam in papam: claro. n. clarus est, quod ille qui eligitur no est papasia ergo depositio fecit eum non papam. Est ergo hoe roni eonsentaneu, rebus gestis cosonum,de patribus approbam, quod si papa seipsum deponit, non est ulterius papa, nisi iterure ligaturi iterum suae electioni consentiant.
Nulla igitur virtus errata potest piatem papale ab eo qui est papa inuit et tollere i ipse in potest
seipsum deponere, ut est per habita manifestu. Aduertendu est tamen, pin multis est smilitus do inter episcopu 2 ecclestam,& virum 6c os rem: nam eps no debet ee testam dimittere nisi
si necessitas quasi ineuitabilis, vel nisi si apostoset ad id eo , ipse tamen debet hoe facere de debet seipsum deponere, si videat seipsum insufficientem ad gubernandum ecclesiam, ne publicum bonum sub eo langueat.
cap. X. In quo soluitur ratio quinta, b habet
hoc cap. partes octo: in prima parte ostenditur ,s, in ordine epycopesi no imprimitur character.
Iutis quatuor rationibus antedictis, soluere volumus ratione quintam , quae arguit, P cunec papa nec tota creaturarum uniuersias potest facere,q, aliquis potifex non sit pontifex rergo multo magis non
videtur posse facere, ς, summus pontifex no sit summus pontifex. Addunt enim isti ad eonfiromationem sui dirus minus est tollere smplice Pontificem a summum pontificem: exinde concludunt, s eum simplicem pontifeem nullus possit tollere nisi deus, ergo nec summum pontificem aliquis videtur polle tollere nis deus: ergo papa renuntiare non potest, nee sua renuntiatio valet. Videtur autem istis bene arguere.
stolica aut regularis immutatio: liere ergo nuis c quod minusio modo vir debeat dimittere uxorem suam, 5es eam dimittat non tollitur vineuiu, episcopus tamen vel ex necessitate vel ex apostoliea 5e res gulari immutatione pol dimittere ecclesta sua,&st dimittat tollitur illud vineula quod erat inter episeopum 5e ee testam, ut possit auctoristate apostolica ad aliam ecclesam promoueri, Ac eadem auctoritate potest ecclesia illa alii eso Euargus .pp. sociari ideo dr Cau. T. q. r.e. Sicut, si sicut vir dc videtur eis' arguant per locum a minori, flent tollere simplicem pontificem no debet dimittere uxorem suam, ita nee episcopus emetam suam, ut illam dimittat abs pines uitabili necessitate ad quam consecratus est,nia apostolica vel regulari mutatione. Episcopus ergo non debet nee potest, nisi auctoritate sui
ira quod simplex pontifex non sit pontifex, si
tollere summum pontificem quod non sit summus pontifex. Sed si bene eonfiderant vim suorum dictorum,no arguunt per locum a minori immo arguunt per locum a maiori, quia eo
modo quo simplex Episcopus opere creaturae tolli non potest maius est laeere qudd simplex pontifex non sit pontifex d quod summus pontiis non sit summus pontit ex immo sim eo munem coditione rerum, maius est desinere asma
pliciter esse si ab optimo esse: nam quieum des sinit vel ptiuatur a simpliciter esse, consequens est, quod illud fit priuatum optimo esse, cu isim simpliciter esse sit fundamentu omnium aliorsi. perioris dimittere re testam sibi tomissami quia P Sicut ergo dissicilius est destruere rone fundas
sleut ipse ex solo suo consensu non potest plenam vel liberam administratione habere, ita ex solo suo libero dissensu vel ex sola sua renun tiatione libera, non potest onus assumptum dimittere Papa vero qui superiorem non habet prout saepius tactum est, sevi ex solo libero cosensu habe t plenam iurisdictionem, ita ex solosio libero dissensu re ex sola sua libera renum tiatione potest onus assumpta deponere: Sema per ergo potest ipse papa assumptum onus desponere, sed no debet nis ex manifesta causa dein casu hoe facere: quia valde periculosum est in diuinis rebus, i quis cedat iuri suo de potes stati, ut habet Cain .q. t.c. Qua periculo tam