장음표시 사용
461쪽
contra. Ipsum tumultus excitassent, S. ille Antistes pacis , di quietis amans Sedi Constantinopolitanae nuncium reuiisit, & in eius locum substitutus est Nectarius, qui Constantinopolitanam rexit Eceleissam usque ad annum cccxcv I I. eique successit Saactus cir Uomus, de quo in nostris quinti Ecclesiae saeculi Colloquiis plura, auxiliante Deo, dicemus. Habes nunc compendiose contextam seriem, ac successionem Episcoporum , qui praecipuas Ecelesiae Sedes, Romanam videlicet, Alexandrinam a Antiochenam . Hierosolymitanam , &Constantinopolitanam quarto Ecclesiae seculo tenuerunt, &graviora Ecclesiae negotia eodem saeculo tracta runt. Superest modo, ad habendam plenam, & i
tegram Historiae Ecclesiasticae quarti iaculi notistiam , ut exponam qualis fuerit Doctrina, Disciplina, & Moralis hujus saeculi. Sed ne longius no strum protrahatur Colloquium , hoc de argumen to Opportunius in proximo nostro Colloquio disse
De Doctrina, Disciplina, ct Moraliquarti Ecclesiae saeculi.
D. π Icet ex ea, quam in praecedentibus nostrisI Colloquiis exhibuisti, successione Episcoporum , qui in quatuor prioribus Ecclesiae saeculis Praecipuas Sedes tenuerunt, & a quibus inviolabili temporum serie ad nos usque propagata est Cath licae Fidei doctrina , facili negotio consulari possint
462쪽
Haeretiei, quibus solemne est calumniari Ecclesiam Romanam , quod a doctrina priorum Ecclesiae saeculorum deflexerit. Nihilo secius rem longe mihi gratissimam faceres . si doctrinam Fidei, quam Cain tholici quarti Ecclesiae saecul i constanter ubique professi sunt, paucis in praesentia exponere velles. M. Fidei Catholicae doctrinam nulli mutati ni , aut vicissitudini temporum obnoxiam esse, etsi
tam certum sit, quam quod maxime, aliquando tamen necessum est, ut, dum ab Haereticis oppugnatur, variisque infuscatur erroribus, clarius, ac distinctius proponatur, explanetur , atque in evidentiori luce, quantum fieri potest, constituatur . Hinc saepius Ecclesia ad Compescendas erumpentes Haereses solita est novas quidem , sed appositas excogitare, ac consecrare voces, quibus avista Fidei Catholicae doctrina illibata conservetur , eamque Fideles ab erroribus , quos Haeretici quaquaversus temere spargunt, discernere possint, &ab his penitus abstineant loquendi formulis, quae ob ancipitem , dubiamque significationem in pravum , & peregrinum sensum detorqueri queunt . Sic se gessit Ecclesia in quarto saeculo circa doctrinam Fidei de Sanctissima Trinitate, & de Incarnaintione Domini nostri Jesu Christi, quam id temporis Haeretici totis suis viribus aggressi sunt. Patres siquidem Concilii Nicaeni primi Oecumenici nomvam non invexerunt doctrinam circa Fidem, quam
de Sanctissima Trinitate fideles ab ipsis Ecclesiae prismordiis jugiter tenuerunt, sed, cum probe nos sent fraudes, di artes Λrianorum, qui voces ad ineffabile Mysterium Trinitatis explicandum hactemnus in Ecclesia usitatas sinistris interpretationibus E e a ad
463쪽
ad suum sensum haereticum praepostere deflecteribant, consultissimum ad omnem tergiversandi Ha reticorum cohibendam licentiam esse judicarunt, hanc vocem δμοώιγ, seu Consubstantialis , usurpare , & communi adoptare sufagio, ut Catholici fidem suam , qua credunt, Verbum Divinum esse ejusdem substantiae cum Patre, per hanc unicam vocem actutum exprimere possent, sibique caverent ab illis hominibus , qui hanc vocem aut repudiabant , aut ea uti pertinaciter detrectabant. Eodem motivo ducti Sancti Patres, & Scriptores Ecclesiastici, qui quarto saeculo in Arianos calamum acue
