장음표시 사용
451쪽
Ouid. XV. Met. 727. Sacrasqtis Laviny- sedes. Sic Numicus et Numicius. In Εxc. Perreii et Poedis duobusque Italicis logitur: Ante oculos Laurens casris murisque Latim e Cum vitioso scriptum esset muris; etiam e ris interpolasse videntur, pro corrum mur que L. Ita murus L lini per appositionem esset Laurens eastrum. Similis varietas inter Lauinus et Latinus ap. Virgil. I. Aerti 27o. VI, 84. Alia seu varietas seu corruptela occurrit in permutatis: Lauinium et Lanuuium; in doctis quoque scriptoribus, ut in Aeliano H. N. XI, I 6. 66. his magnae tam lotus urbis erit J Regius nam, sed in litura, et Guel L 3. pro var. lin. Legebat ita Nuretus et editiones ex eo ductae, ut Planti n.
67. terris f. regendis J Gueis. 3. rem f. alterum
38. prospicit J Mess. 2. respicit. 6r. tum sed Nostri, tune. Sicque ante scalig. vbuque, nisi quod Ald. pr. nunc. hoc et Guels. 3. superscri
6a. Ibi dicet Vos bene tam longa e futuisse via Ilanga via est ex emendatione Scaligeri, vulgo longam xiam legitur. Idem hoc distichon ante v. 43. posuerat. 63. lavrus J Brouis. e libris; sic et in nostris, et Gueis. I. 3. 4. vulgo, lauros. quod Aldina intulero. Eadem varietas inf. v. Il7. 1II, 4, 23. Mox corruptonoseat pro vescar Guel f. a.
66. Iactauit fusa sed eaput ante eoma J Ita Soliger
emendauerat, et sic in Exo. Perroii. vulgo. fusas et ea-pue sinte eomas. errori locum dedisse videri potest τὸ ante, quod non videbant hic absoluto poni, ut mos Tibullo. v. lap. ad 1, r4. Enimuero το sed parum Oppo tunum est ad sententiam; tum το ante non minus alienum, et molestrum. Itaque rouocaui communem lectionem, quase tantum interpretatione commoda eget: sunt comae sulae ante caput: quae orationis tenuitas in El
gis bene serri potest. 67. Quisquid Amalthea - dixitJ Non faciis apparetiunde haec pendeant. Muretus, quem Uulpius sequitur. ad v. 38. reserar se, precor, quid canat illa, doce. ut nunc addat. non tantum doce eum, quid Cumana dicat. Verum etiam . quid Amalthea et roliquae Sibyllae. Sed id elumba est, et nimis pontorte fit et ccaeis; nec mi-
452쪽
nus molestiim est, quod olim putabam lactu opus esse. , iungere proxima: mee vates, ea Sibylla, cecinit, quiequia Amalthea et reliquae dixerunt: et distinguere: Bare recisit vates, sed te sibi, Phoebe, - -
Lactauit fusa sed ea ut ante coma. quicquid Amalthea, quicquid Memespa dixis etc.
