장음표시 사용
191쪽
demirantur, modo nihil desiderenti, neque minus ibi placeant, lapientem illum, qui specum egressus, cras
res mines, qui relicti divinia deis spiritualibus rebus, quae vere sunt, nihil praeter res cor
poreas verarum rerum umbras, mirantur, tan-
Quam mos & somniante fingit c καταγειαρ ἈησήοπηλαωI , id est subterraneo domicilio oeluncae forma imprae se terenti surrane-ctibus vincto 5 sedere. Ad hunc enim modum socrates fere apud eum loquituro Naturam nostiam, quo ad eluditionem Ouditarem pestinet, tali quadam imagine contemplare; Filis subterraneum specus , cuius ingrcssu versus lumen et antrum totum pervius uri dique pateat in eo homine nutritos Iu ritia, et vica me crura ita devinctos, ut immobiles permanere cogantur, c ad tot Rantetiora prospices e capita veto vincula adistricta, circumducere neqBeant post tergum
pensum sit , interque ignem lanctos homi- res via superior pareat, secus quam paries iit constructus; quemadmodum praestigiatoribus apponuntur Gram spectantium oculis cotta n quaedam super quibui sua miranda ostentani fino e praeterea homines alios inter pariet ei ferre res vatias. Hos demum homine ait ita hil aliud quicquam vel sui ipsorum vel aliarum rerum posse videre, praeter umbia , quae
igne ad aduoetam speluncae pastum caduuc.
192쪽
res aspicit Quod si 'Mycillo Lucianico dives illud, aureum somnium perpetuo somniare licuisset, nihil erat cur aliam optaret felicitatem. iunihil igitur interest, aut si quid interest, potior etiam stultorum conditio. Primum quod iis sua felicitas minimo constat , id est, sola persuasi uncula. Deinde , quod ea fruuntur cum plurimis communiter. Porro nullius boni jucunda sine socio possessio. Quis enim nescit quanta sapientum paucitas , si modo quisquam inveniatur' quanquam ex tot seculis Greici septem
omnino numerant , quos me hercle
si quis accuratius excutiat, disper eam si vel semis apientem inveniet, immo si vel trientem viri sapientis. Proinde
cama eisio Lucianico Apud Lucianum Mytil-lui quispiam cerdo pauperculus, cenaverat apud praedivitem vicinum nocteque somniavit se subito divitem vehi humeris, possidereque quaecunque divites possident. Et ob id minatur gallo , quod suo cantu tantam felicitatem interrupisset. Extat dialogur, ab Elatanio Latinus factur.
193쪽
M. et 3 eum inter multas Bacchi laudes, illud habeatur, ut est, primarium, quoa animi curas eluat, idque ad exiguum modo tempus jam simu atque illum edormieris , protinus ' albis , ut aiunt, quadrigis recurruntanam Imolestiae: quanto meum beneficium cum plenius, tum pra: sentius, quae, perpetua quadam ebrietate, lentem
gaudiis, deliciis, tripudiis expleto ii
Suod animi die. Vnde iciet pigr amate Grae- risus: τ επ-, id est , delectabili, ut est Flaccus hoc carmine inuid non
esse ratas, ad praelia trudit inermem , Sosic Hira nimis onus eximit, addocet artes Foecundicatices quem non fecere disertum' Contractaciam non in paupertare solutum Tibullurouoane: Adde metum, vinoque novos com-
dolore, Et Propertius Elegiarum terra. Dad Bacchum ait Curarumque tuo sis medicina mero Homerus item Iliados : A O G
tem qui laboravit, robur magnum vinum au-
194쪽
omnino mortalem mei muneris xpertem esse silio, cum reliqua numinum dotes, aliae ad alios perveniant. Non ubivis nascitur' generosum lene merum , Quod curas abigari quod cum spe divite manet Paucis contigit formae gratia , Veneris munus paucioribus eloquentia , Mercurii donum. Non ita multis obtigerunt opes, ' dextro Hercule Imperium non cuivis concedit ' Iupiter Homeri cns. Gerartsum iu exste Horatius: Ad matecum venio, generosumin lene requiro, Qt 'dcuras abigat , quod cum spe divite man: r, Quo m. Lucanae juvenem commendet ami
Dextro Hercul. Hui deeima bonorum voverunt ut ditescerent, unde Persius sat .a: Et o si sub rastro crepet argenta mihi seria, dextro Hercle. piter Homerisu in Homerus scribit sceptrum ius a Iove dati legibus apud quem lysser Iliados se loquitur: Ξῖς κοίρ νος ιcro. ξις ρα-mλεις, νάδεήκι Κρονου ἰς γ M A. τε Σκηπτειν- η I. A: σφιο εα πλευμ. id est, Vnus dominus sit, unus rex , cui dedit filius Saturni vel suti sceptrum atque fas, ut ipsorte
195쪽
E M. a ritus saepenumero Mavors neutris tripode tristes discedunt saepe fulminat Saturnius. Phoebus aliquando iaculis pestem immittit Neptunus plures extinguit quam servato in tetim o es istos , Plutones,
Atas m Zεὐ: Mia , id est sceptri terrer cui buunt poetra, unde 3ρm dieitur.
di id est Regi iratus morbum excita' re mairm iret euntque populi.Vnde Pae Andicitur.
