장음표시 사용
271쪽
fieitur enim in fine non ante, Bareolo, Iasor , Osasibi eae emdem Sperasio uum. 23. Testes autem de quatuor requisitis sarmi-tdr deponere debent. Primis, de visu per quadraginta annos. X ranae, de auditu a suis majori. bus, qui ab aliis audierunt. Tem , quod nunquam viderunt, aut audierunt servare opposita. Quan
, de publica voce, & fama per verbum fuit, est, memoriam
non extare, nec extitisse in commarium. f. V. Memoris cap. l.
is praescrip. quam omnes sequuntur, Osasebius decis lol. -meri si
69. num. 26. In praedictis debent esse contes es, ita quod non uniun. eur, si unus deponit de uno requi- ito, & alter de alio. Marescet.
. num. 3. ιRota par. 4. divers. d cis. 337. -m. 2. cum aias speressaecis 69. probatur, aliquem actum, in contrarium factum fuisse , tollitur immemora.
bilis. AH. lib. I. ωέ. 6. num. 16. Suia. lib. 4. co . 293. numeri 3. Ludovis decis i 6 2. num. 9. cum aliis speret 69. num. 27. Solus quoque rumor, di resistentia in contra.
rium reddunt improbabilem imsam immemoσabilem , Coccinus
19. Itaque his sedis immemorabilis prohanda est in causa sedimorum Dei, quod scilitat perem.
tuni annos a dae mortis, qua do, cesserunt cum' opinione sanctita.
tis, tales semper habiti fuerint. ab omnibus, nullis contradicentibus sali famae , & opinioni, ad indictum, ut possit eis tribui cuItus publicus, de i rimi eormn vir tutes, & miracula ad normam jam
beatificatorum . Deponentes edi
draginta abhinc annos. 6t audivia meis majoribus, qui ab aliis audierunt, dictam N eoli in dicta
Ecclesia, di vocari, beatum non
solum auribus meis, sed etiam a meis majoribus, de de hoc cultu, et nomine beati est publica vox, Et fama , atque etiam fuit, it1 quod nunquam audivi, neque vidi oppositum servari, sed semper illum haberi, di coli pro seato, explicando miracula, gratias, dc alia beneficia , quae successive socii ; haee enim signa ejus cultum
demonstrant. Quaeres ia. An poenae, do quibus sub num. 13. dc 4 i. in cur rantur ipso bare ἐιο9 Negative, quia nullum adest verbum denotans incursionem, seu executionem ipso jure , undὰ comminatoriae sunt , dc non incuta .runtur nisi per sententiam jod, cis , ut colligitur ex illis verbis: Pro mias ciapae infligendis poenis Hami , respiciunt laturam ex cutionem a judice pendentem ;de colligitur etiam ex num. 27. ubi Contradictores, dc non parentes Decretis eisdem mandat nisi per censuras , dc alias poenas Ecclesiasti eas. 4. . Quaeres I his pomis puniri possint implessores b, . nam servorum Dei, seli Be . torum, qui excesserunt cera tenariam Rr lo st. Negaliud, quis Lucteta sicut non loquuntur de istis, ut expres. α dieitur sub num. Io. ita neque impressores librorum de eorum vita, de miraeulis agentium, di. guntur transgressores eorumdem
272쪽
Deeretorum, & se non subdun: tur illis poenis . l res i4. An auctores libro. rum hujusmodi manuscripto.