Enimuero manifesta res est, excidisse hie nonnulla, quibus aditus parabatur ad ea, quae sequuntur. Cum aversu inde Ti. recitet ostenta ae prodigia a Sibyllis praedi ita, et vere sub poetae aetatem obseruata, quae deinde v. 79. sublata et eliminata ut sint precatur, melioraque omina arcessite suspicor poetam progressum esse ad eam Sibyllinorum librorum partem, qua prodigia
eorumque Procurationes exponebantur; quae ut inde discerentur, quoties prodigia et ostenta nuntiata erant, plerumque caussa erat, cur Decemuiri iuberentur a Smnatu ini picere libros, si quid in iis occurreret, praesentibus casibus. simile put quod iis medendis adhiberi posset. Nam deorum placandorum rationes et ritus constituebant potiorem disciplinas religionum partem v. 'Plutarchis Fab. Max. p. I76. B. Sed praeter illos libro erant illo tempore adhuc multa alia oracula Sibyllina. , eaque, ut ex h. l. apparet, ceteris Sibyllis attribui soli- ta, quae et ipsa in prodigiis praedicendis versarentur rcuius generis etiam multa sunt in supposititiis nostrisIibris Sibyll. Orae. III. et IV. et al. Incredibils cnim est, quantopere humanum genus per totum terrarum Orbem attonitum fuerit et captum vaticiniis per haec tempora. Itaque Augustus, cum Lepido mortuo Pontifica tum maximum sulciperet, sapra duo millia volumina fatidicorum librorum Graeci Latinique generis contracta undique cremauit, ac solos retinuit Sibyllinos: ut apud
Sueton. c. 3I. narratur: adde Tacit. VI, II. cf. ad amgumentum Ecl. III. Virgilii. Tibullus igitur et illa prodigia, quae in libris Sibyllinis exposita et sub belli ei vilis initia vulgata fuerant, Lucan. I, 364. et quae aeeteris Sibyllis praedicta serebantur, et sub illa quoquo
tempora hominum oculis oblata fuerant, deprecatur et averruncat: Haec fuerint olim etc. v. 79. Sunt adeo il- . Ia a v. 72-79. in parenthesi accipienda; quam etiam appinxissem: nisi obscurum foret, quo ordine superiora cum iis, quae exciderunt, coniunt a suerint. Potuit enim in iis hoc commemorare, libros illos praeter C manam aliarum Sibyllarum oracula continere: quod
453쪽
3 6 oris Ex v AT. IN TIBULLI Varro olim docuerati. v. Lactanti I, 6, 7. ceterum in Manliisa ultima recto produci poterat. Alioqui suspie ri liceret, suisse: Anu stiae, ex ἈμιλΘ , tome seriapto nomine. Eam alibi memoratam non memini; prae terquam a Lactantio I, 6, io. Septimam Cumanam nomiane Amaltheam . quae ab aliis Demophile veI Herophiis no- minotur; eamque --m libros astulisse ad Tarquinium Priscum etc. Similia sunt ap. Ioannem Lydum nuper a Nic. Scho editum p. 79. At Tibullus diuersas sacit Amaltheam et Herophilin. - Ρorro Mermessa scriptum est Salmasii auctoritate Exerc. Plin. p. 78. t. ali. ed. TO. I. p. ssJ a Brou usio ex quae Stephano ByZ. Troadis urbs est, et apud Suidam κλυν Μαρμισσὸς, περὶ την πολιχνην Γεργίτιον, adeoque sub Ida monte. et radit de ea accurate Pausan. X, ra. ubi de hae Stulta
agit, sed ille bis toruo Marpesum seribit vel Marpessum ruti etiam in codicum parte apud Lactanti I. 6, Ia. Neo aliter h. I. res se habet: ubique legitur: Mame . Ne dum adeo exploratum satis. an Salmasu au ritati emdendum et h. l. uermes la rescribenduin siti Etsi enim procliue est, potuist o Marpessum, nobilem in paro insula montem, obscuriori nomini substitiai: potuit tamen nec mῖnus ipso pronuntiandi usu Marminus in Marpessus deflexa esse. Ait quidem Statius in quibusdam veteris ' bus libris esse Marmesa, et cum fuerit in Marinesso, agri Troiani vico . nata Sibylla. legendum esse Marium D vel Marinessa; . sed videtur bonus homo Lactantii codices rospexisse . non suos: nam ibi res ita prorsus se habet. v. ib. IntPP. 68. Herophile Phoebo grataque quod monuit J Herophili primum video expressum in Plantin.; quod verum est: 'Hροφίλη v. Pausan. X, I a. qui omnino de ea videndus. . Ante. legebatur a Murem Eryphile, Ald. utraque Herimhile: Venetae: Heriphile, ut quoque Rom. Lips. et ceteraei Vicenti Eriphyle. Nec minor discrepantia inscriptis. In Regio Eriphile. in Coruin. Heriphile. Similia v. in Var. Lin. ap. Brouch. in Gueis. Et in Var.
