장음표시 사용
201쪽
distributionum duobus mensibus in anno causa recreationis, Vel negotiorum suorum abcsie pos . sunt, computandum est intra totum annum , prorata temporis hio ad distributiones ad milli fue- . runt. Item habens priuilegium quo duorum mensum spatio, id est sexaginta diebus naturalibus, abesse possit sine distributionum a militone,
hoc priuilegio integre gaudere potest, nisi aliud
exi a consuetudo : quare habens hoc priuile gium non interestendi duobus mentibus in anno,
potest quouis anni tempore ex vi illius priuile gilabesse, nisi aliud obstet tom i fol. 34.uum .F. 7 . Habens petiuilegium percipiendi fructus, vel distributiones, non potest cogere Capitulum ad restitutionem fructuum, seu distributionum, postquam bona fide facta fuit illarum diuisio
inter Canonicos tom. Is l. 8, .num. 16.
7 . Statuto vel constitutione Capitulorum, vel Episcoporum, aut alterius Summo Pontifice inferioris caueri non potest, resulariter loquendo, ut distributiones absentibus conferantur. Dicitur reguiariter loquendi, quia multi casus peroptheiam excipiuntur. ibid.num. I. sol.836.
c. Non potest sola consuetudine induci , ut distributiones absentibus licite conferantur, nisi consuetudo ex rationabili causa inducat aes aut nisi Summus Pontifex consentiat, non sufficit autem regulariter loquendo tacitus Summi Pontificis consensus tom. I fol. 8Π.vum. 2. o fol. 838. num. 6. . Non est admittenda conuictudo , ut absentes eleemosynam capiant, dum anniuersaria celebrantur. Non valet quoque consuetudo, ut Cano
202쪽
Canonicus de recenti admissi is percipiat distributiones tempori absentiae respondentes. Item non potest induci consuetudo , ut assistens natiora , vel recitans submissa voce lucretur OIDnes totius anni distributiones ; sicut nec consuetudine induci potest vi distributiones primi anni conferantur haeredibus quasi iure proprio ipsorum haeredum secus dicendum de fructibus, clui ex consuetudine dari possitnt haeredibus Canonici Taortui. ibit num. 8. 9 seq. 78. Non videtur admittenda consuetudo, qua Canonici alternis hebdomadis inserviant, Omnes distributiones lucrenturi non videtur tamen reprobanda ea consuetudo qua interesserites Matutinis precibus,tantum lucrentur , quantum percipiunt iij, qui reliquis horis intersunt.
79. Non videtur admittenda consuetudo concedens iubilationem , id est , vi qui quadraginta annis diuinis interfuerunt, distributiones capiantaeque ac si essent praesentes , etiam si Choro non interlint , maxime quando adhuc sunt vegeti VIobusti secus dicendum de senibus , quia senectus comparatur morbo, moin ipsa morbus est.
So. Consuetudine saltem immemorabili induci potest, ut quis per alium eiusdem Ecclesiae Canonicum assistensin seruiens Ecclesiae fruatur distributionibus tom. I fol. 8 O.' m. IT. 2I. Habens duos Canonicatus non potest ex consuetudine acquirere ius percipiendi distributiones,dum abest, nisi forte beneficia in solis distributionibus consistant, tunc enim probabile
est posse aliquid accipere ob alia onera.
