장음표시 사용
41쪽
rediit anno Krae Christianae 68. Consulibus C. Silio Italico , O Galerio Drpiliano, quos ipsemet Nero Consulatu abdicavit . seque Consulem creavit, de
omnem Senatum veneno tollere in animum induxit, sed desperans de successu, & ab omnibus plane desertum se videns fugam arripuit, seque proprio mucrone confodit die s. mensis Iunii ejusdem anniserae Christianae 68. sicut ex Dione, & ex Ioanne Xiphilino luculenter probant Antonius Pagi ad annum Christi 67. & Bollandus tom. I. Aprilis pag. I 6. Quapropter ipse probabilius censeo, Petrum , ω
Paulum martyrio fuisse coronatos anno duodecimo exeunte Imperii Neronis, seu anno aerae Christianae 66. Consulibus C. Luccio Telesino, in C. Suetonio P sino. Hoc siquidem anno praesens aderat Romae Nero,quando illius jussu Petrus, & Paulus die 29.me iis Iunii ejusdem anni occisi sunt. Nec necesse est martyrium Petri, & Pauli retrahere ad annum undecimum Neronis, seu ad annum Christi 6 s. sicut visum est Pagio, Bollando. σ Scheirato , nec cum Clarissimo du Pinio Doctore Sorbonico ad annum decimum Neronis, seu ad annum Christi ε .
D. Fueruntne conservata nomina Christian
rum, qui, Nerone saeviente, sanguinem pro Christo fuderunt lvi M. Baronius ad annum xv. Imperii Domitiani optime observat, Acta Martyrum, qui in persecutione Neroniana,& in aliis persecutionibus passa sunt, sollicite quidem, & curiose scripta fuisse, quae
tamen in Diocletianea persecutione combusta miserum naufragium fecerunt. Quocirca nemini nunc mirum videri debet, quod in antiquissimis Mart rologiis paucorum Martγrum nomina legantur,
42쪽
quamvis certo certius constet ingentem eorum fulsese multitudinem. D. Fueruntne sub aliis Imperatoribus , qui post Neronem Imperii Romani clavum rexerunt ,
Persecutionibus vexati Christiani lM. Sub Galba , Othone , ω Vitellio , qui int
Binis bellis inter sese pugnantes , diuturnum non gesserunt Imperium, nec non sub Vespasiano, Tito, qui optimos inter Imperatores Iure censentur,pace potita est Eeclesia. At Domitianus anno aerae Chri stianae 8 I. salutatus Imperator , quem Tertullianus in Apologetico cap. 3. Ob immanem, qua in omnes seviebat, crudelitatem, Portionem Neronis appellat, postquam primores e Senatu viros exilio, honorum proscriptione, & morte mulctasset, furorem tandem
suum admotis persecutionis facibus in Christianox exacuit, multaq; circa decimum quartum, vel decimum quintum Imperii sui annum feralia emisit ediacta, quibus plurimi Christiani aut morte affecti, aut variis suppliciorum generibus excaruificati,aut in exilium fuerunt amandati. Imperator Nerva haec Domitiani Decessoris sui lata in Christianos Edicta ex Senatus Consulto rescidit, eosque ab exilio revocavit. In hac Domitianea persecutione S.Ioannes Evangelista, teste Tertulliano lib. de praescriptis cap. 3 6. postquam in Oleum ignitum fuisset conjectus, indeque salvus & incolumis stupendo miraculo evasisset, fuit deinder in Insulam Pathmos re- lagatus , ubi suam Apocalypsim multis gravidam Mysteriis scripsit, a quo exilio sub Imperatore Nerva solutus , rediit Ephesum , ut suae provideret Ecclesiae , quam inpollonius radianaeus insignis id temporis Magus infestabat. In eadem persecutione
43쪽
Flaoius clemens Imperatoris Domitiani Patruelis, Consul, ob fidem Christi caesus est. Flavia quoque Domitilla ejus uxor, & Imperatoris itidem consanguinea, eamdem ob causam militans, in Panda tariam insulam relegata est . Flavia etiam Domitilla Virgo, Flavii Clementis Consulis ex Sorore Neptis ab Aurelio Sponso accusata quod Christiana esset, in Pontiam Insulam deportata est, atque in carcerem detrusa lentum Martyrium , quod diu constanti animo sustinuit, Terracinae tandem fuso sanguine complevit. Cruentam fuisse hanc
Domitianeam persecutionem testantur Lactantius , Er Eusebius. In lib.de mortib. persecutorum cap. 3. Sic de Domitiano effatur Lactantius: Cum exerceret invisam dominationem , subjectorum tamen cervicibus incubavit, quam diutissime tutusque regnavit, donec impias manus adversus Dominum tenderet; postquὀm vero ad persequendum justum Populum instinctu Daemonum incitatus est, tunc traditus in manus inimicorum poenas luit. Eusebius vero lib.3. Hist. Eccies. cap. IT. haec habet: Domitianus eum jam multa in multos crudelitatis suae specimina edidisset, nec paucos nobilium, O illustrium Oirorum urbis Rima injucte interemisset, alios praetered innumerabiles summa dignitatis viros, licὸt insontes,exilio,σ bonorum proscriptione mussitaseset,ad extremum Neroniana impietatis,bellique, odii
adversus Deum , Successorem se ipsum professus est . Hegesinus apud Eusebium lib. 3. Hiit. Eccles.