Lect. vii Lactant. l. l. Porro roduxi veterem lectionem grataque quod mouuit, tanquam suauiorem, quae nou modo in parte scriptorum, etiam Gueis. I. 3. verum etiniam in plerisque vesici odd. erat, Et tu ipsa Ald. pr. nec
mutata ruit nisi in Ald. sec. Caussa varietatis in proin tu est ex compendio scripturae ea. et extrito
454쪽
69. Quasque - ua saeras Tismis per flamina sortes
Portarit suco perlueritque snu J Aluna sue Aiminea suit
una Sibyllarum. Horum versutim commentarius. o in
nota dixi, est Lactantii locus I, 6, Ia. Decimam, Tiburtem, nomine Albuneam, quae Tiburi s colitur, ut Deo, iux.ra ripas amnis Anienis e cuius in guinitebimulacrum erus inuentum esse dicitur, tenens in manu librum, euiva jor es Senatus in Capitolium transtulerit. Conuenit sere cum Tibullo. ex quo recis sortes defendebat Banemannus, cum vulgo, sacra legatur, nisi quod Anienem pro Tiberi ponat, quoruin tamen ille dn hunc se immittit, et de Sibyllae imagine ea commemorat. quae de ipsa Albunea porsuvium ingressa Tibullus m minit. Scaliger quidem haec refert ad Sihyllam, quae libros satidicos ad Tarquῖnium detulit: at ista Cumana fuit, quae et Amalthea vocatur, non Albunea. ' Quasque, quod est in multia libris etiam Guelis. et editionibus . non modo vulgatis ab Aldo inde. verum etiam Rom. et Lips ac Venetis. recte reuocauit Vulpius: cum Scaliger e suo reposuit let quodque . quod etsi in binis aliis libris est, et in ed. Vicent. forte et aliis, nullum sensum hic essicit, nisi cum Ηeinsio et uno Florentino in quotque mutes. Abuna est ex emendatione Senti. geri, ad quam iam deuenerant Pontanus et Statius; ubi. que vulgo, etiam in nostris, Albana. I. Lud. Brasticanus legebat:
Quasquo Albana saeras Tiburs per flumina series
et Anionem intelligebat: at Turnebus ipsam Sibyllam, ut Albana ea esseti Lipsi Exc. habebant: Quasque Aniena sacras Tiburs per sumina series
quod sunt amplexi Gyraldus To. II. opp. p. II 3. et GuI Iielmius: et hoc ipse verum arbitror. maxime Lactantii verbis, quibus ad Anienem, non ad Tiberim, illa sabula resertur, commotus. Saltem Ttars, Tiburtina, unico verum esse censeo, tanquam nomen Sibyllae gentile, ut modo Mermes . Hoc exhibent praeterea duo Italici cum Ald. pr. facile autem in Tibris, Thybris, vel Tiberis mutari potuit. Aniena flumina, ut Properi. I, 2 . 8. mala Aniena et III, I 4, 4. Nympha Aniena: hoc deprauatum primum in quod in tribus est, Anima, Albava, quae aberrationes in .variantibus Brouhh. videri pol sunt. In Reg. etiam vitio Diris seriptum erati ceterum de S,
Ila Tiburtina legi potest Franc. Martii Historia Tiburtina, I s) Lib.
455쪽
Lib. V. p. 62. M. Hauein. et reeusa in Thet Ital. GraeK. Τ. VIII. P. IV. Sed mirabere viri credulitatem. Quod Albuneam Nympham pro eadem cum ea habent viri docti, nescio an alia auctoritate nitatur, praeterquam Lactantii loco laudato, I. Inst. 6, I a. et Suidae in Σί ueh. Virgilius Fauni oraeulum sub Albuneae sontem et lucum in Tiburtino agro memorauit lib. VII. Aen. 8 r. sqq. ubi videnotam. Sumit hoc vir doctus, Ioc Roceus Uulpius in vet. Lat. prbs. V X. P. I. p. 83. et praeterea comminiscitur, Albuneae Sibyllae oraculum illo in luco suisse, et per sortes proprie dictas iaci solitas consulentibus respousa data. Inde miro modo versus hos concinnavit:
quotque Albuna sacras Tiberis per flumina sortes . Portauit flere prouoluitque svu.