tmenti,& arborem euellere a radice, si destruere ipsam in ramis: se quia esse summum pontifice praesupponit esse pontificem, non valet si pontifex non pol des nere esse pontifex, quod summus pontifex non possit desinere esse summus pontifex. Sed dicemus, quod ille ide qui no est ponti sex potest habere plenam iurisdictionem de auctoritate summi pontifieis: ut si aliquis sit in papam electus antequam ordinetur in Epiti copum, habebit plenam lurisdictionem sumami pontificis, non tamen erit summus pontis sex nisi sit pontifex. Verumtamen quia veroba generalia menti non satisfaciunt nee quiestant intellectum ideo volumus ad specialia des
29쪽
DE RE N via TtATIONE descendere, se quItura ad praesens eapspectat. Acirca episeopatu n d ' quo eli nune quςstio nostra, octo de litabuntur. Primo quidem deelas rabitur quod in episeopatu no imprimitur e haracter. Secundo quod licet in episcopatu no imprimitur character, imprimitur tamen ibi persectio characteris: ille enim qui ordinatur in esim non suscipit characterem, qui sit alius a charaactere sicerdotali, sed per ieitur in eo sacerdotalis character. Tertio ottendetur quomodo episcopatus sit ordo de quo non si ordo. Quarto declarabitur quot sunt ora ordines. Quinto manisestabitur, quod ultra st nplicem episeopatum non imprimitur character , nec perfectio characteris: propter quod si episcopus fiat ADehiepiscopus vel Patriarcha vel etiam Papa, ex hoe solam iuris distionem suscipit, non charas cterem vel persectionem characteris. Sexto dei monstrabitur, quod inter episcopum Ne ecclessam spirituale coniugium reperitur. Septimo patefiet, quot modis habet esse spirituale eoniugiua . Ne quomodo potest solui Ne non solui. 5equomodo est sortius Ne durabilius et sit eo niuagium carnale, de quod magis potest dissolui eo
iugium carnaleu spirituale. Octauo Ac vltimo ex his quae diximus solvemus rationem propostam, quomodo summus pontifex potest destanere esse summu ς pontifex. Aetam e fimplex posti sex non potest desinere e se simplex pontifex. Propter primum ,scienda, quod character seu habent potentia ut res stant.'e potentiam agendi. ideo non ponimus nis triplicem charactes rem, videlicet charactere Baptismalem, qui est potentia spiritualis ut pol sit spiritualia recipere: 6: eharacterem impreissum in Confirmatione.
qui est potentia spiritualis ut possit spiritualiter res stere, N: spiritualiter resstendo possit in Iesu Christi notitiam deducere: Ac eharacterem ima prellam in Ordinibus, qui est potentia spiritualis agendi vel spiritualia ministrandi. Imprimit quidem character in baptismo .ut possinus is
rituales potetias de cha racteres recipere. Ideos quis ordinaretur 5: non esset baptizatus, no re
ciperet ordines, sed esset baptizandus, Ne iterum ordinadus. Imprimitur etiam character in CoB firmatione, ut eonfirmati Λ: fitini existentes possimus nomen Christi audacter eonfiteri. 5c obsulatibus rest stere. Imprimitur quom character in ordinibus, ut possimus spiritualia ministrare. His itam praelibatis, dicemus quod eum chara .cter sit quaedam potentia spiritualis, ille qui ordinatur in m. non suscipit characterem aliua e haractere sacerdotali i na ct episcopatus ellat ordo imprimens alium characterem a sacerdotali, sicut sacerdotium est ordo imprimens alid
eliaracterem a charactere diaconali sequeretur
illud intonueniens, quod quis posset fieri episcopus .etiam n non esset sacerdos. Ordinatio ergo episcopalis, quae est supra sacerdotalem, posset fieri per saltum, de posset quis fieri episcopus
eundu se, stilaum directivum importat. Vnde si non factus sacerdotiquod falsum est .Est tamendi Dionysdicit, characterem esse signum sanictae eontractionis 6e participationis diuinorci& seeunda comune dictum Magistrorum .e hasta terest distinctio imprelsa animae rationali.
