장음표시 사용
61쪽
nee unqua sacerdotium eiu se eis luit. Immo et moriens poterat diei eius sacerdotium semper vivere,quia per mortem eius situm sacerdotia non amisti suam emeatiam eum ex sua morte.et
ex sua passione habuit hoe sacerdotium emeastiam. Nam hoc modo fuit christus sacerdos, flehottia, quia moriendo in eruce obtulit se Deo Patri,& soluit prstium pro humana natura,Pst quod nos redemitici: Deo patri nos reconciliasuit. Pollant. n. alii homines fieri sacerdotes, di
fieri pontifices de esse vicarii ehristi, sed non proprie dicunt esse christi successores, quia tune fierent pares christomuod est impossibile. Sueeessor quidem dicit esse par 5: aequalis ei, cui sues cedit. Reseredo igitur verba Apostoli ad ipsam
personam christi scut referri debent, tones aduersariorum nihil concludunt. Arguuat. n. quia christus estiacerdos in Mernu, ideo tali lacerdote vivente non pol ibi esse rensitiatio, sed nos plus cocedimus u rsines arguant. Dicimus autem in quantu ad personam christi de qua loquitur Apostolus, eum suu sacerdotium sit eternum,non potest ibi esse renuntiatio, nec celso. uia non pol esse alius christus: ideo .n. quis ceit, vel quis renuntiat, ut alius in suo loco insti tuatur, nec etiam pol ibi esse accessio,quae sit papter defectum eius, cui accedit, fiat quem moda
dicimus Augustinu Valerio no successisse . sed aecessasse, quia vivente Valerio sactus est Augustinus Episcopus Hipponesis sicut habet, ea u.
T. q. . c. Non autc.Hoc .n .esse non pol in christo, quia tunc esset desectilius christus. Ac est eniduo christi. Nee pol ibi esse depositio, quia christus peccatum non fecit, nee inuentus est dolus in ore eius. Nee pol ibi esse successio quae fit permo Re, quia christo moriente dici poterat eius sacerdotium vivum, quia non amicti sacerdotia
illud vigorem situ per morte christi, immo per mortem, de passionem christi habuit illud sacerdotium suam vim,& suum vigorem cum exta
Ecclesia inde tere christi dormientis in inice dicatur esse sorypsit in tui . maia Eccles a. 5: exinde sacramenta ecclestasti ea dieantur habere suam virtutem, ut pol patere ex Glosa ad Ro s. Vetu quia intellectus hominis non quiescit, eum sub sacerdotio Christi fiant quotidie noui sacerdotes. 5: eum sub tali sacerdotio homines mortales fiant sacerdotes, Heb. . . merito dubitatur, quo dicat Apostolus. φ sub sacerdotio leuitico plures ficti sunt sacerdotes, volens ex hoe illud sacerdotium distinguere a sacerdotio Christi. cum 5e sub sacerdotio Christi plures facti sint sacerdotest Sciendum ergo, in sub sacerdotio christi omnes lacerdotes possunt dici unus secerdos propter tria. Primo rastione oblationis. Secu ndo rone rei oblatς Tertio ratione comemorationis. De annuntiatios nis. Primo quidem cies sacerdotes sunt unus sacerdos rone oblationis, quia omnes offerunt in persona unius sacerdotis , 6c omnes conficiunt
in persona unius lacerdo Lin persona christi, , quia, ut supra tetigimus. quilibet saeerdos 'eum
conficit, dicit, Hoc est. n. corpus meum. CO stat autem quod eorpuς quod eonficit sacerdos
non est corpus ipsus sacerdotis, sed est corpus Christi, ergo eum quilibet sacerdos conficienado dicat, Hoc est eorpus 5: illud non fit corpus suum, sed sit eorpus Christi. ergo nullus sacerdos cum conficit loquitur in persona sua . sed quilibet loquitur in persona Christi ergo cum
conficiunt offerendo, Se conficiendρ corpus christi. omnes dicuntur unus sacerdos, quia omnes induunt personam unius lacerdotis L Christi. Non aut se erat in lacerdotio leuitico .cp ipsofferrent in persona unius Δ: eiusde se eerdotist
tot ergo erant tune sacerdotes, quot erant offferentes, Ne ideo dicuntur ibi plures sani saeerdostes, dicuntur ibi homines mortales fieri sacerdotes: sed sub sacerdotio christi, eum oci sacera dotes offerrat in persona christi qui est aeternus de immortalis, iucuturo es sacerdotes esse unus sacerdos, bc quantum adlicie piit dici immortales, quia conficiunt in persona eius qui qternus est 5e immortalis. Secundo sub sacerdotio christi dicii tui omnes sacerdotes esse unus sacerdos non solum rone rei offerentis, sed etiam ratiosne rei oblatae , quia oci offerunt unam 5e ea nodem rem,videlicet corpuς christi verum. Non autem se erat in sacerdotio leuitico.quia no Miserebant ipsi in rem, nec ipsum veru corpus xpi, sed offeretiit animalia quae erant figura eius. Constat autem,ipse res in se non est nia una de eadem, sed;nius 6c eiusdem rei psit esse mulatae figure. Ideo ratione rei oblatae sub lacerdostio leuiticovnus se eerdm erat multi sacerdotes. quia unus sacerdos multas res offerebat, Λ: iterii do oblationes semper aliam Ne aliam rem offerebat, quia non erat idem animal quod of&retae uno die, Ac quod offerebatur alio etsi erat idem specie, non erat idem numero. Sed sub sicerdotio esuisti multi sicerdotes immo omnes lacero dotes de ratione rei offerentis, de rone rei oblastae sunt unus 5c idem sacerdos, quia omnes issetum in persona unius christi, N: omnes o runt unum 5: idem corpus, non solu unum de idem specie. sed etiam unu Ne idem numero: om' nes. n. sacerdotes offerunt, Λ: omnes conficiunt
illud idem corpus numero, quod christus traxit de virgine, quod suit eleuatum in cruce . quod
resurrexit a mortuis, Ac eum quo christus ascendit in egium. Tertio sub lacerdotio christi oes
sacerdotes pnt diei unus lacerdos rone eommemorationis, siue rone annuntiationis: cum . n. hoc sacramentum celebramus, comemoramus
mortem Christi, vel amiunnamus morte eius, iuxta illud Lucae. ra Aecepto pane gratias egit, Ac stegit, se dedit eis dices. Hoc est corpus mesi, quod pro vobis tradetur: hoc facite in meam comemoratione. Et Prim ad Cor. Qiaotiens Card. Cun. . . maducabitis pane hune, Ac calicem bubeus mortem diu annuntiabitis. Sed s quaeres, quare
62쪽
PAPAE. 28 quare in hoc sacro eomemoratur vel annuntia A tione eoru qui coficiunt vel qui offerunt,qa omtur mors chri illi Dici potest, i, imminente mor nes eonficiunt in persona unius christi: bc ratio te, instituit hoc sacratuctum, ideo hoc facimus in memoriam mortis eius. re hoc faciendo ans nuntiamus mortem eius. Vel possumus dicere quod ex vi sacramenti, in hoc sacramento corapus est separatum a sanguine,&e conuerso: est
enim sub utram specie totus C hristus: sed hoe
non est ex vi sacramenti, sed ex naturali concomitantia. Id. n.ibi dicitur esse ex vi sacramenti in quod facta est conuerno, vel in quod facta est transubitantiatio: et quia substantia panis non convertitur, nec transubstatiatur nisi in corpus
elitisti,ideo ex vi secram cti sub specie panis noest nisi solum corpus i sed quia illud corpus habet languinem suu sibi naturaliter coniunctu, et Best animatu .ideo ex naturali concomitantia etiasub specie panis est sanguis, anima, β: totus christus. Sic sub specie vini ex vi sacramenti non est nisi sanguis tantu, quia substantia vini non conuertitur nia in sanguine, attamen quia ille sano guis est coniunctus corpori, quod est animatu, ideo etiam sub specie vini est sanguis, corpus, anima,& totus Christus. Igitur quia ex vi sacramenti sub specie panis est corpus tantu, sub specie vini est sanguis tin, ideo dicitur m in hoc sacramento conficitur eorpus ex vi sacramenti separatum a sanguine, &econuerso. Et quia hoc tuit in morte, P sanguis fuit separatus a corpos re, ideo quotienscunt hoc sacimus,agimus mene rei qua offerunt: dc ratione eius quod comς morant Ne annuntiant, quia omnes commemorant : annuntiant eandem mortem Christi
Hoe fit idem per idem, ut est per habita manifestum,& declaratum. in
uae ultimae rationes, O per iam cap. X X II. uersariorum duae ultime rationes, O ser ii
diuti clare , manifesiesoluuntur.