203쪽
81. anonicus qui iustam ob causam abfuit, lucrari potest distributiones, si postquam odii aliquandiu domi iusta de causa,v.g. ad quiescendum commoretur, nec ad chorum accedat ABK
83. Quaeres , utrum Canonicus, qui diuinisosticiis non interfuit , pollit distributiones percipere , si alii, quibus ob assistentiam accreue
runt,eas remittant, largiantur, vel ex pacto condonent. Resp*ndetur primo , non solum illicitam erum etiam inualidam esse distributionum remissionem , etiamsi absentia contigerit ex iusta cauta , nec est tutus in consciencia,qui distri-Dutiones accipit ob remissiqnem sibi factam. Et remissio distxibutionum non soles irrito est si fiat defuturo, verum etiam si fiat de praeter ito. Secundo non est licita, aut 'alida distributionum
collusio inter absentes meque licita videtur etiam amicabilis compositio , qua certa distributionum portio condonatur ciccus dicendum de transactione circa praeteritas & futuras distributiones, quae seruatis seruandis non videtur illicitari sicuti nec donatio iure communi vetita videtur , tacta ab eo qui iam acceperat distributiones quas alter ob absendam amiserat. Vnde sequitur Canonicum donare posse distributioncs absentibus quas accepit per se , vel Procuratorem, seu Thesaurariam , qui eas ais partem ex mandato Canonici retinet manonicus tamen qui distributiones amissas tradit interessentibus, hac conditione,ut sibi restituantur, non est tutus in conscientia, si eas recipiat. Iure particulari in aliquibus locis , ut in prouincia Mediolanensi , non solum illicita est re mullio distributionum , verum etiam donatio proprie
204쪽
proprie accepta tom. I Ol. 8 I.num. I. uem 84. Quaeres , utrum s anonici qui Choro non assistunt, non solum iacturam distributiomim facta aes, verum etiam ad alia onera , . . annati tam,decima , pensionem , c. distilibutionibus annexa icia cantur, quamuis illis per abientiam a Choro priuentur in ei pondetur an natam non
solui ex quotidianis distributionibus in ingressu benefici ; hoc valet etiam si beneficium in solis consistat distributionibus Io luendum est tamen quindennium quidem anticipate lingui quindecim annis , non solum a Canonicisi, e . rum etiam ab iis qui ponsionem ex beneficiis percipiunt. Nec refert quod Canonicus a quo soluitur quindennium Choro postea non allistat,
quia soluitur anticipate rem. I. Ol. 244. imm I.
8s. Quindennium seu annata nullam simonia: labem continet, quia annata non imponitur iiii 'quom in pretium beneficii, sed in subsidium de sustcntationem ministrorum, qui Summo Pontifici inseruiunt ibid.num. σω86. In permutationibus beneficiorum4:qualis valoris non soluitur annata si vero sint inaequa iis valoris , soluitur non solum quoad excessura valoris,uerum etiam integre ibid.uum. 8. 87. . Ex distributionibus soluendum non REpiscopo subsidium charitatiuum quod ei persolui praescribitur cap.conquerenti,quia huiusmodi subsidium soluitur de fructibus, reditibus beneficiorum, distributiones autem regulariter loquendo non veniunt nomine fructilum, vel redituum, nisi aliud ex verbis , vel Grcumsta; tristin is 88. Dcci
205쪽
88. Decima spiritualis soluitur parochis de
distributionibus , non autem Papa , nisi hoc exprimatur in impositione declinae ibid. m. I. 94. 89. Pensio, regulariter loquendo, non soluitur ex distributionibus M in dubio pensio non censetur super distributioniblis imposita, nisi beneficium in solis distributionibus consistat, aut nisi Summus Pontifex aliud exprimat. Adde pensionem non censeri impositam in illis distributionibus quae confata sunt ex Ductibus, prouentibus beneficiorum , iuxta ridentini decretum
1 sα I. c. p. 3. om. IJoL846. nu*n. I. seqq. so. Si pensio super distributionibus imposita sit, soluenda est ab illo, qui distributiones percipit, quia obligatio soluendae pensionis est onus
reale , onus autem reale soluendum est ab eo qui rem habet linc onus oluendae pensionis transidad Capitulum, dum distributiones accrescunt ob absentiam Canonici , super cuius Canonicata impolita fucrat pensio in singuli Canonici quibus accreverunt distributiones Canonici absentis habentis Canonicarum oner pensionis super distributionibus grauatum, tenentur ad pensionem pro rata distributionum perceptarum, modo Canonicus non perceperit tot distributiones, quae sum ciant ad pensionem soluendam. Ideire dicendum est dum beneficium onere pensionis grauatum nitum est Capitulo rom. I. 9 I. Quando consuetudine vel statuto introductum est, ut omnes fructus, aut aliqua pars Capitulo soluatur primo anno i Capitulum non potest fructus exigere, nisi detracta pensione quia
206쪽
eluia fructus benefici remanent hypotheca subiecti pro lutione pensionis. m. I. Ol. S .