Sed omnic distinctio 3e omnis differetia N: omsnis relatio findat in aliquo, ut si aliqui sunt similes hoe est quia habent easdem qualitates : 5e nsunt disserentes hoe est quia habent alia; persfectione g. Aliqua ergo perfectio imprimitur in anima postqua distinguitur ab alia anima, ratione euius dicitur illi animae esse character ima pressus. Si ergo quq rat quid sit ille eharacter. Dicemus, quod est quoddam stgnaeula re quaedam potestas impressa animae, perquam ad spis
diligenter aduertendum.qudd Hugo dist. s a. Solicitudo, norauit tria notanda. Primu . quod praetermisso baptismo,nullus ordo potest recipi. Secunda,l praetermissis omnibus minoriabus ordinibus. sacer ordo non consert. Tertium P praetermisso sacerdotio, episcopalis ordo non datur. Primum quidem. quod praetermisso baptismo non consertur aliquis ordo i se tertium . sp prxtermisso sacerdotio, non consertur ordo episcopalis . vera sunt, sed ob aliam 5: aliam ea ulammam in baptismo confertur caraacter, qui est potetia receptiua, per quam sumus apti ad recipiendu alios eharacteres. ideo si illo charactere Ne illa potentia careamus , characte
ritualia dedicatur. Propter quod Magister. . D res Ordinis no poterim ut recipere: sed quo sen. dist. a .voleas di finire ordine quatum ad ipsum characterem ait, Quod ordo est signaculum quoddi quo spiritualis potestas tradit ordinato. Et ideo ibidem ait, quod character spistitualis est promotio ptatis. Verum qa per ligesensibilia sumus apti nati manuffci in intelligi, bilia. m character no sit aliud il potentia quς dam spiritualis, per qua anima habens h mctipotentia quasi per quodda signaculu Ne p quendam e haractere distinctum ab alia anima limGipotentia non haberet eum ergo inueniamus triplicem potentiam in rebus corporalibuς, videlicet potentiam recipiendi cuiuimodi est potetia materiq,potentia resistendi Mut dura se fortia praetermisso sacerdotio, non imprimatur nos bis ordo episcopalis .ex hoe veritate habet, gain sacerdotio imprimitur character sacerdotastis. qui character per ordinem episcopale perficitur: nee videt differentia inter sacerdotem & m nisi illa, quae est inter hominem pueru N: hominem virum . quia homo vir est homo magnus de est homo perfectus, homo puer no est magnus nee est homo usquequam persenus.
Ideo de quolibet p5tifice dr. quod est sacerdos magnus: a: Dionysin de Andilica Hierarchia
in cap . de sacerdotalibus persectionibus. Diaconibus attribuit purifieare, sacerdotibus illumina , episcopis perficere. Sicut ergo Fes hune or
30쪽
PAPAE.dinem. quem videm ut, habet esse aliquid simpli A eonstat quidem quod multa potest Beere episciter il habeat esse persectu . ut prius est puer cist viti ita prius oportet φ sit lacerdotiu in quo
imprimitur character sacerdotalis, et detur episcopalis ordo. in quo imprimitur persectio illius eharacteris. Sed illud secunda notabile .l no recipiatur sacer ordo nisi prius recipiatur aliquis de minoribus ordinibus. Distim est: nam oes ork Ide ebara dines habent e liaracteres suos distinctos ut pos . sit unus sine alio recipi, bc possit quis per saltu ordinareti si ordinatur per saltum. non reordinatur, sed imponitur ei pq nitentia, di suppletur quod eli omii sum. Vnde purus laicus potest recipere ordinem saerum . sicut dicitur in glosa sagalainr rara per Dist. o. e Sicut. Tameta nulla glola dicestra ti Presb. ret.ex quo characteres sunt distincti, de impres B ordo episeopalis haberet persedistinctu me hac OPus,quae non potest fimplex sacerdost quia potest eo nsecrate 5: eon serre ordines non solum minores, sed etiam maiores: quod non potest simplex lacerdos nee ex esimissione nee ali
modo. Nunu enim simplex sacerdos potest eo secrare aliquem in episcopu . nec poteli conserre tieros Ordinest vel ergo hoe est,quia aliqua potentia spiritualis est in episeopo, quq non est in simplici sacerdoter vel quia persectiori modo est in episcopo, si in sacerdote. Sed primum stare non pol quod potentia spiritualis aliquant in episcopo. quae non fit in simplici lacerdote quia huiusmodi spiritualis potentia, de qua hie loqmur. nihil est alind si charaeter: Si enim
nimis per . siones sunt distinctae .consequens est. quodp5t
imprimi e haracter superior sine inseriori, ut eo
muniter Theologi tenent. Revertamur ergo
ad propositum,& dieamus quod quia ordinesse inuicem non praesupponunt de necessitate,
sed de congruitate, quia potest eonserit quiliabet ordo superior stne inseriori . consequens est quod quilibet ordo tam sacer et non sacer haabeat suum proprium eharacterem i sed cum ordo episcopalis no potest eon serri sine lacerdoatio, ut comuniter tenent Theologiae Iuristae, eonsequens est qu6d ordo episcopalis non habeat per sedit in tu characterem ab ordine iacerdotali: quod primo declarare volebamus.