cretorum transgressores , dei Rei poenarum λ st. Negative, quia in eis sermo est de impressione librorum, stibnum. 6. & num. 26. ubi agitur de
poenis , fit mentio solum de lin. pressoribus, pictoribus, sculpto ribus , &c. sub quibus nominubus non venit Auictor, qui licet
procuret impressionem, non t men dicitur impres r. Quodvo. tum non solumrespectu librorurn continentium miraculla eorum, qui excesserunt iam centenariam, sed etiam aliorum, qui eam non .dlim excesserunt, quia respecta illorum non compraehendum ursub decretis , ut dictum est prete. cedenti responsone, nec respectu istorum , quia, he dixi, nulla fiementio de Auctoribus manuscru
Quaeres ι ., An impressores miraculorum eorum Deἱ set. Vorum, qui non excesserunt; centenariam, lint transgress
res , licἐε manuscriptumi sit recognitum , & approbatum ab Episeopo ad formam inc
vi Σ - κ Alfirmativ8, quia non som-cit Episcopalis approbatio , sed
praeterea Manuscriptum Romam mittenda es , di indoe responsum expectare, ut dicitur sub num. I. alliar facere , es et publicare mi- i iracula', & ordinare servum Dei ad cultum publicum , quod nee Epitcopus facere pote it , ut pro bavi supra quaest. I. Quaeresio. An sit conrinitum Decretis, sub num. 9. de non apponendis tabellis, lumini.
si quis appendat rabellam ea lumen , id ignorante curam Ecclesiae habente 133 κ. Negati , quia ea appositio non fuit formalis, sed tantum materiallidr facta a personis devotis. Ita quod non suit eontra itum in eo sensu, ut fiat praejudicium fecivo Dei, quin possit de eo tracta si, si ossi et alis Ecclesae statim reis moveat tabellam, &quodlibet aliud, quod possit arguere ejus
Quaeres i7. Quomodo nostiis temporibus finὰ transgressio ne horum Decretorum potis ni Manuscripta de servis Dei recentὸr defunctis cum opinione sanctitatis, cum sol, ta approbatione tradi impreti rhus,& imprimi λ Nam ubdetur obstare iesponsio data
ad I 3. quaestionem , in qua dicitur, quod libri mittendi
sunt ad Urbem,& expectam: dum responsum.1 4 Auctores non esse reos hinjus Bullia, seu Decretorum, qae impressorem , ae: proinde posse imprimere sua manuscripta de vita, & moribus defunctorum de recenti cum opinione sancti. tatis, seu martyrii cum solita asi probatione Inquisitorum, .& .scoporum, sine examine, &COmsilio Theologorum, & peritorum cum protestatione, quod auctorvbn intendit, ut illis fides aliqua adhibeatur in ordine ad eorum sanctitatem sed solum , quod fides tantum humana possit pr. stari , sicut aliis hil fortis.., dc quod id nullo modo adversitur praefatis decretivrobatur eviden
273쪽
tἐr, quia impresso librorum de istis Dei servis, prohibita inia
Decretis sub num. 6. ordinatur ad eorum sanctitatem, dum ibidem statuitur, ut illorum gesta miracula , vel revelationes, vel quaecumque beneficia ob illorum intercessionem obtenta a Deo,re. cognoscantur,& approbentur ab ordinariis cum Theologorum
eonsilio; sed Auctores tamquam historiei non intendunt id, sed so
gesta , facta , & actiones, m do, & fine historico , ut faciunt alii narrantes facta illustria cujuslibet alterius personae gravis, quae decessu sine ulla sanctitatis opi- nione, ergo ita facere non est con. tra praefata Decreta. Neque enim
historicus , & eron ista contendit gesta illorum quantumvis illinstria, & heroica narrare, & pro bare esse miracula, sed solum g ua , & facta mundo manifestare
eo modo, quo acciderunt, ne eorum in totum pereat fama, sed remaneat in mente lectorum.
