장음표시 사용
391쪽
3oo DE IMITAT. CHRISTI su M perseveremus in cruce. 'Erit adjutor noster , qui est dux noster Zepriecessor. En Rex noster ingreditur ante nos, qui pugnabit pro nobis. Sequamur viriliter, nemo metuat terro
res ; simus parati mori fortiter in bello,
nec inferamus crimen fugiamus a cruce. gloria notirae, ut
4uod homo non sit nimis defectus quando in aliquos labιtur defectus. CAP. LVII. 1. I L I magis placent mihi patientia& humilitas in adversis,quam multa consolatio & devotio in prosperis. Ut quid te contristat parvum factum contra te aut dictum Si amplius fuisset, moveri non debuisses. Sed nunc dimitte transiremon est primum, nec novum, nec ultimum erit, si diut
392쪽
vixeris. Satis virilis es quamdiu nihil obviat mali aut adversi. Bene etiam consulis, & alios nosti roborare verbis ; sed cum ad januam tuam venit repentina tribulatio, deficis consilio &robore. Attende magnam fragilitatem tuam, quam sepius experiris in modi cis objectis ; cum tamen ista pro salute tua fiant.1. Cum haec & similia contingunt,
propone ut melius nosti, ex corde crucis meae supplicium: & si te tetigerit adversitas, non tamen dejiciat, nec diu implicet. Ad minus sustine patienter, si non potes gaudenter. Et si minus libenter audis , atque indignationem sentis, reprime te, nec patiaris aliquid
inordinatum ex ore tuo exire, de parvuli scandalizentur. Cito conquiescet commotio excitata; & dolor internus, revertente gratia , dulcorabitur. Adhuc vivo ego Dominus juvare te par
393쪽
3or. DE IMIΤΑΤ. CHRIs ΤΙ tus, & solito amplius consolari, si confisus fueris mihi, & me devote invoc
3. Animaequior esto, & ad majorem sustinentiam accingere. Non est totum frustratum si saepius percipis te tribulatum,vel graviter tentatum. Homo es, & non Deus, caro, & non Angelus. Quomodo tu posses semper in icodem statu virtutiS permanere, quan
do hoc defuit Angelo in caeso, & primo homini in paradiso , qui non diu
steterunt λ Ego sum, qui moerentes erugo sospitate, & suam cognoscentes infirmitatem ad meam proveho divini
. Domine, benedictum sit ver-lbum tuum, dulce super mel &famum ιλιι .ευ--Quid facerem in tantis tribulationibus & angustiis meis , nisi me confortares tuis sanctis sermonibus
394쪽
LIB ER III. Cap. LVIII. 3os Dummodo ad portum salutis tandem perveniam, quid curie est quae & quanta passias fuero λ Da finem bonum ; da
felicem ex hoc mundo transitum. MC-mento mei Deus meus, & dirige me recto itinere in regnum tuum. Amen.
De altioribus rebus , occultis judiciis Dei non scrutandis. CAP. LVIII. i. ILI caveas disputare de altis ma-ν teriis,& de occultis Dei judiciis:
cur iste sic relinquitur, & ille ad tantam gratiam assumitur. Cur etiam iste tantum assiigitur , & ille tam eximie exaltatur. Ista omnem humanam fa- Cultatem excedunt; nec ad investigandum divinum judicium ulla ratio praevalet vel disputatio. Quando ergo haec
suggerit inimicus, vel quidam curiosi
395쪽
3Ο DE IMITAT. CHR1s ΤΙ inquirunt homines , responde illud
'Pέειδ. Prophetae: ' Iustus es Domine , m= r ' V. trio. ctum judicium tuam. Et illud: Iudicia
Domini mera , justificata in semetipsa. Iudicia mea metuenda sunt, non dif- Cutienda,quia humano intellectui sunt incomprehensibilia. L. Noli etiam inquirere, nec dis putare de meritis Sanctorum , quis alio sit sanctior , aut quis major ruerit in regno caelorum. Talia generant saepe lites, & contentiones inutiles; nutriunt quoque superbiam & vanam gloriam : unde oriuntur inuidiae Mdissentiones, dum iste istum Sanctum,& alius alium conatur superbe prae ferre. Talia autem velle scire ac investigare , nullum fructum affert, sed ' ν. Cor. γδ. magis displicet Sanctis quia ' no .m Deus dissensionis , sed pacis ,, quae pax magis in humilitate vera , quam in propria exaltatione consistit.