quae ita interpretatur: Albuneam Ru Albunam oracula sortibus iactis edidisse iuxta Anienis ripas, qui in Tiberim decurrit; eo quasi numine Romam devectas ac deportatas suilla sortes, hoc est Romam nuntiatas: prouolause eam sortes. quippe sinu suo comprehensas indeque in humum deuolutas. Quae omnia quam longe a criticis rationibus recedant, sacile quisque videt. es. Exo. UL ad lib. VII. Aen. In minori versu perruerit erat superiorum edd. lectio; in quibusdam est pertiaerit; quod et Muretus malebat cum Statio. Docet ipsa res intelligendum esse, librum, in quo sortes, suse vaticinia , conscripta esseat, quemque sinu, ut mos erat, illa portaret, siccum permansisse; μαο sinu igitur, quo sicci libri seruarentur, ut El. 6, 46. Oeeulto snu, quo tabellae occultantur. Iam si perluerit legitur: dicen. dum esset, fuisse quidem librum aqua perlatum, nec tamen maduisis, sed siccum mansisset ita ut res inter prodigia et miracula reserri posset. Ceterum portarit et perluerit pro indicatiuis modis posita videntur: Nam ordo: Haec vates cecinit, quicqvid - admonuit, quasque sortes Aouna pomtarit. Nisi rectius crit legere: portarat. seco perruera
que sm, vel portauit scco perluit aliis sis. Secundum
haec omnia, qui loous sit τῶ perluere in re siem, non satis assequor. Maneoqu adeo in hoc, ut perlatas sicco sinu sortes accipiam; nec idem ego portari perferrique; nam
non omnia quae portantur, gestanturque, etiam perseruntur e potuit adeo posita synonyma cumulare. In Lactantii Ioco est, sortes eius a Senatu in Capitolium translatas fuisse. Ceterum nullus dubito, requiri h. l. portavis et peri sit, uti monuit et dixit antecellerat: adeoque versum ita
constituendum putor Quasis by Gorale
456쪽
quasque Aniena sacras Tisara per stimina sortes Porta uit. seco pertulit inque snu. Tr. Hae f. d. J ita Guel f. 3. editum indet ab Aldo: at
vetti odd. una cum codd. Haec, vitiose: etiam cometem.
a. Multus Di J ita correctum in Guel f. a. sicque emendatum in Muiat. quod Statius e libris adde Gnes f. 3. q. probauerat: pro eo quod vulgatum erat Multus: et. In uno Statii: Plurimus. Mox in . terris et in terra unus et alter. Oplueret est ex Scaligeri emendatione; et ex correctione in Guel f. I. in libris et Fdd. depiserit. 3. arma - crepitantiaJ Ita reposuit, iam Heinsio emendante, Brouhhusius e libris, adde Guel L 3. pro varileet. vett. edd. a Ven. 347S. prosectas, etiam Uicent quia crepare et crepitare armorum proprium est. cf. Burm. ad
Ouid. XV. Met. 784. ante erat sopitantia, quod et in Ed. Rom. visitur; et Guel sy. s. Solem defectum lumine J lumina tanquam exquisistius dictum , ex uno libro receperat Brou . , 76. nubilus annus J Ed. Lips. cum aliis apud Broura. etiam Coruiis. amnis exhibent. Possis Tiberim intelligere, ut ita. IV, 4, 6. In pelagus rapidis deuehat amnis aquis. et dicItur ille nubilus etiam Ouidio XIV. Met. 447.