Eclarata mente Apostoli, quomodo ehristi sacerdo. tium sit aeternu, Ac quomos do sub sacerdotio leuitico plures facti sunt sacerdotes:
omnes sacerdotes piat dieiunus sacerdos, volumus ex his descedere ad soluendum aduersariorum duas ultimas rationes, undecimam,videlicet Ne duodecimam. Ostendebatur quidem in praecedentibus i l praefatς rationes non erant fim mentem Apostoli. 5: contra nos nihil concludebat, sed hie volumus disctas rationes specialiter pertractare. Arguebat quidem undecima ratio, quod quia Apostolus vult Ne probat sacerdotium Cht isti esse qternu, o sequitur ipsum esse sacerdotem aeternum: ergo, moriam mortis christi, de annuntiamus morte C in dicunt nullo modo pol esse vita summi Poneius. Ex his ergo patere pinest ..in hoc sacramento id e comemorat, Ic annuntiat seipsum:
quia sub specie panis ex vi sacramenti non estias torpus tm, ideo eorpus Christi sub specie panis comemorat, Ne annuntiat seipsum ut fuit separatum a sanguine, quod filii in morte Chrita Sila etiam quia sub specie rini ex vi sacramenti non est nis sanguis tin. ideo sanguis sub spocte vini comemorat , dc an mittat seipsum prout fuit susus in passione , 5 prout fuit separatus a corpore. Ergo quia in hoc sacram cto id e commemorat Ne annuntiat seipsum, eadem est comemoratio.& eadem annuntiatio dc ratione rei comemorantis sue annuntiantis, Λ: ratione rei cotificis,& summi sacerdotis gne summo sacerdotio: ideo concludunt i Papa renuntiare no potest. Addunt quidem quod videtur nimis extraneum 5e a ratione remotum P summus pontis
sex,qui est verus successor de vicarius Iesu Christi qui est sacerdos in ternum possit absolui ab alio u ab ipso Deo , quia aliquo modo pollet vita summi sacerdotis esse sine summo sacerdostio. Adducunt autem duodecima rationem, Psi potest renuntiare summus pontifex ς, Apo ostolus nihil concluderet. Dicut. ας s.vita sumsmi sacerdotis potest esse s ne sumo sacerdotio, argumentum Pauli, ubi dicita, fim legem Moasaicam plures facti sunt sacerdotes et cet. penitus memoratae sue annuntiatq: quia tui diximus) D nullum videretur esse sed falsitatem contineret: idem cJmemorat.& annuuat seipsum; sed in sis nam posset argui contra Apostolum. Quare
cerdotio leuiseo comemoratio ibi esse non poterat quae est detre praeterita. quia christus nondum erat passus. st vero illa animalia oblata a nuntiabant vel significabant morte christi, hς eannuntiatio non erat per eandem rem, sed per aliam.& aliam, quia non erat eadem res annuntians 5e annuntiata. 5: figurans bc figurata, quia res fieturas erat agnus, res figurata erat christus: oc quia semper assumebat alius,5: alius agnus, qui immolatus figurabat 5: annuntiabat moratem christi poterat dici alia, Ac alia annuntiatio.
Patet ergo ex dictis. oe sub sacerdotio Christi omnes sacerdotes possunt dici unus sacerdos raChristus sempiternum habet sacerdotium t Respondet Apostolus eo P manet in aeternum: Dico tibi Apostole non est verum, quia potest in sua vita renuntiare, N: non erit sacerdos amaplius. Praemissis ergo his duabus rationibus eo modo quo aduertarii eas formant. Ne sub eisdeverbis, sub quibus eas formant, volumus dictas rationes soluere. Soluemus qui de eas quadrupliciter. Primo prout verba Apostoli directd tangunt personam christi. Secundo prout illa verba st applicentur ad sacerdotes, q ui sunt puri homines, non arguunt de his quae sunt iurisdictionis, sed de his quae sunt oblationis: vel ar
63쪽
spiciunt tharacterem sacerdotalem. que habet etiam sacerdotes simplices. Tertio solvemus rationes prefatas prout Apostolus loquit de sue
celsione per mortem, uullam mentione faeientde successione per renuntiationem. Quarto,
solvemus rones illas prout sim mentem Aposti sub sacerdotio leuit leo multi lacti sunt sacer, dotes, non aute sub laeerdotio Christi. sub quo omnes sacerdotes sui quasi unus sacerdos. Prospter primum sciendum,' sicut supra tetigimus verba Apostoli de aeternitate sacerdotii directernon respiciunt alique hominem puru, sed sola personam Christi i Loquitur. n. Apostolus, ut patet ad Heb. . de sacerdotio, quod iureiurado firmatum est, illud psalmi adducens. Iuravis do Eminus et c.Cum ergo ne habeat in Psalmo, ex utero ante luciferum genui te,quod propriὸ copeiit filio: postea sequitur. iurauit Dominus de non nitebit eum, tu es sacerdos Icci Ille ergo Deus pater qui genuit te ex utero, idest ex sua substantia, di ex sua natura Rcunda, ille iurauit, idest inconcussa vetitate firmauit, Λ: no pq nites bit eum, quia no mutabit suum firmum propossium, sed semper erit sacerdos inqternum. Caergo hoc non possit competere nis Personae
Christi, verba Apostoli non sunt referenda dis recter ad purum homine, sed ad persona Christi. Nihil ergo colludit de renuntiario ne Papq, qui erat homo purus. Optime: ergo concludit ratio penultima siue ratio undecima, quod quia CChristus est sacerdos in sternum, ideo ibi non
potest esse renuntiatio: quia si renuntiaret, non esset sacerdos in pernn immo nec per mortem,
nee quo ess* alio modo pol esse successio sub tali sacerdotio. Ne etiam optimἡ arguit rct duos decima quia si potest Christus renuntiare, posiset ei alius succedere q eci verus Christus hcut
ipse. 5c se non esset sacerdos in sernum.Conse ludunt ergo rationes praefatae quandam veritatem de persona Christi, sed si ad aliquem purum hominem adaptentur,no arguunt, nec cocludunt. Secundo possumus praefatas rationes
latuere. quia s illa verba Apostoli adaptent ad sacerdotes, qui sunt homines puri, ea Apollo lux non loquatur de sicerdotio quantum ad ea quae sunt iurisdictionis; sed quantum ad ea qus sunt obrationis patet quod dictς rones nihil arguunt, nee concludunt. Cum . n. Apostolus loquitur de huiusmodi sacerdotio eterno, solum de oblatione loquitur, iuxta illud ad Hebr. .PChristus secit hocii. oblationem huiusmodi sesmel se offerendo, et. 8 .cap.dicitur,l omnis pontifex ad offerenda munera, Ne hostias eonstituis turi et nono Op .scribitur,l nem per sanguine hircorum aut vitulorii, sed per proprium se guinem introiuit semel in sancta. Ergo non lo.