cap. a O. refert, quod Domitianus Imperator, cum
audisset jus Sceptri Iudaeae posteris Davidis Regis
assertum esse , vano terrore , instar Herodis , perculsus , omnes Christi Domini agnatos ex prosapia Davidis oriundos summa cum sollicitudine con-quiis
44쪽
ECCLESIAsTICA. ITquiri jussit, quorum aliqui Romam adducti, & ab
ipso interrogati, quale esset Regnum Christi ingenue responderunt, Regnum Christi non esse huius Mundi, sed Caeleste plane, & Angelicum . Quo responso placatum esse Imperatoris furorem scribitidem laudatus Auctor. Sed quia hujus facti Historici ab Hegesippo relati fidem in dubium vocant Periti hujus aetatis Critici, nolim ipse pro illius
tuenda veritate me vadem, ac Sponsorem exhibere.
Praestat igitur ut illud in medio relinquamus. D. Fuitne diuturna haec Imperatoris Domitiani persecutio ἰM. Non fuit diuturna, quia, ut mox insinuavi, Imperator Domitianus huic persecutioni circa decimum quartum, vel decimum quintum Imperii sui annum dedit initium, & ipse e vivis sublatus est anno Imperii sui decimo sexto . Nerva eius in Imperio successor nihil contra Christianos molitus est. Trojanus, qui post Nervam Imperium tenuit, nullis nefastis Edictis pacem Ecclesiae turbavit, di tamen quae a Nerone , & Domitiano in Christianos lata erant Edicta, vim obtinere voluit. Quin, & popularibus persecutionibus hinc inde in Christianos excitatis occasionem dedit Trajanus eo rescripto, quo Provinciarum Praesectis praecepit, ut Omni adhibita sedulitate, & Imperiali interposita aut horitate impedirent, ne Christiani privatos , & clandestinos conventus agerent. C. Plinius Bithyniae
Proconsul scripsit ad Trajanum Epistolam quae est 97. lib.x. in qua appellat Christianos viros bonos,& ad subeundam pro Religione mortem paratissi. mos . Cui Epistolae sic respondit Trajanus: Conquis rendi non sunt, seu Christiani, si deferantur , in adi
45쪽
guantur, puniendi sunt, ita tamen ut qui negaverit ne christianum esse, idque rei a manifestum fecerit, idest, supplicando Diis, veniam ex paenitentia impetret, sindauthore vero propositi libelli nullo crimine locum babere debent. In hoc Trajani rescriptum, ceu a recta ratione, & aequitate prorsus alienum, jure optimo invehitur Tertullianus cap. ao. lib. Apologetici his verbis : O sententiam necessitate confusam i negat inquirendos ut innocentes , mandat pMniendos ut uocentes . Parcit, O Diit, dissimulat, animadvertit. Iuid teipsum censura circumvenis i Si damnas, cur non
inquiris i Si non inquiris , cur non in absolvist Sub Imperio Trajani S. Ignatius Antiochenae Ecclesiae Episcopus damnatus ad bestias Romam missus est anno Christi io7. di in Amphiteatro publico Leonibus expositus, ita ab illis voratus est , ut nihil, praeter flrmiora ossa superestet, sicut videre est apud Eusebium lib. 3. Hist. Eccl. cap. 36. Simeon etiam Hierosolymorum Episcopus annos natus Iao. jussu Attici Consularis post atrocissima verbera in Crucem actus est , & gloriosa morte diuturnae vitae finem imposuit, cujus Martyrium Eusebius ex Hege-sippo describit lib. mox laudati cap. 3 2. Hic autem praetermittere haud possum rem certe singularem, di observatione dignam, quae furentibus illis popularibus persecutionibus contigit. Cum enim Arrius Antoninus Asiae Proconsul Christianos plusquam Scythica crudelitate persequeretur , mortique traderet ; turmatim omnes Christiani illius Civitatis, in qua degebat hic Proconsul, ad ipsius Tribunal Convolarunt, ut pro Christo, cujus fidem palam profitebantur , sanguinem profunderent. Quo spe ctaculo adeo territus est hic Proconsul,ut,postquam
46쪽
ECCLESIASTICA. Is aliquot ex his Christianis variis 1uppliciis excruci