dictorum recenter defunctorum cum opinione Sanctitatis tracta- ars ri potest duobus modis . Primo, narrando praecisὰ eorum vitam, de gesta,prout acciderunt, non disputando , nec concludendo esse miracula, vel non esse miracula,
quod fieri posse nullus dubitat,
cum procedatur modo historico, quod nulla ratione prohibetur. Secundῖ, discurrendo , & determinando in ea narratione histo. rica reperiri miracula, revelationes, prophetias, &c. in quo casu
procedit Iudex cum Theologis, ct peritis ; & in hoc secundo casu servandum est Decretum subnum 6. dg 7. ut scilitat non im
primantur nisi responso aceepto, Sacra Congregatione , seu de ejus licentia, quia talis instructio tendit ad probationem sanctitatis. Qi d cum non habeat locum in priori sensu, cum pura sit hi. storia de gestis saersonae, quae non qualificatur per illam narratimnem in ordine ad Sanctitatem, sed solum ad reddendam illam illustrem, eximiam , & praestantem in hoc mundo, non demonstrando talem in alio mundo, &patria e celesti, ut fit in proces.sibus ordinatis in hujusmodi de. cretis; ideo non prosi bentur hujusmodi libri tamquam historici imprimi secundum priorem sensum , sed ut non possent imrrimi juxta posteriorem senisum. Et certe Sacra Congregatio
nihil aliud voluit intelligere, dum dixit hujusmodi libris , scilicet,
pure historicis fidem non esse adhibendam, stipple , in ordine ad sanctitatem; non enim historiarum fides, juridica,& canon, ea, appellatur , sed humana , &privata, in his nullum probatimnis gradum faciens respectu , α
favore recenter defunctorum in causa beatificationis, in qua V cantur, & citantur testes examinandi per judices ad Armam
Decretorum . Historici autem non citantur, sed propria auctoritate , & scientia propria , aut aliorum fide humana procedunt in compositione historiarum. Quaeres i8. An in oratoriis privatis possint retineri istorum imagines eum laureolis, & radiis, tabellis, luminibus, &c.& inscriptione nominis Beatipit 6 Negaliud , quia id expresidrohibetur sub num. 3. illis venis: In Oratoriis, aut locispublicis,
274쪽
aso F. Francisci Bordonistis privatis, I E UM.
num. 49. O Io. Ubi citat prohibitionem sub Gregorio XU. sed est error, quia de anno r623. non ipso jam defunctus, sed Urbanus VI ll. regnabat. Horum tamen imagines sine signia significativis sanctitatis retineri possunt ubiquerar ad ornatum, dc ad memoriam,
sicut imagines prophanae, ut da cet Pasquai num. G2Q. cum aliiS, modo non exponantur in loco praestantiori indicante cultum, ut super aliquod altar. etiam priva
An illis cultus privatus exhi. beri possitὸ Dic quod sic, ex cap.
ii 2 Si credatur pie esse samausa non enim cultus privatus prohibetur, sed tantum publicus, qui nomi ne Ecclesiae defertur tapium 8 Romano Pontifice declaratis di.
possunt publico nominari Beati, vel sancti, quia id est species honoris, & publici cultus, qui tan. ium ii Romano Pontisce insti.
319 tuitur, ex Trallencb. I Banae. Pasquial numen ara . ubi ait, posse
nos deferre eorum Reliquias,&offerre illis orationes pro nobis. An id traditionem sepulturae non est prohibitum osculari eorum I Q pedes , & habitum , ex ritatis a P quai num. 3223. quia etiam vivis deosculantur in signum assectus, de devotionis , cum sit actus humilitatis. Possunt sepe.
liri in loco honestiori, di separa to ab aliis, ut sepeliuntur petis i ii nae illustres, ex mise- ωψ2 4s.-m. I . P quac num i 126. Ialytaniis non licet eorum nominar 12 exprimere, nec in aliis orationi.