quitur Apostolus de sacerdotio, nisi quantu ad oblationem prout Christus se semel obtulit paut factus est sacerdoso pontiis ad offerenda seipsum hostiam, prout non per alienum si guinem, sed per proprium sanguinem seipsum oblationem secit. Hςe ergo st volumus adaptare ad alios sacerdotes, qui quotidie in altari conficiunt eorpus Christi, de offerunt illud ide eorpus, quod Christus obtulit: licet Christus obtulit suum proprium eorpus in eruce sub ppria
specie, sacerdotes autem ostir ut illud idem corpus non sub propria specie, sed sub specie pasnis, quia ista respiciunt ipsam eosectionem eorporis Christi vel oblationem eius, eum ad hoe suffecit similis sacerdotalis tharacter, quia simplices sacerdotes verὰ conficiunt: patet prae/fatae rationes si aliquid arguunt, vel edcludunt de charactere sacerdotali, per que quis conficit verum torpus Christi, g, fiat oblatio,& hostia pro peccato et non arguunt , quod Papa non possit renuntiare papatui. Et eum directe non potest renuuare suo characteri sacerdotali, que
quis suscepit, ex quo nu qua potest ipsum deponere, quia limoi chara ter remanet etiam in anima separata, licet non ad hunc usum, ad quem est in praesenti vitat nec arguunt dictae rationes plus de Papa, quam de quocum sacerdote quia nullus sacerdos potest renuntiare suo characteri, cum non possit suum characterem depones re.vel l posti ipsum a se remouere.Tertio possumus praefatas rones soluere, quia Apostolus loquitur de taceessione per morte,cle nulla exspressionem facit de sue cessione per renuntiationem:Ppter ql aduersarii noliti petunt qa est
in contraria,' cum credunt contra nos arguere. eontra seipsos arguuti Volunt . n. ipst quod potest esse successo in papam per mortem , itas, cum Papa moritur , potest ei alius succede re, quod verum est 6c negare non possumus t volunt etiam oe potest fieri talis successo per renuitationem, A hoe volunt probare per Apo/stolum dicentem Christi sacerdotium esse aeternum. sed Apostolus probat aeternitate sacerdotii Christi per immortalitatem, non probat auatem I, moi aeternitatem per non posse renuntiare, sed per non posse mori. Ideo si volunt illi sequi Apollo tum, non cocludunt 23 Papano potest renuntiare, sed quo est immortalis, de non pol mori. Nam si Christus est sacerdos in ternio portet P semper vivat. Ac l non possit
mori, ut se sun dabat ratio undecima. Sic etiam
ratio duodecima quia secundu legem Mosaica plures facti sunt sacerdotes, fundat se super semper vivere,& non posse mori. Ideo ad Heb. . unde sumpta sunt illa verba,neut iacet textus, malit quidem supplent sub lege monica vel sub
sacerdotio leuiueo)plures facti sunt sacerdotes, idcirco qudd morte prohiberctur permanere; hie autem videlicet Christus, eo quda maneat in sternum sempiternum habet sacerdotium. Hςc ergo eoncludunt. Si volumus hoe adaptare ad Papam , concludatur q, Papa maneat ingternum,1 cocluditur F non piit plures assus
64쪽
mi ad papari, ita φ uno monete sueeedat alim. A ipsum sempra reat νῖuens ad Interpellandum o Propter quod eum aduersarii volunt,qu6d Pa nobis. um ergo per morie acceuerit ad Deu,
pae monenti potest alius suecedere, & nolunt ciuiarier oror iram simio a m - - --...ta.-
quia per proprium sanguinem introiuit in sancta,Ideo moriens in carne erat vivus ad interapellandum i&quia ut sacerdos interpellat pro nobis di offertoblatus pro nobis quantum ad sacerdotium poteli dici semper vivere.& esse sacerdos in sternum. Ex hoe autem patere potillud quod dicebatur in eap. t y. quomodo in Deradotio Christi non est nis unus sacerdos. eum in lege noua multi sint laeerdotes. ω quoatidie noui sacerdotes fiant,na, ut patet, licet huiusmodi saeerdotes snt mulsi, ae mortales, tamevi conficiunt non sunt mortalis, sed immortas 1 u n, P Lelmea nulla periona ira, quia coficiunt in persona ehristi, qui est imineris loquendo)potest esse talis uis pertana B mor iis .Non solum iram ex tribus pre habesciatimi, quae est aeterna: ille autem eum sit sis sed etiam ex eo quod nune quarto ducimus, paeudos iureiurando, quia iurauit Deus Ne non tet talutio ad illas duas obiectiones fundantes quod renuntianti possit hoe fieri .eum Apostolus expresie: velit quod sub sacerdotio Chrissicacerdoti morienti non potest alius sueeedere. nex, quod non vadunt ad mente Apostoli, l potius ad opposita mentis eius. Sed dices,st non potest in papatu esse suecessio per morieri quod unus succedat alii morienti, multo masgis non poterit esse per renouationem ut quMunus succedat alieti renuntianti. Respondebismus quia detis nobis Papam immortalem vel laminum sacerdote immortalem tunc dicemus P ille renuntiare non potestised nulla persona penitebit eum, quia nuna illud iuramentu mutabit nee infringet, quod Christus est saeredos in aeternum, neqpot renuntiare nee potest sdere,quia si hoe posset, non esset sacerdos in Oternum. Quarto possumus soluere rones praesseras prout sub sacerdotio leuitico nobis facti sunt sacerdotes.sed sub sacerdotio Christi omnes sacerdotes possunt dici unus sacerdos. Diocebatur quidem in praeredenti eap q, omnes sacerdotes sub saeerdotio christi sunt unus saeeraeos rone eontamonis. quia omnes conficiunt Iuc ino: quonin persona Christi Ne tone rei oblatς, quia oes ista alietatem important i nam si quis cofferunt eandem rem , videliret verum eo us c fit ut alius sit loeci sui: 2 st quis aecedit
se super aeternitate sacerdotii elitisti: quia eum verba Apostoli intelligenda sint de oblatione prout ehristus stipsum obtulit, patet oe Papa quantum ad hmoi oblatione,& inquantum caficit eo ut ehristi est immortalis, quia hoe eonficit in perlana ehristi,nem 5e alii sacerdotes, ain persona immortalis. Cum ergo omnes ciaeerdotes Fra hue moda snt unus 5: idem sacerados, 5: eum in uno, de eodem non proprie necessio, nee aecelso, nee renuntiatio, nec depost tio, nec transsatio, nee successior quonia omniast quis redis, hoe
Christi: de tone annuntiationis quia in hoc saeramento,ubi corpus Christi quod ex vi saeraciamenti es esse separatum a sanguine annum
tiat seipsum in morte, qudd fuit se separatumio: Anguis Christi,qui ex vi saeramenti conficie
separatus a corporeian nuntiat stipsum in morte, qui fuit effusus. 6e separatus a corpore. Igien istam aeternitatem sacerdotii volumus adaptare ad alios laeodotes. dicemus quod omnes sacerdotes inquantum conficiunt sunt immortas Ies, quia oeseonficiunt in perlana Christi. qui est perlana immortalis: Ae inquantum offerunt sint immortales,quia offerunt rem immortale. quia totum Christumi& inquanta annuntiant, iaecem, Geo ram Iolutae Ro: inquanta illud faciunt in eomemorationem D rum duodecim rationes. Chtim sunt immortales, quia rem immortale annuntiant Sed dices, Quomodo annuntiant, de qsio comemorant rem immortale, eum hoe
Deiendo mortem Christi annuntiem. 6e passoni Christi memoriam facianti Dicemus quω
Christus moriens erat immortalis, quia st erat moriens ut homo, erat immortalis ut Deus t fle, vi supra diximus possumus dicere melius de magis ad propositum, quia lieet Christus moreretur m separationem animae a corpore, tamen non motiebatur quantu ad essea iam morte diimmo moriendo fuit effieax remedia ad nos
tauanda. Ideo Apostolus loquens de saeerdoco Christi,ait. Accedens ad Deum per meta locum eius teneat; Δ: si quis deponitur, hoe fit ut alius praeponatur Ac s quis renuntiat, hoe fievi alius illud officium habeati & st quis trans sertur, hoe et ut ipse alium loeum teneat. & alius locum eius habeati di fi quis sucredit, hoe est Mipse ponitur ubi alius stetit. Cum ergo isti aliotatem importet, ubi ergo erit unitas &idelitas. talia proprie reperiri non psit i eo ergo modo quo tacerdotium Christi est aeternum.& prout oes sacerdotes sunt unus & idem sacerdos .ealia propriti non reperiunturi& per hoc sunt tal tae aduersariorum ronre due vi q. Et quia in prioribus rapitulis soluebantur aliae rationes decem ideo iam solutae sunt omnes adurifario cap. x xiri. In quo praeter praelabi as.la. rati mes adducuntur quaedam obuiationes aliae.