In mare eum flaua prorumpit Thybris arena. Sed equi obstant, et ipsa ratio: annus recte se habet; nam totius paene anni pallore eontinuo iste defectus Solis post mortem Caesaris notabilis erat. Plin. II, Π . Eadem vari dis ins IV, 8. 4. et Propert. I. s. 3 77. lacrimas fudisse tepentes J unus Heinsit et Guar. ner. repentes. Pendent vero haec adhuc a voce ferunt in V. 73. Nam continuare orationem annus vidit sudisse importunum esset. Itaque incommode distichon interiectum structuram et sensum dirimit. Enimuero disticha haec duo inter se loco mutata sunt, et ita collocari debent: Atque tubas atque arma ferunt erepitantia' caelo
Audita, et lucos mauisuisse si adminrasmulacra deum lacrimas Ddsse tepentes,
Fataque vocales praecinuisse boues. Iasum etiam Mum defectum lumine vidit Iungere pallentes nubilus annuS equos. 78. vocales - houes J Vnus Statii, deosis Sed Dequentes sunt boves vocales, , t in re litteraria, sic inter prodigia veterum. fiala Gueis. 4. N. Haec
457쪽
p. mee fierint olim J est ex emendatione Brou .
eum esset in Scalig. ed. fue unt, in ceteris autem edd. et
in scriptis fuerant. 8 r. Et succensa sacris crepitu bene laurea flammis J et
reposuit e libris, post Muretum et Statium, Brouklitis . Vulgo, ut, quod et Ed. Rom. Exhibet: et adscriptum in marg. Guel L 3. Tum Edd. Uenetae et Guel . I. at. R mana otiam trepidet, male. Ouid. IV. Fast. 74a. Et er et in mediis laurus adusa focis. In Guel f. a. si perscriptum est En - crepitat. eleganter. 8a. Omiue quo felix et sacer annus erit J erit reposuit Broitiai. e libris et edd. Vicenti et ceteris huius sectae. pro eat, quod vulgo legitur, et in Regio, Coruin. et Guelir extat, idem sine dubio mutaturus illud in hoc, si alterum reperillet vulgatum; nam est eae positis sollenno et exquisitius: ut statim initio Fast. I, 26. Auolae te felix totus ut ann- eat. Similis variatio ap. Ouid. u. Mel. N3. Idem tamen IV.e4 P. q. T. Guyula Pompeio, quo non tot carior alter, Candidus et felix proximus annus erit.
Porro pro omine Ed. Lips Nomino at Regius: Omnis quo
felix et,acer Omnis eat: serrem, si esset, annuS eat.
emendatione recepit Broukh. cum in v v g. inde ab Aldinas c. et in anti. Edd. e Uen. 147 . prose his, iti in codd. parte, ut Coruin . esset, Laurus ubi. In Ed. Rom. et quae hinc fluxero, Ut laurus: in Ed. Aldi pr. At laurus, erat: luod Scaligerana repetiit, nec adeo verum, Colinaeanamolam sic exhibere ; expressit ea χlummodo Ald. pr. ut et Scaligeranae Ald. prima substrata suit pro exemplo. Hoc ferri poterat; nil enim obest, at mox iterum sequi. v. mp. I, 9. 63. 65. 8 r. Est tamen is haud dubie venustius retii verius esse statuere licet ' laurus, quod ethabent Guelf.
, 84. Distendetspicis horrea plena Ceres I sic o codd. in quibus Guel T omnes, recte legitur inde ab Ald. se . Regius, Descendet; Εd. Lipsi Dibrendet; liber Guarneri Dis-Ientet, quasi velit, distentet; quod libri quidam e*hibent,
cum Edd. Rom. Lips. Venetis et Ald. pr. eaedem cum aliis et Gueli. I. in seqv. versa feriat. Sed vulgata re . N tum ex Aen. L de apibus: i- - dulci distodunt nectare resias. Manss.
458쪽
Manil. I, 84s. dolia procero distenta stero diriti seueri
Aetn. 266. cum nostro comparandus:
Horrea uti saturent. tumeant et dolia musso, Plenaque deses Iurgant foenilia campo. Inde etiam tumere, turgere, dicuntur res, quae multa inistra se continent; tandem etiam rumpi. ut Ge. I, 49. Illius immen e ruperunt horrea messes. Confirmat voc. distendere etiam Heinc ad Ecl. 9, gr. Viris '
Ne cyti pasae distentent ubera vaccae. 8s. ferietJ Gueis feriat.