bus ab Ecclesia institutis, quia id arsuit cultum publicum, miti
die anniversarii eorum cantare
Missam alterius Sancti , vel Tri. 'ε nitatia, PQq-1m. ra18. Multo minus festivum sacere illum diem,num. 229. Nec licet abstinere hservilibus, sivὰ jejunare , quia id arguit in eis sanctitatem , cumbaec proprie sant in honorem Samillorum , contris Sane c. Belia minum, o Castropac quos pro se citat Posiua . num. iaro. obstat enim Decretum sub num. I. in quo prohibetur quodcunque venera tionem, o cultum pras ereηs, eriudicans. Et licet loquatur de reis bus appoaendis in locis publicia, vel privatis, jejunia autem: , 6c seruvilia non apponantur , cum nousnt hujus generis , tamen caus litὀr sunt talia, quae venerationem indieant; ideo censentur venire
ira sub ea prohibitione. Certum quo. que eit de illis non posse haneti
conciones ad populum; cum enim in eis narrentur eorum miranda opera, quae sub silentio essent printereunda, contraitur Decretis,&Bullae sus num. 7. dc 34. contra Παῖναν cI Passiuau. num. 323 2. Quaeres ις. An hujusmodi Docreta, quae tantum loquuntur de miraculi compraehendane
etiam gratias sub suis prohibitionibus
i 16 x. In Decretis ex aequo comoraehendi non solum miracula ed etiam gratias , ut videri potest sub num. 6. Gesta, taracula,
275쪽
-I revelataenes, sis praecunque M. i in quibus postremis verbis compta inenduntur gratiae , quae propriὰ dicuntur beneficia , quae replicantur sub num. 24. Imb lubnum. I 4. fit mentio de Gratiis, ibi: Atque assa quaeam collatae
gratia stim facientia, sub quibus
verbis c6praehendit caetera omnia. Ρa1qual. num. 2o9. ait prohibitionem loquentem de miracu. Iis, non se extendere ad gratias, quia tamquam odiosa est restrin. genda , ut notat, ait Mascard. concl. 136. num. Et quia ex
diversis non fit illatio. Et quia In Gratiis non potest inveniri falsitas ue cum omne beneficium fiata. Deo, & sic ab ea recognosci intercessione Sanctorum. Respondetur, prohibitionem, ut visum fuit , includere aequὰ Utrunque, tam gratias, quam miraeula, & sic evanescit prima ratio Pas qualigi; cujus secunda pari modo tollitur , quia illud axioma xx de illatione non habet locum,ubi est ratio compraehensiva legis, quae utrunque conjungit,licὀt di, versa , sub eadem prohibitione. Demum etiam in Gratiis potest inveniri salsitas, dum tribuitur in. tercessioni unius loco alterius.
Adde, quod gratia publicata, vel dat cultum non habenti, vel jam habenti augets ideo merito comprehenditur sub prohibitione indictis meretis , alit.r sequitur absurdum , quod cultus Sancto. rum potest incipere a quavis pensona gratificata in hoc genere. Quaeres χα An publicantes mi.
racula non approbata,sint tramsgressores hujus Buli seu D
cretorum, dc an incurruat es, quas censuras e
cretora transgressores, sicut enim
Iudices illa publicareprohibentur,& imprimi ab impretaribus, sub num. 6. & 7. & dixi q. 7. ita & aliis, unde sigillum secreti imponitur Notariis, S testibus, sub nu. 47.
consequentdr idem dicendum est deConcionatoribus pr dicantibus miracula, revelationes, & alia isto. rum beneficia, lices vera, sed non. diim publieata ; finis enim Decrdi, 129 torum,& Bullae est, ne abusus introducatur colendi publied hujusmodi servos Dei ex opinione Vulgi cum publicus servorum Dei cultus initium habere debeat ab auctoritateAposfolica,& n61 pri vatis; personis huic aute fini praesa. torum Decretorum,& Bullae contrafaciunt, non solum Iudices, No. tarii & testes, sed etiam quicun. que alii praedicta publicantes, quia ex vulgatis juribus, ubi est eadem ratio, ibi est eadem juris dispositio contra quoscunque transgre fores talis finis. rao Si vero Concionatores sella mi. racula, revelationes,&similes pret dictiones falsa populis praedicave.
rint,iplo jure incurrunt excommmnicationem Papae reservaram, per
per Leonem Decimum latam in Concilla , Bulla a r. incip.
rui antecedentὀr docuerit in praeis ictis casibus , sivd miracula sint vera, sivὰ salsa, Episeopum non 3i posse procedere contra Regula. res publicantes miracula , seu re. velationes, vera , vel salsa , quia nulli bi reperitur id illis concessum, ut ben4 ibidem num. δια
276쪽
Quaeres et r. An Decretum. quod non praeitetur fides Rebi ponsis Sacrae Congregationi's nisi sint autenticata, ut dici. . tur sub num. 66. restringatur
solum ad Responis in ordine ad Reatificationem, & Ca
εχ χ κ. Certe restringitur, cum e press4 dicatur ea procedere non i quavia Congregatione, quae plures sunt Eminentissimorum, ted tantum a Sacra Rituum Congregatione , quae de aliis materiis non tractat, neque proind4 super ex traneis responsa non dat. Nihilominus Diana par. I. tra tu is resu Iz. part i l.