quibus obuiationibus per praeseris caritulum res hundetur. lIcebatur quidem in secun
de ordine dicendorsi,s in toto hoe ope quino age re volebamus, quia primo
65쪽
DE RENvNTIATIONE ciebant, quod fuit factum,in uno di eode cap. Seeundo volebamus illis ronibus respondere, quod valde diffisse sectum est, de per multa Aevaria capitula rones illa: sutu solutae de per traicitatq , di ad nihilum redact x. Tertio quidem
quia praeter narratas duodecim rones, aduersarii adducebant quasdam alias falsitates. de quasidam alias obuiationes, ideo volebamus illat falsitates 5: obuiationes describere Ac narrare. Quarto volebamus dictis falsitatibus, de obuia, tionibus rndere. Quinto de ultimo intendebat mus adducere ranes ad propos tu, de imponeste finem dictis. Verum quia illae falsitates 5: obuiatio nes, quas suis ronibuς aduersarii addidearunt, sunt modici ponderis di quasi nullius momenti ideo in hoc cap. combinabimus illa duo,s: describemus salatates Λ: obuiationes illas, fit indebimus ad easdem. Sciendu ergo falsitastes Λ: obuiationes, de quibus locuti sumus, N: quas faciunt aduersarii nostri, ad duo reducuntur, videlicet ad ea quae fuerunt in renuntiatiosne summi Pontificis, Ac ad ea quae sunt post re nuntiationem huiusmodi sub quuta, quae eredimus reserenda esse ad electionem:itas aduersarii dupliciter obuiant nostro proposito 5e veritati,uno modo ex parte renuntiationis. 6c in
de dicunt se accipere tertiamdecima rouem: 5 alio modo ex parte electioniς, inde dicunt uartadecimam ronem facere. Ita quod ex hoeuplici modo obuiandi diciat se facere duas rationes,quas numerant in duodecim ronibus antedictis, ut in uniuerso dicant esse 1 rationes. Ex parte ergo renuntiationis bene sumunt ter tiamdecimam ronem. Dicunt lin renuntiatione ipstus multat flaudes.& doli conditiones, re intendimenta, dc machinamenta, re talia interruenisse mille. ital esto, P posset fieri renuntiatio, ista in que interuenerunt vitiarunt ipsam renuntiationem. 5: reddiderunt eam illegitimam, inefficacem, Ac nullam. Volunt ergo per hoc concludere, P renuntiatio se machinata, sc tot dolostatibus perpetrata, non debet dici renuntiatio t Ppter qudd dato 2 potuerit renuntiare prout per habita declaratum es , non tamen renuntiauit, quia falsa renuntiatio non est renuntiario, sicut salsus denarius non est denarius , de homo mortuus non est homo: ut ex his verbis fortificetur dictum aduersarioria, ut sortificatum plenius destruatum nam quanto aliquid est masgis inuatum in altum, si ea sum patiatur, magis colliditur, Sc maiorem patitur fractionem iuxta illud Iob. Eleuasti me,& quas super verum posnens elisisti me valide. Hae autem obuiationes de renuntiatione, sunt quasi supra ventum positae,5c faciliter elidentur. Ex parte etiam electiounis,unde sumunt quartadecimam ronem, dic ut m estd in renutiatio tenuisset qd nullo modo se
cicut agerere, neq; credere multa tame ut aiut. postea interuenerunt cosequuta. que electione
vi efficacem 6: nullam reddiderunt omnino.
A His itam praelibatis, vo Iumus priso soluere rationem tertiam decimam,in qua narrantur ob
viationes sumptae ex parte renutiationis ad qua quadrupliciter AEdebimul. Primo quia obuistione; illae sunt falsae, Ac peccant in materia: sescundo quia non syllogizant, Ae peccant in sorma: tertio quia no sunt ad propositum. 5: in nostra materia non concludunt: quarto qui a qa
dicunt non esse renuntiatione, et renuntiatior
nam non solum dolosa 5: fraudulcia renuntiastio dato cy se esset quod non est crededum suisset potest dici renuntiatio, sed etiam renutiatio
coacta est dicenda renuntiatio , cum voluntas
coacta si voluntas ta sententia Sapientia. Prismo quidem soluimus dictas obuiationes per interemptionem, dicentes ' sunt falsae,ae peccant in materia. Potest quidem ex pluribus adhue viventibus comprobari domina Bonifacili Papam VIII tune in minoribus agentem, de Cardinalem existentem persuasisse domino me Cς Iestino, P non renuntiaret : quia sufficiebat eo legio quod nomen suae sanctitatis inuocaretur super eos. Et quia etiam pluribus audientibus hoc factum fuit, ideo in renuntiatione non fuerunt illae dolositates, nee illa machinam cta, nec illae fraudes, ut aduersarii asserebant. Securido possumus soluere dictas obuiationes, quia non
solum recipiunt latis 5: peccant in materia, sed etiam non syllogizant de peccant in forma. Nacum .liquid persuadetur alicui, vel illud est ad bonum non solum person ς.sed totius ecclestgrvel est ad malum personae vel squod peius est γad malum ecclesiae. Si autem sit ad bonum ecclesiae re perlanx, nullo modo debent dici stat des, nec dolostates, nee machinamenta, nis forte secunda reputatione hominu qui ea, quς bonitates sunt, fraudes N: dolostrates nominant. Nam in quibus sumus Dei minita, non debramus curare, si ex hoc famemur apud bonos, Ac infamemur apud alios: 5e s ex hoe vocemur veraces apud peritos, de seductores apud alios,iuxta illud ad Cor.c. In omnibus exhibeamus nosmetipsos, sicut Dei ministrost 5: post multa verbae idem subditur per infamiam, Ne bonam fasmam de vi seductores. de veraces. Maniseste. n.
P patet. φ inducentes C testinum ad renunciandum, erant Dei ministri.cum hoc expediret eeelesiae Ne personae. Vbi ergo erat tantus pro Dctus,fraus ae dolostas diei non debet, nis fortὰ sim reputationem hominu , quibus si vellemus in omnibus placere, non essemus serui Christi, iuxta illud Apostoli. Si adhue hominibus plascerem Christi seruus no Meira. In his ergo quq sunt fui reputationem hominum , dumtamen agamus quae sunt in Dei ministerium. no debe
in curare, utru dicamur veraces, vel seductos
res: nec etiam virum inde simus famost vel infimes. Tertio possumus soluere obuiationes habitas, dicentes, P. non sunt ad propositum, Λ in
materia nostra uon arguunt, nec concludunt.