92. Canonicus non tenetur ad priorem pensionem , postqtiam aliud beneficium per irouam prouisionem obtinuit secus si retcnto primo titulo obtineat alia bona , vel priora bona in alia
93. Successor in beneficio tenetur ad pensio hem, siue imposita esset super fructibus , siue si- per distributionibus succedit enim in onera realia, ad quae prior beneficiarius ratione benericij tenebatur. ibia. um Distributiones quotidianae proprie subbptae , quae conferuntur iis qui absunt , si diuinis ossiciis interestent, praecisa consuexudine in contrarium debentur aliis Canotticis qui diuinisosticiis intersunt, modo re ipsa aliqui intersint, non omnes sua culpa absint disti ibutiones vero improprie acceptae, seu extraordinariae, non debentur aliis assistentibus, sed Ecclesiae, vel pio
sis Distributiones quibus Canonicus in poenam delicti a iudice priuatur , tradendae sunt n- sco, iuxta iudicis voluntatem ibid.num . . Consuetudine induci potest ut distributiones absentium quae interessentibus accrescerent, Eeclesiae tribuantur ibid Aum . . s. Distributiones absentium non accrescunt iis qui ex legitima causa abstines, ob quam iura proprias j stributiones concedunt, ut si absint ob infirmitatem, aut quia Ecclesia diriua est inta f/.8 num. 6. Beneficiarius diuinis officiis in horo mancipatus , si diuinis osticiis non intei sit, non. potest
207쪽
potest distributiones percipere in perceptas renetur restituere , etiam ante ullam iudicis sententiam. Praeterea Canonici Choro interessentes acquirunt distri biviones absentium ab eo tem- oreriiro isti absunt ex causa ob quam iura distributiones non concedunt. Ratio est, quia respe- diu absentium tunc temporis deficit causa ob quam conferuntur des ributiones, reliqui Canonici ab eo tempore maiorem praestant Ope -
98. Episcopus ferre potest legem , ob cuius
transgrestionem Canonicus priuetur distributiois ianibus ante iudicis sententiam ibi Luum. . .
i. Est praedictio seu praenunciatio rerum occultarum quae humano modo cognosci non possunt, facta ope daemonis. Divinatio fit tam per expressam 'vim per tacitam daemonis inuocatio laena Exprella contingit per apparitionem fictam in figuris, vel assumptis corporibus, per si-In apparentia in corporibus terrestribus , ut iis igno, ferro, lapide , per negroma tiam, per Si animalium,per aera, ignem, aquam , per somnii, quatenus homo per somnia a daemone m- missa diuinare intendit, quibus non licet fidem adhiberes, licet vero adhibere aliquam fidem iis quae a Deo proficiscuntur, aut a causa naturali quoad ea quae per ipsa cognosci possunt rom. χιfol. 2 9. - θ H.Θs l. 86O.utam a. a. Contin t autem diuinatio cum tacita da monis inuocationes, quotus ad diuinandum ea ad bibentur, quae talen virtutem non habent, Vt
208쪽
fit quando quis vult diuinare per taxillos , per
chartas, per numeros, aut per obseruationem vocis vel cantus , secus dicendum si fiat per id, quo talis cognitio naturaliter haberi potest hac de causa excusatur astrologia naturalis , pecquam ex intuitu, contemplatione astrorum coniicimus effectus naturales, in quos cium influit initiam inclinationes hominis , quamquam haec astrologia est valde incerta. Quod attinet ad astrologiam iudiciariam, superstitiosa est quoties certius praedicit tales effectus quam ex astris cognoici posluit unde faciens iudicia vel natiuitates hominum circa futuros effectus coni ingentes ab humana voluntate penderares, reus es astrologiae iudiciariae, superstitiosae, vetitae non solum iure Ecclesiastico, verum etiam
naturali diuino , si de his effectibus absolutum iudicrum ferat. ibi lumino seqq. Ost.26λ3. Divinatio per sortes, alia est diuisoria, qua
emittuntur sortes ad O rnoscendum quid cuique tribuendum rat in electi ibus , conrrouersiis, c. alia coiuultori , qua emittuntur sortes ad indagandam diuinam voluntatem , ut sciatur quid praestandum,quidve cauendum sit, alia diuinatori, qua aliqui utuntur ad cognoscendas res occultas tom. 2Jola. 6 2.num I 3. Hoc pq sto ad
. Electionem ad officia Ecclesiasti ea factam per sortes , non esse ipso facto irritam excepta saltem electione per sortes ad pastorale ossicium ac dignitatem , cum id nullo iure probetur.