docet, supradicium Decretum linqui ta omnibus responsis qua
rumcunque Congregationum. Addo ego rationem , quia non est major ratio , cur credendum non sit Responsis non auten. eticis unius Congregationia, quam
fidem saeiat, nisi si amenticum. Supponitur ergo hoc a praedictis Doctoribus, licet in terminis ipsi
nostram dissicultatem non prinponant, nec decidant. Quares δι. Quomodo proce. datur, antequam deveniatur
ad Beatificationem, seu Canonitationem ΘIn primis videndum est, an servata sint Decreta , de quibus supra initio hujus Meditationis. aminia formantur processus sinper vita, dc miraculis servi Dei. Tereiis, iudicantur, an sint in sedima proiante. an constet de virtutibus Theologalibus , α Cardinalibus , de quibus debet constare in processit. de revelationibu4 , & prophetiis. Sexto, de frequentia populorum ad sepulchrum . septi no debet
constare de ejus miraculis, quo, rum duo in qualibet vice solent examlaan. Vide Conteior. c P. a 34
277쪽
s Creditur iacto φ ι Sancti. 6 Testi uni cum voce, o fama
s Depositis famae debet esse per
verbiam Fuit , & est. io Causa Camminationis comparatar Mili, non criminati. 1ri Unicus testu kobat miraculum in genere. Zai Beatificatis requisit myaeula in specie probata. ra Creditur asserenti is persona propria factum ese nuracis
. Teses singulares probant mira.culum jam Sancti. ar Iudici arbitrarium es credere restibul. io Miraeolum a quo dependri La. tificatis, suau probam
ιγ Si uis dependet ab eo,s eiuralestes singulares. at Probatio miracusi ordiamur, uel adseipsum, vel beat, scationem. ιν Singuli actus, Icircunflantia probanda,ao Celebratio missae probatur per singulares testes.
ah Testes debens esse eontestes, ora I ei, o quales disantur ι
24 Edictum testum disitur probi-bitarium . 23 mmestici nomine quinam m. niant 26 Domestis. Dut testes idone; .ar Testes is universitate probant, quania non agitur de eorum commodo singulari. 18 Religiose testes idonei. as Testimonium valu datum sivis licentia superioris. 3o tacentia praesumitur in dubio. Iuramentum purgat suspicionem ad causam affectionis. 731 Moriales in miraculis sum te fles idoneae. 13 a taces earum facies fit tecta. 3 4 Melius est detegere faciem c ram superiore. 3s Agnosce vultum pecoris tia. 36 Rationem sui ἀβi debet redde re testis.
37 Miraculum sensar non perspis
38 Sed tantilis ejus factum, quod Arem probatur.39 rare debet testis. 4o Iuramentum unicuique separ tim dandum.
4t Iu dubio μή itur datum, is examen singularitis fassum. et Non est necessarium, quod testes. Aut
278쪽
E probationamiraculorum per testes hie agendum est, pro qua re letendum eis, quod miracuis Ium spectari potest , vel materialiter, prout scilicdt repraesentatur in facto cum omnibus suis circunstantiis , vel sormalitdsi prout dicit peculiarem
rationem excessus virtutis,& or. dinis naturae operantis, ac proinde provenientis a solo Deo, prout etiam dieam sub Medit. 33. Hic
autem miraculum probatur tantum, qua materia litor spe statur, di quidem per testes , non au tem per praesumptiones , & in. dicta , aut scripturas . quia sicut in ficto consistunt, ita lesuper factum depositio testis ocularis , seli auricularis neces.saria est , di non praesumptio nes, quae factum ipsum immediata attingere non possunt. Unde in Bulla, de qua EceL Medit. sub num S & . 3. disponitur, uenullum probationis gradum se. uiant libri agentes de vita, mira. eulis , or gestis servorum Dei non. dum beatis ratum, nisi prius sine appro ta, ergo multominus prinhari pisssunt per indicia, praesum. Ptim , di , scripturas. Vide do hac re plurε apud Pa ual. q. ο9.