runt ad propugnandam Catholicae Ecclesiae Fidem, coacti sunt Sanctissimae Triadis Mysterium uberius dilucidare, varia videlicet adducendo locupletissima Scripturae Sacrae testimonia, Haereticorum
objecta diluendo, dissicultates explanando, nativam , & proeriam prassigendo significationem , quam prae se ferunt istae voces . Substantia, Natura,
Persona , in 'postasis. Sed tamen doctissimi illi Scriptores sedulo in suis lucubrationibus Fideles praemonebant, istud de Sancta Trinitate Myst
rium rationi, sensibusque omnino impervium esse , nec curiosius investigandum, sed firma dumtaxat fide credendum, pronoque capite adorandum . Porro, quemadmodum Sancti Patres contra Arianos disputantes, Consubstantialitatem trium Divinarum Personarum, quam praefracte. negabantisti Haeretici, omni argumentorum genere stabilierunt, sic ex adverso Sancti Patres refellentes errorem Sabellianorum, & Photinianorum, qui tres Sacrae Triadis Personas promiscue confundebant,
trium Divinarum Personarum distinctionem nece Liario
464쪽
sario juxta Fidem Catholicam esse admittendam
Hic tamen obiter advertere debes, inter Catholicos quarti Ecclesiae saeculi necdum convenisse de propria , & genuina significatione istius vocismpostasis. Nonnulli quippe autumanteS hac voce H ossam designari Personam , assirmabant, tres post es in Trinitate est e admittendas . Versa. vice , alii nomine Dpostasis intelligentes Naturam, seu Essentiam, vel Substantiam, aiterebant, unicam in Trinitate esse H Uasim . Sed hoc Catholicorum quarti Ecclesiae Saeculi de una, vel tribus in Sancta Trinitate Hypostasibus dissidium fuit tantum de snomine, nec de veritate Mysterii, sed de verbis dumtaxat, quibus in eo explicando, ad enatos
praecavendos errores, utendum esset, inter eos quaestio versabatur. Unde S. Athanasius, teste
S. Gregorio Naetianzeno in Oratione de laudibus S. Athanasii, utraque parte leniter, & humaniter accersita , verborumque sententia diligenter , &accurate perpensa, posteaquam concordes reperit, & neque quoad doctrinam quidquam inter se dissidentes, ita negotium transegit, ut nominum usum ipsis concedens, rebus eos constringeret . Hunc tamen S. Athanasii concordiae modum non placuisse Patribus latinis facile colligitur ex Epistola LvII. S. Hieronymi ad Damasum Papam, ubi haec habet; Taceantur tres 'postines , si placer, σuna teneatur . Verum, postquam ex usu , & praxi Ecclesiae determinata est haec vox 'postasis ad e primendam non Substantiam, sed Personam, tota
iis finita est, ac tres Hypostases in Trinitate omnes Latini ultro admiserunt.
465쪽
Sub initium quarti Ecelesiae saeculi nulla de Divinitate Spiritus Sancti mota est disceptatio, sed
solum de Divinitate Verbi, ejusque cum Patri Consubstantialitate, quam inficiabantur Ariani, magno animorum aestu hinc indd, diu multumque disputatum est, ac tandem pluribus in Conciliis stabilita fuit Catholicae Fidei doctrina. Λst, quar
. to jam senescente saeculo Macedonius eo audaciae,& temeritatis prorupit, ut divinitatem Spiritus Sancti negarit, eumque in creaturarum Ordinem redegerit. Quam Haeresim multi Doctores Catho lici eruditis operibus confutarunt, & Generat Concilium Constantinopolitanum primum anno CccLXXXI . convocatum de Divinitate Spiritus Sanqcti Articulum Symbolo Ecclesiae, uberioris explica tionis ergo, inseruit his verbis i Et in Spiritun Sanctum Dominum, O vivificantem , qui cum Patre ro Filio simul adoratur , . congloridicatur , qui μ' cutus est per Prophetas. Haec fuit constans omnium Catholicorum in quarto Ecclesiae saeculo de Sanctissima Trinitate doctrina.