. Sors Cnsultoria est tantummodo Iicita, sit ex necuisitates, cuc dubitam male
209쪽
riam, cum debita reuerentia, modo debito; sors vero diuinatoria est omnino illicita ibiti.
K. Divinatio sue fiat cum tacita , sue cum expressa daemonis inuocatione , est mortale peccatum ex suo genere , at excusatur a mortali quia oci causa ostendit velle futura diuinare ibi .
7. Divinatio per somnia, per sortes,&c. est peccatum moi tale, nisi ex simplicitate fidem quis si is praestet, vel nisi putet ea csse a Deo,ut paulo
S. Divinatio cum tacita daemonis inuocatione liatici malitiam eiusdem speciei,quam habet n. Cra cum expressa inuocatione. Et siue fiat per aerem, siue per aquam, siue ignem, Sc est eiusdem specie in genere moris, sed lucris in genere natura: quare non est nec c1se in confessione exprimere rem , per quam facta est diuinatio ibi Lnum. 2O. 9 seqq. Diuortium. r. Quamuis adulterium non sit causi suffciens faciendi diuortium quoad vinculum Aihilominus est causa suffciens diuorti perpetui quoad torurn c habitationem , tam in foemina
2. Per solum animum fornicandi , aut alios actus impudicos non datur causa sussiciens i-itorti , cum per eos non diuidatur caro secus dicendum de sodomi a tam activa quam passura, & bestialitate in foemina vel viro , quae est causa sufficiens diuortij modo hoc peccatum commit
210쪽
tatur cum alio, quam cum proprio coniuges c ro enim coniugum non diuiditur, nisi per copulam cum alia habitam. Hid. Mum. 3Θ q. 3. Pollutio extraordinaria cum alia, vel secum tantum, non est causa lassiciens diuortij,quia caro proprie non diuiditur. m. I. l. 3. num. S. .
. Vir δ uxor sunt pares in causa diuortii.
p. Ad faciendum in foro conscientia diuortium, non requiri ur ut adulterium probetur, nam probatio videtur spectare ad forum exter-inum pro faciendo diuortio. Imo potest conui x innocens propria auctoritate, secluso scandalo, diuortium tacere. ibid. m. 7.b seqq. 6. Innocens qui cum adultero fecit diuortium,
ex natura rei non tenet ut cum eo habitare, si per
censuras ad id compellatur, quia praeceptum Sa- perioris non obligat in conscientia, quando procedit ex falsa praesumptione ibid. num. LI. Coniux innocens tenetur facere diuortium sub mortali, si per diuortium sperat emendationem Tructum,& si immineat scandalum, ita ut existimetur fautor delicti, cui aliter quam per diuortium mederi non possit. . d. nume-ν 13. R Casus in quibus non licet facere diuortium sunt hi 'uando uterque coniux commisit adulterium , quando vir dedit uxori causam proximam adulterandi quando uxor commisit adulterium tantum materialiter, aut cognita est per violentiam in quando coniux innocens condonauit alteri adulterium expresse per verba, aue tacite per signa. ibes. uu n. I . s. 'ando uterque coniux commisi adulterium, sed unus emendatus est , potest emendatus