stes requirantur ad probatio. nem miraculorum materiali. ter acceptorum
a ae. Requiruntur. & sussieiune duo testes ad quodcunque mira culum , juxta illud Sacrum : Instra duoram , vel trium testium star
Hoc est, veritas firmatur per de politionem duorum teli tum fido dignorum , ita quod illis est credendum in omni negotio , cap. In omni Licet x3. ubi, quod quaelibet eausa terminatur ad minus testimonio duorum bonae vibiae, & laudabilis conversationis. Felm in cap. Lucri 47. de testib.
m. λ . vers. Primo cas . Gabriel. de testsb. concl. 2- nutu. 39. cum eis Cootelori de Caminiat. cap. 18
Quaeres 2. An quandoque unus testis sum eiat ad probandum miraculum λα Sufficit. , tribus concurrenitibus. Priis, quod sit fide valdὰ dignus . secunia , quod factum
sit talis naturae, ut aliter probari non possit . Tertis, quod ab eo initium non habeat beatificatio, seu canoni ratio, neque depem deant ab illo. Ratio autem, cur uni tant sim testi quandoque credatur, ea est, quia, quando non agitur de ptae. judicio tertii, dic um unius credibile est, eum judex nullum habeat motivum ad credendum oppositum s regulariter enim motivum non credendi regi
latur ex praejudicio , quod cripotest proximo, quod cum hic
desit, credendum est unico leosti, praesertim etiam cum judici sit arbitrarium credere,& non
279쪽
eredere testibus l. 3. ff. de testib. Ita Doctores apud Farinae. q. 6 3. num26. Ο34. docentes in multis ea si bus sussicere unicum testem, prout etiam resert Barb. ad cap. 4. ἀν testi= a num. ra. usque ad Νnem. In terminis nostris Gabriel.
r 81. Contelon cap. 18. de Canon. nu.
17. reserens exempla hujus fidei
Primum requis tum est, quod talis testis sit fide dignus, in ejus enim dignitate fundatur judieis credulitas: ille autem dicitur fide
dignus, cujus exi stimatio, & con versatio irreprehensi bilis est,mendacio non notata, fides ergo, hoe est , veritas est fundamentum intestibus , qui creduntur dicere
Secundum requisitum est, quod factum sit talis naturae, quod alibtὰr probari non potest per alios testes, qui desunt; undὰ tunc ne. cessitas , & impossibilitas opera. tur, ut unus susticiat testis, ne illud factum pereat ; necessitas enim tunc quati supplet defectum feeundi testis , ex allatis is Fari.
M. q. 6 p. num. 3 8. ὰ Barb. ad eap. 4. de testo. num. 12. Ubi refert easum de Sacerdote habente a poenitente iacultatem revelandi
consessionem ejus sibi iactam,quilleὀt solus , plenὸ probat, mo scinon praejudicet alicui. Ergo idem icendum est in materia miracu..orum , in qua aliquorum facto.
rum est impossibilis probatio perplures testes , ut Patet in revela. tionibus, apparitionibus,&si mi. libus, quae ut plurimum nota sunt
solis Dei servis, quibus fiunt, α tune illis credendum est,uel etiam eorum Consessariis. Ita in Relae.
S. λυγmundi para. Σ. art. 8. Vers. Non tamen , in Relat. S. Franck
3 Tertium requisitum, quod non agatur de miraculis , a quibus pendet Beatificatio, seu Canoni-
Latio, quia tunc necessario debent
esse duo testes ad minus fide di. gni. Ratio est, quia quando agitur de praejudicio testis, dc de re
gravissima, ut est negotium bea. tifieationis , & Canoni rationis,eκ dictis Medit. praeced. num. ΙΣ. tunc unus testis non suffcit, ex Farinae. q. 63. num. 16. sed duo ad minus requiruntur; & quod in causa beatificationis, seu G. non irationis agatur de praejudicio non unius personae , sed totius Ecclesiae, ut non decipiatur ἱ pa tet ex eo, quia cum beatificatio,& canonietatio Sanctorum ordinetur ad cultum publicum, a fideli. bus praestandum talitῆr declar iis, maximum esset inconveniens
illis, & praejudiciale fidei catho.