66쪽
Nam in electionibus aliis vel renuntiationibus Aaliis talia locum haberent, quia ibi est superior, qui potest de talibus eognoscere: sed in renunatiatione papali cie in electione papali nulla talia sunt admittenda. nin forte esset haereticus qui esset electus in Papam, quia tune esset in destructionem ecclesiae talem exceptionem no admittere, cum ad ipsum spectet determinare quςstiones de his quς sunt fidei; sed si aliae exceptiones
admittutur, hoe esset in malum 5e in destructionem ecclestae tales exceptiones admittere,quia tune non esset superior, qui iudicare posset: ehit
Miles a acephala. Ae sub magno periculo vacillaret. Quarto soluere pollumus obiectiones iam dictas,quia dicunt non esse renuntiatione ubi est renuntiatio:aiunt. n. 9, renuntiatio cu las Blibus , quas vocant dolositates Ac fraudes, est inselficax, 5e nulla. Ad quod dicere pollamus, plus habet de inuoluntario id quod fit per eoactionem, quam quod fit per inductione vel per suggestionem:de suggestio vel persuasto tue est dicenda fraudulenta, quando est in malum personae, 6e quado scieter persuadetur quod est in malum alicuius, Ae potissime persuasto est dicenda dolosa, quando est in malum Ecclesiae: sed haee non fuerunt in renuntiatione C estini, ut supra tetigimus: opter quod quae ibi fuerunt missa, fraudes vel dolositates vel machinationes vel aliqua huiusmodi non debent dici. Res uertamur aut ad propositu. 5: dicamus, P plus habet de inuoluntario quod fit per coactione, cfc tam e voluntas eoacta voluntas est, non Pineoaetione sit aliquid de inuoluntatio. : dedissplicentia. Tn voluntas coacta dicit voluntas.sa plus est ibi de voluntario et de inuolutatio, ut si quis metu naufragii dicatur eoactus plicere merem in mari, Vel si quis metu mortis eoas
istus dieat laetificare Idolis. Licet hoe vel illud vel quod cum simile habeat aliquid de inuoluntario, plus tamen habet de voluntario quia Ne sdisplicet sibi proiicere merces in mari, plus dissplicet sibi perdere vitam. Et quia potius vult habere vitam a habere res.ideo illa proiectio , ut salvet vitam, licet si volutaria re inuoluntaria, plus est tamen voluntaria et inuoluntaria. Sic cidicendum est de laetificatione Idolorum, di de se quo eum simili. Immo eum aliquis proiicit merces in mari, cum in potestate sua de in voluntastate sua sit accipere res de proiicere, vel non a cipere e non proiicere, quis unqua dicere posset, g, hoe non fit magis voluntarium a inuosluntarium Voluntas ergo coacta voluntas est. Ideo in tertio Ethieotu, ubi philosophus determinat de factis per violetiam, ait, Talia sunt voluntaria, Ne inuoluntarias Ac subdit) magis assi,mdantur voluntariis, idest plus habent devo
lumario et de inuoluntario. Igitur, ut diximus.s voluntas eoacta est voluntas, renuntiatio eoacta debet diei renuntiatiot multo ergo magis
renuntiatio persuasa dicenda est renuntiatio. Sed dices qu6d licet renuntiatio persuasa si renuntiatio , tamen cum ste ages ignoret. quid res
nuntians faciat, di dolo inducatur ad hoc ages dum, quavis hoe non faciat qudd illa renuntiatio non si renuntiatio, hoc in facit i nihil vasleat Ne nihil teneat quod per talem renuntiati
nem efficitur. Simile . n. videmus de voluntate coacta, quia licet voluntas coacta sit voluntas,
tu non videntur tenere nee valere quq fuerint per coactionem vel per metu laeta, 5e maximest esset metus qui postet eadere in constantem virum. Sed quicquid de eoactione sit, quia hoe
non tangit nostram materiam quantum autem
ad renuntiatione dicere possumus, cput supra tetigimus,renuntiatio illa no debet dici dolosa, quae fit in bonum Ecclesae, Ac personae t immos plus est in tantu sorte' talia non tenent vel novalent, inquantu habent aliquid de inuoluntas ris. Sed ostendere volumus a, dato P per circuuentionem, de per pulchra verba fuisset indus eius ad renuntianda. non deberet dici 2 renuntiatio tabuisset aliquid de inuoluntario. Nam inrantum qui sunt hmoi Iint de inuoluntario, inquantum hiat de ignorantia ut quia ste agens
nescit 5: ignorat quid faciati sed ut probat philosophus. 3 .ethi. non omne quod fit per igno/rantia debet dici inuolutarium, sed quod est triste, 6e quod fit eum pς nitudine: quando. n. quis aliquid iacit per ignorantiam,st postea cum res cognoscit se,Ne cogitat. 5e videt quid fecit, si tristat Δ: ppaueti potest illud diei inuoluntarium. quia participat aliquid de inuoluntario. Dato ergo φ Celestinus fuisset induetus ad renuntiandum, quantacum postea cogitaret, N: quantucunm aduerteret de hoc quod secit, quia renuntiauit, non debuisset tristari nec ps nitererre fi tristaretur vel ps niteret, male faceret eum hoc esset bonum animae sux,ql prs ponderat omni bono corporali. Et cum esset bonum totius Gesectae, quod praeponderat omni bono causam, ergo scinde iure no debebat tristari
nee pqnitere,de iniuster fuisset tristatus vel ps nituisset, se dato P per ignorantiam, Ac inductushoe fecisset, non deberet de illa ignorantia habere aliquid de inuoluntario, dato qu6d haberet de inuoluntario sibi facto, non tamen haberet de iure: quia iustior esset. 5e magis pira ius, Δρω s sim ratione ageret,no tanti edo de hoe quam paenitedo inaeist serie talia.essent admittenda quae rem inuoluntariam ronabiliter sacerent, quia dolosa fuisset illa inductio. Δ: fraudulenta fuisset illa persuasto,attamen pr*fata nihil tale habent.eum no sit ronale quod quis de bono opere doleat. Quod aute addebatur,2, homo mortuus no est homo.& φ falsus denarius non est denarius. Dicemus p no debet dici illa renuntiatio mortua, immo debet dici viva, desis ius, Ne fim rationem valere, cum fim ius 5e rationem ageret renuntiando, deno' exponendo se periculo in comune bonum. Nee debet
67쪽
DE RENUNTIATIONE dici illa renuntiatio falsa nee fraudulenta , quae A sumpserit nominare , illa abs vlla exrepsone erat in bonum ecclesiae Ne personae. Hxe autenon dicimus P homo sapiens de peritus, de qui
bene sciat gubernare ecclestam .renuntiare non
possit, sed hoe ideo diximus P pretata renu notiatio non solum fieri potuit, sed sine petrato, de eum merito facta fuit sed sciens Oe peritus et, uis mi hoe facere, peccaret sorte id faciendo.
Diximus quidem hae e omnia, ut semper ectetus eludamus csitra aduersirios qui salsam alserat. Nam si dieant , illa renuntiatio non fuit renatiatio, asserunt falsum eum Ne coacta volutas sit voluntas. Si vero dicant quod fuit renuntiatio, sed non quod teneret re valeret, quia ex pte ins
ab uniuersali Gesessa Rom. Pontifex habeanquia duabus partibus electus fuerit,Ac receptus. In aliis ital electionibus pnt haee habere loesi, in electione autem summi Pontifieis, ubi n5 est superior qui eognoseat ubi publieum bona ex.