86. defciantque J tacite recepit Brou . e Iibris: adis de edd. volt. ut Ven. pr. Vicent. Vulgo, deficiunt, se quoque Guel s. i. q. nec debebat hoc deseri. Calcat rusticus uuas dum dolia expreta musto vix sucticiunt. Regius cum Ed. Lips et aliis di scient. 87. At m. J Regius et Coruin . cum aliis M. Gueis. 3. in marg. M. Mox Ed. Rom. palida. Palilia scripsit IIuretiante erat in Aldinis, etiam in Venetis, Parilia. Vtraqua scriptura occurrit: utraque usu firmata. cs. Heinc ad Ouid. Fast. IV, 7as. Neminem in us. minore maluisse miror: a isa sis hinc procia se iret.
89. si ulaesoluunis Guels. i. et 3. sic erite leues acera vos iungendum. sed Lennis malo esse pro G. . 9 I. natus parenti oscula comprensis auribus eripiet Jeomprensis Gyraldus, Livineius aliique emendarant: primus recepit Scaliger; e codd. iam Statius praetuliaat: accedunt alii apud Broukh. et Gueis: a. Vulgo ubique legitur compros, quam Scaliger antiquam scribendi rationem esse dieiti auribus in Regio in litura scriptum erat: nempe legebatur olim absurde, naribus, ex Aldina pr. Ceterunt putet quis potius parentem nato comprensis auribus osvla eripere debere, quam hunc illi; ne tamen aliquid noues, o
cogitandum est de osculi genere, quo alter alterius aurem apprehenderet. Plutarchus de audiendo: Πολλοὶ σα μικρὰ νωδία καταφιλῶντες αὐτοί τε των ωτων απτοντα , καὶ τουτοις σῖτο ποιειν κελευουσι. Pollux X. Io . ei δενον δὲ κ φαυλον, οτι χότρα παι φιληματος ειδος οπότε τὰ παθία φιλο- των ωτων ἐπιλαμβανόμιενα: vltima male accipiebantur. veriste: quando pueri, pretisss alterius auribus, os lautur; v. Inipp. ad e. l. ita ad Aristaen. I. Epist. 24. Lucian. D. Meretr. 3. et qui laudantur a Kemplo de Osculis Disc as.
Sect. 33, et a Stati Broah. et Vulpio ad h. l. Nam ipsain
459쪽
rem copiose illustrarunt: quid dissicultatis in verbis
93. paruo aduigilare nepoti J haee perquam dulcia et iucunda. Broukh. e tribus libris malebat vigilarer sed id verbum cum tertio casu iunctum paullo aliter dicitur pnempe, assiduam operam et curam alicui rei impendere, ut suari, famae vigilare. Mox pro balba Regius beluia Forte etiam leg. dbcere verba, v. Ιl, 3, 4. 93. pubes discumbet in herba. Arboris antiquae qua leuis umbra cadi J cadit e codd. in quibus Guelf. a. 3. recto Brouhh. post Statium, restituit pro eadet, quod et in Ed. Rom. Vicenti et aliis etiam in Coruin. erat. Sed in-sgnior adhuc altera varietas in his vfrbis est. Pocchi et Perreii ac colo: Exe. var. lere exhibebant:
Arboris antiquae; qua leuis unda cadit. Nihil in hac lectione reprehendendum: neque tamen minus vulgata elegans est.' Leuis umbra pPrpetuo epitheto dicitur, puto, quia soliis et fronde arborum leuiter ab auis in motis ipsa umbra micat et eontremi seiti Est etiam pro vulgata, praeter Virgil. I. Gs. 339. i
Saera refer Cereri, lanis operatus in herbis. Ouidius m. Fast. sas. qui totum hune nostri loeum ill strat in sesto Annae Perennae: Pisis venit, ae, virides palpon disiem per herbas. Potai; et aecumbit eum pare quisque sua. Sub Ioue pars durat: pauet tentoria ponunt et Sunt, quibus e ramo frondea facta eno es., Pars ibi pro rigidis e mos saluere columnis: De per extentas impos re togaS. Forte illa altera lectio nata ex I, I, 27. Sed Canis aestuos ortus vitare sub umbra
Arboris, ad riuos praetereuutis aquae. aut seripserat aliquis primum bis umbra, et tunc alter, ut nunc est, refinxiti97. Aut e lese sua tendent umbracula sertis Vincta IIIaec est Scaligeri correctio ex eius libro: adde Guel s. a. Sic tamen iam excussim video in Ed. Vicent. Uen. pr. so te et aliis huius sectae. At in Romanae Aut eum vese sua. quod et est in codd. vi Guel f. I. 4. Iam Cyllenius in suo habuerat: Aut eum sese sacris tenδnt umbracula sertis Vincta, unde in Edd. Venetas, quae cum eius Commento ex-oulae sunt, inde tu AId. e 'Mesacris venit: quae etiam in Gueis.
