Moriæ encomivm. By Des. Erasmus. Annotated by G. Listrius

211쪽

o x r u I. sc gque tantum diris obnoxii sunt isti, quemadmodum indicat epigramma Graecum, verum sexcentis; ut qui

semper famelici sordidique in ludis illis suis, in ludis dini imo' in or

Cne Vis, vel pistrinis potius, ac carnib-

, cinii nistionem. Quintus , avium, Iram Iovir. Atque his auspiciis ingrediunt ut suum mu- nur Epigramma autem est libro primo Palladae titulo huiusmodi; ρυγω τι .ς α γωματικο δυ. ατα μοι ἰνοπεντε πωρης, . l. in id est: principium grammatice quinque versibus conte ita est devotio. Primus iram habet , secundus perniciosam. Et post perniciosam, Graecorum rursum dolore multos Tertiu inimis in infernum deducit. Quarti autem , tractur. di canes veloces. Qubnii , aves, de ira est iovis Quomodo igitur grammati cur potest post quinque erectatione , quinque casu cnon magnum luctum haberet In eo vim ,οις Aristophanes c νεολιπs octavis scholam voca φροντις ρος , qua dicas, solitudinis locum , quod illi e trister ac cogitabundi sederent. Et socrate dicere consuevit, , υἱον , hoc est cogita, hoc dicto dhortam ad diligent m rei eonsiderari0nem.

212쪽

ao M Acinis, inter puerorum greges, conse nescant laboribus , obsurdescant cla-inoribus , foetore paedoreque contabescant tamen meo beneficio fit, ut sibi primi mortalium isse videantur. Adeo sibi placent, dum pavidam turbam minaci vultu voceque territant,

dum ferulis , virgis lorisque conscindunt miseros , dumque modis omnibus suo arbitratu arviunt, ' asinum

illum Cumanum imitantes. Interim sordes illae, merae mundicio videntur, paedor amaracinum olet, miserrima illa servitus regnum esse putatur,adeo ut ' tyrannidem suam nolint cum

O num illum cumanum Is repeta uleonis eX-uvium adaptarat corpori suo , atque ita leo creditus timebatur , donec quidam ex an rium

prominentium iudicio sensit asinum esses deinde fuste contusus ad stabalum reductus est.

smaracinum aleis De compositione un-

snenti Amaracini, quodi sampsucinum vocant,vide Dioscoridem in primo Hoc pliniuri 13. libro dicit optimum fuisse in Cypro de Idytilenis quod ibi sampsucus abundet. Drannirim suam Est omnino mulacrum tyranni, tavus ut fete sunt omnes, ludi magister, adeo ut Dionysius Syracus expulsus, co-tiui I ludum petuerit trierarum, cum sine

213쪽

miliare. Sed longe etiam feliciores sunt, nova quadam doctrinae persuasione. Si quidem cum plerique mera deliramenta pueris inculcent, tamen dii boni quem non illi Paliae monem, quem non Donatum prae se contemnunt idque nescio quibus praestigiis mire essiciunt, ut stultis materculis&idiotis altibus tales videantur, quales ipsi se faciunt. Iam ad dein hoc

voluptatis genus. quoties isto tu aliquis ' Anchisae matrem, aut voculam vul

go incognitam, in putri qua piam charta deprehenderit, puta bubsequam,'

bovina-ryrannide vivere non posset, tam matur praeceptor, quam fuerat rex. Phasaridis) Phalaris Agrigentinorum tyrannus, adeo crudelis ut αλα ισμὸν vocent durius imperium.

Anchisa matrem Ex Homero solent talia proponere dc acinus est ignorare quicquam huiusmodi.Subsequam Hoc utitur Apulatur, pro eo qua sequitur bover. Βουinatorem morinar vetere diere tro livetsari in eausa: hovinatos, togi veIsa M. Cuiui uremitat Aul. Gelli ur,

214쪽

licubi effoderit: o Iupiter, quae tum exultatio, qui triumphi, quae en comi alperinde quasi vel ' Africam devicerint, vel Babylonas ceperint. Quid autem, cum frigidissimosin insulitissimos versiculos suos passim ostentant, neque desunt qui mirentura jam plane Maronis animam in suum pectus

demi- santiculator Festus ostendit, olim mant culari dictum fuisse , to clanculi suffurari. Vetu i saxifragmentum sunt qui adeo su

perstitiose venerentur antiquitatem, ni rudera quoque tantum non adolent, putria saxa.

quanquam moderarum antiquitati studium iu laude ponendum est. Urricam devicerint Qu9d longo ancipitique bello, vix tandem, Scipionum ma*ime auspiciis. devicta sit a Romanis. V. Babun- Proverbiale est apud Lucia-nnm. Hanc opulentissimam urbem cepit Dat tua opera opyri. Maronis animam Allusit ad id, quod Enni ni omniavit, animam Homeri in suem demigrasse corpus. Quod notans Persus, ait Nec iudicipiti somniasse Parnaso Memini, uire-

axe sic poeta prodi Icta,

215쪽

cissimque scabunt. Quod si quis alius vel bulo lapsus siri, idoue forte sonu rahic oculatio deprehederit, Houae protinus tra 'oediae, quae digladiationes, quae convitia , quae Invectivae Male propitio habeam omnes grammaticos, si quid mentior Novi quendam T HI TM, Graeciam, Latinum,

mathematicum, philosophum, medicum, in sexagenarium, qui caeteris rebus omissis , annis plus viginti se torquet ac discruciat grammatica prorsus felicem se soleratus, si tam diu liccat vivere, donec certo statuat, quomodo distinguendae sint octo partes orationis , quod hactenus nemo rata orum aut Latinorum ad plenum praestare valuit Perinde quasi res sit bello quoque vindicanda, si qu: conjunctionem faciat