ri jussiliet, alios remiserit dicens: Si vos tam ardens mortem oppetendi incessit desiderium, funes,& parata habetis praecipitia . Ite ergo , vestra complete vota,ac,si vultis, Optatam vobis consciscite necem. Hae populares in Christianos motae persecutio nes sub Hadriano , qui Trajano successit, suum cursum retinebant. Ast Imperator Hadrianus, postquam perlegisset Quadrati Atheniensis Episcopi, &Αristidis Philosophi libros pro Christiana Religione Apologetico Si propensiorem in Christianos sese exhibuit, inflexus non solum eorum rationibus, sed potissimum permotus litteris Sereni Granii , vel Graniani Asiae Proconsulis, qui antequam sua Provincia discederet, eum admonuerat, indignum proriss este, quod Christiani non ex judiciis , ut iteri solemne est, sed ex tumultuantium Populorum clamoribus ad supplicia raperentur, atque passim per summam immanitatem necarentur. Quadratus, inquit Eusebius in Chronico, Discipulus Apostolorum , in Arseides Atheniensis noster Philosopbus i bros pro Chrisiana uligione Hadriano dedere compositos . Et Serenus Grannius legatus, vir apprime nobialis , literas ad Imperatorem misit, iniquum esse dicens, clamoribus Uulgi innocentium hominam sanguine concedi, O Z ullo crimine, nominis tantum, O S cIae reos fieri. Quibus commotus Hadrianus Minutio Fundano Proconsuli Asiae scripsit, non sinὸ objectu er minum Christianos condemnandos . Hoc Imperatoris Hadriani Edicto,quod legitur apud Eusebium lib.q. Hist. Ecc. cap.9. defervescere caeperunt motae variis in locis persecutiones, quibus demetebantur Christianorum capita,testatur quippe S. Hieronymus in
47쪽
Epist.8 ad Magnum oratorem,complures Christianos,Hadriano imperante, Martyrium passos fuisse. Imperator Antoninus Pius, qui Hadriano QCcessit , nullum in Christianos infaustum tulit Edictum. Sed ex Apologia, quam S. yustinus Martyr pro Christianis huicce Imperatori obtulit, facili negotio colligitur, Praefectos, ac Praesides Lib initia Imperii Antonini Pii in Christianos saeviisse , quod ne in posterum fieret, datis ad Larissaeos, ad
Thessalonicenses, & ad omnes Graecos litteris, v tuit Imperator. Nihilo secius, cum istae locales , ac populares persecutiones necdum sub Marco Aurelio Antonini Pii successore estent sopitae, sed potius in dies recrudescere viderentur , ad Commune Asiae in gratiam Christianorum anno I 6 Ir vel, ut alii volunt Io . scripsit Epistolam Marcus Aurelius, in qua, ut videre est apud Eusebium lib. . Hist. Eccles. cap. 13. haec habet: Porrι de his hominibus ,
idest, Christianis, plurimi Provinciarum sectoreSDivo Patri nostro scripserunt, quibus ille rescripsit , ejusmodi bomines nulla molestia asciendos esse, nisi forte contra Statum Imperii umani aliquid moliri .ideantur . Unde in eadem Epistola praecipit Impe-τator , Christianum eo nomine absolvi, delatorem puniri debere. At proh dolori hujus Imperatoris Edicto acrius in Christianos motx persecutiones
excauduerunt , nedum fuerunt repressae . Populi siquidem coeco furore abrepti, Omnes , quos no verant , Christianos , qua vi, qua clamoribus , qua concitis ubique tumultibus tanquam gravis, simos criminum reos ad necem postulabant, eOS-que ad Leonem, ut testatur Tertullianus, acclamabant ό quorum insanis , & tumultuosis acclama,
48쪽
tionibus , cum Ma stratus, Iudices , & Provinci rum Praesecti obsistere, suaque authoritate intercedere debui sient, illos potius, quasi oleum camin addentes , de industria fovebant , & Christianos ad se delatos, aliis quae litis non tam causis, quam c Ioribus morti adjudicabant. Quo factum est, ut totus orbis , teste Eusebio Caesariensi in proemio ib. s. Hist. Eccles sparso Christianorum sanguine
fuerit cruentatus . Accessit ad malorum cumulum
