장음표시 사용
351쪽
l . ῆ ν o Ελληνες Αιγ. B. J Sic Vinis. 6. , ut coniecerat Ile in dors Vulgo leges batiar ἴν. Quod natum errore est propter τοὐ
t ιλίαν λέγει. ubi v. Rulin ken. qui docet, Veterea quosdam interpretes iii ea fuisse sententia,nt h. i. non vulgar m illum calculorum ludum signiscari putarent, sed mn thematicam Aegyp tiorum, quae tabula erat duodecim lineis conseripta, Cursum solis et lunae per duodecim κο- disci signa Ostendens. QuBm in rem laudat Eustath. R dodyss. p. 1397. et Vopis c. Procul. c. l3. p. 249. ibique Sa ima sium. Ac refert de
Aeguptiis similia Plat. Legg. xli. p. bl 9. R. - 820. C. Hermias
tamen de vulgari calculorum lusuiu tellexit. D. Θαρι Ου πεο ὶ την μεγα - λην π.J Bene Astiust , , Θα- ιους, inquit, idem est qui Ἀμους S. 'As μους, lunt. t u p p i t e r m-N O, de quo V. Herod. ll. 29. Ouge l. ad Minuc. Fel. Octav. v. 195. sq. Sp an liΘni. De Usu et Praest. Num. I l. p. 292. al.
perior Aegyptus s. νο me Θηβαῖοι, in quo Thebae i Diospo
antea appellatus est Ammonem vocant. Liberius enim haee interposita sunt, qune sic pote-rsntnia necti: ὼς περ τον θεον Ἀμ- ιο - καλoDnι . Similiter Criton. p. 4li. A. Ceterum I liamum vel Amum quod a Graecis Ammonem vocari signissent, cons. Herodot. Il. 42. Plutare h. De Irid. Et ostr. g. Vigebat autem Ammonis cultus pi adoratio maxime Thebis v. Diodor. Sic. I. 15. 4b. τας τε χνας ιπέδειξεJ a te a suas Ostentavit. is περιικαστης τὸ ς τ έχνηςJ de una quaque nrte. De nrticulo, quem eliquot libri male omittunt, v. ad Plii leb. P. 32. κ n' d/ιφοτερα, in utramque Partem, ut eam vel lavdaret vel vitupμ- raret. De herbis λόγεος noti e εἴη λέγειν, colis. Menex. P. 239. H. δ τε χρονος βραχυς ii ξέως διη-
352쪽
Pnrr. aliorum qua librorum. Indidem correctum quod deinceps legebatur δοκεῖ. E. περὶ ἐκάστης τῆς Flor. 9. et Mon. Om. Τῆς. ινημων. παρέζ l παριοῦ Bodl. Vin 1 4. T. Flor. . g. h. Vat. Ven. lI. Par. DNOP. et corr. F. παρέ&ιν Eu, BCEr. Et pr. Coist. item Vind. l. 3. 6. Flor. a. b. e. i. Recte παρεξει Par. T. pr. m. ι ιεν. De Rep. VI. p. 490. D. ἐπὶ et Ουτω νυν γεγόν ιρι e , ubi V.
Bianot. vi I. p. b32. C. μν ἡ μης - φάρμακονJ V. ad p. 230. D. Eodem prorsus modo Euripides in Palamedo T. IX. p. 246. ed. Mntis . Taγρύ ιμπια sppellat λῆθ' ς φαρ-
Dein facile aliquis requirat is δδυναται. Sed non opus muta
Natthiae ad Eurip. Med. P. 443. Nisi sorte hoc loco λέγεσθω intelligere malueris. τουτο ν ά ρ - J κατὰ συνεοιν dietumr istud inventum tuum; istud. quod litera a
Itaque deinceps quum dici debuerit sic: αrε - ἀναμιμνησκομμνων, necusativus insertur per ann- coluthiam, perinde ne si anten scriptum fuerit r et noro γὰρ rata ρέξει τους μαθόντας in ιλανθαν - μένους. De re ipsa cons. Ivi.
saes Beli. Gall. VI. c. l4. De Druidibus: quod eos. quidis eant, literis consis os nolint ni inus memoriae a tu-dere; quod sere plerisque accidit, ut praesidio literarum diligentiam in perdiscendo ne memori m remittant. duintil. instituit.