396쪽
LIBER III. CAP. LVIII. 3osi . 3. Quidam zelo devotionis trahuntur ad hos vel ad illos ampliori asse-etii, sed humano potius quam divino. Ego sum qui cunctos condidi Sanctos; ego donavi gratiam, ego praestiti glo-iriam. Ego novi stingulorum merita ;ego prement eos in bene Δίtionibus duL 'ps iri cedinis meae. Ego prie scivi dilectos ante saecula ; ego eos elegi de mundo, non ipsi praeelegerunt. Ego vocavi per gratiam, attraxi per initericordiam , ego perduxi eos per tentationeS va-aias. Ego infudi consolationes magnificas, ego dedi perseverantiam , ego
i 4. Ego primum & novissimum agnosco; ego omnes inaestimabili dile ctione amplector. Ego laudandus sum in omnibus Sanctis meis ; ego superi omnia benedicendus sum & honorandus in singulis, quos sic gloriose ma
gnificavi, & praedestinavi sine ullis V
397쪽
3o6 DE IMITAT. CHRIsTI praecedentibus meritis propriis. Qui ergo unum de minimis meis contempserit , nec magnum honorat, quia pusillum, & magnum ego feci. Et qui dero gat alicui Sanctorum, derogat & mihi& ceteris omnibus in Regno caelorum. Omnes enim unum sunt per caritatis vinculum ; idem sentiunt , idem Volunt , de omnes in unum se dili
s. Adhuc autem quod multo altius est in plus me , quam se suaque merita diligunt. Nam supra se rapti, , dc extra propriam dilectionem tracti, toti in amorem meum pergunt, in quo dc fruitive quiescunt. Nihil est quod eos avertere possit, aut deprimere ;quippe qui aeterna veritate pleni, igne
ardescunt inextinguibiliS caritatis. T . . ceant igitur carnales Sc animales ho
mines de Sanctorum statu disserere, qui non norunt nisi privata gaudia
398쪽
L1BER III. Cap. LVIII. 3o7 illigere. Demunt & addunt pro sua l
inclinatione , non prout placet aeternae Veritati. 6. In multis est ignorantia, maxi
me qui parum illuminati raro aliquem perfecta dilectione spirituali diligere
norunt. Multum adhuc naturali asse-ctu , & humana amicitia ad hos vel ad illos trahuntur ; & sicut in inferioribus se habent, ita de caelestibus imaginantur. Sed est distantia incomparabilis eorum , quae impersecti cogitant, & quae illuminati viri per revelationem supernam speculantur. 7. Cave ergo, fili, de istis curiose tractare , quae tuam scientiam excedunt 1 sed hoc magis satage & intende , ut vel minimus in Regno Dei queas inveniri. Et si quispiam sciret, quis alio esset sanctior, vel major haberetur in Regno caelorum, quid haec
399쪽
3o8 DE IM 1 TΑΥ. CHRIsTI ex hac cognitione humiliaret coram me, atque in majorem mei nominis laudem exurgeret λ Multo acceptius Deo facit, qui de peccatorum suorum magnitudine , ac virtutum suarum parVitate , quamque longe distat a perfectione Sanctorurn cogitat, quam is , qui de majoritate illorum disputat vel parvitate. Melius est Sanctos devotis precibus & lacrymis exo- xare, ipsorumque gloriosa humili memte implorare su stragia , quam secreta eorum vana inquisitione perscru
8. Illi bene atque optime contentantur, si homines scirent contentari , & vaniloquia sua compescere. Noni gloriantur de propriis meritis ; quippe qui sibi nihil bonitatis sed totum mihi adscribant, quoniam ipsis cuncta ex infinita caritate mea donavi. Tanto amore divinitatis & gaudio siu.
400쪽
L1BER III. Cap. LVIII. 3ospereffluenti replentur ; ut nihil eis desit gloriae, nihilque deesse possit feli-icitatis. Omnes Sancti quanto altiores in gloria, tanto humiliores in seipsis, mihiquc viciniores, & dilectiores existunt. Ideoque habes scriptum, quia
' mittebant eoronas suas ante Deum. Et ' ρες ae
ceciderunt in facies suas coram Agno - ω fadoraeterunt Vimentem in secula seculo
s. Multi quaerunt, ' quis major sit lati .istri in Regno caelorum , qui ignorant, an cum minimis erunt digni computari. 1 Magnum est vel minimum esse in Gar-lo, ubi omnes magni sunt: quia omnes filij Dei vocabuntur , & erunt.' Minimus erit in miste peccator
centum annorum morietur. Cum enim
quaererent Discipuli: ' suis major esset in Regno caelorum tale audierunt responsum Nisi conmersi fueritis, εν es a. Adamini sicut parvuli , non intrabitis in V '