poneretur periculo ,duabus partibus Cardinalium consentientibus . nulla est exceptio admittenda in ist tantum pro haeres, euius ea usa est superius allegata. Tertio possumus soluere obuiationes praefatas. 23 rone proponetium no sunt ad propositum quae proponunt: nam eum ipsssuerint de eligentibus, eotra illud propositum, cum fuerit eorum propositum, sacere non posducentium fuit dolosa 5e fraudulenta, ex parte B sunt. Dicentes. n. quod in ipsa electione aliqua inducti suit per ignorantiam perpetrata, patet talia interuenerum, eum ipsi fuerint de eligenti
non debet dici dolus neu fraus
bonum ecclesiae. 6e personae .Qd vero de ignorantia addituri dicemus ,' dictat r6 naturalis Pnee de renatiatione , nee de quacum re dici po/test.quod facta per ignorantiam non valeat vel non teneat, si ea cognita fle ignorantia amota, non potest dici quod hoe faciens rationabiliter pς niteat vel ronabiliter tristet quae omnia sunt per habita manifesta, Ne maxime si non sti ignorantia. quam habent amentes vel ebrii. sed qua
habent fimplices 5: gross, qui cognoscunt sidagunt, licet cogitare nesciam que cogitanda
bux, sunt minime audiendi. Quarto possumus easdem obiectiones soluere, quia dicut electionem illam nulla esse: nam quiequid sit de aliis electionibus ubi ex vitio personae vitiat electio, hie aut tenet electio, nee ne vitiat, nee ste eam ipot electio sumi Potificiis ,seut electiones aliqrmo tenet de iure Ac valet limoi electio .ubi non valeret electiones asς. Falsa ergo reeipiat, quiano est eredibile talia iterueni peetat in forma,sia no est st mile de hae electione, Ac de aliis irone igitur pponentia hae obiectiones non sunt ad propositum cum ipsi proponentes fuerint de sui. Solutis ergo obuiationibus sumptis ex par e eligentibus Quinto 5e ultimo per praefata versee renuntiationis, primo quia salsς erant de peetabant in materia. eudo quia procedebant in equivoco & peecabant in forma, quia non quς
libet inductio debet diei dolosa.& maxime si sit
ad bonum tertio quia non erant ad proponisi. quia non sunt talia audieda in renutiatione vel in electicine Papae: Ae quia erat renuntiatio Sede iure ubi non dicebant esse renuntiationem, vel non esse de iure, volumus, omnibus his raotionibus tactis, soluere ea quae dicebant de electione. Primo quidem solvemus obuiationes de electione, videlieri quo talia interuenerui quae electione vitiabant. R. ndebimus. n. per interemptionem, quia falsa recipiat Ae peerant in materia, quia non est credibile P in tanto negotio talia eommittantur. Secundo solvemus raationes illas, quia procedunt in squivoco de precant in forma. Equi uocatur. n. ibi de electione.
quia est aliqua electio, quae per talia vitiat, sicut est electio inferiora prς latore, qui cu hcant superiorε, potest sine periculo eomunis boni, flesne periculo ecclesiae de talibus eo oscii 5: visum est a tales electiones per talia vitiatur. Sed in electione summi pontificis haec locum non habent.quia eum non sit aliquis superior a potest de talibus cognoscere, non piat sine periculo comunis boni A sne periculo ecclestae tales exemptiones admitti. Ideo diei ξ extra de electione Ae electi potestate eap. Licet, qudd duabus partibus. eardinalium eoncordantibus. stteratia pars concordare noluerit. aut sibi alium prς
ba, vel per praefatas obiectiones . non arguunt dato quda vera essent, eum no n ne electionis vitium .ied potius personarum. Veram ergo a
ctoritatem habet sanoessimus Patet Dii, Boni faelut Papa VIII. β: est verus β: legitimus sponsus ecclesiae, Ae ei tenentur oes humiliter obedire: qa allegare falsa re quς non sunt ad pro postium: de quae si interuentilent non vitiarent elesctionem; de maximd qu6d illi allegare audeant qui fuerunt de eligentibus, recta r6 no admittiti Cap . X X IIII. In quo adducuntur rationes ad
propositum secundum quatuor. genera causas rum, , etiam secundum auctoritates s Parare nuntiare potest. Ostquct adduximus inationes aduersariorum is Papa renuntiare nopotest, Ac eas soluimus, Ac narrauimus quasdialias obuiationes tam ex parte renuntiationisa' ex parte electionis, et ad illas tradimus, volvamus in hoe eapitulo adducere rones ad propositum quod Papa remanare potest sed hoc bres
uius pertransibimus , quia in omnibus capitulis prςeedentibus ubi soluebamus aduersariorum rationes tetigimus aliqua: immo multa . Ac vastia, unde sormabutur rones ad propositum p
68쪽
Papa renuntiare potest. In hoe ergo rapitulo de illis aliqua resumentes arguemus propositu quod est toties replicatum, videlicet quod PasPa renuntiare potest. Dicemus quide*apud sapientes quatuor causaru genera distingantur unde & in octauo metaphy. laudantur definiationes Aristarchi.quς erant fim oe genus earu di discurrendo per omnia genera eausaru ostedemus quod oes cauta concordant nostro popostto,be nullum genus cauta nostro propolistoeontradicit. Propter P scienda st quatuor genera causata laut allegata a sapientibus, videtiet causa formalis. materialis, efficiens, de finaliis. Expedit tonsiderare in ipso papatu, quid se habet ut formale, quid ut materiale, quid ut fianis, quid vi essiciens. Formale autem est ipsa rasco res: ion videre volumus quid est lar male in ipso papatu, considerare debemus in quibus constit ipse papatusinam eu omnis auctoritas , leecclesiastica potestas vel dicat ea quq sunt ordianis vel ea quq sunt iurisdictionis, oportet quddrario papalis potestatis in aliquo illota exillati Materiale aute in ipla papatu sunt personae, in
quibus habet esse papatus, vel quς assumuntur ad papamma prates, virtutes 5e similiter oes persectiones non hnt materiam ex qua fiant,sed in qua recipiunturi cum ergo papatus si qugdam potestas. 6c quaeda auctoritas. c quedam persectio, non habet materia ex qua ,sed in qua ipsς ergo personae, quae assumuntur ad papatum se in quibus recipitur papatus, dicuntur esse quid materiale respectu papatus. Causa aut efficiens ipstus papatus est consensus eligentium, di consensus electit Ac si dicatur in est eausa elsciens et
confirmatio ipstus Dei: diemus quod deus se
administrat res,vt eas proprios cursus agere sanat: ex quo ergo hoc requirit cursus rerum,n eligentes eligunt de intellectus assentit quod ille sit Papa, debemus supponere φ hoe fiat ex diuina voluntate. Finis aute, ad quem ordinae papatus, est ed mune bonu, Ac regimen totius ecclestae. Quod ergo Papa renuntiare possit, vel quod renuntiare non possit, ex aliquo genere causarum debet hoc argui et eone ludi. Ea propter si pbare poterimus ex eo quod est formale in papatu, se ex eo quod est materiale, 5e ex causa efficiente, N: finali s Papa renuntiare possetide postea ad hoc addueere auctoritates, credismus nostrum propos tu sufficieter lare probatum. Volumus ergo primo probare nostrum propositum ex eo quod est sormale in papatu,
vel ex his in quibus consstit papatus. Dicebas
mus autem P omnis auctoritas, di omnis po/testas ee testastica eonsistit in his quae sunt ordinis, vel in his quae sunt iurisdictionis. Sumelen, ter autem patere pol per habita.Papa ultra fimplicem pontifice non dicit ea quae sunt ordinis,sed quae lunt iurisdictionisi quod multis modis supra declarabat, videlicet ex quolibet sma
ci pontifice. Dicebatur quide s quilibet pon