X l. 2. 9. Quamquam invenio apud Platonem obsture memoriae usum literarum, videlicet quod illa, quae scriptis reposuimus, veluti custodi rades in imus et ipsti securitate dimittimus. Plin. Epist. IX. 18, 2. Senec. Ep. 88, 28 Diuitiam by Go le
353쪽
Ρ. 275. o υκ ἔνδοθεν αὐτουςJ Libri AIIDNOPT. νυσον, qnod recepit Bekkpr. recpperunt item Turicc. Et serri potest ἔνδον. Melius tamen videtur Ddo θεν, quippe quod accuratius respondeat alteri illi Irωθεν. Reetissime vero dicitur ἔνδοθεν αναμι ινξοκεσθαι. Accedit quod praefiniatis sinius eod. Bodl. cum aliis plurimis eam seripturam tuetur. Itaque nulla certe caussa est, eur quis praeserat, quod facillime e scripturae compendio oriri potuit. Mox Hodi. Par. PT. ευρε. B. ως ἐπὶ το πλῆθοςJ Vir d. 7. ως ἐπὶ το noλὐ πλῆθος. ia ιγυπτέ nite καὶ gno δαπουςJ τε vulgo post Αἰγυπτίους insertum cum Bodl. Vat. Ven. Monace. omisimus. Dein vulgoeertior est memor in , quae nullum extra se subsidium habet. Platonem in his quoque duces habuisse Pythagoreos non improbabilis coniectura est. Plutarchus enimn vetor est Vit. Num. T. I. p. 74. D. illos nihil mandare solitos
e se mutae nique aurdae literarum memorine.
B. ως ἐπὶ τ o natistoe J ut plerumque. Reip. ll. p. 364. A. Aliis locis est ώς nὶ ro no λυ. ἐν et φ του Λ ιo ς- J Leniter Phaedrum increpat, quod nBr- nationi hactenus expositae ideo nihil tribuat. quin ea ex Aegypto repetita sit. Prisci illi Graeci, inquit, vel quercus et rupes audiendas putarunt, si modo vera proderent; tu curabis, qu nn tione vel gente sit oriundus qui. Par. DOP. Vind. 4. T. Flor. h. λογους ποιοίης, quod vix duo terve quid dixerit, nec illud potius Perpendes. Vere nn secus ille iudicaverit De quercu Dodon ea v. Herod. ll. 52. Quod nutem addit καὶ πέτρα e, ob oculos ha
26., quod abierat in proverbium. de qua re monuit He indor Cons. Goeti ling. ad Heriod.
commemoratione oracula Dodonaea significari putat, ita istud: καὶ πέχρας, reserendum censet ad oracula Delphica, ex sp Seu Parnassi per PF thiam sacerdotem edita. Quod utut aeso habet non enim putamus rem isto Commento consectam esse), illud tamen liquidum est, locutionem duplicem potissimum usum habere. Νam aut usurpatur de ita, qui
354쪽
libri tenent. Mox 'ρηισαν optimi pro V. ἔφασαν. Νimirum L 7σαν no-ristus est: asseverarunt; de cuius usu v. Matilliae Gr. Ampl. 9. 215. 2. coll. Butim. Gr. Ampl. Vol. l. p. 543. ed. 2.ως περ ὁριεῖς or νέοι J Ηeindors coni. νμεῖς. Sed ridet Socrates in universum vannm aequalium sapientiam. Destrat autem vulgo ante οἱ δέ δε nomen Socrntia.
Flor. B. e. 9. Vind. I. αγνοoi recepimus αγενεαλογητοι sunt neque originem humanam habere videntur,
Aen. VIII. 315. Iuvenal. VI. ll. coli. Boiasona d. ad Νicet. T. I l. P. TT. sq. coli. Sehol. nd Plat. Rempl. VIII. 544. D. aut ponitur de iis, qui priscae aetatia reserunt simplicitatem, ut inter homines primaevos numerandi videantur, ut Iliad. XXII. 126. ubi v. Eustath. cons. Barth. ad
p. 463. C. ἐρωτῶ δε, καὶ ἄπο κριναι. Cons. ibid. v. 462. B. p. 449. C. Supra p. 269. C. Theaet. p. 161. B. Leag. II. p. 6bb. B.