Circa vero Incarnationis Verbi Divini Mysto' rium, Ecclesia adversus ejusdem quarti saeculi Ητ' reticos statuit aperte distinctionem geming in chri
so naturae, divinar nimirum, & humanae in unio' ne Personae Divinae. Quamobrem,damnavit Arium x
qui Verbum Divinum in Christo loco Animae suillo
effutiebat, & Anathema dixit Apollinario, quino biliorem Animae partem, seu mentem Christo abjψ dicabat , & utramque illius naturam confundere vi de batur . Quod igitur Ecclesia, & Scriptores qu/ς
ti saeculi in stabiliendis , & eliquandis duobus is ffidei de Trinitate, & Incarnatione Verbi Divisi
466쪽
Dogmatibus tantopere insudarint,omnemque suam posuerint operam, in causa suit petulans , de eii innis audacia Haereticorum, qui haec praecipua Fidei nostrae Dogmata quarto saeculo oppugnarunt, aciunditus subvertere moliti sunt. Unde, data opera ejusdem saeculi Scriptores Ecclesiastici nullos ediderunt libros ad vindicanda, vel explicanda alia Religionis Christianae Dogmata, quae ea aetate ab Hae reticis non impetebantur , sed illa dumtaxat in suis
Catechesibus & Homitiis simplici eloquio Fideles edocuerunt, & a vanis istis, atque inutilibus quaestionibus, quas circa Mysteria Fidei nostrae de pol bili , ut Munt, & de quomodo postea in Theologiam
intempestivὰ intulerunt subtiliorum quorumdam hominum ingenia, penitus abstinuerunt. D. Si Sancti Patres, & quarti iaculi script res Ecclesiastici libros dumtaxat ediderint ad propugnanda, & explicanda Catholicae Fidei de Sancta Trinitate , de de Incarnatione Verbi Divini
Dogmata, certe non video, ut candide fatear, qua pacto nunc Catholici Doctores ex libris Sanctorum Patrum , & quarti Ecclesiae saeculi Scriptorum probare poterunt adversus nostri temporis Haereticos alia Fidei nostrae Dogmata. quae ab ipsis in controversiam vocantur, & quae Sancti Patres , RScriptores quarti Ecclesiae saeculi nec stabilienda is, nec exponenda unquam susceperunt. Quis autem non videt, hinc inutile plane reddi traditionis argumentum , quo Doctores nostri Polemici adversus Heterodoxos probare scient antiquitatem, coninsensionem , & universitatem omnium Fidei nostrae Dogmatum, quae ubique , quae semper, & ab omnibus credita sunt lE e 4 M. Quam-
467쪽
M. Quamvis Sancti Patres , di Scriptores quarti Ecclesiae saeculi libros dumtaxat ediderint ad explicanda, & asserenda haec duo Fidei Catholicae Dogmata de Sancta Trinitate,& Incarnatione Verbi Divini, alia tamen Religionis Catholicae dogmata in suis Homitiis, & Catechesibus, ut jam insinuavi, sine ullo disputationis strepitu fidelibus ita diserte tradiderunt, ut in Sole caecutire videantur illi, qui id inficias ire praesumunt. At.enim Sanincti Patres quarti Ecclesiae saeculi diserto docent re lem praesentiam Corporis Christi in Augustissimoe
Eucharistiae Sacramento. Peccati Originalis ad omnes omnino homines propagationem , omnesque illius peccati appendices exponunt. Baptismum singulis hominibus, etiam parvulis, absolute ad salutem consequendam necesiarium esse statuunt . Necessitatem poenitentiae inculcant, & Ecclesiae vi dicant potestatem remittendi peccata . Cultum, qui desertur Cruci Christi Domini, Beatae Virgini, is postolis, & Martyribus approbant. Ecclesiam non ex solis electis, & praedestinatis , sed etiam ex reprobis , & peccatoribus constare evincunt contra Donatistas. Scripturae Sacrae revelationem , inspi-xationem, antiquitatem adstruunt, illiusque , αΛpostolicae traditionis auctoritate ad profligandos Haereticorum errores,passim utuntur. Liberum hominis arbitrium per primigeniam Protoparentis labem fuiste quidem sauciatum, & elevatum , sed non extinctum, demonstrant contra Manichaeos , quo rum alios itidem cranos errores invictis argumentis proterunt. Falsas quasdam opiniones, in quas nonnulli priorum saeculorum Scriptores abierant
videlicet de terreno Christi millenario Regno, de
468쪽
carnali Angelorum cum mulieribus commercio erapiodunt. Uno verbo, legentibus opera Sancto rum Patrum, & quarti saeculi Scriptorum Ecclesia sticorum , Sole clarius patebit, omnia Catholicae Ecclesiae Dogmata fuisse hoc saeculo uberius explicata , de cum majori diligentia, accuraraorique con
sideratione ponderata, & illustrata quam in aliis
Praecedentibus saeculis. - . .