Di ve a juvando appellarunt eum deum qui non iuvandi potestatem , sed' innocendi haberet, nam deos quosdam mmodessent, celebetabant, quosdam ut ne ob sentplacabantes Veiovem appellaverunt, deinpta atque detracta juvandi facultate, pernocs'-
V, όε. I lx ptivativam particulam . e. Hu dei simu tactum, quod fuit Rctan
196쪽
quae omneis ex aequo tam parata beneficientia complector Nec vota morora in aede ipsius, quae erat inter areemin Capitolium , sagittas tenebat, quae videlicet erant ad nocendum paratae. Quapropter eum deum plerique Apollinem dixerunt. Huiusmodi fere Aulus Gellius libri quinti capite duod
M A te finxit Homerus, quam Latine Noram possis dicere. Haec immittit turbar Mostensa rebus mortalium , quae Litae student componere. Eam iupiter, capillis arreptis,praecipitavit E coelo, ut dicit Homerus ut adorτ. Eadem inter Agamemnonem, Achillem excitavit dissidium , de qua Iliados quoque e. si dieit H ni Psiαρὴ, ἄρτι πις κα πασα LIO ὀ cia meta θαν δε ν , ἐπ' Ηι Βλάτθ- ανθρώπους. id est, A te autem robusta veloxque est , quoniam omnes Litas cursu superat: praevenit autem in omnem terram, nocens hominibus. Taenas, Fιbret Quidam duos tantum deorsaciebant, benencium oc poenam , ut Demo clitus quod ut Plin. ait, ad majorem accedit coidiam, quam ponere innumeros quidclib. 2. a utor est . Febri publice sanum di satum suillo in Palatio.
197쪽
N M. 37ror, nec irascor, exposcens ' piamina, si quid eremonia tum fuem praetermissum ' Nec coelum terrae asceo, si eliquis inquatis diri, me donurnquat nec admittat ad nidoremitum victimarum. Nam caeterorum
o uni tanta in his est morosita a
prope majus sit operae precium, at HI o tutius, illos negligere quamco let auemadmodum sunt homines non ti, tam di inciles,&ad laede
dumitiuabiles, ut praestitetit eos pror-riamina cressebant offenssi deos, ain sacris fuisset non lite peractum 'dudistit, expiabant. Num tum rerra proverbium est, x o
iemanseret quae v honii otium lib. s. sic oti impune feremu 3 2 heos ultoremti dicemur inuit inquit, Oeneos spreta peragio Misit aprum De hac re mtus est iocus apud Lucianum, in convivio philosophotum sive Lapithia,
198쪽
furti alienissimos habere, quam familiares. At nemo , inquiunt, Stulticiae sacrificat, neque templum statuit. quidem demiror, ut dixi, nonnihil hanc ingratitudinem. Verum hoc quoque pro mea facilitate boni consulo quanquam ne haec quidem desiderare possum. Quid enim est cur tusculum aut molam, aut hircum, aut suem requiram, cum mihi mortales Omnes ubique gentium eum cultum persolvant, ' qui vel a Theologis maxime probari ole est Nisi forte ' Dianae debeam
Tusculum Ture olim litabant, .mola.
Plinius in praefationes Et mola tantum falsa litant, qui non habent tura Est autem mola factostum, sale conspersum quo hostia aspergebantur, dictum a molito farre. ani vera Theologis sentit de imitatione vitae. cultus enim dei praecipuus est, illum imi
ricae Dianae humano sanguine litabatur in Latio quoque , ut strabo in quinto scribit, templum Dianae auricae erat, Dianium dictum , non procul ab Alba , in quo humanis hostii litabatur Dianae. Idcirco inquit Lactantius divinatum institutionum lib. 2: Dii
199쪽
ciunt omnes, animo complectuntur, motibus exprimunt, VIta repre lentant.
vi quidem divorum cultus nec apud Christianos admodum frequens it.
Ouanta turba eorum , Qui dei parae
virgI- humanas hostias excogitaverunt, ipsi hostes humani generis, ut quam plurimas devora
ictuanta lucta Ostendit quid dixistet cultumo imum, qui constat imitatione vitae, notae eremoniis. Et ait plurimos esse qui beatam Mariam caeremoniis colunt , perpaucos quLvitam studeant aemulati , hoc est , humilitatem . puritatem , contemptum divitiarum, meditationem divinae scripturae. Qu*d autem pet ocum additum est In meridie, nemo ma- nius interpretietur quasi damnet simplicem populi pietatem: Etiam Hieronymus Vigilantio decidenti hunc morem , nihil aliud te- spondet, quam cereos accendi, non in hono rem martyrum , ut ipse calumniabatur. sed insolatium nocturnae caliginis. Qui calammixpaudent dividunt quod coniunctum opor tuit. Ecce, inquiunt, damna publicam ec-elesiae consuetudinem , quae cereos etiam clara luce accendit divis. Imo otia non damnat eos qui talem cultum qualemcuaque exhi
bent diva virgini, sed illo qui quod
200쪽
monia modestia, coelestium rerum amore studeant aemularia Nam is demum verus est cultus, longeque coelitibus gratissimus. Praeterea cur templum desiderem , cum orbis hic universus templum mihi sit , ni fallor, pulcherrimum meque vero ' desunt mystae, nisi ubi desunt homines Nec jam usque adeo stulta sum, ut saxeas ac
est minimum praestant quod est praecipuum
Desunt usta P u initiati numini acra
Visaxera Omnes ferme veteres sancti damnabant intemplis imagines ob metum idololatriae id quod ex compluribus patet locis. Vt apud Hieronymum . episcopus quidam velum sustulit , .concidit e templo , quod hominis haberet pictam imaginem. Et divus Gregorius episcopum quendam reprehendi , non quod imagines fregerit , sed quod id fecerit absque consilio fratrum. Et in eadem epistola saepius inculcat, nihil manufactum ullo modo debere adorari. At posteriores Theologi rationem invenere , ut ipsis videtur argutam, qua eadem ratione adoremus