na εο ν τ ι O i o μ ε ν o ς-J A s t. πλέον εἰναι Proclea se explicat Nec tamen loeus vitio careravi detur. Hein dorsiua Pro εῖναι
desiderabat ἔχειν. Mihi magis satisfecerit, si scriptum legatur r
enim ita haec fuerit: existi-mnn , sermones seripto mandatos plus efficere, quam ut acientem en eo m-monefaciant, de quibus scriptum fuerit. Sed penea alios esto iudicium. Dissilired by Cooste
355쪽
E. κυλινδε ιται μὲνJ καλάνδειται Σ pr. Recte Figeher. ad Phaedon. p. 341. et ad Xenopia. C3 r. l. 4. 5. praetulit sormam κυλινδε ιται. eis. Bornem. ad Xenoph. Symp. p. 208. o Ie δε ῖ γε καὶ ιι iiij Hirschig. corr. o ἐς δεῖ τε καὶ ρι . veri-Eαυτον δὲ καὶ οἱ λογοι Jeademque ratio egi orationum. De hoc ταυτον dictum est ad Reipubl. VII. p. 535. D. Sympos. p. 178. E. Deinde ad cin- μαίνει e prn egressis inteli. o λόγος, ut oratio a plurali ad singularem numerum transisse Existimanda ait. E. πλημμελουμενος δὲ καὶ J Demosthen. De Coron. P. 279. 4. ed. Rei Ah. τὴν
ferus huius loci non imm morsnit, laudans praeterea Stephani Thea. c. 7720. A. P. 276. του του αδελφονγνῆσιονὶ intelligitur vivus sermo, l . e. colloquium. Eo utebatur Socrates, ideoque nunc OP- ponitur vanae illi et iactabundae rhetoricae, quae omnis philosophias expers sibi unice in inani-hus orationis ornamentis ac lenociniis captandis placebat. C terum coni . Protagor. P. 329. A. εἰ δὲ ἐπανέροιτό τι, εἴςπε P
κτον ε ναις Ibid. p. 96. C. Hipp. Man. p. 281. A. Charmid. p. l Ti. E. Phileb. p. 60. C. Legg. X. p. 927. C. XII. p. 964. C Xenoph. Λnab. I. 3, 17. Cyrop. I. 6, 19. Ad καὶ ἔγκαρπα βούλοιτο γενέσθαι pronomen N ac-
356쪽
ΡHAEDRUS. P. 275 ot 276 St. 209
νων καὶ δυνατωτερος τουτον φυεται;
εμηνυχον, ου ὁ γεγραμμένος ειδυλον ἄν τι λέγοιτο
fit militer. P. 276. et ιδ τροπον τε γ. J τε nuper revocatum ex optimis plurimisque codicibus. Pro 1 Hismo eodd. tantum non omnes eum Bodl. et Vat. γν σιος. Cois l. corr. γνήσιον. sandi casu repetendum, quaepservulgata est loquendi ratio..t e ' δωνιδος κήπου ο α
ρ ῶν J De hortis Adonidis multi
multa scripserunt, veluti Me. ursius in Graecia Feriata, in Gro nov. Tires. VII. p. 706. Zornius ad Hoeataeum Abderit. P. 167. Valchen. ad Theocrit. Ad O- uictaeus. v. li 2. sqq. Wytten-hach. ad Plui. de S. Ν. v. P.
79. Raat. Epist. Crit. p. lb3159. Bottiger. in Sabina, P.
22b sq. Creu Eer. in Annal. Heidelberg. n. l80 l. sese. I. P. 43 sqq. Breviter rem complexus est Musternan n. ad Theocrit. Id. XV. 13b, quem vide. Suidas: Ἀδωνιδος κῆποι, inquit,
καὶ otiroχοονιων καὶ ριν ἐυριζω- ιένων. ' Verbum arandi de totangricultura usurpatum bene defendit Butim annus. Est igitur hoe loco idem quod in aerere. Nam aratio proprie in Adonidia hortis sane nulla intelligi potest.