460쪽
eis. 3. marg. obuia vulgata erat lectio ante scaligerum; et videtur haec verior ieetio esse, dum intelligas saeras h. sestas. Itaque et v. seq. placet vulgata, quae plerorumque librorum ere, Iectio. se; coronatus flabitia i e calix. vltima sunt quoque in Guctiss. Brou . e quatuor libris reis Iosuit, quod nunc sabit et ante. Regius praeterea egit: tendet umbracula, ut ante est, pubes discumbet. Mutatum sorte dicas ab iis, qui caesuram non videranti Sed est alterum politico sermone dignius. 99. exfrue J Εd. Rom. Uruat, cum aliis, quae Inis. de fluxere, et codd. pars; ut Guelf. I. a. cum altero ad. 'scripto 4. Mox pro aste in scriptis quibusdam esse ante. Scaliger testatur.
IOI. Ingeret modicta puellae J Vulpius mallet
mala musta, quia ita Plautus aliquoties dixit. Libri nil mutant, nisi quod in uno cpi accedit Gueis. 3. mala dictati Niror virum doctum in hoc haesisse: Catuli. Ioa. Credis me sotuisse meae malediceo vitae P h. puellae. Ouid. R Art. 533. Nec male dicta puta nee verbera ferre puellae. Tume h.
conuicia. Sunc haec mala verba sup. I, IO, 3T. I oratius quoque ingerere conuicia dixit I. Sati L Ia. Mox votis ML se, ut sup . I, 8. exu. votiS cumre.
Ioa. velis J Brouhh. ait vulgatas habere volet. ego ' . nusquam vidi. Mox pro suae Regius seuae.1OS. pereantque arcus I particulam inseruit Broctiuex uno Ssortiano. Habebat et Regius. IO8. ars - illa J Via Gueli. a. 3. IO9. laeeo eumfaucius annum J ita Scaliger emendavit pro eo quod erat, taceo. Superscriptum tamen in Gueis. 3. iaceo. Annum vero intelligo per totum annum, ut Properti I, I, T. i Et misi iam toto fuerar his non descit anno. Est tamen in eo aliquid, quod minus iuuati Forte leg. iaceo cum Iaveius arcu. nam de telis Cupidinis egerat. Ouid. II. Am. I, T. Atque aliquis iuuenum, quo nunc ego, sauciu3 arcu. . IIO. Et fatim morbo, tam iuuat irae dolor I tam est '' ex emendatione Brouis. vulgo eum; in uno Statii erat tum. Praestet dum iuuat dis desor. Guel . a. cum iuuet pro var, testi vel correctione. Guarneri eum dedit ias δε-
III. Vixpue coiis Nemes , sne qua versus mihi nullus VJ Priora verba tum per se languida sunt, tum veritati repuguant, cum amauti poetae nihil prius sit, . amataa puellae