A tifex potest diei summus sacerdos, ut ostendebatur ta auctoritate Magistri Sententiarum, a auctoritate Decreti. Arguatur ergo ste, Quilibet pontifex potest diei summus saeerdos,vel ergo hoe est quantu ad ea quae sunt ordinis, vel quatum ad ea quae sunt iurisdictionis: non quanta ad ea quae sunt iurisdictionis , quia tue quilibet pontifex haberet plenitudine potestatis .cle esset summus quantum ad iurisdictionem, quod soli Papae competit: est ergo quilibet pontifex summus saeerdos quantum ad ea quae sunt ordinisthabet iram papa plus aliis pontificibus quς sunt
ordinis, eum quilibet pontifex quatum ad taliant summus Ostedebatur etia hoc idem non sos tum ex utram potestate,sed etiam ex ipso e hara B ractere, de ex persectione characteris: nam qu sunt ordinis eum sint indelebilia, oportet,ina delebilibus innitantur, huiusmodi autem sunt character, N: perfectio characteris: sed ut planἐpatet character, Λ: plaetio characteris no plus
dicunt in summo pontifice, st in quocum simplici pontifiee, quia st eharacter qui imprimit Pa ps 6: persectio e haracteris in Papa, quibus inantiuntur ea quae sunt ordinis, direrent aliquid
plus si in aliis potestatibus tune electus in Papa
a nullo pontifice posset ordinari in saeerdote. nee consecrari in episcopum, quia cum positast φ eharacter, qui imprimitur papae,vel perssectio characteris in aliis platibus, esi nihil agat ultra suam speciem, nullus pontifex posset ordic nare papa in sacerdote, nee imprimere sibi e haracterem, nee posset ipsum eonsecrare in Papa nee dare sibi persectionem eliaracteris sed eum papa ordinetur,& consecretur ab aliis ponti, cibus, eonsequens est φ character, N: persectioe haraeteris in eo nihil plus dicat si in aliis ponstificibusiae eonsequens etiam est,quatum ad ea quae sunt ordinis nihil est plus in eo quam in aliis. Et quia,ut diximus, ea quae sunt iurisdiaetionis no innituntur rebus indelebilibus, se ut
ea quq sunt ordinis, ideo piat tolli,vel piit desanere esset potest ergo papa renuntiare quantuad ea quae sunt iurisdictiois, quibus renuntiado dicit renuntiare papa tui eum nihil habeat ultra smplices pontifices nis quae sunt iurisdictionis D ramum. Adhue ostendebat hoc idem ex parte stus eomissionis: nam ea quae sunt ordinis no possunt simpliciter comitti . Nam nullus sacer dos potest comittere non sacerdoti P eoficereteorpus Christi: nee aliquis episcopus posset e5 mittere alicui non episcopo quod consecraret
aliquem in elium: sed nihil habet papa ultra ea quae hnt fimplices pontifices, quae non possunt eomittere his qui non fini Papa, vel his qui nosnt pontifices ergo nihil habet Papa quantum ad ea quae sunt ordinis ultra simplices ponti fisees: habet ergo supra eos solum quae sunt iurisdictiois, quae, ut diximus, pnt tolli,5: possunt des nere esse: talia. n. eo modo quo fiunt pnt demnere eae, Ppter quod per quae potest quis prac
69쪽
DE RENUNTIATIONE fi i in Papam, se, illis eontrario modo se haberibus, potest desinere esse Papa. Insuper ostendebatur hoe idem ex parte potentiae papalis, vel ex parte eorum in quibus rest det potetia papalis vacante papali sede. Dicebat quidem peccles a nu nil moritur, ideo vacate sede, remanet
potestas papalis in ecclesia,vel collegio eardinaltu. Cum ergo ecclesia multitudinem quadam dicat,& eum quod cum collegium sit et multis tudo quςdam .cdsequens est quod vaeante sede potestas papalis res deat in aliqua multitudinet nunqua autem ea quae sunt ordinis . nec character, nee perfectio characteris respiciunt multitudine sim se, sed semper respiciunt singulares personas. Idem. n. dicemus de iis quae sunt ordinis Ac de e haractere de de persectione characteris, th de ipsiς animabus sue de erratione anima a rum. Dicit n. Psalmista de Deo. ς, finxit fgillastim corda eorum. Na deus figillatim fingit eors da nostra, quia cuilibet sigillatim imprimit sua
cor.i. suam mentem, N: suam animam: in fusto. n.
anime non respicit multitudine fim set veru est enim .P multi sunt animati, sed anima no infunditur ipsi multitudini sim se, sed figillatim infunditur anima sua. Sie 5: in proposito character, fle persectio characteris no imprimitur ipsi multitudini sim se, sed euilibet fgillatim imprimitur suus character se sua persectio characteris. Ea ergo quq sunt ordinis, Ne character se persectio characteris non respiciunt per se multitudine, sed sollatim respiciunt personas, quae sunt in multitudine. Papalis ergo potestas,quae, vacante sede resdet in ipsa multitudine, non dicit ea quae sunt ordinis, nee dicit characterem , nee dicit persectionem characteris , sed solum dicitqus sunt iurisdictionis. Talia ergo,ut est supius replicatum, per ea quae fiunt, contrario modo se habentia, pnt tolli de desinere esse. Connderemus ergo naturam reru, vel consideremus ea
quae sunt de ratione rei, vel quod est formale in rebus per quod differt una res ab alia, quia talia argumenta Ac tales rones sunt potissimς in omni genere rerum apparebit quod papa renatiare potest. Ex parte ergo eausae formalis, sue ex parte naturq rerum, ex quibus sumitur ratiores quia Ac natura rei.& ea ex quibus sumitur, ratio rei potissime ad formam vel ad causam sors malem pertinet formavimus, ut patuit, quas tuor rationes. Ad cuius euidentiam, sciendum, op ratio rei multis modis inuestigari potest, cte multis viis animaduertere possumus quae sunt de ratione reippter quod quae sunt de ratione papatus venari possumus multis modist primo quide ex his quae videmus in aliis pontificibus, de ex hoe sumebatur ro prima: secundo potasmus id facere ex his quς videmus in ebaractere vel in persectione e haracteris,de ex hoe sumeabatur ro secunda t tertio possumus id facere ex his quae videmus in ipsa eo missione prout quae sunt papae piat aliis comitti, Ae ex hoe sumebat A ratio tertia: quarto possumus idem aduertere
ex hiς quς videmus in ipsa potestate papali quatum ad eos in quibus remanet talis potestas vascante sede, qa remanet, vel resdet in aliqua multitudine vel in aliquo collegio,& ex hoc sumeabatur ratio quarta. Oes aut hae rationes suptae sunt ex natura rei, vel ex rone rei de qua agitur. Oes etiam rones he superius tangebantur licet sorte non hoc ordine, nee ita elaret, ut hie sunt
postiae: immo non solum hς rationes quatuor, sed et multς aliae tangebantur, quia sere: omnia capitula sunt plena talibus ronibus: sed de illis multis sumetat comemorasse has praefatas rationes, ex quibus ostensum esti ea. quae potest papa ultra quecun P simplicem pontificem, no di B eunt quae sunt ordinis, nee dicunt charactere, nee perfectionem e haraeteris: sed solum quae sunt iurisdictionis, quae, cum non innitantur rebus indelebilibus. non sunt indelebilia: sed per ea contrario modo facta,per que fiunt, pol Iunt tolli vel definere esse: Ac exinde Papa renuntias
re pUt paparui, vel potestati papali: quod declarare volebamus.
secimia pars Capituli. In qua probatur per tria genera causarum,ir per auctoritates doctorum Papa renuntiare potest. obauimus in prima parte ha. ius capituli, per ea quae respectu papatus se habent quast formas s lia, vel per ea quae possunt redui ci ad cam sermalem, quod Papa
renuntiare potest. Volumus austem in hae parte seeunda huius capituli , per tria reliqua genera causarum , videlicet per ea quae possunt redaci ad causam materialem, efficientem se finalem, de etiam per auctoritates doctoru probare hoc ide, videlicet quod Papa renuntiare pol. Primo ergo probabimuς nostra propost nam per ea quae reduci piat ad eam masterialem. Dicebatur quidem supra quod papastuς, comnis potentia activa, de omnis psectio, Ae quaecunm forma, non hiat materiam ex qua,
D sed in qua: ideo probauerut philosophi quod
forma nec est elementum in re ex elementis: forma quide nee est materia. nec ex materia, no. n.