v. Selinei der. Lex. s. v. Stru eturam verborum: αρῶν εἰς κ -πους, explanavit Bern hardySynt. p. 219. Sententia verborum haec est: Prudens agricola, num seminu, qu ne ipsi curae eordique sint, quaeque Velit esse frugi- sera, studiose aestati a
tempore in hortis Adonidia inarabit, gaudebitqu8 a videns intra octo die a propuli u lantia, an istud quidem ludi se at aeq u e o b-leetationis gratia saciet, si quando sae int, illa vu-
357쪽
B. vii γεωργικὴ χριοριενος αν τέχνη J V. etsi remor ιν αν χρω/ιενος αν r. Prius ἄν omittunt libri sere omnes; posterius Boii l. Flor. θ. ΑΠΟΤ. POAt τεχνη collo Bnt. C. φῶ. ἐεν ' ν τ o ν ν ο υ ν ἔχε ινJ V. ἡ ττω, quod ex Bodl. ΓΑ ΦBC EFGII. septem Florentinis, aliis, correctum. Bodl. εττον, aceentu vitium Brguente. ubi agri colendi arte usus i n solum suum immiserit, satis habebit, si menso octavo quae severit nil maturitatem pervenerint Ahsurde seriheliatur τῆ γε υργικῆ
πω αν. Neque enim dua0 lite notiones sunt, sed una, χρῆ οὐ
particula p. 189. libr. lv. c. b., qui huius loci non fuit immemor. C. τα δ λ ιυς fi τέρ ω ς J Saepe ωe irέρως, illi Od dicitur ut coetra Drme, BPud optimos quosque scriptores roperitur. v. SOplitat. p. 266. A. Tim. p. 63. E. D e-m Ostii. pro Coron. p. 2b2. T. 298.2l. I hemist. Ornt. I. P. 15. 'd. Dind. ni. cons. Κῶ n. n. Gregor. Corinth. p 76. Atque hinc prudenter Scho e ninnitunad Isaeum p. 368. defendit, quod ibi legitur, και mi εος αλλως ποι -
in vento et rapida fi 'ribere oportet aqua. Loci obscuri sonsum hunc putamus
vit in studiose in aqua inscribet, ni rRmento en per ea in mum s PBrgens Atque per orationes, qu ne sibimet ipsis non vale ni ratione et oratione succurrere, neque Fera satis e X-plicare possint: b. e. non inanem perdet operam scribendo, quandoquidem quae chartis mandantur non tantum valent ad alios institu pudos et erudiendos quantum viva magistri vox, quae et duhitationibus , si quan OriBntur, lacile occurrat, et in illustranda rerum veritate plurimum efficere possit. Superest, ut de singulis moneamus. ita quo λανι est nirnmμnto ut Pol.
358쪽
αδ v νατω ν μὲνJ Prave vulgo his ἀδυνατῶν, quod sex Vat. Ven. II. Par. DFΝΟΡΤ. Moti . correctum. Pro ταληθο, quod tuentur Bodl. Vat. Ven. III alii multi. vulgo erat ταληθδε. Oυκουν δ v xo γ' εἰκος J Bodl. Flor. g. h. οὐκ ουν. D. γρα νει. o ταν γράφη J Editt. vett. et eodd. mss. οται δὲ γράφη. Recte B exher. δὲ abiecit. δια καλάρου ita consociata sunt, ut διὰ κυλάμου μ ὰ λόγων idem
fere sit, quod δια καλαμου καὶ λογων. Suprn p. 253. Ε. μαστι- γ ιετα κέντρων, h. e. καὶ κέντροις. Ibid. D. τυιῆς ἐραστῆς
ditur. Denique sacete dictum, λόγοι φαντοις λ ό γ os βοηθεῖν ἀδύνατοι, in quibus λόγqi per dilο-glam intellexerim de ratione pa
ad Rem p. II. 374. E. Vitiosum est quod vulgo edebaturo ταν δὲ γράφη, recte illud a
ι α ν τ ρ σε υποιιν ματα - JLocus quantopere a postprioris aptatis scriptoribus celebratias sit, docebunt quae docte collegit A st. Commentar. nd h. l. p. 602. Pro εὶς το λῆθαῖς :/ορας ἰὸν ἷ,rit δειΚu si erus ad Suid. Τ. II. p. 438. corrigebat εἰς την του γῆ- ρως λεθην. Quem prudenter rein sollit Tonpius Emendati. in Suid. T. lΙ. p. 254. ed. Lips. Nimirum intelligitur senectuR, quae oblivionem sibi propriam habet, sive senectus oh liviosa. Qui usus genitivi et si proprius sere poetis est, de quibus v. Matthine Gr. Gr. 6. 3l6. s. p. 786 sq. Bern hardySyntax. p. 163. Hermnn n. ad Sopli. Electr. v. l9. Oecl. Tyr. v. di26. S e i d l e r. ad Eurip.