D. Possumne inossenso pede omnes decurrerire libros tamquam puros , & ab omni errore immunes, quos ediderunt Sancti Patres, & Scriptores quarti Ecclesiae saeculi l . . : iM. . Auctor tibi sum ,, ut indefesso studio iniscumbas lectioni operum Sanctorum Patrum, dia Scriptorum Ecclesiasticorum , qui quarto saeculo floruerunt, ex quibus hauries puram Catholicae FN dei doctrinam. Licet enim Catholici disciplinae Critices periti nonnullos observaverint naevos in libris Sanctorum Patrum,& Scriptorum Ecclesiasticorum, qui quartum Ecclesiae saeculum doctrina, & pietate illustrarunt, latentur attamen illos naevos levis, mos esse, nec spectare doctrinam, sed Historiam
dumtaxat, vel Chronologiam , vel quorumdam nominum Hebraicorum interpretationem. Und*Sanctos Patres, & Scriptores Ecclesiasticos quarti saeculi optimo jure vindicant ab his erroribus, quo Dallaeus Pseud Minister Calviniita eis temerario ausu inussit, ut labefactaret illorum auctoritatem , quae in Ecclesia Catholica maximi ponderis est. Caute tamen, ut obiter dicam , legere debes libros Divinarum Institutionum editos a Lactantio ob at quot errores , qui in illis Oflanduntur . Docet quip-Pς lib. a. cap. 13. Angelos mulierum congrestibus
469쪽
sese inquinasse . & ex his procreatos fuisse terrenos Daemones. Lib. . cap. 18. ait , Pilatum sententiam mortis in Christum non protulisse, quod sane Hist tiae Evangelicae aperte repugnat. Lib.7. cap. I a. concludit Mundi durationem sex mille annorum spatio,& cap. 26. ac sequentibus, totus est ut probet ter renum Christi mille annorum Regnum. Sunt etiam in operibus Methodii duo errores minime dissim Iandi. Primus est Methodici cum aliis veteribus communis, quod Angelos mulierum amatores pu.tavit, eoque amore lapsos esse. Λlter error legitur in libro, quem edidit Methodius , se Resurrectione , cujus fragmentum describit S. Epiphanius, ubi asiserit Methodius , homines quosdam post Resiurr ctionem , & ultimum Iudicium in terra aeternum habitaturos Angelorum more , sine ulla mutatione, in immortalitatis statu optima quaeque facturos. Si plura de Sanctorum Patrum lectione desideres, lege sis doctissimi Patris Mabillonii librum de Monastitas studiis, & alterius Auctoris Tractatum Gallice scri pium, qui praeclara hac de re habeti, atque utrulissima documenta, docetque prudenter quam sibi partem ex ampla Patrum lectione pro sua virili quisque sumat praecipue tractandam, ut, iuxta illud Sapientis monitum , videat quisque prius quid
possit. deindὸ , totum faciat quod post: nam si quo
in genere plurimum potes, O in eo magnoperὸ adla horat, egregium sibi opus relinquit. D. De doctrina, qua Catholici fuerunt imbuti quarto Ecclesiae saeculo satis hactenus dixisti . ostende nunc, qualis fuerit in Ecclesia eodem saeculo observata disciplina ἐκ Rem profecto immensam aggrederer, si
470쪽
quarti saeculi disciplinam Ecclesiasticam mInutatim, ac pro rerum singularum dignItate in praesentia
Commemorare vellem . Hanc nobilem Provinciam
suscepit, eaque egregid defunctus est doctissimus Pater Thomassisus Congregationis oratorii Presb ter in his, quos edidit, libris de Nova, in antiqua Ecelesiae circa Beneficiarios disciplina. Quapropter pro instituti nostri ratione lassiciet summa Capita disciplinae Ecclesiasticae, quae quarto nominis Christiani saeculo obtinuit, decerpere, ac praelibare, ex quibus veram emgiem purioris disciplinae hujus smeuli in mentem tuam facile inducere poteris. In primis,cum cessassent quarto Ecclesiae saeculo Ethnucorum Imperatorum persecutiones, di potentissimo Imperatorum Christianorum munita patrocinio p cis in sinu quiesceret Ecclesia, plenoque omnia Re ligionis ossicia liber8 exercendi jure potiretur, maximum splendoris incrementum suscepit Ecclesiae disciplina, auctaeque caeremoniae, quae ad conciliandam cultui Divino majestatem adhiberi solent. Imperatores erecta magnificentissima Templa cum
credibili pompa , & solemnitate in suis Quinque
natibus, Decennalibus , Quinquennalibus , & Vbcennalibus , vero Deo dedicari, ac consecrari e Tarunt , eorumque exemplis permoti Christiani, Sacras Iedes per totum Imperium Romanum exes
tarunt. Diebus Dominicis , & Festivis Christiarunon solum ex Religionis praescripto, sed etiam a choritate legum obstringebantur abstinere omnino a quocumque servili opere . Λpud AEgyptios invaluerat consuetudo, ut non nisi die Dominica adirentur Sacra , qui usus Onaxis Graecer vocabatur. Non erat licitum cathecumenis, multoquo minus