216쪽

etos dictionem ad adverbiorum ius pertinentem. Et hac gratia , cum totidem sint grammaticae quo grammatici: imo plures quandoquidem Aldus meus unus plus quinquies grammaticam dedit: hic nullam omnino quantumvis barbare aut moleste scriptam praetermittit, quam non evolvat, X-cuti atque nemini non invidens , si quid quantumlibet inepte moliatur in hoc genereri misere timens, nequis forte gloriam hanc praeripiat,in pereant tot annorum labores. Vtrurni tisaniam hane vocare mavultis , an stulticiam mam mea quidem haud magni refert modo fatearnini meo beneficio fieri, ut animal omnium alioqui longe miserrimum, eo felicitati se vehatur, ut sortem suam neque cum PerIarum regibus cupiat permutare. Minus mihi debent poetae, ta

metsi vel ex profesta meae iunt factio

nis cum Persarum regiἶm Quod de horum o

pulentia procligiosa qui edam ferebantur. Horalsus Persatum vigui rege beatiori Et, Per-

fico odi pue apparatus.

217쪽

nis, quippe liberum genus, ut habet proverbium , quorum omne studium non alio pertinet, quam ad demulcendas stultorum aures, idque meris nugamentis, ac ridiculis fabulis. Et tapientis freti, dictu mittim ut cum stapolliceantur immortalit stem 'diis parem vitam , tum aliis eandem promittant. Huic ordini prae ceteris familiares ' - - nec ab ullo mortalium genere color neque simplicius, neque constantius. Porro rhetores, quanquam nonnihil illi quidem praevaricantur colluduntque cum philosophis tamen hos quoquo nostrae factionis esse, cum alia multa,

laici quod fere sibi ipsis placent. id est adulatio et quod palam aliententur raquos laudant, Zc ex nebulonibus spurcissi

deos nonnunquam faciant.

218쪽

ter alias nugas , tam accurate, tam

multa ' de ocandi ratione conscripserunt. Atque adeo stulticia ipsam inter facetiarum species numerat: quisquis is fuit, qui ' ad Herennium dicendi artem conscripsit' quodque apud Quintilianum , huius ordinis longe principem , caput est de risu vel Iliade prolixius. Tantum denique stulticiae tribuunt, ut saepenumero, quod nullis argumentis dilui possit, risu tamen eludatur. Nisi si quis hoc arbitretur ad stulticiam non pertine

D iocandi ratione in oratore Ciceronis plurima tradunt ut de facetia apud non illi anum derisu. Ad Herennium Itylus iudieat, non esse Ciceronis, talia quaedam argumenta. Is igitur quisquii fuit, in primo libro tradens, quibus modis succurrendum est, quoties judex defessus est audiendo, plurimas ocandi specie attingit inter cateias ponit stulti-

eiam.

Risu tam n eludatur Vt Cicero deprehensaria mendacio, quod domum emisset, quam negaverat se empturum elusit ad hune modum, ut diceret, esse sapienti: patri: familia . 4issimulare quod velit aPre

219쪽

E M. est se ridiculis dictis excitare cachinnos, idque arte. Huius farinae sunt xisti, ut libris edendis famam immortalem aucupantur. Hi cum omnes mini plurimum debent, tum praecipue qua metas nugas chartis illinunt. Nam qui erudite ad paucorum doctorum allicium lcribunt, qui Que nec Persium nec Laelium judicem recusant, mihi quidem miserandi magis, quam beati videntur , ut qui sese perpetuo

torqueant. Addunt, mutant, adimunt, reponunt, repetunt, recudunt, ostendunt, ' nonum in annum premunta

nec unquam sibi satisfaciunt, ac futile praemium , nempe laudem , eamque

Perpaucorum, tanti emunt tot vagiliis, somnique rerum omnium dulcillim I. Nee Tersum nee Lassum mos iudicra velut

doctos recusat Lucilius, qui jocatu e Tarentinis .in Consentinis, velut crassi, hominibur, scribere Lego raefationem Ciceronis, in primum librum de finibus bonorum Malor v. Nonum in annum premunt Allulit ad illud

Horatianum,Nonumque prematur in annum. Somni rerum omnium ducismi Narni lepithe tum poetae somno Dequenti mi me tribuunt.

220쪽

Do cissimi, tanta actura, tot sudoribus, tot crucibus. Adde nune valetudinis dispendium, forma perniciem , lippitudinem, aut etiam caecitatem, paupertatem , invidiam, voluptatum ab Dtinentiam, senectutem praeproperam, mortem praematuram, .si qua sunt alia ejusmodi Tantis malis sapiens ille redimendum existimat, ut ab uno aut altero lippo probetur. At meus ille scriptor , quanto delirat felici us, dum nulla lucubratione, verum utcunque visum est animo, quicquid inealamum incidit, vel somnia sua, statim literis prodit , levi duntaxat chartarum jacturi non ignarus, futurum ut quo nugaciores nugas scripserit, hoc a pluribus, id est, stultis Lindoctis omnibus probetur. Aid enim est negocii, reis illos doctos, si tamen ea legerint, contemnere3 Aut quid valebit tam paucorum sapientum calculus

M ις ελεφαροι- id est somnus uando dulcior melle palpebris insedit. ut altero tippo Quod ippiant sere impendio studiosi ita Horatius Namque pila Gudii inimicum d ludere lippis.