suetudine Platonis nbherret, si-e ubi oratio ipsius poeticum traxit colorem, id quod hoc loco factum psse sapite intelligas. Si eLegg. V. p. 734. C. o et sic ανδρε inc
359쪽
οῖααι, καλλέων σπουδη περὶ αὐτα γιγνεται, οταν τις
o ταν αλλοι παιδιαῖ Hic quoque vulgo δὲ post o των insertum legebatur. Abiecimus illud nunc puctoritate Bodl. Flor. a. h. g. b. t. 9. Vind. l. 3. 4. 6. T. α. et reliquorum librorum omnium praeter Paris. E. Stephan coni. oet αν et ε ci λλ. Turicc. δὲ male
et Clem. Al. Strona. I. p. 322.
ed. Poti . locum accurate attulerunt, sed ad rem suam adhi-huerunt udmixtis alienis. -υπορεμ ματα, commentnrios, quibus memoriae infirmitas suble-
τιον τι, item boni, iusti et pulcri studioso ideoque indigenti simili memoriae adminiculo. Vult igitur eo nomine scripturam etiam aliis prodesse , qui eadem Dersequantur studia. Alii a litor interpretati sunt, cogitantea de commenteriis in usum discipulorum conscriptis. δ τ α ν α λλο ι παιδιαῖς - JNulla opus particula est, quum haec praecedentium verborum explicationem contineant, ut A fit. ncute pervidit. Usum verbi ἄρδειν illustravit Mytten hach. ad Plutarch. do S. N. V. p. li T. et Sept. Sap. ConViV. P. 1 bl.
E. Cum universa sententia Victor. Varr. Lecit. XII. 18. Comparat Cic. pro Arch. e. 13. quare quis me tandem reprehendat - si, qu nium ceteri ad res suas obeundas, quantum ad sestos dies ludorum celebrandos, quantum n d nitas voluptates- conceditur tem -
Ροrum; quantum alii tribuunt tempestivi a conviviis, quantum deniqu aleae, si v a n t um p ilae, in n-
360쪽
t marg. Par. F. mutatum. Aliquot libri λέγοι. Dein Bodl. Vat. V n. ll. διέξε, unde prodiit seriptura etinni itiosior, dia: σε, quaa occupavit Par. C. DNOP. Ven. Σ. ni. P. 277. ἱκανοὶ καὶ ot χὶ ἄκαρποι J Omisimus τε vulgo post ἱκανοὶ interpositum eum Flor. e. g. Vind. 7. M. MI ΝΡ. De
levit etiam Bekker itum mihi egomet ad hae estudia re colenda sum-
α ν τ ὶ τ n εἴ et Oa ν οἷς λέγω παίζω ν διάξει e in dors. malebat D οις λ. n , sed praepositione sermonem facile carere recte B u it m . monuit. Nec probo I. Bakium ad Cleomed. P. 440. contieientem οἶς λέγω π. νδιαξει. Enimvero verba sieeonnectenda sunt: το, ἐκεῖνος διάξει παίζων τουτοις, α λεγω, ἀντὶ τουτων s. ἐκείνων. PO
tentosa hic quoque poni petura est Uine helm anni Praes. adedit. min. Tnric. p. X. et Tox' ἐκεῖνος, ως ἔπικεν, ἀνtὶ τουτωνιν λογnις παίζων διεξειοι, ndqunm commendandam cprie nihil
valent illa p. 262. D. Ε. II αγκάλη ν λ ιν ε ι e J Feminina linius adiectivi forma legitur otiam Hipp. Mai. p. 288. C. Legg. l V. p. 722. C. De Republ. I. p. 338. A. al. Dispiata vit de hoc genere nonnulla Lo- heck. ad Alac. V. 17b. - μυθολογεῖν nunc dicitur is, qui in pinsmodi rebus rimandis veluti ingenio suo indulget animumquet Ruqunm narrationibus et sabulis oblectat, libere in earum tracta
inteil. εtat, quod post ἱκανόν omitti solore ostendit Schne-ser. ad Lamb. Bos. p. 334. Hinc deinceps αλλ' υοντεμ dicitur , quod eo minus offendit quo frequentiun logitur εἰμὶ γεν. v. nd Rei p. X. p. 60 . C. PlinP-don. p. 69 R. ni. - ἀλλ l,