licae, quae docet Papam errare non posse in canoni ratione Sancto. rum, si h ns negotii initium in. choaretur ab uno, vel alio mira.culo unico teste probato, in quo Uerteretur periculum fidei in haere. Debent ergo esse duo testes,& in eo contestes , ut dicam infra q. 8. Infert ex his Pasilualig. q. 69. num. 14. quod fama non iusticit ad beatiscationem , quia non se. cit plenam probationem Z ῖ. V. Cusdem quaque f. is testib. Decius in cap. s. de probat. Undὰ neque scripturae etiam publicae histori, rum, tabellarum &c. insuffciem res sunt ad probandam sanctita.
280쪽
tem alicujus, ut dixi supra, &probat idem ει ual n. 3. quamvis scripturae in aliquo archi vici reperiantur; nam scripturae ut probent, debent conservari in archiavio publico , in quo solent repo. ni sollim scripturae autenticae , ex cas . Auaeientiam , de prascript e GAL in L Celsus f. de proba . Cor
Avib. Ad bae C. A fis instri ex eo dem Pasiuale. q. 69. num. s Quinum i 6. idem dicit de scripturis incisis super lapide in publico etialoco exprimentibus miracula, vel sanctitatem alicujus, quia in rebus
gravibus , & ubi potest esse prae,
iudicium, plenam non faciunt probationem , i Monumentum , ff. doreh. I sum . funer. Felis. νn ca Cum causam, de probat. num 3. θ27. Si autem lapis sit incisus auctoritate publica , pleod probae uti scri pi ura a ut en t ica,
vum. 36. Intellige praedicta in ordine ad beatificationem ; nam inprobandis miraculis jam Sancto. rum praedicta probare videntur,& multum coadjuvare. Quae res p. An unico testi stcredendum cum adminiculis Assirmative;si enim uni tantum
creditur , a fortiori si sit admini. culatus , etiam si ea sus de se si errobabilis ex multis testibus, qui .us aliquo modo adminicula squi.
Valent, nam mentem judicis ita movere possunt iit inclinetur ad
credendum ; & sicut in civilibus plene probant, secundum Fari.
nac. q. 63. num. 33. cur non pro
babunt in causa miraculorum, quibus non dependet beatifica. tio, nec canonigatio ; probatio enim miraculorum jam Sancto. rum est tota favorabilis, & nulli praejudicialis. Conte να capit. I 8.
Quaeres 4. An unico testi eum dicto Sancti sit credendum Zs Esse credendum, quia asse Diio sancti multum coadjuvat dictum testis , quod confirmatur ex sacra Scriptura ; nam credi. tur Iudith plura reserenti de se, quae gesserat in cubiculo Holo. ferni;& S. Paulo, qui di Corinth. 4. multa de se narrat. Et in Aia. 4. Concilii Nicaeni Patres multa de S. Maria AEgiptiaca crediderunt Zosimo Abbati. qui ea aciceperat ex ore ipsius Mariae. Con- telor. alia reserens sub num 27.
qui subdit nihil certo firmari posse, id relinquendo prudentiae judicis . Addo ego tunc esse creadendum , quando aliunde con- . stat de sanctitate personae , tune enim per tale miraculum non probatur sanctitas, sed supponitur,& solum augetur per illud mira
culum supervenienS. Quaeres I. An unico teste probetur miraculum, si concurrat publica vox, & fama pe petrati mirae uti 6 C. Assirmativὰ , modo ea pinblicitas sit probata ad minus per duos testes, quia publica vox, &7 fama, non solum in antiquis, sed
etiam in recentibus facit semiplenam probationem, Bari tot in I. De minore , sy. Tormentavies. Si vero , de quoession. num. 3. Butrius in cap. Veniens il I. de te. stib. num. i. vers. s aliter factum