Incipiisecunda pars huius Capitis,declarans quod
licet hi redine viscopali non imprimatur chara aer, imprimitur tame perfectio characleris.
. Ita, quo in ordine epissi eo pati no imprimit peri se e haracter alius achal taetere lacerdotali,quial tune posset eoserri episl eopatus sine secerdotio, i volumus declarare qui secundo proponebae. t videlicet quda in ordine episcopali qua uis non imprimatur ibi character primitur tamen ibi persectio characteris D non euiustun . sed characteris sacerdotalis. illoe ergo fit in ordine epistopali qu6d ex huis
hismodi ordine perficitur Ne completur charas eter lacerdotalis, quod ste declarati quia si sunt duo agentia.quoru unum no potest aliquid.qclnon potest aliud, ex duplici eaulaeaeteris patiabus hoe potest eontingeret vel quia aliqua postentiam habet hoe agens, qua non habet illud: vel quia illam eandem potentia persectiorem
habet. st illud ut st aliquis potest videre a longe
aliquid.quod non potest alius, vel hoe est, quia hoe habet virtute vistuam, qua no habet alius: vel si virus hiat virtute vinua, Gpletiori tamen modo habet huiusnodi virtutem ille, qua alius:
raeterema sacerdotali, sequeretur illud in eo nueniens quod supra tetigimus, qudd posset fieri aliquis episcopus ab et eo quod esset sacerdos. taut potest fieri laeerdos abso eo quod si Diaconus. Poterit ergo aliquid episcopus qd non
potest sacerdos, non propter modu primum
aliqua potentia spiritualis, vel aliquis character imprimat in ordine episcopali alius a tharaetere sicerdotali, eos uens ergo est quia hoe siseefido modo, videlicet quod episeopus no habeat eharacterem nee aliam spiritualem potentiam, sed habeat persectiorem huiusmodi chas raeterem 5e persectiorem huius nodi pote itate. Propter quod bene dictum est quod in ordinec episcopali non imprimitur e haractet, sed persectio characteris nihil est enim aliud episeopusu lacerdos persectus , vel est laeerdos qui potest alios sieerdotes Beere: Sie. n. dicemus de latera dote de de huius ordinibus ne ut dicimus de aliis naturalibus rebus. Aliud est. n. esse homine. Ne
aliud esse homine qui potest alios homines generare: nam homo puer ho est, sed non est homo persectus qui potest alios homines genera rei & st ille qui est homo puer, crescat 'c fiat vir, ut possit alios homines generare, non est laetus homo alius, sed lactus est homo persectiit Sie lacerdos simplex laeerdos est, sed non est sacerdos qui potest alios sacerdotes lacere. Si ergo simplex lacerdos episeopetur, non imprimitur ei alia sacerdotalis potentia, nee imprimitur ei alius e haracter, sed ille character lacerdotalisque hebat perficit, ut ex hoe sit sicerdos petis eius ut possit alios laeerdotes sacere quia secundum septentu senteriam, Vnsiquod persecta est, cum potest sibi simile generare. Sacerdos ille, qui non potest alios lacerdotes lacere, non est sacerdos usquequam persectus: episcopus autem qui hoc potest. dicitur lacerdos persectar. Aduertendum ergo, quta multu videtur simile de sacerdote simplici 5e de lacerdote episcopo , de de homine puero Ae de homine viro
Puer .n per potentiam caloris naturalis, qua habet, potes cibum conuertere in alimentum: sed