habet materia ex qua est, sed in qua est. Ipst erago potestati papali,quae est quaeda persectio. st volumus quirere materiam, quaeremus ei materiam in qua est, vel in qua recipitur: hmoi autem materia sunt homines, qui assumuntur ad papatum in quibus habet esse talis praς. Probare erago quod Papa possit renuntiare per ea quae reducuntur ad eam materialem, est probare hoe per ipsos homines, in quibus suit papalis pias, qrenuntiauerunt praelatae potestati. Possumus ergo de multis dare excptu. Naingestis Rom. Pontificu legitur, quod Clemens renuciauit, de
70쪽
PAPAE. 33Glo. 3. t. t. post Linum.&Cletum cathedram recepit: ita Asi Petrus. in quod Clemen, suu secundus posὶ Petruire eo ser. Aut litan Lemiatiante, fasceperunt papatu Linus ae Q. D. λ tus: polt qaos iterum Clemes cathedram sustepit, qua luscipiens fuit quartus poli i' et runa ira quo a iuxta duplicem sulceptione bucuputatur fuit se Zipa, ut primo fueri poli Petrum lecundusia: postea quartus. Exeplum eri. i habemuς de Malcei lino qui reuaturauit sicut dieit Giosal aer. Ut non ordInaria cau. I. q. l . super illo cap. Non aute.
Dederet. Sed dices quod Marcellinus non renutitiauit, I sed iei plum de potuit, ut patet per sententiam
quam contra te dictauit. Nam . l. diltia In. e.
Nune aute.ubi tangί haec materia, sitis exeres cis tui rint si hi l nullus tuit aulus in eum proferre leate, stiam epit Pa tram, ted ocs dicebat ore tuo iudica eam tuam, lya notat l. in & Ore tuo condenaberis: sed quo i e condemnas e Marcellis uit, vel quo iei adicauit ibi denaa traditur. Sedimia. e. eodem. Hug.dicit P in geliis R. om pontinea scriptume it, quoa c iarcellinus drctauit sciat eatia in te.x
se deposuit dicens, Ego Marcellinus obseelus idolatriae. qd ui felix eo nisi,iudica me deponendum ouat lieniatizo et quieul corpus ineutradiderit sepulturq. Verba ergo Marcellini uo si, nant se renuntiauerit,sed P deposuerit se. Ideo
merito qu rit quo lariit e notant i renuntiasuit. Dicemus ergo.P negoties iummi Potitui. quon habet saperiore. non est umile ea negotiiil aliis: ni in aliis pontificibuς , aliud eli realitiatio. alii est depol tuo mare nuntiauo elicum poni ite cedit. sed depositio est et II inuith moueat. ος initimo pontuice no potet seaepositio, nisi ibi
sit renuntiatio, nil in uno casu tantii, videlicet
tore i non de debet condenare Papa, sed ipse institu suo des itur . a recolligere cam suam,&iple ore suo debet 4.3 e. Dixit se iudicare, de ipse debet seipsum deponere, si vi Aso M. deat hoe expedire ecclesῖς, vel rone leelerisqaeomisit, vel rJne suae insumet ix: qualiter tam ergo hoe fiat. cum ipsemet hoc iaciat,ideo volatarie se deponet. Ista ergo depositio eum mitsponte. 5c cum fiat a seipso, renuntiatio dici poti Pot ergo Papa realitiare. si consideramus pso nas .in quibus habet ei se ro papatus, quia renuatiauit Clemens, 5: Mareellinu Nullus. n. dubitare pol. φ st Papa pol se deponere, sicut Maracellinus te depoluit. 6: sleut oes concedunt si poteti se deponere. cosequens est P pot renuatiare. Na quilibet psit cedere in manibus eius, uret eum deponere: na luccelso epi non pote itella in manibus Metropolitani, qui t eu consfirmare. potest tamen esse in manibus eius, qui
pineum deponere. Si ergo papa psit teipsum
deponere. pGt per seipsam renuiauare: plus. n. est deponere a re nationem laicipere,quia ut habetur ca. . q. t .c. Sicut,l nisi episcopus petat
In sine .verba quod debeat ab episcopali honore vacare δε ni Gratiam si hoc det in scriptis, illud aliter facere nota vale
. nuis: na sorid sim ἰura lite seriora. nisi sorte pro ex eum set delicto: sed opter senectutem , vel propter ins triviam G I
re nisi ipse vellet renantiare. Plus est ergo depo e. Scripsit. eis nere urenuntiatione suscipere.&plus depone ὀιin ca ιι. q. re vel renuntiare uesifirmare. Si ergo Papa poteti seipsum deponere,pol remitiare. Οιeamus
ergo φ Papa selysum deponit per seipsum ronuuauit, si dulci dicere polla nusim seipsim eis firmat. Adductis duobus exemplis P pdi Papa
renuntiare. ut non solii in ore clitorii , sed et in ore trium itet oe verbum , possuma; de tertium exempla addueere de Cirti aca. de quo seripta cmaeri parieti P eum Vrsula.&eu. xi. millibus virginii mar ω Pre Αε belyti Oeoronatus . scribit. n.de eo P nocte qua ε τοῦ Pons ai dam sibi reuelatu eit .st esset eum Alis virginibuet M leguar iapalma martyrii recepturus: tune cc regato cle citros Marti. . 5e Cardinalibus inuitu ei uibui. .la potiis me vite primi a
Circinalibus, eo tam omnibus renualcauit. dis parte chron. s.
gnitati officio. Polla ergo on .lim uti i apa A tam i, Παrenuntii re pJt per ea quae reduei put ad .etam ιβ.I. εδ a. amaterialem , volumus tertio, hoe idem Oia .lLTe per ea qu. x pertinent ad eam efficientem. 4 etigimus. n. supra P duo sunt per quae quis habet Platem papalem. videlicet alsensus eligerium , 5eat sensu; electi. Dicebatur et supra, ' in his qQ et non sunt supra natura negotii. nec sapra exig etiam rera. φ per eadem cotrario m 5 facta , res Gltituitur,ci: destruitur. Cum ergo hoe fit fimnatura negotii. re Far exigentiam retii ' ct prc ficiat sibi eaput.& 3, aliquis fit post ala: uti vel electus allantiati sti caput .e5 seques est in liceper quae quis eit Papa. st Otrario modo fiant.
destitat me Papa Sed dieci et, spolia Acilius Gi ruutur a deliruunt, licet eorporalia se heant GJuerso . vi lir in illa decretali Inter eorporaalla. Et quia spatalia facilius ebstruunt ii deliruutur. ideo,utvr.non valet st consensus eligentiu
& electrfaciunt taliquis sit Papa.' per lige cd tratie se hirtia, desinat ei se Papa. Scicdum ergos aliqn inuenimus P spualia difficilius destru . . - . . tur et corporalia, la spirituale vinculum est soratius a carnale.ut patet ex decretali praeallegata. Aliqn vero inuenimus i coniugiit spirituale eitius eorrumpit. & ad tertii trahit, uis legaliterseritetur. nia iuste laudet vincdo. ut hi dist. o. e Sicut vir. Uilb nguemus ergo spiritualia, quia aliqn res spiritualis fit ex opere Operato, aliqurequititur ibi voluntas vel deuotio operantis. vel luscipietis. Dicimus aute aliquid fieri ex opere operato . qn ipsa res habet hoc efficere, dato
qu6d n5 si ibi voluntas suscipientis, ut ignis ex stipso quae sunt sibi ppinqua Dato ergo, Psis non appropinquet igni ut calefiat sed ut praeparet fercula. sed quia hoc habet ex se ignis i castelaciat, oportet i ste appropinquans, velit nolit calefiat. Sie & in proposito, aliqn spiritualia
fiunt ex ipso opere operato, aliqn prqter opus operatum,nue prster opus exterius .requirit ibi volanta di deuotio operantis, vel suscipientis,