ejusdem Imperatoris alterum , sed praecedenti omnino oppositum Edictum, quo Galliarum Praefecto praecipiebat, ut hi, qui a Christiana Religione deiciscere nollent , gladio caederentur, aliis vero, qui hanc Religionem ejerabant, ignosceret, sicut legitur in Epistola Christianorum Lugdunensium . Quin , & idem Imperator nova in Christianos jussie in Asia promulgari Edicta . queis atrocissimae persecutionis face accensa complures fidei Christianae strenui Athletae Martyrii coronam consecuti sunt, quos inter eminuit S. Polycarpus , qui Smyrnae an no Christi i66. vel, ut alii volunt i59. & alii bendmulti Martyrium passi sunt, de quorum gloriosa passione praeclara extat Ecclesiae Smirnensis Episto la , cujus maximam partem Eusebius lib. q. Hist. Eccles cap. I s. inseruit. Celebris etiam fuit Lugdunensium Martyrum Caedes , qua Pothinus Lugdunensis Episcibus, & alii pene innumeri Christian Sanno Christi i77. sublati sunt, Martyresque effecti in Amphiteatro , cujus etiamnum Lugduni rudera visuntur in Colle Foroiere , quorum corpora ludibriis plebis exposita sunt per sex dies, deinde combusta in Albanuco , loco vulgo dicto ossas , & eo rum cineres dejecti in Rhodanum. Sanctorum illo
49쪽
rum Martyrum Lugdunensium certamina descripta leguntur in Epistola Ecclesiarum Viennensiis MLugdunensis ad Ecclesias Asiae & Phrygiae data , quae extat apud Eusebium lib. s. Histor. EccleL
Ecclesia sub Imperatore Commodo Marci Aurelii filio alta pace potita est, nec ulla fuit persecutione agitata. pollonius Romanus Senator, Vir doctissimus , & Magnus Philosophus, Coram. Perenni Praetorii Praesecto accusatus quod Christianus esset, ad Senatum remissus, ut coram eo oblatum sibi crimen dilueret, nobilem pro se , atque pro Christianis coram Patribus Conscriptis Apologiam a se concinnatam recitavit , a quibus tamen da mnatus, & securi percussus mortem pro Christo obiit. Εjus tamen delator, juxta legem ab Imperatore Hadriano editam, mulctatus est Crurifragio .
Sub Imperii Sevieri initium adhuc in sinu p cis quiescebat Ecclesia, sed circa decimum Imperii sui annum Severus Edicto sub acerbissimis poenis vetuit, nequis ad Judaeos, S Christianos transiret. Hinc persecutio in Christianos, quae jam inristica praecedenti anno Christi a oo. sub Saturnino ,. di sub Scapula Saturnini successore anno Io I. coepta fuerat, tanto per omnes Provincias furore exarsit , ac debacchata est, ut numerari haud possint Chrisiani, qui ubique pro fide occubuerunt, sicut scri-hit Eusebius lib. 6. Hist. Eccles. cap. I. Atrocius t men haec persecutio Alexandriae viguit, ubi totius
AEgypti, di Thebaidis Christiani variis , & crudelissimis suppliciis, quae horret calamus scribere , trucidati sunt. Quorum alii Crucibus suffxi, alii
50쪽
unguibus serreis dilaniati, alii capite plexi, alii vivi combusti, alii ad bestias projecti, alii, quorum
mitissima censebatur poena, ad metalla damnati, vel ad barbaras Insulas relegati. Verbo dicam , tam atrox , tamque cruenta incubuit persecutio, ut Christiani,teste Eusebio lib.6. Hist.Eccles. cap. tum temporis existimarent imminere adventum Christi Domini ultimum, & Antichristum non procul abesse. Inter praecipuos , qui in hac persec rione sanguinem pro Christo fuderunt, censentur S. Perpetua. &.S. Felicitas , quae heroicae fortitudinis in fragili sexu specimen dederunt, Leonides Pater Origenis, quem cum captum videret Filius annos tum natus IT. sicut asserit Eusebius lib. 6. Hist. Eccles. cap. I. tanto martyrii ardore flagravit, ut non nisi aegre, variisque artibus a matre impeditus sit, quominus clam se domo subduceret, &patris sequerelut exemplum. In Galliis S. Irenaeus
Lugdunensis Episcopus,suis stipatus Lugdunensibus Christianis, fidem, quam perdoctis suis lucubrati nibus defendit, sanguine firmavit, & una cum illis martyrii gloria donatus est. Hac Severiana flagrante persecutione tanta, inquit Gregorius Tur nensis lib. I. Hist. cap. 39. multitudo Christianorum
ob Confessionem Dominici nominis est jugulata , ut per plateas pumina currerent de sanguine Christiano, qu
Fum nec numerum , nec nomina colligere potuimuι .
Dominus enim eos in libro vitae conscripsit. Sub Imperio Antonini Caracallae respirare coe
pit Ecclesia , nec ullas sub Imperatoribus , Macr no , Elagabalo , seu Heliogabalo , & Alexandro Seu ro persecutiones passa est . Scribit Lampridius, AIe-Σandrum Severum Imperatorem coluisse Cesistum